Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld

Als vader van een tweejarige dochter viel mijn oog op het boek Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld van Fredrik Backman. In dit boek probeert Backman de wereld uit te leggen aan zijn tweejarige zoon. Hij doet dit op grappige wijze en met een flinke dosis zelfspot. Fredrik Backman doet er naar eigen zeggen alles aan om een goede ouder te zijn. "Niemand heeft meer gegoogled dan ik" schrijft hij op de achterflap.

De teksten in het boek doen aan als een column of blog. Sommige hoofdstukken bevatten slechts enkele zinnen en sommige beslaan enkele bladzijden. Het nog geen 200 bladzijden tellende boek leest dan ook als een trein. Sommige hoofdstukken zijn behoorlijk grappig en veroorzaakten een glimlach op mijn gezicht. Herkenbare dingen zoals bijvoorbeeld het geworstel om een autostoeltje weer in de auto te krijgen. Of het midden in de nacht verwisselen van een luier als je zelf nog half slaapt. Ook grappig vond ik de survivaltocht door de Ikea als het gezin zich tegen de richting van de pijlen in door de winkel begeeft. En ook het op een "mannelijke" manier poetsen van de badkamer was beslist grappig. Of anders het hoofdstuk waarin hij zij zoon uitlegt waarom het belangrijk is een band te hebben. Maar echt hilarisch vond ik het boek niet. Wat echt grappige boeken betreft staat Ben je ervaren van William Sutcliffe bij mij nog altijd op de eerste plaats.

Ik vond het opvallend hoe liefdevol Fredrik Backman over zijn vrouw schrijft (ondanks al haar tekortkomingen in zijn ogen). Ondanks alle grappen en grollen blijkt wel uit het boek hoeveel Fredrik Backman van zijn gezin houdt. In die zin is het ook een liefdevol boek dat zeker voor een paar ontspannen uurtjes kan zorgen.



Fredrik Backman debuteerde in 2012 met Een man die Ove heet. Dat boek is eerder op dit blog besproken door mijn collega Gabrielle Gonsalves. Het is een enorme bestseller geworden en is inmiddels ook verfilmd. Dit boek staat nog op mijn lijstje van te lezen titels. En ik denk dat ik nu in de juiste volgorde ben begonnen. Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld is grappig en de schrijver bewijst met dit boek dat hij leuk kan schrijven. Het boek smaakt naar meer van deze schrijver. En als ik de recensies lees en mag geloven is Een man die Ove heet het boek dat ik dan zeker moet lezen.

Normaal gesproken mag je het einde van een boek niet verklappen, maar het eindigt met deze zinnen:
“Wanneer ik vervelend ben. Wanneer ik gênant ben. Wanneer ik oneerlijk ben. Dan wil ik dat je denkt aan de dag waarop je het vertikte om me te vertellen waar je mijn autosleutels verstopt had. En dat je je goed realiseert dat jij was begonnen.”

Nieuwsgierig geworden? Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld is hier te reserveren in onze catalogus.

Chris

Een gek beest

Doorgedraaid
Wat moet je beginnen als een van je pauwen volkomen doorgedraaid raakt? Met dat probleem krijgt lord McIntosh te maken. Hij ziet maar één oplossing en die heeft heel wat consequenties voor de personen in het boek De pauw van Isabel Bogdan.

De lord, de lady en de pauw
Hamish en Fiona McIntosh zijn beiden hoogopgeleid en bovendien van adel maar om een oud landgoed te onderhouden is iets anders veel belangrijker, namelijk geld. Om financieel het hoofd boven water te houden verhuren zij regelmatig een deel van het huis en de bijgebouwen aan toeristen. De mensen vinden er rust en ruimte en hebben het er over het algemeen prima naar hun zin al zijn de onderkomens enigszins primitief. Er is wel een minpuntje en dat is die ene pauw. Mannetjespauwen reageren meestal nogal heftig op elkaar maar deze maakt het wel erg bont. Alles wat ook maar een beetje blauw is gaat hij op een zeer agressieve manier te lijf omdat hij denkt van doen te hebben met een concurrent op het amoureuze vlak. Auto's, vuilniszakken en speelgoed; werkelijk niets is veilig voor het stomme beest, daar moeten wel ongelukken van komen.

Teambuilding tegen wil en dank
Op een dag komt er een stel bankiers met hun leidinggevende, een kokkin en een psychologe naar het kasteel. Ze komen voor een weekendje teambuilden maar de meesten van hen hadden hun vrije tijd veel liever op een andere manier willen besteden. Het bezoek is nog maar net gearriveerd of daar begint de ellende al. Het is steenkoud, de leidinggevende Liz laat zich van haar meest onaangename kant zien en de pauw wordt weer eens hysterisch. Als gevolg hiervan neemt de lord een ingrijpende beslissing en daarna ontstaat er langzamerhand een klucht waar iedereen op zijn manier een bijdrage aan levert. Het ene misverstand volgt op het andere, zo gauw iemand denkt dat hij weet hoe het zit wordt hij weer aan het twijfelen gebracht.

Meer rampspoed
Als Liz een flinke kou oploopt, het hele dal insneeuwt en tot overmaat van ramp ook nog de stoppen doorslaan is de chaos compleet. Van teambuilding lijkt vooralsnog totaal geen sprake te zijn maar gaandeweg lijken de omstandigheden toch tot iets positiefs te leiden. Misschien is het juist wel handig dat Liz even uitgeschakeld is. Bovendien kan het lekker ontspannend zijn om samen buiten in een behaaglijk bubbelbad te zitten, juist omdat de omgeving zo bar koud is. Maar ja, hoe zit het nu eigenlijk precies met die pauw?

Fijn vakantieboek
Als je een luchtig en humoristisch vakantieboek zoekt, is De pauw een echte aanrader. Het boek staat al een hele poos in de Duitse bestsellerlijst. De schrijfster bezocht de afgelopen twintig jaar regelmatig een afgelegen landgoed in de Schotse hooglanden waar zij inspiratie opdeed voor deze roman.

Wil je dit leuke boek reserveren? Klik dan hier.

Louise

De troost van een warm visje

Afgelopen juni hadden we een huis gehuurd in de Lot, een prachtige streek in Frankrijk. Toen we eenmaal waren gesetteld deed ik een geweldige ontdekking. Tot mijn grote verrassing was er een kleine bibliotheek in het huis aanwezig met boeken, films en muziek. Heerlijk om tussen de films en boeken te snuffelen, mijn echtgenoot ontfermde zich over de muziek. Ik ontdekte een boekje van Sylvia Witteman met gebundelde columns, "De troost van een warm visje". Even in gebladerd en het leek me wel wat. Zelf had ik een hele collectie boeken mee op vakantie, dus besloot ik om deze titel thuis te reserveren.

Columns
De troost van een warm visje is een verzameling van ruim honderd columns die eerder in de Volkskrant verschenen. De columns zijn beschrijvingen van ervaringen, kleine gebeurtenissen, situaties en momenten uit het dagelijkse leven van de auteur en haar gezin. Ze heeft een partner en drie kinderen.

Grappig boek, wat een herkenning! Leuk voor op vakantie en heerlijk voor het slapen gaan, even afkicken van de dagelijkse drukte. De verhaaltjes nemen hooguit anderhalve à twee bladzijden in beslag. Je kunt er verscheidene per keer lezen en dan leg je het boek weer even weg. Makkelijk te combineren dus met een ander boek.

Hilarisch
De kijk van Sylvia Witteman op het gedrag van mensen is vermakelijk en geeft stof tot nadenken. Leuk boekje voor als je het eigenlijk te druk hebt voor een boek met een compleet verhaal. Af en toe begin ik te schaterlachen tijdens één van de bespiegelingen van Sylvia, waarbij mijn echtgenoot mij bevreemde blikken toewerpt.

Neem bijvoorbeeld de column over foto's van vroeger. Als ik zelf oude foto's uit de zestiger en zeventiger jaren bekijk levert dat toch wel hilarische momenten op. Heb ik dat echt gedragen, die broeken met die veel te wijde pijpen van onderen, de plateauzolen tot in de hemel, de ultrakorte mini rokjes? Dat ziet er toch niet uit! Diverse vriendjes met lang haar en/of baarden en grote snorren passeren de revue. Jeetje, ben ik dat echt in die bikini!

Hersenspinsels
Wat een herkenning ook weer, de column over koffers. Dat is één van mijn grootste angsten, dat mijn koffer niet aankomt op de plaats van bestemming als je op reis gaat met het vliegtuig. Dan haal ik opgelucht adem als ik onze koffers ontdek tussen alle andere koffers die uitgebraakt worden op de lopende band. Iedereen worstelt zo met zijn eigen spoken en muizenissen. Dat maakt het boek dus zo herkenbaar en van deze tijd.

Sylvia schrijft zo heerlijk luchtig over haar kleine avontuurtjes, haar frustraties, momenten binnen haar gezin en allerlei andere momenten die zich onverwachts voordoen.
Een vermakelijke verzameling columns, lekker voor tussendoor. Over kleine gebeurtenissen in het dagelijkse leven.

Wil je dit boek reserveren! Klik dan hier!

Marga de Jong

Onderweg met Roadie

De naam Thomas Acda zal bij veel mensen wel een belletje doen rinkelen. Hij is vooral bekend geworden als helft van het popduo 'Acda & De Munnik', die tot hun laatste concert in maart van dit jaar  ruim 25 jaar lang successen boekten met hun liedjes. Maar naast zanger heeft hij meer talenten: cabaretier (onder andere in 'Dit was het nieuws') en acteur (momenteel te zien in de politieserie 'Bureau Raampoort). Het lijstje is hiermee nog niet compleet, want de afgelopen maanden is hij druk bezig geweest met zijn regiedebuut 'Fake'. Deze komische triller zal ergens in 2016 voor het eerst in de bioscoop te zien zijn. En hij verschijnt in dit blog, omdat in augustus zijn eerste roman in de boekwinkels lag: Onderweg met Roadie.

Onderweg met Roadie
Het hoofdpersonage van bovenstaande titel vormde jarenlang een gevierd duo met Bob. Nu is dat voorbij, omdat Bob er geen zin meer in had. Niet alleen deze samenwerking is voorbij,  maar ook zijn huwelijk is gestrand. Alle problemen worden hem teveel en hij vlucht in drank en drugs. Hij ziet een uitvlucht als hij voor een vriendin haar hond per boot en auto naar Amerika moet vervoeren. Dit wordt een waar avontuur met allerlei (vaak hilarische) belevenissen. Tijdens de reis heeft hij veel tijd om na te denken over zijn leven tot nu toe. Vaak is zijn enige gezelschap de hond Roadie, die de auto af en toe mag besturen (ik zag dit komische tafereel zo voor mijn geestesoog verschijnen). Het boek kent een verrassend einde (wat ik zelf iets te ver gezocht vond). Kortom: het boek leest door de rappe verteltrant als een trein en staat vol met snedige grappen en kwinkslagen. Je weet als lezer dat het autobiografische elementen bevat, dus soms vraag je je af: is dit fictie of feit? Maar dat doet geen afbreuk aan het feit dat Thomas Acda hiermee bewezen heeft (in ieder geval aan mij...:-) dat hij ook een begenadigd romanschrijver is.

Zin om dit boek ook te lezen? Reserveer hem dan hier in onze catalogus.


Gabrielle

Wie heeft er wél een boek bij zich?

Bij bibliotheek Kennemerwaard hebben we een groep enthousiaste collega's die groepen van het voortgezet onderwijs in de bibliotheek ontvangen en die naar scholen toe gaan. We verzorgen lessen over mediawijsheid en burgerschap en maken de leerlingen wegwijs in de grote hoeveelheid informatie die in de bibliotheek te vinden is.
Dat is heel leuk om te doen, maar soms ook wel een uitdaging. We zijn immers geen leerkrachten. Om onze vaardigheden in het lesgeven aan te scherpen hebben we met z'n allen de korte cursus Lekker voor de groep gedaan. Een leuke cursus met vooral veel praktische tips en trucs.

Eén van de collega's raadde ons aan het boek Wie heeft er wél een boek bij zich? van Johan Goossens eens te lezen. Dit boek geeft vooral een humoristische inkijk in het leven van een leerkracht op een ROC, zonder lollig te zijn. Het boek is een bundeling van eerder verschenen columns in Het Parool.

Johan Goossens is in de eerste plaats cabaretier. Als hij leraar Nederlands wordt op een ROC in Amsterdam, proberen zijn nieuwe
collega's hem moed in te praten voor de eerste les: Je moet het nooit persoonlijk opnemen! zeggen ze. Je moet Hakim meteen apart zetten! En ga nooit met Sharyselle in discussie, want dan ben je verloren. En als er iets is, drukken ze hem op het hart, dan bel je gewoon de beveiliging...

Het is geen gemakkelijke school, een ROC in Amsterdam. Goossens geeft les op niveau 2. Zijn ervaringen op school leveren hem veel stof op voor zijn cabaretprogramma. De eerste dag voelt hij angst. De klas is chaotisch en nauwelijks stil te krijgen. Dan vraagt één van de leerlingen hem plots of hij soms homo is. Als het ja hem uit de mond floept is het opeens doodstil in de klas.

De leerlingen maken het hun docenten zo moeilijk mogelijk. Ze overladen hen met leugens. Eén meisje deinst er zelfs niet voor terug om borstkanker voor te wenden. Als de hele klas een vrolijke kaart voor haar aan het schrijven is op de dag van haar operatie hoort Goossens later van een leerling dat ze die dag gewoon in de coffeeshop zat. Toch zijn ze blij als hij ze aan het eind van het jaar op een ijsje trakteert, onder de indruk dat hij dat uit eigen zak betaalt. Indrukwekkend is ook het stukje over de rapportvergadering. Jongens worden gepest, meisjes worden uitgehuwelijkt. De vaak bizarre gezinsverhoudingen zijn meer onderwerp van discussie dan de cijfers.

Wie heeft er wél een boek bij zich? is een leuk boekje. Leuk om te lezen als je les wilt geven op een ROC, als je kinderen hebt die op een ROC zitten of als je gewoon interesse hebt in het onderwijs.

Nieuwsgierig geworden?
Wie heeft er wél een boek bij zich? is hier te reserveren in onze catalogus.

Chris

Pride: een tragikomedie onder regie van Matthew Warchus

Stel je voor: Groot-Brittannië, 1984. Margaret Thatcher, The Iron Lady, was premier en regeerde inderdaad met ijzeren vuist. Het waren economisch slechte tijden. De regering besloot om maar liefst 20 mijnen te sluiten. Dit resulteerde in een enorme staking: 100.000 mijnwerkers legden uit protest voor lange tijd het werk neer. Al gauw was er sprake van grote armoede want deze mensen hadden praktisch geen inkomen. Het werd een van de bekendste stakingen uit de geschiedenis.

Homoseksuelen hadden het ook niet gemakkelijk. Discriminatie was aan de orde van de dag en bovendien greep Aids om zich heen, een meedogenloze killer waartegen niet veel te doen viel.

Een sombere en deprimerende film? Gelukkig niet!

Bovenstaande thema's staan je nu niet direct voor ogen als je zin hebt in een fijne, ontspannende film. Maar daarin kun je je lelijk vergissen! Want wat de regisseur en de acteurs met Pride weten te bereiken is fantastisch goed gelukt! Het is een mooie, evenwichtige mix van ernst en humor geworden. Het ene moment was ik werkelijk ontroerd en even later zat ik alweer te lachen en soms zelfs te schateren. Wat heb ik genoten van die eigenwijze figuren. Echte mensen, met al hun eigenaardigheden, nukken en onvolkomenheden. Maar ook mensen die elkaar, als het er echt op aankomt, steunen en voor elkaar in de bres springen. Wat een feest om naar te kijken. Het verhaal boeide me vanaf het allereerste begin tot en met het spectaculaire slot van de film.

De inzameling.

Een groepje homo's en lesbiennes besluit geld in te zamelen voor de stakende mijnwerkers. De drijfveer is solidariteit. Ze weten heel goed wat het is om gedwarsboomd te worden, ze maken het immers zelf dagelijks mee. Dus: geen woorden maar daden, geld moet er komen! Ze noemen zichzelf LGSM (Lesbians and Gays Support the Miners).
De mijnwerkersvakbond voelt niets voor het plan, dus besluit men het geld zelf maar naar de mijnwerkers te brengen. De keus valt op Onllwyn, een dorp in Zuid-Wales.

Zoals te verwachten was, verloopt de samenwerking tussen LGSM en de mijnwerkers nogal stroef. Vooroordelen, clichés en koudwatervrees; het komt allemaal voorbij. Zal dit ooit nog goedkomen?

Enkele hoofdpersonen.

Een geweldige cast zorgt voor heerlijke karakters. Cliff (gespeeld door Bill Nighy) bijvoorbeeld. Een verlegen, aandoenlijke ex-mijnwerker. Hij heeft nog een verrassing voor ons in petto. Heel terloops meegedeeld. Zeer laconiek aangehoord. Een in mijn ogen heel belangrijke scene die zich, heel gewoontjes, afspeelt tijdens het smeren van een enorme stapel broodjes.
En dan Hefina (Imelda Staunton). Zij gaat voor de mijnwerkersgezinnen door het vuur. Haar inzet is enorm, ze is een hartverwarmende 'Miners-mum' die niet op haar mondje gevallen is.
Mark (Ben Schnetzer) is de aanjager van de actie van LGSM. Hij weet door zijn enthousiasme en doorzettingsvermogen (bijna) iedereen mee te krijgen in zijn plannen.
Jonathan (Dominic West) danst de sterren van de discohemel in....het dorpshuis van Onllwyn.
Gethin heeft nog wat dingen uit zijn verleden die hem danig in de weg zitten. Deze rol wordt prachtig vertolkt door Andrew Scott. En met hém hebben wíj nog een appeltje te schillen. Want deze acteur is heel bekend geworden door zijn rol als de geniale en tegelijkertijd dolkrankzinnige schurk-zonder-geweten Jim Moriarty in de meesterlijke tv-serie Sherlock. Wel eventjes wat anders!

Echt gebeurd.

Pride is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De inzamelingsactie heeft echt plaatsgevonden en heeft toentertijd veel succes gehad. Bovendien werden enkele jaren later, mede door de steun van de mijnwerkers, de rechten van homoseksuelen vastgelegd in de wet.

Op het filmfestival van Cannes (2014) kreeg Pride na vertoning een staande ovatie en won de Queer Palm.

Louise




Pride reserveren? Klik hier

Matt speelt Matt

Het leven na Friends
Het schijnt niet te kunnen, maar ik heb altijd erg genoten van de humor van zowel Friends als Seinfeld (met de laatste als favoriet). Er zijn verder niet veel grappige series die mij aanspreken. Coupling is nog een toffe Britse variant. Humor als uitgangspunt vind ik bij series meestal geforceerd en niet lang werkbaar. Als het er doorheen geweven is zoals bij A Town Called Eureka, Doctor Who of Pushing Daisies kan ik er meer mee. Na Friends was er de onontkoombare spin off Joey met Matt Leblanc in de hoofdrol. Te voor de hand liggend en de makers van Friends trokken er hun handen van terug. Waarom zou je met een kwart van de hoofdrolspelers iets vergelijkbaars doen? Het werd ook niet meer dan een wel aardig aftreksel.

Wie kan mij beter spelen dan ik?
Een van de mensen achter Friends kon het niet laten iets volstrekt anders met Leblanc op te zetten.Wat als hij zichzelf in een nieuwe reeks zou spelen? In Episodes zijn Sean en Beverly Lincoln succesvolle schrijvers/producers van een Britse tv-serie. Als er belangstelling uit Hollywood komt, vertrekken ze erheen om een Amerikaanse remake te verzorgen. Maar voor de rol van het erudiete hoofd van een jongensschool worden ze met Leblanc opgezadeld. Die er ook niet veel voor voelt, maar een dip in zijn carrière meemaakt en geld nodig heeft. Op Google ging er een filmpje rond waarbij Leblanc auditie moest doen om zichzelf te spelen. En zich zorgen maakte dat iemand anders dat mogelijk beter zou kunnen. Gevoel voor humor is persoonlijk, maar ik vind Episodes hilarisch. Een prima mix van Britse en Amerikaanse humor zonder dat een lachtrack je vertelt wanneer je iets leuk moet vinden.

Gastrol
De Friends achtergrond speelt veel leuker door het geheel dan bij Joey. Vooral als de nieuwe serie het niet goed doet en er druk op Leblanc wordt gezet om een andere Friends acteur of actrice een gastrol te laten spelen. Dan blijkt dat door zijn eigen gedrag niemand hem meer moet. Als hij toch iemand vindt (raad eens wie dat kan zijn?) is het hele team opgewonden dat ze eindelijk met iemand uit Friends kunnen werken. Als zoiets jouw kopje thee is - leen dan de eerste twee seizoenen en schenk nog eens bij.

Raoul

Reserveer Episodes in onze catalogus

Alles is zo..... je weet wel

In verwachting

Toen ik zwanger was, bleek Daphne Deckers ook in verwachting. Ze schreef daar een boek over, die ik direct gelezen heb. Na de geboorte, schreef ze weer een boek. Ik lezen; ik was inmiddels ook moeder. Het ontstaan van het gezin heb ik met haar meebeleefd, vergeleken met ons gezin, herkenning gevonden, op ideeen gebracht of juist niet. Ze heeft kinderboeken geschreven, bijvoorbeeld over Marijn, die ik heb voorgelezen, en die mijn kinderen op een gegeven moment zelf hebben gelezen.

Eerste roman

En nu dan haar eerste roman, alles is zoals het zou moeten zijn. Begrijpelijk dat ik die direct gelezen heb. En, nu ik die uit heb... ja, en nu? Het is zoals het is, zeggen ze dan. Het is een leuk boek, maar...  en dat is het, maar... ik weet het niet. Ik vond het zelf een tikkie te, net even te overdreven allemaal. Wel grappig, de humor is duidelijk aanwezig. Misschien in sommige delen teveel aanwezig? Toch is het verhaal op zich geweldig.

Inhoud

Waar het over gaat? Het begint met de bevalling van Iris die nog na ligt te hijgen en dan de geweldige vraag krijgt: Weet je zeker dat dit kind van mij is? Niet helemaal " zoals het zou moeten zijn". Ze veranderd op slag de naam van het kind en gaat ervoor. Met behulp van haar vriendinnen en haar moeder vind ze nieuwe kansen, uitdagingen en misschien wel een nieuwe man.

Reserveer Alles is zoals het zou moeten zijn van Daphne Deckers in de catalogus van de bibliotheek.

Reserveer de boeken van Daphne Deckers over zwanger zijn en opvoeding in de catalogus van de bibliotheek.

Ik ben benieuwd wat je mening is, laat het me weten!
Irene

Opslagplaats van het onverklaarbare

Puur amusement
Het is heerlijk als televisieseries je uitdagen en flink weten te raken op verstandelijk en emotioneel gebied. Maar dat hoeft niet altijd. Soms wil je gewoon een programma over je heen laten komen.dat wel goed van kwaliteit is maar nauwelijks iets van je vraagt. Een beetje humoristisch, een beetje spannend, een beetje griezelig, een beetje romantisch en af en toe verrassend. Prettig entertainment. Met die instelling ben je bij Warehouse 13 aan het juiste adres.

Ruik je fudge?
Als er geen fudge te bekennen is, maar je ruikt het wel dan is de kans groot dat er zich een magisch object in de buurt bevindt. In Zuid Dakota staat Warehouse 13 - een ontzagwekkende geheime opslagplaats van dergelijke objecten waar de wereld geen raad mee weet en die uiterst gevaarlijk kunnen zijn. Agenten Lattimer en Bering worden er zonder verklaring naar overgeplaatst. Zij moeten zorgen dat geen van de objecten het warenhuis verlaat en hebben de taak om nieuw ontdekte objecten overal ter wereld op te sporen, onschadelijk te maken en in Warehouse 13 op te slaan. Achter Warehouse 13 zit een geheimzinnige organisatie waar zelfs de regering van de Verenigde Staten geen invloed op heeft.
Er zijn paralellen te trekken met de serie A Town called Eureka die nog niet in een Europese versie op dvd is verschenen. Personages uit beide series zijn zelfs bij elkaar op bezoek geweest.

Goed gejat
Eureka, een serie over een stad vol geniale wetenschappers, is origineler en ingewikkelder al viert ook daar de komedie hoogtij. Warehouse 13 is een formule die overal elementen vandaan heeft gepikt - uit tv-series als X-Files, Fringe, Supernatural, The Librarian, Sanctuary en Friday the Thriteenth. Maar het is allemaal op zo'n charmante, openlijke en grappige wijze bij elkaar gesprokkeld en gemixed dat het mij niet stoort. Het programma neemt zichzelf dan ook niet erg serieus, maar weet wat het wil bereiken. Dat jij je met een glimlach op je gezicht laat meeslepen. Omdat het nergens echt gruwelijk wordt, kan waarschijnlijk het hele gezin meegenieten.

Raoul

Reserveer de dvd in onze catalogus

Not the Messiah

Een komisch oratorium van en door Monty Python!

Not the Messiah is muzikale bewerking van de film Life of Brain van Monty Python. Het verhaal over het leven van Brian Cohen, die voor de Messias wordt aangezien. Verwarring alom. Componist John Du Prez heeft hierbij zeer toepasselijke muziek geschreven.
De titel Not the Messiah is ook weer een knipoog. Het is niet de beroemde Messiah van Handel, maar een heel ander muziekstuk.

Monty Python is heel beroemd geworden met hun hilarische tvserie: Monty Python's Flying Circus. De groep bestaat o.a. uit Eric Idle, John Cleese en Michael Palin.
Ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan van Monty Python werd Not the Messiah uitgevoerd in de Royal Albert Hall in Londen. Een zeer vrolijke opname, schapen op het toneel, Romeinse soldaten etc.
Uitgevoerd door een heel groot koor en het BBC Symphony Orchestra.

Extra's
Deze DVD bevat als extra's o.a. verschillende meezing versies. De tekst loopt onder in beeld zodat je heerlijk mee kunt zingen met Always look at the bright side of life.

Bekijk de voorstukje op YouTube Trailer:


Reserveer deze DVD in Kennemerwaard

En wilt u de echte Messiah beluisteren?
Ga naar de uitvoering van de Messiah van Handel door het Toonkunstkoor Alkmaar op 15 december in de Grote Kerk in Alkmaar.

Geheimen worden ontrafeld

Weet jij hoe het komt dat de toren van Pisa nog steeds niet is omgevallen? Of hoe het komt dat je zomaar geld vindt op straat? Of waarom de oceaan nog steeds niet is leeggelopen?

Dat komt door de Superheldjes!

Zij schieten met hun camouflageshirtjes overal te hulp en zorgen ervoor dat je iets anders meemaakt wat je anders had moeten missen.

Waarom juist Kees in een drol stapt? Als de superheldjes de drol niet hadden verplaatst dan was het allemaal nog veel erger geweest!

Ik kan een kinderboek met een beetje volwassenhumor altijd wel waarderen, daarom vond ik dit een erg leuk boek om te bekijken. Het is niet een echt voorleesboek met een verhaal, maar meer een boek om samen met je kleuter mee op de bank te gaan zitten en lekker te kijken naar alle bizarre dingen die er in het boek gebeuren.

Conclusie

Superheldjes is een leuk en humoristisch prentenboek met veel kijkplaten en past perfect in het thema van de kinderboekenweek van dit jaar (Superhelden). Ook voor volwassenen is dit een boek dat je gelezen moet hebben. Maar…. Houd alles wat je te weten bent gekomen geheim, want Superheldjes werken het beste als niet iedereen op ze let.

Jolanda

Reserveer dit boek in de catalogus