dinsdag 15 augustus 2017

De mannen van dokter Anne

De mannen van Dokter Anne, een Nederlandse ziekenhuisserie met Noortje Herlaar als middelpunt. Noortje is bekend van vele musicals en series waaronder Moeder, ik wil bij de revue.
De serie kwam voorbij en ik dacht, alweer de zoveelste ziekenhuisserie! Zelf geef ik meer de voorkeur aan spannende series en thrillers.
Toch besloot ik hem te reserveren en bij de eerste aflevering was ik al verkocht, de serie was verfrissend en verrassend. Romantisch en dolkomisch tegelijk met hier en daar een vleugje drama. En niet onbelangrijk een sterke cast.
Het is eigenlijk een vrouwenserie en waarschijnlijk horen we niet bij de doelgroep, maar samen met mijn echtgenoot heb ik hier menig lollig uurtje mee beleefd. Mannen kunnen de serie blijkbaar ook wel waarderen. We hebben er hartelijk om kunnen lachen. Je moet het ook af en toe niet zo serieus nemen.

Kink in de kabel
Anne Hazenberg (Noortje Herlaar) staat op het punt in het huwelijk te treden als ze haar verloofde betrapt met een ander. Haar wereld staat op zijn kop en met haar bruidsjurk in de hand keert Anne terug naar haar ouderlijk huis. Ze gaat in het ziekenhuis van haar vader aan de slag. Anne wil zich helemaal op haar carrière richten en zich specialiseren tot chirurg, maar het duurt niet lang als de liefde om de hoek komt kijken.

Liefdesperikelen
Maar liefst twee mannen dingen naar de hand van Anne. Mark Meijer (Benja Bruijning) en Sam Zwart (Matteo van der Grijn). Beiden zijn ook arts, werken in hetzelfde ziekenhuis waar Anne werkt en zijn totaal verschillende personages.
De afdeling waar ze gaat werken wordt geleid door Mark, die ze nog kent van vroeger als klasgenoot op de basisschool. Als jong meisje was ze verliefd op hem, maar destijds zag hij haar niet staan.
Anne en de kwetsbare gynaecoloog Sam komen elkaar tegen nadat zij haar verloofde heeft verlaten en vanaf de eerste ontmoeting voelen ze zich tot elkaar aangetrokken.

Chaos
Op haar werk is Anne zeer professioneel, maar haar liefdesleven wordt al snel een chaos. Het doet me een beetje denken aan Bridget Jones, die ook in allerlei situaties verzeild raakt en bij wie ook veel mis gaat.
Het huwelijk van de ouders van Anne, Frans (gespeeld door Wilbert Gieske, GTST) en Sylvia Hazenberg (Joke Tjalsma), lijkt op het eerste oog perfect. Maar daar worden ook de eerste barstjes zichtbaar en dat levert hilarische momenten op.

Medische termen en handelingen
De opnames van de serie vonden plaats in een voormalig ziekenhuis in Gouda. Om zich de medische termen en handelingen een beetje eigen te maken bezochten de hoofdrolspelers twee chirurgen van een Amsterdams ziekenhuis. De acteurs werden uitvoerig bijgepraat en ze bekeken filmpjes van operaties. Uiteindelijk moest het wel een beetje realistisch overkomen.
Nu maar wachten op de tweede serie!

Marga de Jong

Deze verrassende serie reserveren! Klik hier!

vrijdag 11 augustus 2017

Dames die hun (zang)stem laten horen


Een koor wordt opgeheven
De dominee van het dorpje Chilbury in Kent besluit op een dag het dorpskoor op te heffen. Het is maart 1940, de Tweede Wereldoorlog is uitgebroken en als gevolg daarvan gaan alle mannelijke koorleden in dienst. De dominee vindt het dus vanzelfsprekend dat het koor moet stoppen. De meeste dames leggen zich, veelal met tegenzin, bij dit besluit neer. Totdat Primrose Trent in het dorp komt wonen. Zij is de muzieklerares van de universiteit van de nabijgelegen stad Litchfield. Ze weet de vrouwen over te halen om het niet op te geven en juist in deze barre en onzekere tijden te blijven zingen met elkaar. Het dameskoor van Chilbury is geboren.

Brieven en dagboeken
Aan de hand van brieven en dagboeken van een aantal meisjes en vrouwen komen we steeds meer te weten over de bewoners van het dorp. Kitty Winthrop bijvoorbeeld houdt trouw haar dagboek bij. Ze is 13 jaar, heeft veel muzikaal talent en een prachtige zangstem. Met haar familie heeft ze het helaas niet zo goed getroffen. Venetia, haar zus, is 18 jaar. Zij is erg mooi en brengt veel jongens het hoofd op hol. Ze vindt dat allemaal heel vermakelijk totdat zijzelf hopeloos verliefd wordt op een kunstenaar. Uit haar brieven aan haar vriendin blijkt langzamerhand dat er iets eigenaardigs met hem aan de hand is.


Goed en kwaad
Ook mevrouw Tilling houdt een dagboek bij. Zij is een bescheiden alleenstaande vrouw, verpleegster van beroep. Ze staat altijd voor iedereen klaar en is zeer geliefd. Over haar enig kind, David, maakt ze zich erge zorgen. Ze is een van de vele moeders die met lede ogen moeten toezien hoe hun zonen in het leger gaan dienen om hun land te verdedigen. En dan krijgt ze zelfs nog een wildvreemde kolonel in haar huis ingekwartierd. Ook dat nog! De brieven van Miss Edwina Paltry laten een heel wat minder fraaie kant van de menselijke soort zien. Zij gaat over lijken om haar doel te bereiken, namelijk zichzelf bevoordelen en verrijken. Gewetenloos en zonder scrupules gaat ze haar gang en ze lijkt er nog mee weg te komen ook.


De bommen
De oorlog komt steeds dichterbij. Er komen berichten binnen van gesneuvelde mannen en als er op een kwade dag echt bommen vallen op Chilbury en Litchfield blijkt hoe belangrijk de dorpsgemeenschap is. De band onderling wordt zeer hecht, ondanks het verdriet en de narigheid. Er blijken zelfs in deze omstandigheden nog lichtpuntjes te zijn en bovendien is er altijd nog Het dameskoor van Chilbury, nu belangrijker dan ooit.


De grootmoeder van de schrijfster
Jennifer Ryan, de schrijfster, luisterde graag naar de verhalen van haar grootmoeder. Zij vertelde vaak over hoe de vrouwen in de oorlog elkaar tot steun waren. Het waren grappige verhalen maar vanzelfsprekend kwamen ook de zorgen en het verdriet aan bod. Hierdoor geïnspireerd en door onderzoek te doen naar talloze dagboeken die gewone burgers in die tijd bijhielden schreef zij dit prachtige, ontroerende en humoristische boek. Ik heb het met erg veel plezier gelezen.


Louise

 Als je dit mooie boek wilt reserveren, klik dan hier

dinsdag 8 augustus 2017

Do You know where you are?!

Toen Axl Rose deze kreet slaakte tijdens het concert afgelopen 12 juli in het Goffertpark, ging het pas echt los. Dit is immers de aankondiging van Welcome to the jungle, een van de vele klassiekers die het oeuvre van Guns N' Roses rijk is. En wat een fantastische uitvoering speelden ze zoals eigenlijk de hele setlist raak was tijdens het ruim 3 uur durende optreden dat ze weggaven.

Een droom die uitkomt
Mijn liefde voor muziek begon met de klanken van Paradise City. Samen met mijn beste vriend drukten we constant op repeat om het nummer nogmaals te horen. De rocker in mij was geboren. Dit jaar is het 30 jaar terug dat het album Appetite for Destruction uitkwam. Guns N' Roses liet de muziekwereld op zijn grondvesten trillen met deze rauwe energieke plaat. Een concert van de band die op Veronica werd uitgezonden heeft mijn vader destijds voor me opgenomen. Wat er live gebeurde was nog mooier dan wat je op plaat hoorde. Die mannen wisten hoe je een stadion inpakte. De energie van Axl, de fantastische solo's van Slash en het snerpende basgeluid van Duff omlijst door een geweldige podiumpresence. Toen was ik te jong om naar een echt concert van ze te gaan, maar wat wilde ik graag. Helaas ging de band halverwege de jaren 90 uit elkaar en dacht ik ze nooit meer samen live te kunnen zien. Totdat vorig jaar bekend werd dat Slash, Axl en Duff de draad weer gingen oppakken met een tour door Noord Amerika. Toen vervolgens bekend werd dat het een wereldtournee werd, sprong ik een gat in de lucht. Ik had tranen in mijn ogen toen ik de kaartjes had bemachtigd. Het concert was een droom die uitkwam.


Use Your illusion
De eerste CD die ik ooit kocht was Use Your Illusion 1. Deze werd samen met Use Your Illusion 2 in 1991 uitgebracht en zijn gezamenlijk wat mij betreft een meesterwerk. Er zijn songs die nog steeds het rauwe hebben van de debuutplaat, zoals opener Right Next Door to Hell en eerste single You Could Be Mine, maar ook prachtige lange gevoelige rockbalads zoals hit November Rain en mijn persoonlijke favoriet Estranged. Het toevoegen van pianist Dizzy Reed was hoorbaar in vele andere nummers zoals 14 Years en Bad Obsession. Ook bevatte iedere plaat een cover van een groot muzikant waarmee ze ook weer gigantische hits scoorden: Live and Let Die van Paul Mc Cartney en Knockin' on Heavens Door van Bob Dylan. Het palet van Guns N' Roses werd met deze twee albums flink uitgebreid zonder de eigenheid van de band te verliezen. Ik wil deze blog afsluiten met het benoemen van een in mijn ogen episch nummer, maar grote kans dat je het nog niet kent: Coma. Ga dat luisteren!


Wil je deze 2 klassiekers nog eens terugluisteren?
Use Your Illusion 1
Use Your Illusion 2

Of heb je zelf de illusie gitaar te spelen als Slash?
Bladmuziek Greatest Hits Guns N' Roses


Joey

vrijdag 4 augustus 2017

De kleine moskee op de prairie

Een maand of twee geleden lag De kleine moskee op de prairie bij mij in de brievenbus (Maandelijks krijg ik een boek opgestuurd die ik dan voor Welkboek lees en recenseer) De kaft sprak me direct aan en ik had dit boek uit voor ik het wist. Zarqa Nawaz gaf me een verfrissende en humoristische blik in haar leven van een praktiserende moslima.

Op jonge leeftijd is Zarqa met haar ouders vanuit Pakistan naar Canada geëmigreerd en loopt tegen veel culturele verschillen aan. In haar "brood"trommel zitten hele andere dingen dan brood maar als ze dan haar moeder vraagt om ook brood mee te geven wil dat niet echt helpen om bij de groep te horen. Ook het aantrekken van een jurk helpt niet, vooral niet als je van je moeder er toch een broek onderaan moet doen. Haar studie, de zoektocht naar een echtgenoot en vooral de pelgrimstocht naar Mekka ( Hadj) beschrijft ze op een grappige en soms ook intieme manier.

Behalve schrijfster en journaliste heeft Zarqa een gelijknamige komedieserie geproduceerd waar niet alle moslims zo blij mee waren. Dat ging zelfs zo ver dat ze in eerste instantie niet meer welkom was in de moskee.

Een stukje tekst uit het boek:
Als god in zeven dagen een heel heelal kon scheppen, bergen kon neerzetten en oceanen kon vullen met prachtige wezens, kon hij toch ook een manier bedenken om me een jurk zonder broek te laten dragen. Maar nee hoor, in zijn eindeloze luister was God tot de oplossing gekomen dat mijn moeder met me mee naar school ging. Ze was het toonbeeld van oncoolheid en ik had haar onopzettelijk vrijgelaten. Ik nam aan dat ik werd gestraft voor al mijn geklaag.

Zarqa komt bij mij over als een impulsieve, chaotische flapuit wat komische taferelen oplevert, soms een beetje over de top. Ze kijkt kritisch naar haar eigen geloof en neemt niet alles zonder slag of stoot aan. Makkelijk en vlot leesbaar waarbij ik interessante dingen heb opgestoken over de Islam en de bedevaart naar Mekka.
Kortom, een aanrader dus!

Reserveer hier De kleine moskee op de prairie in onze catalogus

Ingeborg

woensdag 2 augustus 2017

De handen in de lucht

Dat ik heel erg trots ben op onze mensen dat wisten jullie natuurlijk al wel... Dat veel van de scholen en instellingen waarmee wij samenwerken blij met onze mensen zijn ook vast wel.... dat veel van onze bezoekers blij zijn met onze medewerkers ligt dan ook in de lijn van de verwachting ;-) 

Ik kan het niet laten om met jullie een terugkoppeling te delen die ik een tijdje geleden kreeg van de onze medewerkers die bij 2 voortgezet onderwijs scholen langs waren gegaan om de dienstverlening van het afgelopen jaar te evalueren.
Dit was wat ze te horen kregen: Bij de school voor VMBO/HAVO/VWO  grote complimenten voor zowel Leonie als Joris van de rector, die een les had bijgewoond). De terugkoppeling van de docenten is ook goed.
De inzet van de Mediacoach zit nog niet in het systeem van de school voor wat betreft de inzet bij acute situaties. Wel is men heel blij met het verrichte werk en wil dit komend jaar graag doorzetten.
Binnen het project dat de bibliotheek op de school uitvoert rondom veilig gebruik van social media ("Veilig Puberen") is hiervoor geen ruimte: volgens afspraak kan een school er maximaal 2 jaar gebruik van maken en is dan een andere school aan de beurt. De rector wil toch doorgaan en heel graag met Leonie! Ze is bereid daarvoor te betalen. En dat is een groot compliment!!


Op de school voor speciaal onderwijs is men heel tevreden over de lessen sociale media die Joris heeft gegeven. Het is niet iedereen gegeven met deze doelgroep om te gaan en Joris pakte dat heel goed op.
Leonie vertelt over haar lessen sociale media en seksualiteit en haar inzet als Mediacoach. Eén van de docenten geeft zelf lessen seksuele voorlichting en is erg geïnteresseerd en enthousiast over de aanpak van Leonie. Ze ziet hierin een prachtige aanvulling op haar eigen lessen.
De vraag van ons is of de school komend schooljaar gebruik wil maken van de inzet van Leonie als Mediacoach binnen het project Veilig Puberen. Dat levert het hilarische tafereel op van 2 juichende docenten met de armen in de lucht J Heel graag dus! Als ze, Joris en Leonie naar buiten lopen horen ze achter zich nog steeds gejuich J Zij hadden een topmiddag!

En ik dus ook toen ik deze terugkoppeling kreeg :-) 

Erna

dinsdag 1 augustus 2017

Glossy boerin

Glossy boerin
Maureen du Toit is actrice (ze speelde o.a. in Goudkust), presentatrice (mensen zullen haar vooral kennen van Hart van Nederland dat ze 10 jaar lang presenteerde) en schrijfster. Tot nu toe had ze zich alleen gewaagd aan kinderboeken, maar sinds kort is daar dan ook haar romandebuut: Glossy boerin. Op de omslag wordt dit boek aangeduid als Farm Lit. Ik had zelf nog nooit van dit genre gehoord. Het genre chicklit is mij natuurlijk wel bekend, maar Farm Lit  is een officieel genre en niet dus door de schrijfster of uitgeverij zelf bedacht. Uitgaande van het megasucces dat BZV (Boer zoekt Vrouw) ieder jaar kent zullen ze gedacht hebben dat er voor zo'n soort boek zeker een markt zou zijn.

Cat heeft een succesvolle baan bij een glossy tijdschrift, een leuke vriend en een rijk sociaal leven.
Kortom: ze heeft eigenlijk niets te klagen. Dat doet ze dan ook niet, maar opeens veranderen er een aantal zaken in haar leven. Ze ontdekt dat haar vriend vreemdgaat en haar beste vriendin wordt in het ziekenhuis opgenomen met acute leukemie en overlijdt vrij snel daarna. Dan beseft ze dat het nu misschien tijd is voor een drastische ommezwaai in haar leven. Haar oma begint licht te dementeren en zij woont alleen op een boerderij. Het boerderijleven heeft haar altijd al getrokken en de keuze is dan ook snel gemaakt. Ze zegt haar baan op en vertrekt met haar hele hebben en houwen naar haar oma. Daar blijkt dat het leven op een boerderij ook niet altijd ´rozengeur & maneschijn´ is. Integendeel zelfs, het is hard werken en ze moet de nodige obstakels overwinnen. Gelukkig verschijnt er al snel een helpende hand in de vorm van een aantrekkelijk manspersoon en komt de liefde ook weer om de hoek kijken.

De schrijfster heeft mij met dit boek enorm verrast. Het bevat veel leuke en herkenbare personages, heeft een goede en vlotte schrijfstijl en bevat de nodige humor. Ik heb het dan ook in een sneltreinvaart uitgelezen en vind het echt een aanrader voor iedereen, die van een goede chicklit houdt. In de vlog hieronder vertelt Maureen o.a. dat er volgende jaar weer een roman van haar hand zal verschijnen. Ik kan niet wachten....:-)




Je kunt hier in de catalogus Glossy Boerin reserveren.

Gabrielle



zaterdag 29 juli 2017

In de schoolbanken

Op de multitouchtafels in de vestigingen staat nu het verhaal: In de schoolbanken. Het is een verzameling van schoolfoto's ingestuurd door het publiek. Een verhaal voor en door de bewoners van het gebied waar de vestigingen van bibliotheek Kennemerwaard zijn.

Verschillende generaties
De oudste foto komt uit 1899 en er is nog een onbekende foto die er ook ontzettend oud uitziet. Die foto is gevonden in een huis en is waarschijnlijk van een eerdere bewoner geweest, wie er op staan is natuurlijk een raadsel. Verder zijn er klassefoto's en individuele portretten, zwart wit, kleur, van allerlei verschillende periodes. Leuk om al die verschillende koppies te zien, schattige kindertjes die nu misschien al volwassen, heel oud of gestorven zijn.

Wie was dat ook al weer?
Af en toe staan er naar dit verhaal een paar mensen te praten, ze kennen de mensen op de foto's en hebben vaak dan dezelfde juf of meester gehad. Ze praten met elkaar en vragen zich dan samen af: Wie was dat ook al weer? En soms loopt er iemand rond die het antwoord weet en zo komen de verhalen van vroeger zomaar tot leven. Dat is ook de bedoeling van de tafel, het verhaal vertellen, samen met elkaar. Ik ontvang graag nog meer foto's!
Mijn jongste dochter is onlangs voor het eerst op de schoolfoto gegaan, deze ga ik er ook bij plaatsen.
Het beste werkt het om  de foto met een digitale camera of smartphone te fotograveren. Let daarbij op dat de foto niet schuin genomen wordt. Het is een kwestie van goed de randen aan de zijkant in de gaten houden.
De foto's kunnen gemaild worden naar e.braak@bknw.nl Alvast bedankt!
Edith