dinsdag 20 februari 2018

Een nieuw begin

Angelique Haak, de schrijfster van Een nieuw begin, heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. Na het winnen van een regionale schrijfwedstrijd besloot ze vorig jaar haar droom waar te gaan maken. Een nieuw begin is dan ook haar debuut. Het boek heeft een donkere voorkant waarop een vrouw achter een raam staat afgebeeld, die zich veilig waant in haar eigen huis. Maar wordt gadegeslagen door iemand. De vraag is natuurlijk: door wie? Ik ben altijd benieuwd naar nieuwe schrijvers. Als het tegenvalt kan het boek altijd nog, na een paar bladzijden gelezen te hebben natuurlijk, linea recta terug naar de bieb. Dan wacht daar altijd wel een ander boek dat de moeite van het lezen wel waard is...:-) Maar bovenstaand boek bleek zeker geen slechte keuze van mij geweest te zijn.

Jennifer Brugman komt na een paar jaar in Groningen gewerkt te hebben weer terug naar Rotterdam. Ze is rechercheur en ze wordt daar meteen geconfronteerd met gruwelijke moordzaken. De moorden verwijzen naar de Griekse mythologie. Maar Jennifer ziet al snel een verband met haar eigen  privéleven. Een leven dat niet momenteel niet bepaald makkelijk verloopt. Na een hele lange tijd geen contact te hebben gehad hernieuwt ze het contact met haar zus. Maar die blijkt intussen aardig in de goot beland te zijn. Of ze zelf nog niet genoeg traumatische zaken te verwerken heeft. En waarom  zijn er op dit moment zoveel mannen in haar leven, die zich (in haar ogen tenminste) zo raar gedragen? Veel tijd om hierover na te denken krijgt ze niet, want het blijkt al snel dat de moordenaar het op haar gemunt heeft.

Het boek bevat fragmenten waar de dader aan het 'woord' is, wat het extra spannend maakt. Angelique Haak hanteert een vlot en toegankelijk taalgebruik, de personages worden goed beschreven. En het plot was zeer verrassend. Normaliter weet je vaak wel wie het gedaan heeft, maar de schrijfster zet je steeds op het verkeerde been. Kortom: dit is zo'n boek dat je maar moeilijk weg kan leggen. En ik hoop dan ook van harte dat Een goed begin voor de schrijfster de start van een succesvolle schrijverscarrière zal zijn. Hopelijk hoef ik niet te lang te wachten op haar 2e boek.


Als je dit zeer spannende boek ook wil lezen, kan je het hier reserveren.

Gabrielle

dinsdag 6 februari 2018

Eenvoudig Communiceren

Er zijn in Nederland ongeveer anderhalf miljoen mensen die moeite hebben met lezen en schrijven. Dit zijn voor een deel mensen voor wie Nederlands de moedertaal is. Maar het gaat ook om mensen voor wie het Nederlands een nieuwe taal is. Met deze laatste categorie heb ik zelf ervaring omdat mijn vrouw uit het buitenland komt. Uit een land met niet alleen een andere taal maar ook een ander schrift en een alfabet dat uit 44 medeklinkers bestaat en 15 klinkertekens, waar ten minste 28 klinkers mee worden geschreven. In haar taal staan woorden van een zin aan elkaar geschreven. Een spatie geeft het einde van de zin aan.


Nadat ze geslaagd was voor het basisexamen inburgering in het buitenland mocht ze naar Nederland komen. Je kunt dan een machtiging tot voorlopig verblijf aanvragen (MVV) waarmee je langer dan 3 maanden in Nederland mag verblijven zoals bij een toeristen visum het geval is. Toen begon het echte werk. Het inburgeringsexamen. Daar heb je 3 jaar de tijd voor en het begint uiteraard allemaal met de taal.

Wij zijn in eerste instantie begonnen met het samen lezen prentenboeken. Korte zinnen en makkelijke verhaaltjes, weliswaar niet echt heel interessante verhalen voor volwassenen maar wel goed om kennis te maken met de Nederlandse taal. Intussen was ook het inburgeringstraject van start gegaan en daar werkten ze met de serie Stap : Nederlands voor anderstaligen. Daar zijn in totaal 3 delen van. Door trouw haar huiswerk te maken en dagelijks minimaal een uur te studeren ging ze goed vooruit.

Op een gegeven moment was ze qua lezen aan meer uitdaging toe en stapten we over op de serie Leeslicht van de uitgeverij Eenvoudig Communiceren. Deze uitgeverij heeft nog veel meer series in eenvoudige en gewone taal zoals Beeldboek, Beroemde liefdesverhalen, Heftige Historie, Literatuur voor beginners, Misdadig, Vlaamse reuzen en Wereldverhalen. Met name het boek van Marian Hoefnagel over het leven van Anne Frank maakte grote indruk op mijn vrouw en zorgde ervoor dat ze ook andere boeken uit deze serie ging lezen. Ook hier weer korte zinnen en eenvoudige taal maar vooral ook interessant voor volwassenen. Het hielp haar enorm vooruit en zorgde ervoor dat ze de verschillende examens van de inburgeringscursus eerder kon doen dan verwacht.


In de serie Leeslicht zijn inmiddels flink wat leuke titels verschenen zoals Op klaarlichte dag van Simone van der Vlugt, Haar naam was Sarah van Tatiana de Rosnay en Het Rosie project van Graeme Simsion en nog veel en veel meer.
Door op naam van de serie te klikken krijg je een goed overzicht van de titels die er zijn.

Nederlands spreken blijft nog lastig maar de inburgeringscursus is achter de rug en het plezier in lezen is gebleven.

Ben je ook op zoek naar makkelijk te lezen boeken voor volwassenen? Dan zijn de series van uitgeverij Eenvoudig Communiceren een aanrader.

Chris

dinsdag 30 januari 2018

Angus & Julia Stone - Snow




Angus & Julia Stone zijn broer en zus en komen uit Sydney, Australië. Daar zijn ze zeer bekend en hebben inmiddels een lange lijst van  onderscheidingen, zoals drie ARIA Music Awards (de Australische Grammy). Broer en zus in eenzelfde band, het komt niet gek veel voor. Toch houdt het Australische duo Stone vast aan hun formule. Dat levert een aardig alternatief popplaatje op.

Vroeg in hun jeugd begonnen ze, samen met hun vader, muziek te maken. Vader was zanger/ gitarist in een coverband die muziek maakte vooral uit de jaren 60 en 70.
De muziekstijl van Angus en Julia is daarop geïnspireerd, het doet denken aan Hippies, Woodstock en de Flowerpowertijd.

Ze traden voor het eerst op in 2006. Toen brachten zij nog luchtige folkpop die vooral gedragen werd door de combinatie van vocale harmonie en zoete melodietjes. Een jaar later verschijnt A Book Like This, opgevolgd door Down The Way (2010). De vermoeidheid slaat toe en zo gaan ze elk hun eigen weg om zich te richten op een solocarrière.Wat later beseften beide partijen dat ze als muzikaal duo eigenlijk allebei sterker waren.

Veel van hun songs worden gebruikt in commercials, films, series en videogames
15 september 2017 kwam  hun nieuwe album ‘Snow’ uit. Een album van bijna een uur met twaalf songs. Een mooi album, vaak ingetogen maar nooit zwaar. Lichte muziek, wat vlak soms, maar heftig wordt het nooit. Af en toe schemert er wat psychedelica doorheen en de hoge meisjesstem van Julia geeft de muziek ook wat ijls. 
Op dit album vullen ze elkaar prachtig aan maar er met een fijn contrast ; hij schijnbaar verveeld en zij laat sommige nummers s ’zomers klinken met toch ook een stukje weemoed en nostalgie.



Fijn dat er een tekstboekje bij dit album zit want zoals hun landgenote Tracey Barnett al eens opmerkte, ‘Lyrics helps connect with a song on a deeper level'

Snow reserveren ? Klik hier.

Anita


dinsdag 23 januari 2018

Gastblog van Charlotte: Verhalen vertellen bij kunst



Praten over kunst
Praten over kunst is een samenwerkingsproject van Bibliotheek Kennemerwaard en het Stedelijk Museum Alkmaar. Dit programma is bedoeld voor groepen mensen die moeite hebben met taal, zoals nieuwkomers en inburgeraars. Het gaat in het programma om taal en ontmoeting. Deelnemers worden uitgenodigd om met elkaar te praten en te fantaseren over schilderijen.

Ontwikkeling
Voor Bibliotheek Kennemerwaard begon het als een programma bij de ouderkamers van basisscholen in Overdie (Alkmaar), waarbij samen werd gepraat over schilderijen en kunst in verschillende culturen. De ouders hadden de wens ook eens bij een museum op bezoek te gaan.
Bij het Stedelijk Museum Alkmaar wilde men graag een programma ontwikkelen voor groepen  nieuwkomers en mensen voor wie Nederlands de tweede taal is.
Het contact tussen bibliotheek en museum leidde tot een eerste opzet van het programma Praten over kunst.
Het programma bestaat uit een bijeenkomst in de bibliotheek en een bijeenkomst in het museum. Deelnemers worden geprikkeld om met elkaar te praten over wat ze zien op de schilderijen. Hiervoor worden werkvormen uit Visible Thinking gebruikt, een al door het museum gebruikte laagdrempelige methode om naar kunst te kijken.



Eerste pilot
Deze opzet werd getest in een pilot bij de tentoonstelling van de Bergense School in het voorjaar van 2017. Er deden vijf groepen mee. Er volgden wat aanpassingen. De opzet bleek goed te werken: het programma sloeg aan. Zowel de deelnemers als de begeleiders van de groepen waren enthousiast. Het programma maakte gretigheid los bij de deelnemers: gretigheid om over de schilderijen te praten. Het stimuleerde hen om in duo's met elkaar te praten of iets te vertellen aan de hele groep. Eigenlijk zaten deelnemers meestal te popelen om aan het woord te komen.
Het programma maakte verhalen los: persoonlijke verhalen, waar de begeleiders uit de bibliotheek en het museum van onder de indruk waren en waar ze na afloop nog even samen over stonden na te praten en na te genieten.

Tweede pilot
Van oktober 2017 tot en met januari 2018 vond een tweede pilot plaats bij de tijdelijke tentoonstelling van Emanuel de Witte. Aan deze pilot deden negen groepen mee. En ook bij deze pilot: enthousiasme, bij alle partijen.
Deze pilot maakte duidelijk dat het programma bij diverse tentoonstellingen gebruikt kan worden. Verder bevestigde deze pilot dat het programma geschikt is voor groepen met verschillende taalniveaus en settings. Dat blijkt uit de diversiteit aan groepen die hebben deelgenomen: ouderkamer groepen (basisscholen), conversatiegroep NT2, discussiegroep NT2, groepen Staatsexamen, inburgeraars, nieuwkomers A1 niveau en een groep vrouwen vanuit de Turkse moskee.
In totaal hebben er veertien groepen deelgenomen met gemiddeld acht deelnemers.

Mooie verhalen
Er was veel belangstelling voor taferelen in schilderijen die lieten zien hoe het er vroeger uitzag in Nederland.
Sommige schilderijen in het museum riepen bij de deelnemers herinneringen op aan vroeger, bijvoorbeeld aan hun geboorteland. Onderstaand schilderij deed een deelneemster denken aan de vismarkt waar ze met haar vader iedere week naar toe ging:

(Bijschrift: portret van Adriana van Heusden en haar dochter op de vismarkt in Amsterdam 1662/1663)

Een ander schilderij riep bijvoorbeeld herinneringen op aan het gebrek aan elektriciteit, koken op vuur, samen eten. Of gewoon: "Deze vrouw doet me aan mijn moeder denken!"

De schilderijen en de opdrachten daarbij prikkelden de fantasie van de deelnemers. Er kwamen grappige, verrassende en spannende verhalen te voorschijn.
Eén verhaal sprong eruit. Een deelnemer had een waar thriller scenario bedacht bij onderstaand schilderij.

(Bijschrift: portret van een familie in een interieur 1678)

De deelnemers wilden na het vertellen van hun eigen verhaal bij een schilderij graag weten wie het schilderij gemaakt heeft, wanneer het is gemaakt en wat de kunstenaar heeft willen schilderen. 

Er wordt nu bekeken of Praten over kunst structureel aangeboden kan worden.

Reacties van deelnemers
Nursen (Turkije): "Leuk om naar de schilderijen te kijken en jezelf vragen te stellen over het schilderij. Ook om je af te vragen welk verhaal er achter zit. Interessant om achteraf te horen wie het gemaakt heeft en wat het is. Je kunt dit ook met je kinderen doen!"
Hanna (Egypte): "Leuk om steeds dieper naar een schilderij te kijken."
Drifa (Marokko): "Interessant om te kijken naar hoe het vroeger was."

Charlotte

dinsdag 16 januari 2018

Toch nog sneeuw



Witte wereld
Met het huidige gebrek aan sneeuw in de winter, word ik ik deze periode gauw verleid door tv-series die zich in een witte wereld afspelen. Pak de serie Rebecka Martinsson bij ons van een plank en je weet wat ik bedoel. Ondanks het omslag bleek de eerste aflevering zich overigens in de zomer af te spelen. Maar uiteindelijk worden met de vier afleveringen alle seizoenen aan gedaan. Bij de tweede aflevering zat ik er midden in. En werd ik door veel meer betoverd.

Asa Larsson
Rebecka Martinsson is een serie gebaseerd op de boeken van Asa Larsson. Er bestaat overigens nog een vijfde boek in de reeks dat apart is verfilmd als Sunstorm met een andere hoofdrolspeelster. Deze film is ook aan te vragen bij de bibliotheek. Larsson studeerde rechten in Uppsala en werkte als fiscaal juriste. In die zin is Martinsson sterk op haar eigen ervaring gebaseerd. Rebecka is fiscaal juriste voor een advocatenkantoor in Stockholm. Juist als zij tot een volledige partner in het kantoor wordt gepromoveerd, moet ze naar de uitvaart van een vriendin in het dorp in Noord Zweden waar haar wortels liggen. Ze komt er al gauw achter dat haar vriendin vermoord is en begint in samenwerking met lokaal agente Anna-Maria een onderzoek.

Impact
Elke aflevering duurt anderhalf uur en betreft een apart misdrijf. Een beetje vergelijkbaar met series als Vera, Shetland en Hinterland zowel qua opnamekwaliteit als karakteruitwerking, rol van de natuur/omgeving en langzame opbouw. Het gaat in feite niet zozeer om het raadsel van het misdrijf en hoe ingenieus het ontrafeld wordt, maar met name om de sfeer en de impact op de betrokkenen. De eerste aflevering deelt aan het eind meteen al enorme emotionele klappen uit. Hoofdrolspeelster Ida Engvoll ken je mogelijk al uit series als The Bridge, Den Fördömde of Beck. Bepaald niet alleen een mooi gezicht als in vele Amerikaanse series. Zij gaat echt de diepte in. En trekt je mee ...

Raoul

Reserveer Rebecka Martinsson in onze catalogus

vrijdag 12 januari 2018

Een compliment aan al onze medewerkers, en een paar speciaal

Ik schreef al eerder over het succes van onze fondsenwerver. En vandaag steek ik nog maar eens de loftrompet over onze onvolprezen Miranda. Maar niet alleen over Miranda, ook over onze consulenten, accountmanagers en medewerkers van de vestigingen die mee uitvoering geven aan projecten. Over onze controller en financieel medewerker. En ook degenen die dat niet doen, maar werken aan het beeld dat we als organisatie neer zetten. Want samen maken we de reputatie van de bibliotheek waar.

We hebben nu inmiddels een jaar of vijf al een stijgende lijn in het aantal projecten dat we realiseren met geld van fondsen of extra subsidies. We investeren altijd zelf een gedeelte voor. Als we ergens een ontwikkeling zien in de samenleving breed, of specifiek in één van onze gemeenten gaan we op zoek naar netwerkpartners om iets op te zetten, we vragen onder de collega's wie zin en tijd heeft om mee te ontwikkelen. En we beginnen klein met een experiment.

Zodra iets groter is gaan we er 'de boer mee op'. Miranda schrijft samen met een accountmanager of een consulent een projectplan en kijkt of en waar er wellicht een extra subsidie of fonds is binnen  te halen. De controller doet nog een check op de begroting en dan gaat de aanvraag de deur uit.

Afgelopen jaar is er maar liefst voor € 1,2 miljoen aan projecten ingediend, waarvan € 460.000,- is gehonoreerd! Dat vind ik een hele prestatie en voor mij het bewijs dat als je de goede dingen goed doet, zich dat uitbetaald in extra financiële waardering. Voor mij is het ook het bewijs dat onze mensen heel goed in staat zijn om trends en ontwikkelingen op te pikken en die om te zetten, in samenspraak met netwerkpartners, in projecten met effect. En nog fijner is het dat twee van onze gemeenten een aantal projecten ook omgezet hebben in structurele subsidie omdat ze vinden dat het werk is dat de bibliotheek voort moet zetten. De goede dingen goed doen loont!

woensdag 10 januari 2018

Nieuwjaarstoespraak 2018

Allereerst wil ik graag een applaus voor de personeelscommissie die dit weer heel goed heeft georganiseerd, Dank jullie wel!
En alweer is er een jaar voorbij! Dit jaar gaan we het tiende jaar van het bestaan van Kennemerwaard in. 1 januari 2009 gingen de bibliotheken van Alkmaar, Castricum en Heerhugowaard op in bibliotheek Kennemerwaard. 1 januari 2012 kwam daar bibliotheek Bergen nog bij. Wat is er veel gebeurd in die jaren. Ik ga niet teveel terugkijken naar die tien jaar, volgens mij moeten we volgend jaar daar een feestelijk tintje aangeven, als we echt de volle tien jaar bestaan.

Wat in ieder geval uit die afgelopen tien jaar blijkt is dat we geen moment stil staan. We zijn voortdurend in ontwikkeling, om mezelf maar eens te citeren; “Het wordt nooit meer rustig.”
Ook 2017 was een jaar waarin we weer veel hebben bereikt. Uitbreiding van het aantal consulenten op scholen, in de kinderopvang. Het openen van Taalhuizen in Bergen en Castricum waardoor we nu in iedere gemeente een Taalhuis hebben. Uitbreiding van Dag en Dauw naar Overdie en naar De Hoef. Biebstart in Heerhugowaard en in Castricum. Goede programma’s op het gebied van digitale vaardigheden voor beginners en gevorderden, voor jong en oud. En in de vestigingen voor heel Kennemerwaard groei in bezoekersaantallen in Castricum en Bergen, stabilisatie in Alkmaar en lichte terugval in Heerhugowaard. Het aantal leden, en dan met name de betalende leden neemt nog steeds af en dat blijft ons zorgen baren. De terugloop vlakt wel iets af, maar stabilisering van het aantal leden zou heel mooi zijn. Daarnaast is en blijft het van groot belang dat we aan onze gemeenten laten weten wat we allemaal doen, en hoeveel mensen we bereiken.

Naast wat we allemaal doen voor onze bezoekers hebben we ook intern niet stil gezeten. De werkdruk is bij sommige collega’s dan ook fors, en er wordt gevraagd om het maken van keuzes. Om die keuzes goed voor te bereiden heeft het managementteam in 2017 een groep medewerkers gevraagd om een advies uit te brengen aan de directie over hoe de ervaringen van de bovenlokale teams gebruikt kunnen worden om de organisatie beter in te richten. Dat traject loopt nog door in 2018. Op de personeelsbijeenkomst in februari hopen we al een voorlopige richting te kunnen presenteren.

Wat ik het afgelopen jaar zeer waardevol heb gevonden zijn de gesprekken in verschillende settings over onze missie, onze visie en onze waarden. De visiebijeenkomsten en de consultatierondes over de organisatieontwikkeling waren heel waardevol, wat daar uit is gekomen wordt meegenomen in de plannen voor het anders inrichten van onze organisatie. Ook de koffietafelgesprekken waren zeer inspirerend. En of jullie nu kwamen voor de zelfgebakken cake, of voor het gesprek… er was altijd sprake van een goede gedachtewisseling over waarden zoals vrijheid van meningsuiting, democratie en gelijke kansen. Ik vond het heel erg fijn om van jullie te horen hoe je daar in je dagelijks werk invulling aan geeft, tegen welke problemen je soms aan loopt. En tegelijkertijd kon ik voorbeelden geven over hoe ik als directeur op een ander speelveld diezelfde waarden verdedig, uitleg en toepas. Voor mij waren die gesprekken een herkenning dat we op alle niveaus in onze organisatie weten waar de bibliotheek voor staat. Iets om goed vast te houden.

Als klap op de vuurpijl werden we eind 2017 ook nog onderworpen aan een audit. En gelukkig kregen we te horen dat we opnieuw gecertificeerd zijn. Daar zijn we trots op, al hadden we natuurlijk niet anders verwacht ;-)! Met onze eigenzinnige aanpak hebben we de auditoren weten te overtuigen dat Kennemerwaard een goede bibliotheek is, en op onderdelen zelfs uitstekend presteert. Dat dit onder andere op het onderdeel dienstverlening en netwerk is maakt me heel gelukkig. Omdat dienstverlening alles is wat we voor ons publiek doen, én omdat we dat binnen een netwerk doen.
Met zo’n mooi rapport zou je bijna denken dat we achterover kunnen gaan leunen. Maar dat is natuurlijk niet zo…… daarvoor zijn we als organisatie te ambitieus. Ik weet zeker dat we in 2018 opnieuw mooie dingen gaan doen, dat er ook een aantal zaken faliekant de mist in zullen gaan, dat we met elkaar zullen lachen en huilen, dat we af en toe vreselijk zullen balen van onszelf, van onze collega’s en dat we ook heel erg blij en veel energie zullen krijgen van elkaar en van onze bezoekers en klanten.

In 2018 gaan we bezig met het schrijven van een nieuw meerjarenbeleidsplan. Daar hebben we jullie inbreng zeker bij nodig, dus daar gaan we in de loop van het jaar bij jullie op terug komen. Want het moet niet mijn plan worden, of van het managementteam, maar van ons allemaal, en van onze klanten, bezoekers en netwerkpartners samen.

2018 is het jaar van de gemeenteraadsverkiezingen. Hanneke, Jan en ik hebben het afgelopen jaar bijna alle fracties in de vier gemeenten bezocht. En met hen zijn we weer het gesprek aangegaan over het belang van de bibliotheek, het werk dat we doen en de impact die dat heeft in zoveel levens. En soms landt die boodschap goed, en soms komen er vooral veel vragen of kritiek. Wij samen maken het beeld van de bibliotheek. Ik ken ons, wij het team van Kennemerwaard. We zijn allemaal samen het hart van de bibliotheek en we hebben hart voor de bieb. Dat is mooi! De meesten van jullie kennen mijn bevlogenheid voor onze organisatie, en ik ken jullie bevlogenheid. Laten we dat met elkaar vasthouden en uitdragen en laten we intussen niet vergeten te leven. Daar heb ik een mooi gedicht bij, één dat ook nog aansluit bij de wens van het maken van keuzes en het stil staan bij de onze successen  J
Een gedicht van Kees Hermis



Vergeet je niet te leven
dacht ik laatst
de tijd hield stil
een adempauze even

en als je nu eens zonder haast
buiten de tijd om wil
slagbomen neergelaten
dolgedraaide wijzerplaten

onder je door of langs je heen
ze laat voor wat ze zijn en dan
meer lucht en ogen van

het goede aardse zien
een beetje ruimte worden en misschien
iets meer gericht alleen