De troost van een warm visje

Afgelopen juni hadden we een huis gehuurd in de Lot, een prachtige streek in Frankrijk. Toen we eenmaal waren gesetteld deed ik een geweldige ontdekking. Tot mijn grote verrassing was er een kleine bibliotheek in het huis aanwezig met boeken, films en muziek. Heerlijk om tussen de films en boeken te snuffelen, mijn echtgenoot ontfermde zich over de muziek. Ik ontdekte een boekje van Sylvia Witteman met gebundelde columns, "De troost van een warm visje". Even in gebladerd en het leek me wel wat. Zelf had ik een hele collectie boeken mee op vakantie, dus besloot ik om deze titel thuis te reserveren.

Columns
De troost van een warm visje is een verzameling van ruim honderd columns die eerder in de Volkskrant verschenen. De columns zijn beschrijvingen van ervaringen, kleine gebeurtenissen, situaties en momenten uit het dagelijkse leven van de auteur en haar gezin. Ze heeft een partner en drie kinderen.

Grappig boek, wat een herkenning! Leuk voor op vakantie en heerlijk voor het slapen gaan, even afkicken van de dagelijkse drukte. De verhaaltjes nemen hooguit anderhalve à twee bladzijden in beslag. Je kunt er verscheidene per keer lezen en dan leg je het boek weer even weg. Makkelijk te combineren dus met een ander boek.

Hilarisch
De kijk van Sylvia Witteman op het gedrag van mensen is vermakelijk en geeft stof tot nadenken. Leuk boekje voor als je het eigenlijk te druk hebt voor een boek met een compleet verhaal. Af en toe begin ik te schaterlachen tijdens één van de bespiegelingen van Sylvia, waarbij mijn echtgenoot mij bevreemde blikken toewerpt.

Neem bijvoorbeeld de column over foto's van vroeger. Als ik zelf oude foto's uit de zestiger en zeventiger jaren bekijk levert dat toch wel hilarische momenten op. Heb ik dat echt gedragen, die broeken met die veel te wijde pijpen van onderen, de plateauzolen tot in de hemel, de ultrakorte mini rokjes? Dat ziet er toch niet uit! Diverse vriendjes met lang haar en/of baarden en grote snorren passeren de revue. Jeetje, ben ik dat echt in die bikini!

Hersenspinsels
Wat een herkenning ook weer, de column over koffers. Dat is één van mijn grootste angsten, dat mijn koffer niet aankomt op de plaats van bestemming als je op reis gaat met het vliegtuig. Dan haal ik opgelucht adem als ik onze koffers ontdek tussen alle andere koffers die uitgebraakt worden op de lopende band. Iedereen worstelt zo met zijn eigen spoken en muizenissen. Dat maakt het boek dus zo herkenbaar en van deze tijd.

Sylvia schrijft zo heerlijk luchtig over haar kleine avontuurtjes, haar frustraties, momenten binnen haar gezin en allerlei andere momenten die zich onverwachts voordoen.
Een vermakelijke verzameling columns, lekker voor tussendoor. Over kleine gebeurtenissen in het dagelijkse leven.

Wil je dit boek reserveren! Klik dan hier!

Marga de Jong

Ingezonden brief in de Volkskrant

Dinsdag stond in de Volkskrant een ingezonden brief van één van onze leden. Hij beklaagde zich over onze hernieuwde inrichting. Het was een chaos, er stond niets meer op alfabet en een door hem gewenst boek was ondanks het feit dat er 2 exemplaren thuis zouden moeten zijn niet te vinden. Hij wilde erg graag een terugkeer naar het alfabet, want deze chaos was geen doen.

De dag er op een brief van een klant uit Almere, waar de bibliotheek ook met het (overigens door hen zelf ontwikkelde) retailconcept werkt. Een tevreden klant die behoorde tot de 20% die gericht zoekt naar boeken. Die wel zijn weg kan vinden en die heel tevreden is over de reserveerservice van Almere en de koffie die je er kunt krijgen.

Ik kreeg de krant pas laat onder ogen, ik was nog in zalige onwetendheid over deze brief  een paar dagen naar Londen. Ik kreeg al wel reacties via twitter en sms van collega's uit het land waarin ze verwezen naar de klacht van onze klant.

Eenmaal de volgende dag op kantoor sprak ik met medewerkers. Ook die hadden soms reacties van collega's uit het land gehad, of van klanten aan de balie. Van collega's uit het land of onze medewerkers wel getraind waren van te voren, of we het retailprincipe wel goed hadden toegepast. Medewerkers kwamen tot de conclusie dat deze klant niet goed geholpen was door 'de collega's' en een enkele klant kwam melden dat hij het helemaal eens was met de brievenschrijver. Via de mail kwamen er ook wat steunbetuigingen binnen van klanten die juist heel blij waren met de nieuwe inrichting. Kortom, een breed spectrum aan reacties.

Ik ben met de medewerker die klachten behandeld om tafel gegaan. Want hoewel deze klant zich niet bij ons rechtstreeks heeft beklaagd (wat ik overigens erg jammer vind), hebben wij hem wel een brief gestuurd met een korte uitleg en een aanbod. Ja, het was in de eerste tijd na de heropening chaotisch. We kregen 1,5 keer zoveel bezoekers te verwerken als normaal en ook het transport van de gereserveerde titels uit andere vestigingen van 3 weken tijd opgespaard kwam in één keer binnen. Daar waren we qua bezetting niet op berekend. Ook niet met de extra inzet van collega's die hun administratieve klussen opschorten om te helpen de bulk van materialen weg te werken, en de klanten wegwijs te maken in de nieuwe indeling.

Dat we het exemplaar van Stoner niet konden vinden was jammer, maar ook bij ons kun je, net als in Almere, als je gericht een titel zoekt deze vanuit huis gratis reserveren. Dan zoeken wij hem op en zetten hem voor je klaar. Prima service vinden wij en het gros van onze klanten. We hebben deze klant dat alternatief aangeboden, en hem uitgenodigd voor een rondleiding waarbij we hem kunnen laten zien hoe we de bibliotheek hebben ingericht, en welke systematiek we daarbij hanteren. En dat het alfabet binnen de werelden nog steeds wordt gehanteerd kunnen we dan ook laten zien.

We zijn benieuwd naar uw mening over de heringerichte bibliotheek van Alkmaar. Laat het ons weten.

Erna Winters