dinsdag 15 augustus 2017

De mannen van dokter Anne

De mannen van Dokter Anne, een Nederlandse ziekenhuisserie met Noortje Herlaar als middelpunt. Noortje is bekend van vele musicals en series waaronder Moeder, ik wil bij de revue.
De serie kwam voorbij en ik dacht, alweer de zoveelste ziekenhuisserie! Zelf geef ik meer de voorkeur aan spannende series en thrillers.
Toch besloot ik hem te reserveren en bij de eerste aflevering was ik al verkocht, de serie was verfrissend en verrassend. Romantisch en dolkomisch tegelijk met hier en daar een vleugje drama. En niet onbelangrijk een sterke cast.
Het is eigenlijk een vrouwenserie en waarschijnlijk horen we niet bij de doelgroep, maar samen met mijn echtgenoot heb ik hier menig lollig uurtje mee beleefd. Mannen kunnen de serie blijkbaar ook wel waarderen. We hebben er hartelijk om kunnen lachen. Je moet het ook af en toe niet zo serieus nemen.

Kink in de kabel
Anne Hazenberg (Noortje Herlaar) staat op het punt in het huwelijk te treden als ze haar verloofde betrapt met een ander. Haar wereld staat op zijn kop en met haar bruidsjurk in de hand keert Anne terug naar haar ouderlijk huis. Ze gaat in het ziekenhuis van haar vader aan de slag. Anne wil zich helemaal op haar carrière richten en zich specialiseren tot chirurg, maar het duurt niet lang als de liefde om de hoek komt kijken.

Liefdesperikelen
Maar liefst twee mannen dingen naar de hand van Anne. Mark Meijer (Benja Bruijning) en Sam Zwart (Matteo van der Grijn). Beiden zijn ook arts, werken in hetzelfde ziekenhuis waar Anne werkt en zijn totaal verschillende personages.
De afdeling waar ze gaat werken wordt geleid door Mark, die ze nog kent van vroeger als klasgenoot op de basisschool. Als jong meisje was ze verliefd op hem, maar destijds zag hij haar niet staan.
Anne en de kwetsbare gynaecoloog Sam komen elkaar tegen nadat zij haar verloofde heeft verlaten en vanaf de eerste ontmoeting voelen ze zich tot elkaar aangetrokken.

Chaos
Op haar werk is Anne zeer professioneel, maar haar liefdesleven wordt al snel een chaos. Het doet me een beetje denken aan Bridget Jones, die ook in allerlei situaties verzeild raakt en bij wie ook veel mis gaat.
Het huwelijk van de ouders van Anne, Frans (gespeeld door Wilbert Gieske, GTST) en Sylvia Hazenberg (Joke Tjalsma), lijkt op het eerste oog perfect. Maar daar worden ook de eerste barstjes zichtbaar en dat levert hilarische momenten op.

Medische termen en handelingen
De opnames van de serie vonden plaats in een voormalig ziekenhuis in Gouda. Om zich de medische termen en handelingen een beetje eigen te maken bezochten de hoofdrolspelers twee chirurgen van een Amsterdams ziekenhuis. De acteurs werden uitvoerig bijgepraat en ze bekeken filmpjes van operaties. Uiteindelijk moest het wel een beetje realistisch overkomen.
Nu maar wachten op de tweede serie!

Marga de Jong

Deze verrassende serie reserveren! Klik hier!

vrijdag 11 augustus 2017

Dames die hun (zang)stem laten horen


Een koor wordt opgeheven
De dominee van het dorpje Chilbury in Kent besluit op een dag het dorpskoor op te heffen. Het is maart 1940, de Tweede Wereldoorlog is uitgebroken en als gevolg daarvan gaan alle mannelijke koorleden in dienst. De dominee vindt het dus vanzelfsprekend dat het koor moet stoppen. De meeste dames leggen zich, veelal met tegenzin, bij dit besluit neer. Totdat Primrose Trent in het dorp komt wonen. Zij is de muzieklerares van de universiteit van de nabijgelegen stad Litchfield. Ze weet de vrouwen over te halen om het niet op te geven en juist in deze barre en onzekere tijden te blijven zingen met elkaar. Het dameskoor van Chilbury is geboren.

Brieven en dagboeken
Aan de hand van brieven en dagboeken van een aantal meisjes en vrouwen komen we steeds meer te weten over de bewoners van het dorp. Kitty Winthrop bijvoorbeeld houdt trouw haar dagboek bij. Ze is 13 jaar, heeft veel muzikaal talent en een prachtige zangstem. Met haar familie heeft ze het helaas niet zo goed getroffen. Venetia, haar zus, is 18 jaar. Zij is erg mooi en brengt veel jongens het hoofd op hol. Ze vindt dat allemaal heel vermakelijk totdat zijzelf hopeloos verliefd wordt op een kunstenaar. Uit haar brieven aan haar vriendin blijkt langzamerhand dat er iets eigenaardigs met hem aan de hand is.


Goed en kwaad
Ook mevrouw Tilling houdt een dagboek bij. Zij is een bescheiden alleenstaande vrouw, verpleegster van beroep. Ze staat altijd voor iedereen klaar en is zeer geliefd. Over haar enig kind, David, maakt ze zich erge zorgen. Ze is een van de vele moeders die met lede ogen moeten toezien hoe hun zonen in het leger gaan dienen om hun land te verdedigen. En dan krijgt ze zelfs nog een wildvreemde kolonel in haar huis ingekwartierd. Ook dat nog! De brieven van Miss Edwina Paltry laten een heel wat minder fraaie kant van de menselijke soort zien. Zij gaat over lijken om haar doel te bereiken, namelijk zichzelf bevoordelen en verrijken. Gewetenloos en zonder scrupules gaat ze haar gang en ze lijkt er nog mee weg te komen ook.


De bommen
De oorlog komt steeds dichterbij. Er komen berichten binnen van gesneuvelde mannen en als er op een kwade dag echt bommen vallen op Chilbury en Litchfield blijkt hoe belangrijk de dorpsgemeenschap is. De band onderling wordt zeer hecht, ondanks het verdriet en de narigheid. Er blijken zelfs in deze omstandigheden nog lichtpuntjes te zijn en bovendien is er altijd nog Het dameskoor van Chilbury, nu belangrijker dan ooit.


De grootmoeder van de schrijfster
Jennifer Ryan, de schrijfster, luisterde graag naar de verhalen van haar grootmoeder. Zij vertelde vaak over hoe de vrouwen in de oorlog elkaar tot steun waren. Het waren grappige verhalen maar vanzelfsprekend kwamen ook de zorgen en het verdriet aan bod. Hierdoor geïnspireerd en door onderzoek te doen naar talloze dagboeken die gewone burgers in die tijd bijhielden schreef zij dit prachtige, ontroerende en humoristische boek. Ik heb het met erg veel plezier gelezen.


Louise

 Als je dit mooie boek wilt reserveren, klik dan hier

dinsdag 8 augustus 2017

Do You know where you are?!

Toen Axl Rose deze kreet slaakte tijdens het concert afgelopen 12 juli in het Goffertpark, ging het pas echt los. Dit is immers de aankondiging van Welcome to the jungle, een van de vele klassiekers die het oeuvre van Guns N' Roses rijk is. En wat een fantastische uitvoering speelden ze zoals eigenlijk de hele setlist raak was tijdens het ruim 3 uur durende optreden dat ze weggaven.

Een droom die uitkomt
Mijn liefde voor muziek begon met de klanken van Paradise City. Samen met mijn beste vriend drukten we constant op repeat om het nummer nogmaals te horen. De rocker in mij was geboren. Dit jaar is het 30 jaar terug dat het album Appetite for Destruction uitkwam. Guns N' Roses liet de muziekwereld op zijn grondvesten trillen met deze rauwe energieke plaat. Een concert van de band die op Veronica werd uitgezonden heeft mijn vader destijds voor me opgenomen. Wat er live gebeurde was nog mooier dan wat je op plaat hoorde. Die mannen wisten hoe je een stadion inpakte. De energie van Axl, de fantastische solo's van Slash en het snerpende basgeluid van Duff omlijst door een geweldige podiumpresence. Toen was ik te jong om naar een echt concert van ze te gaan, maar wat wilde ik graag. Helaas ging de band halverwege de jaren 90 uit elkaar en dacht ik ze nooit meer samen live te kunnen zien. Totdat vorig jaar bekend werd dat Slash, Axl en Duff de draad weer gingen oppakken met een tour door Noord Amerika. Toen vervolgens bekend werd dat het een wereldtournee werd, sprong ik een gat in de lucht. Ik had tranen in mijn ogen toen ik de kaartjes had bemachtigd. Het concert was een droom die uitkwam.


Use Your illusion
De eerste CD die ik ooit kocht was Use Your Illusion 1. Deze werd samen met Use Your Illusion 2 in 1991 uitgebracht en zijn gezamenlijk wat mij betreft een meesterwerk. Er zijn songs die nog steeds het rauwe hebben van de debuutplaat, zoals opener Right Next Door to Hell en eerste single You Could Be Mine, maar ook prachtige lange gevoelige rockbalads zoals hit November Rain en mijn persoonlijke favoriet Estranged. Het toevoegen van pianist Dizzy Reed was hoorbaar in vele andere nummers zoals 14 Years en Bad Obsession. Ook bevatte iedere plaat een cover van een groot muzikant waarmee ze ook weer gigantische hits scoorden: Live and Let Die van Paul Mc Cartney en Knockin' on Heavens Door van Bob Dylan. Het palet van Guns N' Roses werd met deze twee albums flink uitgebreid zonder de eigenheid van de band te verliezen. Ik wil deze blog afsluiten met het benoemen van een in mijn ogen episch nummer, maar grote kans dat je het nog niet kent: Coma. Ga dat luisteren!


Wil je deze 2 klassiekers nog eens terugluisteren?
Use Your Illusion 1
Use Your Illusion 2

Of heb je zelf de illusie gitaar te spelen als Slash?
Bladmuziek Greatest Hits Guns N' Roses


Joey

vrijdag 4 augustus 2017

De kleine moskee op de prairie

Een maand of twee geleden lag De kleine moskee op de prairie bij mij in de brievenbus (Maandelijks krijg ik een boek opgestuurd die ik dan voor Welkboek lees en recenseer) De kaft sprak me direct aan en ik had dit boek uit voor ik het wist. Zarqa Nawaz gaf me een verfrissende en humoristische blik in haar leven van een praktiserende moslima.

Op jonge leeftijd is Zarqa met haar ouders vanuit Pakistan naar Canada geëmigreerd en loopt tegen veel culturele verschillen aan. In haar "brood"trommel zitten hele andere dingen dan brood maar als ze dan haar moeder vraagt om ook brood mee te geven wil dat niet echt helpen om bij de groep te horen. Ook het aantrekken van een jurk helpt niet, vooral niet als je van je moeder er toch een broek onderaan moet doen. Haar studie, de zoektocht naar een echtgenoot en vooral de pelgrimstocht naar Mekka ( Hadj) beschrijft ze op een grappige en soms ook intieme manier.

Behalve schrijfster en journaliste heeft Zarqa een gelijknamige komedieserie geproduceerd waar niet alle moslims zo blij mee waren. Dat ging zelfs zo ver dat ze in eerste instantie niet meer welkom was in de moskee.

Een stukje tekst uit het boek:
Als god in zeven dagen een heel heelal kon scheppen, bergen kon neerzetten en oceanen kon vullen met prachtige wezens, kon hij toch ook een manier bedenken om me een jurk zonder broek te laten dragen. Maar nee hoor, in zijn eindeloze luister was God tot de oplossing gekomen dat mijn moeder met me mee naar school ging. Ze was het toonbeeld van oncoolheid en ik had haar onopzettelijk vrijgelaten. Ik nam aan dat ik werd gestraft voor al mijn geklaag.

Zarqa komt bij mij over als een impulsieve, chaotische flapuit wat komische taferelen oplevert, soms een beetje over de top. Ze kijkt kritisch naar haar eigen geloof en neemt niet alles zonder slag of stoot aan. Makkelijk en vlot leesbaar waarbij ik interessante dingen heb opgestoken over de Islam en de bedevaart naar Mekka.
Kortom, een aanrader dus!

Reserveer hier De kleine moskee op de prairie in onze catalogus

Ingeborg

woensdag 2 augustus 2017

De handen in de lucht

Dat ik heel erg trots ben op onze mensen dat wisten jullie natuurlijk al wel... Dat veel van de scholen en instellingen waarmee wij samenwerken blij met onze mensen zijn ook vast wel.... dat veel van onze bezoekers blij zijn met onze medewerkers ligt dan ook in de lijn van de verwachting ;-) 

Ik kan het niet laten om met jullie een terugkoppeling te delen die ik een tijdje geleden kreeg van de onze medewerkers die bij 2 voortgezet onderwijs scholen langs waren gegaan om de dienstverlening van het afgelopen jaar te evalueren.
Dit was wat ze te horen kregen: Bij de school voor VMBO/HAVO/VWO  grote complimenten voor zowel Leonie als Joris van de rector, die een les had bijgewoond). De terugkoppeling van de docenten is ook goed.
De inzet van de Mediacoach zit nog niet in het systeem van de school voor wat betreft de inzet bij acute situaties. Wel is men heel blij met het verrichte werk en wil dit komend jaar graag doorzetten.
Binnen het project dat de bibliotheek op de school uitvoert rondom veilig gebruik van social media ("Veilig Puberen") is hiervoor geen ruimte: volgens afspraak kan een school er maximaal 2 jaar gebruik van maken en is dan een andere school aan de beurt. De rector wil toch doorgaan en heel graag met Leonie! Ze is bereid daarvoor te betalen. En dat is een groot compliment!!


Op de school voor speciaal onderwijs is men heel tevreden over de lessen sociale media die Joris heeft gegeven. Het is niet iedereen gegeven met deze doelgroep om te gaan en Joris pakte dat heel goed op.
Leonie vertelt over haar lessen sociale media en seksualiteit en haar inzet als Mediacoach. Eén van de docenten geeft zelf lessen seksuele voorlichting en is erg geïnteresseerd en enthousiast over de aanpak van Leonie. Ze ziet hierin een prachtige aanvulling op haar eigen lessen.
De vraag van ons is of de school komend schooljaar gebruik wil maken van de inzet van Leonie als Mediacoach binnen het project Veilig Puberen. Dat levert het hilarische tafereel op van 2 juichende docenten met de armen in de lucht J Heel graag dus! Als ze, Joris en Leonie naar buiten lopen horen ze achter zich nog steeds gejuich J Zij hadden een topmiddag!

En ik dus ook toen ik deze terugkoppeling kreeg :-) 

Erna

dinsdag 1 augustus 2017

Glossy boerin

Glossy boerin
Maureen du Toit is actrice (ze speelde o.a. in Goudkust), presentatrice (mensen zullen haar vooral kennen van Hart van Nederland dat ze 10 jaar lang presenteerde) en schrijfster. Tot nu toe had ze zich alleen gewaagd aan kinderboeken, maar sinds kort is daar dan ook haar romandebuut: Glossy boerin. Op de omslag wordt dit boek aangeduid als Farm Lit. Ik had zelf nog nooit van dit genre gehoord. Het genre chicklit is mij natuurlijk wel bekend, maar Farm Lit  is een officieel genre en niet dus door de schrijfster of uitgeverij zelf bedacht. Uitgaande van het megasucces dat BZV (Boer zoekt Vrouw) ieder jaar kent zullen ze gedacht hebben dat er voor zo'n soort boek zeker een markt zou zijn.

Cat heeft een succesvolle baan bij een glossy tijdschrift, een leuke vriend en een rijk sociaal leven.
Kortom: ze heeft eigenlijk niets te klagen. Dat doet ze dan ook niet, maar opeens veranderen er een aantal zaken in haar leven. Ze ontdekt dat haar vriend vreemdgaat en haar beste vriendin wordt in het ziekenhuis opgenomen met acute leukemie en overlijdt vrij snel daarna. Dan beseft ze dat het nu misschien tijd is voor een drastische ommezwaai in haar leven. Haar oma begint licht te dementeren en zij woont alleen op een boerderij. Het boerderijleven heeft haar altijd al getrokken en de keuze is dan ook snel gemaakt. Ze zegt haar baan op en vertrekt met haar hele hebben en houwen naar haar oma. Daar blijkt dat het leven op een boerderij ook niet altijd ´rozengeur & maneschijn´ is. Integendeel zelfs, het is hard werken en ze moet de nodige obstakels overwinnen. Gelukkig verschijnt er al snel een helpende hand in de vorm van een aantrekkelijk manspersoon en komt de liefde ook weer om de hoek kijken.

De schrijfster heeft mij met dit boek enorm verrast. Het bevat veel leuke en herkenbare personages, heeft een goede en vlotte schrijfstijl en bevat de nodige humor. Ik heb het dan ook in een sneltreinvaart uitgelezen en vind het echt een aanrader voor iedereen, die van een goede chicklit houdt. In de vlog hieronder vertelt Maureen o.a. dat er volgende jaar weer een roman van haar hand zal verschijnen. Ik kan niet wachten....:-)




Je kunt hier in de catalogus Glossy Boerin reserveren.

Gabrielle



zaterdag 29 juli 2017

In de schoolbanken

Op de multitouchtafels in de vestigingen staat nu het verhaal: In de schoolbanken. Het is een verzameling van schoolfoto's ingestuurd door het publiek. Een verhaal voor en door de bewoners van het gebied waar de vestigingen van bibliotheek Kennemerwaard zijn.

Verschillende generaties
De oudste foto komt uit 1899 en er is nog een onbekende foto die er ook ontzettend oud uitziet. Die foto is gevonden in een huis en is waarschijnlijk van een eerdere bewoner geweest, wie er op staan is natuurlijk een raadsel. Verder zijn er klassefoto's en individuele portretten, zwart wit, kleur, van allerlei verschillende periodes. Leuk om al die verschillende koppies te zien, schattige kindertjes die nu misschien al volwassen, heel oud of gestorven zijn.

Wie was dat ook al weer?
Af en toe staan er naar dit verhaal een paar mensen te praten, ze kennen de mensen op de foto's en hebben vaak dan dezelfde juf of meester gehad. Ze praten met elkaar en vragen zich dan samen af: Wie was dat ook al weer? En soms loopt er iemand rond die het antwoord weet en zo komen de verhalen van vroeger zomaar tot leven. Dat is ook de bedoeling van de tafel, het verhaal vertellen, samen met elkaar. Ik ontvang graag nog meer foto's!
Mijn jongste dochter is onlangs voor het eerst op de schoolfoto gegaan, deze ga ik er ook bij plaatsen.
Het beste werkt het om  de foto met een digitale camera of smartphone te fotograveren. Let daarbij op dat de foto niet schuin genomen wordt. Het is een kwestie van goed de randen aan de zijkant in de gaten houden.
De foto's kunnen gemaild worden naar e.braak@bknw.nl Alvast bedankt!
Edith

dinsdag 25 juli 2017

De tuin in

Ik ben thuis aan een nieuwe schutting toe. De schutting die er nu staat is meer dan 22 jaar oud en hard aan vervanging toe. Ook stond er voor een deel nog aan coniferen die zo langzamerhand meer bruin dan groen waren. Die heb ik er ondertussen al uitgehaald (beulswerk) met als gevolg een groot gat in de erfafscheiding. Dat heb ik tijdelijk opgelost met rieten matten maar fraai is het niet. Tijd om inspiratie op te doen voor iets nieuws. En waar kan dat beter dan in de bibliotheek?

Boeken over tuinieren
Daar is een uitgebreide collectie met tuinboeken aanwezig. Boeken over tuinaanleg, beplanting, vijvers, de moestuin, tuinieren en noem maar op. Toegegeven naar boeken waar ook schuttingen en erfafscheidingen in staan was het even zoeken, maar ze zijn er wel. Een boek om zowel inspiratie op te doen en om praktische tips uit te halen is Het beste tuinboek van 3 generaties Herwig. Modeste en Rob Herwig hebben nog veel meer fraaie boeken over tuinieren op hun naam staan maar bovenstaande titel bevat ook een hoofdstuk over houten schuttingen.Er staan ook wat tips en trucs in over het plaatsen van een schutting. Niet heel uitgebreid. Maar dat is niet erg, die informatie haal ik verder wel weer ergens anders vandaan. Ik ben er inmiddels wel uit dat het een zwarte schutting moet worden van geïmpregneerd hout. Helemaal een eigentijdse kleur van nu. Vervolgens ga ik de schutting weer wegwerken door er beplanting tegen aan te zetten. Een groot deel van de oude beplanting laat ik sowieso staan. Kortom een leuk project.



In de catalogus van de bibliotheek vond ik nog een andere interessante titel, Grenzen in en om de tuin : hagen, hekjes, schuttingen, muren, pergola's. Ook deze titel is geschreven door de Herwigjes. Deze titel heb ik gereserveerd bij een collega-bibliotheek. Omdat deze titel in het geheel is gewijd aan erfafscheidingen verwacht ik hier nog meer ideeën uit te kunnen halen. Ik ben benieuwd.

Tijdschriften
Naast boeken heeft de bibliotheek ook tijdschriften over tuinieren als de Groei & Bloei, Seasons en Home & Garden. Iedere keer weer vol ideeën, tips en trucs en vooral ook veel mooie foto´s. De nieuwste nummers liggen alleen ter inzage maar de voorgaande nummers zijn gewoon uitleenbaar, net als de boeken.

Het beste tuinboek van 3 generaties Herwig kun je hier reserveren in de catalogus.

In debibliotheek vindt je overigens nog veel meer titels over tuinieren.
Veel tuinplezier deze zomer!

Chris

dinsdag 18 juli 2017

Onvergetelijk


Hyperthemesia
Unforgettable is een detectiveserie volgens een vaste formule. Waarom dan toch onvergetelijk? Omdat het erg goed is uitgewerkt en omdat de hoofdpersoon niets (kan) vergeten. Carrie Wells (een roodharige vrouw die Carrie heet-wat moeten haar ouiders gedacht hebben?) heeft hyperthemesia, een 'aandoening' waardoor zij zich alles wat zij ooit gezien heeft letterlijk elk moment weer voor de geest kan halen. Met uitzondering van de dag waarop haar zusje werd vermoord. Als detective komt haar bijzondere vermogen natuurlijk prachtig van pas. Ze werkt naast Al Burns met wie zij een, door haar afgebroken, relatie heeft gehad. Kortom twee grote rode lijnen en de moord van de week, zoals in Castle, The Mentalist, Life enzovoorts. Maar net als in die series met uiterst sympathieke hoofdpersonen en subtiel uitgewerkt (het laatste seizoen van Castle probeer ik daarbij te vergeten en dat zou iedereen moeten doen).

Opgeheven
Er zijn vier seizoenen van Unforgettable, waarbij de serie twee keer is gecancelled. In het tweede seizoen worden beide hoofdpersonen overgeplaatst en krijgen zij een nieuwe leidinggevende en nieuwe ondergeschikten. Dat blijkt een schot in de roos. Na het derde seizoen werd de serie weer opgeheven, maar een andere maatschappij pakte hem op. Er was een vijfde seizoen gepland en dus eindigt de serie helaas onbevredigend. Wat ik het meest fascinerende vind en waar de makers wonderlijk genoeg verder niets mee doen, is het feit dat Carrie meer doet dan zich iets visueel herinneren. Als zij een bepaald voorval terug haalt, ziet zij ook zichzelf in die setting. Ze kijkt dus niet alleen vanuit een andere invalshoek, maar is een onafhankelijk toekijkend element, waarbij ze ook zichzelf observeert. Leuk om over te filosoferen.

Jubileum
Toen ik begon te schrijven voor dit blog wilde ik zoveel mogelijk televisieseries bespreken. Juist omdat het fenomeen groeiende was en zoveel aan kwaliteit te bieden had. Inmiddels is dit mijn vijftigste bespreking van een serie en er zijn er zoveel onvergetelijk van gebleken. Voor de liefhebber zet ik die vijftig reeksen nog even in alfabetische volgorde. Ga dat (terug)zien (in ons blog en in de bibliotheek):

Arrow/The Avengers/Banshee/Bates Motel/Black Sails/Broadchurch/Castle/Death in Paradise
/Dickensian/Elementary/Episodes/Flashpoint/Fringe/Game of Thrones/Haibane Renmei/Haven
/Hawaii Five-O/Heroes/Human Target/Kingdom Hospital/Lark Rise to Candleford/The Leftovers/Life/Life on Mars/Longmire/Lost/Maelstrom/Maria Lang Mysteries/The Mentalist/Midsomer Murders/Nikita/Once Upon a Time/Our Zoo/Person of Interest/Poldark
 /Pushing Daisies/The Returned/The Saint/Saving Hope/The Shannara Chronicles/Sherlock/Shetland/Spartacus/Vera/Taken/Top of the Lake/Touch/Unforgettable/Vikings
/Waking the Dead

Raoul



Reserveer Unforgettable in onze catalogus

dinsdag 11 juli 2017

Simenon collection

Georges Simenon (13 februari 1903 - 4 september 1989) was een Franstalige Belgische schrijver die onder veel pseudoniemen heeft geschreven. Hij werd geboren op vrijdag de dertiende en zijn bijgelovige moeder vertelde de officiële instanties dat haar zoon op 12 februari het levenslicht aanschouwde.

Zwarte Beertjesreeks
Simenon behoorde tot de groep van auteurs die de Zwarte Beertjes tot een succesvolle en onvergetelijke pocketreeks hebben gemaakt. Hij was één van de meest gelezen auteurs van de twintigste eeuw en zijn werk ook het meest verfilmde.

Maigret en andere verhalen
Beroemd werd hij met zijn personage commissaris Maigret, die zijn debuut maakte in 1929. Daarmee gaf hij een nieuwe dimensie aan de misdaadliteratuur. Hij bracht de onvoorspelbare en wispelturige menselijke natuur onder woorden.
Verder heeft hij veel misdaadverhalen geschreven waar commissaris Maigret niet in voorkomt. In deze spannende psychologische drama's heeft hij zijn personages meer diepgang gegeven. Een aantal van zijn verhalen zijn door uitgeverij De Bezige Bij in een nieuw jasje gestoken.

Simenon collection
Meer dan vijftig films en meer dan 300 tv-producties zijn gemaakt op basis van  romans van Simenon. Filmregisseurs kunnen kiezen uit een onuitputtelijk reservoir van romans.
De Simenon collection bevat vijf verfilmde verhalen gebaseerd op de boeken van Simenon.

L'escalier de fer
L'escalier de fer ( De ijzeren trap) is één van deze verhalen, waarin Etienne het vermoeden krijgt dat zijn echtgenote Louise hem langzaam aan het vergiftigen is. Na het eten heeft hij telkens maagpijn en hij moet vaak uitrusten, terwijl zijn vrouw de zaak bestiert. Ze was al eerder getrouwd met Guillaume, die inmiddels overleden is. Ze houdt er een minnaar op na en als ze tot het besef komt dat Etienne toch wel veel voor haar betekent gebeurt er iets. De spanning wordt langzaam opgebouwd en in het verhaal proef je de Parijse sfeer.

La boule noire
Een ander verhaal, La boule noire (De zwarte bal), speelt zich af in een provinciestad in de late jaren zeventig.
Vincent Ferreira, zoon van Portugese immigranten, is manager van een supermarkt. Tevens liefhebbend echtgenoot en vader. Hij is geslaagd in het leven en weet op te klimmen in de gelederen van de kleine bourgeoisie. Zijn grote hoop is dat hij uiteindelijk geaccepteerd zal worden door de leden van de Sporting Club, de notabelen van Rochefort. Deze integratie is heel belangrijk voor hem en hij beschouwt dit als de kroon op zijn werk. Hij fungeert als penningmeester voor de vereniging.
Wanneer een nieuwkomer als kandidaat wordt gepresenteerd kan elk lid stemmen door het plaatsen van een bal. De kandidaat wordt geaccepteerd als de canvas tas alleen witte ballen bevat. Dit is een anonieme stemming en bij een zwarte bal is de kandidaat afgewezen.
Twee jaar geleden was Vincent al eens afgewezen en hij heeft al zijn hoop gevestigd op het feit dat het deze keer wel gaat lukken. Als er weer een zwarte bal wordt geplaatst ondergaat Vincent een scala van gevoelens. Hij wil graag weten wie verantwoordelijk is voor deze vernedering.
Deze film belicht de hypocrisie van de gegoede burgerij van een provinciale stad.

De collectie bevat nog drie andere verfilmingen. Wil je deze dvd reserveren! Klik dan hier!

Marga de Jong

vrijdag 7 juli 2017

Bob

Eigenwijs
Dat veel mensen genoegen beleven aan het gezelschap van een huisdier weet iedereen. Vooral honden staan bekend om hun kameraadschap en trouw aan het baasje. Katten zijn vaak wat afstandelijker en laten zich niet commanderen. Als ze ergens geen zin in hebben doen ze het eenvoudigweg niet. Als een kat op schoot ligt is het verleidelijk om te denken dat zij dat doet omdat ze veel van je houdt. Tuurlijk, zou kunnen, het is een fijne gedachte. Maar het zou ook kunnen zijn dat mevrouw het toevallig net op dat moment koud heeft. Tja, wéten doe je het niet. Je kunt niet zien wat er in die koppies omgaat (vermoedelijk minder dan wij denken, een beetje voor je uitsuffen is volgens mij een grote hobby van veel katten).


Narigheid op straat
Dat Bob de straatkat een uitzonderlijk dier is staat wél vast. De avonturen van deze rossige kater en zijn baasje James Bowen zijn al beschreven in de boeken Bob de straatkat, De wereld volgens Bob en Het kerstfeest van Bob. En nu is er dus ook de film over de bijzondere vriendschap tussen deze twee: A street cat named Bob. Het verhaal gaat over James die min of meer op straat leeft. Hij heeft een moeilijk leven waarin drugs een grote rol spelen. Al jarenlang probeert hij zijn zaakjes op orde te krijgen maar dat is nog een hele klus. Geen geld, geen behoorlijk dak boven zijn hoofd en ronddraaien in steeds hetzelfde kringetje van dealers en andere gebruikers, het lijkt een hopeloze zaak. Met zijn gitaar probeert hij nog wat op straat te verdienen maar dat is bepaald geen vetpot.

Bob
Op een dag maakt hij kennis met een rode kater. Het is een lief beest en James geeft hem wat te eten en een slaapplaats. Voor één nacht. Ja, ja, je voelt al waar dat op uit gaat draaien. Bob, zoals hij inmiddels genoemd wordt, peinst er niet over om weg te gaan. Integendeel, hij verovert James' hart en zij worden dikke vrienden. Natuurlijk ga ik hier niet het hele verhaal uit de doeken doen, dat zou jammer zijn. Wel wil ik bekennen dat ik af en toe echt ontroerd werd door de film. Het is zeer zeker geen zoetsappig sprookje. Het harde straatleven in de grote stad wordt indringend in beeld gebracht. Mensen die, om wat voor reden dan ook, een moeilijk bestaan op straat hebben vind je overal, ook in welvarende landen.


Waargebeurd
Dit waargebeurde verhaal vertelt daarover maar laat ook zien dat vriendschap, al is het 'maar' van een slimme, aanhankelijke kat, ontzettend veel waard kan zijn.


Louise


  Klik hier om deze mooie film te reserveren

dinsdag 4 juli 2017

The Force is calling

Als kind heb ik ooit flarden van de originele Star Wars films gezien,  maar het kon mij niet grijpen. Als tiener ben ik naar de bioscoop geweest om episode 1 van de prequel trilogie te gaan kijken, maar wat een draak van een film vond ik dat. Sindsdien heb ik nooit meer omgekeken naar Star Wars, maar het begon aan me te trekken. Mijn zoontje van 5 heeft natuurlijk nog nooit een film gezien, maar is wel gek van Star Wars Lego en alles waar maar een Storm Trooper op staat. Naast wat Lego hebben we dan ook de schoolbeker en het ondergoed in huis. Sinds Disney in 2012 Lucasfilm heeft overgenomen en er weer nieuwe Star Wars films worden gemaakt hoor ik enthousiaste verhalen van vrienden en collega's. Dus had ik mezelf voorgenomen het nog een kans te geven.


Rogue One
Het leek me het beste met Star Wars: Rogue One te beginnen omdat het zich voor de originele trilogie afspeelt. Met lichte tegenzin stopte ik de disc in de DVD-speler. Maar dat gevoel draaide zich al snel om in opwinding. Het voelt als een ouderwetse avonturenfilm, maar is natuurlijk met hedendaagse technieken opgenomen en ziet er daarom supergelikt uit. De reden dat Star Wars mij nooit boeide was omdat het zich in de ruimte afspeelde. Logisch natuurlijk met Science Fiction, maar als er weinig aards herkenbare dingen in een film zitten haak ik af. Eigenlijk valt dat in Star Wars hartstikke mee. De verschillende planeten hebben een feel van de aarde en dat in combinatie met de prachtige ruimteschepen, bijzondere figuren en vette actie maken het voor mij een prima mix. Verbazingwekkend genoeg vond ik het niet alleen een goede film, maar heb ik er echt onwijs van genoten. De film vult het gat tussen de twee trilogieën, dus ik kan me voorstellen dat het voor fans nog toffer is om nu antwoorden te krijgen en veel herkenbare dingen terug te zien. Maar ook als Star Wars je dus nooit geïnteresseerd heeft, kun je het zeker weten uitproberen.


The Force Awakens
Nadat ik in Rogue One gezien heb hoe Princess Leia de blauwdruk van de Death Star in handen heeft gekregen, wilde ik graag Star Wars: The Force Awakens zien. Aangezien dit zich na de originele trilogie afspeelt, zou ik wat informatie missen. Omdat ik geen zin had om de oude films eerst te gaan kijken, heb ik een samenvatting van beide trilogieën op YouTube bekeken. Nu ben ik helemaal op de hoogte van het verhaal tot dusver en was ik klaar voor deel 7 in de  Star Wars saga. ook deze film heeft weer dezelfde vibe van een heerlijk ouderwets avonturenverhaal, maar dan modern in beeld gebracht. De film kreeg wel de kritiek veel op Star Wars IV te lijken, maar daar had ik geen last van natuurlijk. In dit deel komen de personages uit de eerdere Star Wars films weer terug: Princess Leia, Han Solo en nog even Luke Skywalker. Maar ook de nieuwe personages Finn en vooral Rey zijn interessant genoeg om het verhaal te dragen. Daarbij is BB8 een coole robot die een belangrijke rol heeft in dit geheel. De film draait om het bemachtigen van een kaart waarop te zien is waar Luke Skywalker te vinden is. Uit het verslagen keizerrijk is namelijk de First Order ontstaan die dood en verderf zaaien in het sterrenstelsel. De rebellen zijn daarom op zoek naar de laatste Jedi en dat is Luke Skywalker. Laat de volgende episode nu net The Last Jedi heten. Ik kan inmiddels niet wachten om die ook te zien.



Ook al heb ik de originele trilogie nu nog steeds niet in zijn geheel gezien, twijfel ik er niet aan dat ik er ooit met mijn zoon voor ga zitten.

Wil je ook de twee nieuwste Star Wars  films die onder de vlag van Disney zijn gemaakt bekijken, reserveer die dan hier:
Star Wars: Rogue One
Star Wars: The Force Awakens


Joey

dinsdag 27 juni 2017

Casa Familia

Casa Familia

Als ik vakantie heb doe ik mezelf altijd een boek cadeau. Ook al heb ik een gigantische boekenkast (de bieb) tot mijn  beschikking, ik vind het ook leuk om mijn eigen boekenkasten af en toe aan te vullen met iets nieuws. In de boekwinkel stuitte ik op Casa Familia. Het had een uitnodigend omslag en de achterflap beloofde een spannend verhaal. De  schrijversnaam kwam me vaag bekend voor (naar later bleek had ik al eerder een boek van haar gelezen). De keuze was dan ook snel gemaakt. Nathalie Pagie debuteerde in 2013 met De toneelclub en hield daarna aardig de vaart erin. Want het jaar daarop verscheen De campus en in 2015 Paradijsvogels en een paar maanden geleden dus Casa Familia. 


Hoofdpersonen in dit boek zijn journalisten Tara Linders en Diego Martinez, die in Paradijsvogels al eerder hun opwachting maakten. Met hun collega's hebben ze een survivalweekend in de Belgische Ardennen. Voor Diego is dit de perfecte plek om zijn problemen thuis even te vergeten. Tara is niet zo'n groepsdier en gaat liever in haar eentje de hort op om de omgeving te verkennen. Als  ze zich ongevraagd met een knokpartij in de plaatselijke kroeg bemoeit krijgt ze te maken met een paar ongure types, die bepaald niet zitten te wachten op pottenkijkers. Per toeval stuit ze in het bos op een ondergrondse opslagruimte stuit, die vol staat met opgezette dieren en ze vindt er zelfs een kinderhand op sterk water. Journalist als ze is wil Tara dit tot de bodem gaan uitzoeken en neemt meteen vakantie hiervoor op. Hoewel zijn vriendin hier niet bepaald blij mee is (ze zouden net op vakantie  gaan) besluit Diego al snel Tara hierbij te gaan helpen. Niet lang daarna wordt ze gemolesteerd door een paar jongens die wraak wilden nemen en Diego opgepakt op verdenking van het plegen van een moord. Dit is  het begin van een hele reeks spannende ontwikkelingen. Hun speurtocht voert hen tenslotte naar Spanje, waar het tot een hele verrassende en bizarre ontknoping komt (ik zag hem in ieder geval niet aan komen).

Casa Familia is een aanrader voor iedereen die van spannende boeken houdt (en dat zijn er heel veel). Het leest makkelijk weg en naarmate het verhaal vordert wordt het steeds spannender. Je moet wel een klein beetje een sterke maag hebben vanwege de lugubere vondsten. Na het lezen van dit boek ben ik meteen naar de bieb gegaan om Paradijsvogels te gaan halen. Met nog een weekje vakantie voor de boeg moet het geen probleem zijn om dit boek ook weer bijna in één ruk uit te lezen.



Ook zin gekregen om dit boek te lezen? Reserveer hem dan hier in onze catalogus.

Gabrielle




dinsdag 20 juni 2017

Dagboek uit de rivier

Spannende Boeken Weken
De Spannende Boeken Weken zijn weer in volle gang en duren nog tot en met 25 juni. Een goed moment om weer eens een spannend boek te bespreken. Op 7 juni jongstleden is de VN thrillergids weer uitgekomen. Naar mijn mening een mooie leidraad in je zoektocht naar spannende boeken. En omdat er in die gids altijd maar weinig boeken de volledige 5 sterren weten binnen te slepen heb ik er daar één van uitgekozen. Het thrillerdebuut van een Nederlandse schrijver. Dagboek uit de rivier van Frederik Baas. Dit is een pseudoniem van Jan van Mersbergen die al een aantal literaire boeken op zijn naam heeft staan. Dagboek uit de rivier is wel zijn thrillerdebuut.

Het verhaal
Barbara gaat na een vervelende scheiding met haar nieuwe vriend Robbert en haar zoon Rens een weekje op vakantie naar de Ardennen. Daar woont ook een schrijver die een heel lovend debuut op zijn naam heeft staan. Robbert is de uitgever van zijn boeken en Barbara heeft die schrijver al eens ontmoet tijdens een uitgeversborrel. De schrijver werkt in de Ardennen al een paar jaar aan een nieuwe roman maar heeft last van een writersblock. Opvallend is dat Robbert nogal negatief neergezet wordt door de schrijver. Omdat ze de oplaadkabel van de iPad van Rens zijn vergeten verzint Barbara op een gegeven moment een speurtocht die ze heeft gebaseerd op de verdwijning van een jonge vrouw (Emma) daar vlak in de buurt. Deze verdwijning is ook het onderwerp van de nieuwe roman van de schrijver die maar niet van de grond komt. De speurtocht die als spel begon veranderd echter in een echte zoektocht naar de verdwijning van Emma.



Spanningsboog
Het verhaal wordt echt spannend op het moment dat Barbara het spel bedenkt om in eerste instantie vooral haar zoon Rens bezig te houden en te voorkomen dat de jongen zich gaat vervelen. Dat spel wordt gaandeweg steeds serieuzer en raakt steeds meer verweven met het onderzoek naar de verdwijning van de jonge vrouw. De aanwijzingen van de speurtocht lijken steeds meer naar de oplossing van de verdwijning van Emma te leiden. Het boek en het onderzoek komen n een stroomversnelling en de spanningsboog loopt flink op.

De uiteindelijke wending in het boek is zeker verrassend maar in mijn beleving ook ongeloofwaardig. Daarom krijgt het boek van mij 4 sterren in plaats van de 5 die het boek door de VN thrillergids is toe bedeeld. De taal in het boek is éénvoudig en vlot waar door het leest als een trein. Verder is het boek niet te dik, slechts 200 bladzijden. Ik denk dat het boek het daarom ook goed zou kunnen doen bij scholieren.


Reserveer Dagboek uit de rivier hier in onze catalogus


Chris

dinsdag 13 juni 2017

Zomerplaat 2017

Zomer uit Schotland
In het rijtje 'Landen waar ik wel wil wonen (ooit)' staat Schotland strak op de eerste plaats, niet in het minst omdat ik er in een grijs studie verleden gewoond heb. Favoriete Schotse band is al ruim 25 jaar Texas, met frontzangeres Sharleen Spiteri.
Ik kan niet zeggen wat mijn favoriete album is, wel dat het album The Hush uit 1999 mij altijd aan de zomer doet denken.
Daar is nu een tweede zomeralbum bijgekomen, Jump on board.



Jump on board
De stijl van Texas kenmerkt zich door allerlei invloeden: van Motown, rootsrock en blues naar pop. Het nieuwe album heeft zelfs vleugjes disco in de nummers verwerkt.
Bijna elke dag draai ik dit album, want (ondanks enkele liefdesverdriet nummers) ik word er erg blij van.
Én omdat Texas in november optreedt in Tivoli Vredenburg en er natuurlijk wel naar hartenlust meegezongen moet worden. Eén van de topnummers is het uptempo Tell that girl, waardoor je vanzelf uit volle borst mee gaat zingen:



Luisteren in de zomer
Via Muziekweb kun je The Hush aanvragen
Bijna aanwezig in onze vestigingen is Jump on board, je kunt dit album al bestellen!
Wil je genieten van een vrolijk popconcert met zware Schotse accenten, bestel dan je kaarten bij TivoliVredenburg

Sanneke

vrijdag 9 juni 2017

Te gast bij Norma en Norman Bates



Psycho
Hitchcock's klassieke film Psycho kreeg ooit drie vervolgen (naast de volledig overbodige beeld-voor-beeld herverfilming). Allemaal met Anthony Perkins als hoofdrolspeler Norman Bates. Psycho II bleek verrassend goed en daarna werd het als verwacht minder (maar bleef wel interessant genoeg) in delen drie en vier. Hitchcock heeft veel lof voor zijn meesterwerk ontvangen, maar niet alle eer behoort hem toe. Een aantal van de briljante ideeën die op zijn conto worden gezet, komen in feite uit de koker van Robert Bloch, de schrijver van het oorspronkelijke boek. Diens vlotte thriller is beter dan hij vaak wordt afgeschilderd. Ook Bloch schreef een boeiend vervolg dat echter buiten de titel niets met de vervolgfilm te maken heeft. In plaats van Psycho III kwam hij tenslotte met Psycho House. In zijn visie was Norman overigens een gezette man van middelbare leeftijd.

Mystiek
Ik keek niet bepaald uit naar een moderne tv-serie die de jonge jaren van Norman Bates zou behandelen (zoals ook in de tv-film Psycho IV werd gedaan). Het enige dat ik teleurstellend vond aan Hitchcocks film was de verklaring door de psychiater aan het eind. Het haalde de mystiek weg en legde uit wat je zelf ook aardig kon bedenken. Ik zat dan ook niet te wachten op een reeks waarin je Normans moeder in levende lijve tegen zou komen en mogelijk een psychologische verklaring zou krijgen, over een aantal seizoenen, van hoe het zo ver met die jongen heeft kunnen komen. Maar toen het eerste seizoen van Bates Motel in de bibliotheek op een display verscheen, heb ik het toch geleend om een indruk krijgen. En het is niet bij een aflevering gebleven.

Unheimisch
In Freddy Highmore is een magnfieke jonge Norman Bates gevonden. Deze acteur kende ik van de ontroerende speelfilm August Rush - over een muzikaal wonderkind. Ook fysiek neigt hij helemaal naar de volwassen versie van Perkins. Een bescheiden, ogenschijnlijk prettige teenager in zijn eigen wereld waar je een steeds unheimischer gevoel bij krijgt. Rustig opgebouwd in de relatie met zijn moeder die geleidelijk aan net zo ongemakkelijk aanvoelt. Daar komt een verrassende rol van een halfbroer bij, die ik eerst storend vond, maar echt toegevoegde waarde blijkt te hebben. De rollen worden sterk ingevuld en de serie trapt niet in de voor de hand liggende valkuilen. Het is geen slasher reeks geworden met een moord per aflevering, geen goedkoop teenage drama en vooral geen standaard Amerikaanse opvoedingsverklaring voor het ontstaan van een moordenaar.

Invloeden
Het is juist de vraag bij de vele mogelijke invloeden welke de overhand heeft. Het gedrag van zijn moeder, de reacties van zijn halfbroer, de manipulaties van vriendinnetjes, de bemoeienis van het onderwijs, de verlatenheid, de criminele elementen in en om het stadje,de corruptie van wetshandhavers en/of iets wat al in hemzelf aanwezig is? Het kan ook juist de mix zijn of misschien zelfs geen van deze zaken.. Belangrijker lijkt de vraag waarom Norman niet echt geholpen en tegen zichzelf beschermd wordt, terwijl iedereen in feite kan zien en ziet wat er gaande is. Wat dat betreft heeft het wel iets van Kroniek van een aangekondigde dood van Gabriel García Marquez

Moderne tijd
Wonderlijk is wel de keuze om het geheel in de moderne tijd te laten afspelen. Gezien het tijdsbeeld waarin Psycho past en waar dit naar toe zou moeten leiden. Maar het kan allemaal prima op eigen benen staan. Fijn zo'n drama dat alle tijd en sfeer neemt voor de ontwikkeling van het verhaal. En daarbij de spanning subtiel (en op verschillende punten bewust even minder subtiel) opbouwt.

Raoul

Reserveer Bates Motel in onze catalogus

dinsdag 6 juni 2017

Witte raaf

Bram Dehouck
Bram Dehouck (1978) is een Vlaamse schrijver, opgegroeid in het landelijke Poperinge. Op zijn achttiende volgde hij een artistieke opleiding in Gent en daarna deed hij nog journalistiek. Het eerste boek van Bram Dehouck dat ik ooit heb gelezen was Een zomer zonder slaap. Wat heb ik genoten van dit boek, wat een absurd verhaal! Het decor is het plaatsje Blaashoek en je leeft gewoon mee met de moordenaar. Na dit boek werd ik nieuwsgierig naar deze auteur.

Prestigieuze prijzen
In 2007 publiceerde hij het boek Het meisje dat vergeet. Het is een aangrijpend verhaal over zijn zus die na een verkeersongeval niets meer onthoudt. In 2009 debuteerde hij met De minzame moordenaar, bekroond in 2010 met de Schaduwprijs en de Gouden Strop.
Na het succes kwam in 2011 Een zomer zonder slaap. Ook dit boek kreeg de Gouden Strop. Het boek was net verschenen of er werden al filmrechten aangevraagd. Op 12 november 2012 lag zijn derde roman Hellekind in de boekhandel. Inmiddels heb ik ze allemaal gelezen en ik keek reikhalzend uit naar zijn volgende werk. In september 2016 verscheen Witte Raaf, zijn vierde misdaadroman.

Witte Raaf
Stefanie Baertsoen werkt al geruime tijd als marketingmedewerker bij Scherpereel. Eerder heeft ze een burn-out gehad en om haar te ontzien wordt er een nieuwe medewerker aangesteld ter versterking van de marketingafdeling. Nick Farkas, een man met een onberispelijke staat van dienst en een indrukwekkend curriculum vitae. Volgens Ludo, haar werkgever bij Scherpereel, is hij een witte raaf. Een witte raaf is letterlijk een bijzondere vogel. Iemand met opvallende en zeldzame kwaliteiten wordt ook wel een witte raaf genoemd.

Machtsspel
Het verhaal is uit drie delen opgebouwd en de auteur heeft het personage van Nick Farkas als een rode draad door alle delen verweven.
In het eerste deel van het boek ontwikkelt zich een psychologisch machtsspel tussen Stefanie en Nick. Stefanie krijgt een heel andere kant van Nick te zien dan Ludo en de andere collega's. Hij verkoopt gladde praatjes, kleineert, manipuleert en schuwt daarbij geen enkel middel. Met gemak zet hij alles naar zijn hand. Op zijn eerste werkdag neemt hij heel geraffineerd het kantoor van Stefanie in beslag.

Tijdens het lezen groeit mijn intense afkeer voor Nick Farkas. Ik krijg een bloedhekel aan die arrogante blaaskaak. De schrijfstijl van Bram Dehouck spreekt zeer tot de verbeelding en roept diverse gevoelens op. Je leeft met Stefanie mee, ook omdat er bij haar thuis nog andere problemen spelen.
We hebben allemaal wel eens ervaringen gehad met een manipulatief persoon in onze omgeving.

Rechercheonderzoek
Het tweede deel gaat over het rechercheonderzoek om de dader te vinden van de overval in het huis van Nick Farkas. Hoofdinspecteur Tess Jonkman en inspecteur Andy Wolkers komen in beeld om onderzoek te doen.

De rechtszaak
Tot slot wordt in het derde deel de rechtszaak behandeld. We verschuiven van de werkvloer en de rechercheruimte naar de rechtbank. In de rechtszaal maakt de advocaat Jean-Paul Van Steedam de dienst uit. Hij bespeelt juryleden en maakt zelfs Tess Jonkman onzeker bij het getuigenverhoor.

Manipulatieve optredens van advocaten in rechtszaken en pesten op het werk zijn aansprekende thema's. Gecombineerd met de inspirerende schrijfstijl van de auteur leest dit heerlijk vlot weg.

Marga de Jong

Dit boek reserveren! Klik hier!

vrijdag 2 juni 2017

Een gek beest

Doorgedraaid
Wat moet je beginnen als een van je pauwen volkomen doorgedraaid raakt? Met dat probleem krijgt lord McIntosh te maken. Hij ziet maar één oplossing en die heeft heel wat consequenties voor de personen in het boek De pauw van Isabel Bogdan.

De lord, de lady en de pauw
Hamish en Fiona McIntosh zijn beiden hoogopgeleid en bovendien van adel maar om een oud landgoed te onderhouden is iets anders veel belangrijker, namelijk geld. Om financieel het hoofd boven water te houden verhuren zij regelmatig een deel van het huis en de bijgebouwen aan toeristen. De mensen vinden er rust en ruimte en hebben het er over het algemeen prima naar hun zin al zijn de onderkomens enigszins primitief. Er is wel een minpuntje en dat is die ene pauw. Mannetjespauwen reageren meestal nogal heftig op elkaar maar deze maakt het wel erg bont. Alles wat ook maar een beetje blauw is gaat hij op een zeer agressieve manier te lijf omdat hij denkt van doen te hebben met een concurrent op het amoureuze vlak. Auto's, vuilniszakken en speelgoed; werkelijk niets is veilig voor het stomme beest, daar moeten wel ongelukken van komen.

Teambuilding tegen wil en dank
Op een dag komt er een stel bankiers met hun leidinggevende, een kokkin en een psychologe naar het kasteel. Ze komen voor een weekendje teambuilden maar de meesten van hen hadden hun vrije tijd veel liever op een andere manier willen besteden. Het bezoek is nog maar net gearriveerd of daar begint de ellende al. Het is steenkoud, de leidinggevende Liz laat zich van haar meest onaangename kant zien en de pauw wordt weer eens hysterisch. Als gevolg hiervan neemt de lord een ingrijpende beslissing en daarna ontstaat er langzamerhand een klucht waar iedereen op zijn manier een bijdrage aan levert. Het ene misverstand volgt op het andere, zo gauw iemand denkt dat hij weet hoe het zit wordt hij weer aan het twijfelen gebracht.

Meer rampspoed
Als Liz een flinke kou oploopt, het hele dal insneeuwt en tot overmaat van ramp ook nog de stoppen doorslaan is de chaos compleet. Van teambuilding lijkt vooralsnog totaal geen sprake te zijn maar gaandeweg lijken de omstandigheden toch tot iets positiefs te leiden. Misschien is het juist wel handig dat Liz even uitgeschakeld is. Bovendien kan het lekker ontspannend zijn om samen buiten in een behaaglijk bubbelbad te zitten, juist omdat de omgeving zo bar koud is. Maar ja, hoe zit het nu eigenlijk precies met die pauw?

Fijn vakantieboek
Als je een luchtig en humoristisch vakantieboek zoekt, is De pauw een echte aanrader. Het boek staat al een hele poos in de Duitse bestsellerlijst. De schrijfster bezocht de afgelopen twintig jaar regelmatig een afgelegen landgoed in de Schotse hooglanden waar zij inspiratie opdeed voor deze roman.

Wil je dit leuke boek reserveren? Klik dan hier.

Louise

dinsdag 30 mei 2017

De filmografie van Christopher Nolan

Ik ben een groot fan van de regisseur Christopher Nolan. Ik was dat blijkbaar al voor dat ik wist wie de beste man was. Na het kijken van The Dark Knight kwam ik er namelijk achter dat hij ook Memento en The Prestige had geregisseerd, wat ik beide beregoede films vind. Toen ben ik gaan opzoeken welke films hij heeft gemaakt en ben ik ze in mijn collectie gaan opnemen. Stuk voor stuk prachtige films van verschillende genres waarbij het acteerwerk en de filmografie van hoogstaande kwaliteit zijn. Maar zijn grootste talent is in mijn ogen het creëren van diepgaande karakters, het verhaal en hoe dat verteld wordt.

Memento
Officieel net volwassen, huurde ik de videoband Memento en wat was ik onder de indruk. Guy Pearce gaat achter de moordenaar van zijn vrouw aan, maar zijn korte termijn geheugen laat hem in de steek. Daarom maakt hij overal polaroids van en tattoeëert hij aantekeningen op zijn lichaam. Het verhaal wordt achterstevoren verteld en is daarmee uniek.
Hierna stonden de grote acteurs voor hem in de rij en maakte Nolan een remake van een Noorse film: Insomnia met Al Pacino, Robin Williams en Hilary Swank. Alhoewel dit zijn minste film is, is het evengoed een spannende prent geworden waarbij een moord wordt onderzocht in de tijd van het jaar dat de zon in Alaska niet ondergaat.

The Dark Knight 
Zijn grote doorbraak kwam met het maken van een nieuwe trilogie over Batman. Met Batman Begins, The Dark Knight en The Dark Knight Rises vertelt Nolan het verhaal van Batman op een grimmige, meer realistische manier die de sfeer van veel van de comics evenaart. Christian Bale zet een getergde Batman fantastisch neer. Het toppunt van dit drieluik is echter Heath Ledger die in de tweede film the Joker speelt. Het schijnt dat hij zich weken alleen in een kleine kamer heeft opgesloten om zichzelf zo in te kunnen leven in de geschiftheid van the Joker. Nou, dat is gelukt. Wat een akelig eng figuur is het geworden.


Science Fiction
Ook al is de film Interstellar al 2 jaar oud, pas laatst kwam ik er aan toe deze te kijken. Het is dan wel een science fiction film, maar het is zo goed voor te stellen dat dit echt kan gebeuren. In de nabije toekomst is de aarde uitgeput en het enige wat nog groeit is mais, maar de vraag is voor hoe lang nog. Een geheim team gaat op missie naar andere planeten waar leven voor de mens mogelijk zou kunnen zijn. Het hele verhaal is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek naar o.a. worm- en black holes waardoor het geheel dus toch zo realistisch aanvoelt.
Een andere scifi film van Nolan is Inception en deze is veel meer op fantasie gebaseerd, maar het is net zo'n sterke film. Het verhaal is behoorlijk ingewikkeld, maar als je goed oplet krijg je er heel wat voor terug. Verwacht een enorm spektakel met gebouwen die oprollen en Leonardo DicCaprio als dromendief die de opdracht krijgt een idee in iemands geheugen te implementeren.


En dan heb ik het nog niet over The Prestige  gehad die je ook onder science fiction mag scharen, ook al is het meer een historisch drama. Twee illusionisten zijn elkaars rivalen en proberen elkaar steeds te overtreffen tijdens hun shows in het negentiende eeuwse Londen. Ook deze film zit weer ingenieus in elkaar en heeft een aantal verrassende elementen die ik hier natuurlijk niet verklap.

Wil je ook genieten van de fantastische films van Christopher Nolan, dan kun je die hier reserveren:
Memento
The Dark Knight Trilogy
The Prestige
Inception
Interstellar


Joey

vrijdag 26 mei 2017

Ter wereld gekomen

Oorlog, een grote onvervulde kinderwens en een alles overheersende liefde
In prachtige poëtische zinnen beschrijft Margaret Mazzantini de liefde van Gemma en Diego voor elkaar en hun grote kinderwens. Hier doorheen loopt een bizarre, verdrietige oorlog die zich afspeelt in Sarajevo en laat een onvergetelijke indruk achter.


In de voetsporen van Diego
Gemma gaat met haar zoon Pietro terug naar Sarajevo vanwege een fototentoonstelling van haar overleden man Diego. Ze wil haar puberzoon ook deze stad laten zien omdat hij hier is geboren en zij Diego hier heeft ontmoet. Maar het is niet alleen voor Pietro een ontdekkingstocht maar vooral voor Gemma zal het een openbaring zijn.

Prachtige taal
De schrijfster maar ook actrice Margaret Mazzanti bezit de kunst om een boek te vullen met prachtige woorden en zinnen waarvan ik zelf denk hoe komt ze erop, maar toch ook heel natuurlijk overkomen en leesbaar blijven. Dat is ook een groot compliment voor de vertaalster Miriam Bunnik want vertalen blijft ook een kunst!
Om een indruk te geven heb ik er een paar uitgelicht:
 Hij sleepte een lading teleurstelling en venijn met zich mee. Ook zijn humor was een beetje bedorven en stonk naar dode mieren, zoals alles in Sarajevo.
Ik moet me neerleggen bij het idee dat kinderen geboren worden als onkruid, daar waar het uitkomt, waar de wind de zaadjes heen blaast.
Hij zit over me heen gebogen met zijn geur, met zijn adem, met de zoetste woorden. Als een slang die een beestje verslindt, en het langzaam doorslikt....Ik stik hier beneden.

Twee keer lezen!
Een paar jaar geleden heb ik dit boek als tip gekregen van een collega en toen al heeft het echt veel indruk op mij gemaakt en inmiddels heb ik dit boek al aan velen aangeraden. Ik heb hem laatst voor mijn leesclub uitgekozen en nogmaals gelezen. Ik deed toch weer nieuwe ontdekkingen en ik besefte dat ik veel details was vergeten. Mocht je dit boek dus al eens hebben gelezen dan kan ik aanraden om hem nogmaals te lezen.

Reserveer hier Ter wereld gekomen in onze catalogus

Ingeborg

dinsdag 23 mei 2017

Gezond van mond tot kont

 De poepdokter
Auteur van het boek hiernaast is Nienke Tode-Gottenbos. Zij is geen echte dokter, maar is van beroep darmfloratherapeute en voedingskundige. In 2014 verscheen van de hand van arts Giulia Enders De mooie voedselmachine. Dit boek ging ook over alles wat met de darmen te maken heeft en stond binnen de kortste keren in de bestsellerlijsten. Vorig voorjaar verscheen De poepdokter en deze beleefde herdruk op herdruk. En wist ook al heel snel de bestsellerlijst te behalen. Dit is niet zo raar als je bedenkt dat, volgens gegevens van de Maag Lever Darm Stichting, zo'n 1 op de 5 Nederlanders (dus ruim 3 miljoen mensen) regelmatig last hebben van darmklachten. Dit soort boeken voorzien dus echt in een grote behoefte.

Wat weet jij eigenlijk over poep?
- welk dier poept gemiddeld 350 gram per dag (een hond)
- welk dier maar liefst 50 kilo per dag (een olifant)
- en de mens zelf? Gemiddeld 900 gram per dag en in een heel mensenleven levert dat zo'n 25.000-32.000 kilo poep op.
Het boek staat vol met interessante  info over je darmen (bijvoorbeeld een staatje waarin je kan zien hoe gezonde ontlasting eruit moet zien), maar bevat ook heel veel illustraties en een aantal recepten. In vergelijking met het  al eerder genoemde De mooie voedselmachine is dit boek een stuk makkelijker te lezen. Nienke heeft een zeer prettige schrijfstijl en gooit er ook de nodige humor in. En ook de vele (vaak grappige) illustraties verduidelijken een hoop. Persoonlijk (jaren geleden is er na grondig darmonderzoek vastgesteld dat ik het Prikkelbare Darmsyndroom heb) heb ik er veel nuttige informatie uit gehaald.

Vanwege het zeer grote succes van dit boek kon een vervolg erop niet uitblijven. Eind 2016 verscheen De poepdokter bakt ze bruin (leuk gevonden boektitel trouwens...). Dit boek bevat meer dan 45 gezonde en makkelijke recepten voor een goede darmflora. Dit zijn recepten voor elk moment van de dag, dus van ontbijt tot en met diner.






Wil jij meer weten over je darmflora? Reserveer hier dan deel 1 en/of deel 2.

Gabrielle





























zaterdag 20 mei 2017

Internationale tijdschriften

Een hele mooie toegang tot internationale tijdschriften en kranten hebben we sinds een paar maanden in de bibliotheken. Het heet Pressreader en is gratis te gebruiken op de computers in de bibliotheek. Ook is het mogelijk om het op je eigen tablet of smartphone te gebruiken, alhoewel een smartphone misschien een beetje klein is. Want je kunt het hele tijdschrift lezen en bekijken.

Waarom ik er zo'n enthousiaste fan van ben? Nou het zo ontzettend makkelijk en divers. Je hebt als het ware een boekenplank vol met kranten en tijdschriften. Je klikt een blad aan en kan er zo doorheen bladeren. Wil je een afbeelding of tekst wat beter bekijken dan vergroot je het. Ideaal! Ik bekijk de krant er op, het NRC en vooral tijdschriften over mode. De Italiaanse en Franse Vogue, heerlijk plaatjes kijken.
De keuze is enorm, het is een assortiment vanuit de hele wereld en ook allerlei verschillende genres. Ook onze eigen welbekende Privé staat er bij.


Thuis
Wat zou het toch fijn zijn als je dan het tijdschrift mee naar huis kan nemen, lenen, net als alle andere materialen in de bibliotheek.
Nou dat kan! Je kunt een aantal tijdschriften "lenen" in de bibliotheek op je eigen tablet of laptop en heerlijk thuis verder balderen en kranten lezen. Bij het volgende bezoek aan de bibliotheek "leen"je weer een paar nieuwe. De toepassing is alleen in de vestigingen te gebruiken, het downloaden van de materialen bedoel ik daar mee. Het lezen kan vervolgens waar je maar wilt, bij wijze van spreken in de boomhut.
Ook benieuwd? Kom langs in een van onze vestigingen!

Tip van een collega: Ook heel handig als je een ander taal aan het leren bent.

Edith




woensdag 17 mei 2017

Gastblog van Charlotte: Wandeling door de Oudorperhout

Taalwandeling
Het was een voorjaarswandeling, maar de temperatuur deed toch echt wel aan de zomer denken.
Op dinsdagochtend 16 mei verzamelden alle deelnemers zich in de bibliotheek van Oudorp. De wandeling was bedoeld voor iedereen, maar vooral voor mensen die moeite hebben met de Nederlandse taal. De gidsen van de Stichting Oudorperhout hielden hier rekening mee. En als je het toch niet helemaal kon volgen, kon je nog hulp vragen aan één van de taaldocenten die meeliepen of aan de medewerkers van de bibliotheek.

Oudorperhout
Het was een grote groep van 30 wandelaars. De wandeling naar Molen C gebeurde gezamenlijk. De gidsen hadden "kijkers" mee die graag gebruikt werden. Ze wezen de groep op vogels (met hun jongen), mooie planten (de wilde orchidee) en stukjes geschiedenis van Alkmaar (de "drakentanden" uit de door de Duitsers in 1942 gebouwde verdedigingswerken rond Alkmaar en de plakken waar kastelen hebben gestaan. Er waren kikkers te horen en een klapwiekende zwaan die je zag opstijgen.



Molen C en de polder
Bij de molen aangekomen was er koffie, thee en iets lekkers. De sfeer was gezellig en ontspannen. Er werd met elkaar gepraat en gelachen.
Na de koffie werd de groep gesplitst. Eén groep werd door het hartelijke molenaarsechtpaar door de in bedrijf zijnde molen geleid. De andere groep liep verder de polder in. Dit werd afgewisseld, waarna we weer gezamenlijk naar de bibliotheek liepen.
De reacties waren positief. Net als de wandeling in september van vorig jaar was deze wandeling zeer geslaagd. Er waren zoveel aanmeldingen dat we meer dan het dubbele aantal mensen mee hadden kunnen nemen! Na de zomervakantie weer?!

Kijk voor meer activiteiten van en informatie over het Taalhuis en de bibliotheek op onze website!

Charlotte

dinsdag 16 mei 2017

Turbulentie : ik overleefde een vliegtuigramp

Een klant van de bibliotheekvestiging waar ik veel werk attendeerde mij en een flink aantal andere bibliotheekbezoekers op het boek Turbulentie : ik overleefde een vliegtuigramp van Annette Herfkens. Opeens stonden er vijf exemplaren van deze titel in de reserveringskast. Omdat er überhaupt maar weinig mensen zijn die een vliegtuigcrash hebben overleefd en deze ramp in Viëtnam (één van mijn favoriete reisbestemmingen) plaats heeft gevonden was mijn nieuwsgierigheid voldoende gewekt om het boek ook te gaan lezen.

De crash
Op 14 november 1992 vloog Annette Herfkens samen met haar vriend Willem van der Pas, die door haar steeds liefdevol Pasje wordt genoemd, van Ho Chi Minh naar Nha Trang. Vlucht 474 van Viëtnam Airlines zou daar echter nooit aankomen. Het vliegtuig, een Yak-40 van Russische makelij, komt waarschijnlijk in een orkaan terecht en vliegt tegen een bergtop aan. Het vliegtuig raakt zwaar beschadigd en vliegt nog een stuk verder voor het op een volgende bergtop neerstort. Annette Herfkens ligt acht dagen naast het vliegtuig in de Vietnamese jungle met diverse botbreuken en een klaplong en houdt zichzelf in leven met regenwater. Haar vriend, Pasje, komt om bij de crash. Het feit dat Annette geen gordel draagt is waarschijnlijk haar redding. Na acht dagen wordt ze door een aantal locals gevonden en meer dood dan levend van de berg af gedragen. Haar familie had al een rouwadvertentie laten plaatsen in de krant. Dan komt echter het nieuws dat ze nog leeft...

Via de zoekmachine Delpher heb ik een artikel in het Limburgsch Dagblad van 24 november 1992 over de vliegramp gevonden:


Het verhaal
De titel van het boek dekt de lading niet helemaal. De vliegramp en het herstel van Annette daarna is eigenlijk maar een klein onderdeel van het boek. Haar hele leven komt in het boek voorbij. Stukjes uit haar onbezorgde jeugd, haar studententijd en vrij uitgebreid ook haar leven met Pasje. De manier waarop ze elkaar ontmoet hebben en hun leven na hun studententijd, beiden werkend in het buitenland en elkaar niet op een regelmatige basis kunnen zien. De bankwereld waarin zij beiden werkzaam zijn. Na haar fysieke herstel als ze weer aan het werk is krijgt ze een relatie met haar meest dierbare collega. Later trouwen ze en krijgen twee kinderen, Joosje en Maxi, die autistisch blijkt te zijn. Ook haar familie vrienden en schoonfamilie komen aan het woord in het boek. Dit vond ik persoonlijk niet altijd even interessant om te lezen, maar het geeft wel een mooi compleet beeld van wie Annette Herfkens is en een flinke inkijk in haar leven. De rode draad in het verhaal blijft wel de vliegtuigcrash.


De terugkeer

Pas na veertien jaar keert Annette Herfkens terug naar de plek des onheils, haar berg. Ze ontmoet en spreekt met betrokkenen en komt er eindelijk ook achter wie de Oranje man is. De belangrijkste les die ze in de jungle leert is ook van toepassing in haar verdere, dagelijkse leven: neem de zaken zoals ze zijn en verander alleen datgene wat je daadwerkelijk kunt veranderen. Een lezenswaardig waargebeurd verhaal, maar om de vaart er in te houden heb ik tussen de crash en het overleven in de jungle wel wat stukjes geskipped.

U kunt Turbulentie hier reserveren in onze catalogus.

Chris


dinsdag 9 mei 2017

Leven in illusies

Samenwerking
Al in zijn boek Sapiens beschrijft Yuval Noah Harari dat alleen het gezamenlijke, breed gedeeld geloof in een intersubjectieve, gemeenschappelijk verhaal leidt tot het meeste succes in de wereld. Alles voor het hogere doel! Wereldrijken zijn ten onder gegaan omdat mensen er niet meer in geloofden (communisme). Als je zoals ik vaak mijmerend over een hoop antieke stenen zit te filosoferen, ga je vanzelf je eigen wereld relativeren. We leven nu in de illusie van het humanisme als hoogst haalbare,maar Harari drukt je keihard met je neus op een wereld van manipulatie en beïnvloeding.

Homo Deus

De titel van zijn nieuwe boek Homo deus verwijst naar de kracht van genetica, biotechnologie en informatica die al hard op weg zijn om een supermens te creëren, waardoor er een scheiding zal optreden tussen supermensen en gewone mensen. De principiële gelijkheid die aan de basis van het humanisme staat zal dan verlaten moeten worden. Het grootste gevaar ligt daarnaast in het dataïsme, waarin ieder individu ontleed wordt in al zijn losse onderdelen, van koopgedrag tot ziektegeschiedenis (van die wereld geeft hij al onthutsende voorbeelden).

Economisch nut
Als grote groepen mensen hun economische en militaire nut verliezen, zal ieder individu niet meer uniek en gelijkwaardig worden gevonden. Hersenonderzoek laat zien dat de vrije wil niet bestaat, de menselijke verbeelding is niet meer dan een samenspel van biochemie en neurologische algoritmes. Natuurlijk kan Harari niet precies voorspellen wat er veranderd, maar er gaat iets fundamenteels veranderen in ons wereldbeeld. We kunnen geen mammoetjager of ridder navoelen, net zoals we dat ook niet kunnen voorstellen van een mens uit de volgende eeuw.

Toekomst
Je zou er somber van kunnen worden, maar zoals Harari zijn boek optimistisch begon (we hebben grotendeels oorlog, ziekte en honger verdreven) kan het ook omgekeerd worden ervaren. Als je je al op jonge leeftijd realiseert dat alles wat er gebeurt berust op afspraken over hoe we de werkelijkheid moeten opvatten (die niet altijd beter hoeft te zijn dan andere werelden die gecreëerd hadden kunnen worden), kun je op individueel niveau niets veel anders doen dan het leven van de mensen om je heen zo aangenaam mogelijk maken.

PS
Eén van de beroepen die het minst met uitsterven werd bedreigd was archeoloog (0.7 % tegen 90% bankbediende). Daar ga ik me dan maar de tijd die me nog gegeven is mee bezig houden.

Homo deus is al besteld, je kunt het boek al reserveren.

Agnes

Noot van de redactie: binnenkort gaat Agnes met pensioen! We hebben genoten van haar blogs de afgelopen jaren, met Homo deus neemt Agnes afscheid van de Blognootlezers!




vrijdag 5 mei 2017

MaddAddam

Dystopieën
Sinds de verkiezingen in de Verenigde Staten neemt de verkoop en uitleen van dystopieën - met 1984 van George Orwell voorop - een enorme vlucht. Niet verbazingwekkend gezien de ideeën die de huidige president van het land heeft. En niet verbazingwekkend gezien de verkiezingsuitslag in Nederland, en mogelijke uitslagen in Frankrijk en Duitsland. Waarmee ik eenmalig mijn voor mijn werk noodzakelijke neutrale houding maar even afschud ;)
Ik ben dol op dystopieën: ze beschrijven maatschappijen die mogelijk zijn en je verontrusten: al die akelige samenlevingen, dan valt onze huidige samenleving misschien nog een beetje mee.

Post-apocalyptisch
Een aan dystopieën grenzend genre is de post-apocalyptische fictie: de ondergang van onze beschaving en de gevolgen daarvan voor de overlevenden. De apocalyps vindt plaats in de vorm van een buitenaardse invasie, nucleaire ramp of oorlog, een ecologische ramp, een epidemie of de plotselinge verschijning van zombies.
Op mijn nog-te-lezen-science-fiction lijstje stond al een tijdje Oryx and Crake van Margaret Atwood. In maart gelezen en ik was behoorlijk onder de indruk van Snowman, de Crakers en de post-apocalyptische wereld waarin zij leven.



De MaddAddam trilogie
Vorige week pakte ik The year of the flood uit de kast met Engelse boeken in de bieb. Het duurde even voordat Snowman ter sprake kwam en het kwartje viel dus pas laat bij mij dat dit deel twee van de MaddAddam trilogie is...
Waar Oryx and Crake verteld wordt vanuit Snowman-the-Jimmy, volgen we in The year of the flood Toby en Ren. Twee vrouwen die zich moeten zien te redden na de ecologische ramp veroorzaakt door wetenschappers die nogal met DNA en genen hebben lopen rommelen.
Deze week ben ik begonnen in MaddAddam waarin Zeb de verteller is. Dus veel over de inhoud kan ik niet delen, maar ik ga weer volledig op in dit verhaal.

Ook eens een post-apocalyptisch boek lezen waarin het eens niet over zombies gaat? Reserveer dan Oryx and Crake, The year of the flood en MaddAddam.

Sanneke

dinsdag 2 mei 2017

Romantiek van de woeste kust


Cornwall
Op vakantie in het Lake District kwam ik onlangs het boek Poldarks Cornwall tegen. Met adembenemende foto's van dit volslagen andere deel van Engeland, dat ik ooit op de fiets doorkruiste.En dat al even indrukwekkend is. Wat een feest om al die plekken aan de kust in hun volle glorie nog eens onder ogen te krijgen. Fraai beschreven door de auteur van de Poldark boeken, Winston Graham. Zou de nieuwe tv-serie er net zoveel eer aan betonen?

Natuurkracht
Nou en of. De natuur is er niet alleen overweldigend aanwezig, maar speelt ook een wezenlijke rol. Die in feite door de beide hoofdrolspelers belichaamd wordt. Het gaat dan ook zeker niet alleen om mooie plaatjes. Dat kan in de eerste paar afleveringen nog wel zo lijken, omdat de afstemming tussen karakters en omgeving eerst rustig opgezet wordt. Vanaf de derde aflevering waarbij Demelza zich als een natuurkracht ontvouwt die de sociaal bewogen Ross Poldark op een positieve manier weet te betoveren, heeft de serie je ook te pakken. En wordt alleen maar beter.

De mijn
Aan het eind van de achttiende eeuw keert Ross Poldark terug van de onafhankelijkheidsoorlog in America. Hij treft het landgoed van zijn vader in verval aan en zijn geliefde staat op het punt van trouwen met een ander in de familie. Tegen het economische klimaat in besluit hij de mijn die nog in zijn bezit is te heropenen, waarbij hij een invloedrijke bankiersfamilie tegen zich krijgt. Hij werkt zelf tussen de mensen die hij aanneemt en wiens omstandigheden hij zich aantrekt. Als hij verliefd wordt op zijn keukenhulp Demelza en met haar trouwt, wordt het er allemaal niet eenvoudiger op.

Woelige diepten
Laat je niet door de afbeeldingen op de omslagen van de dvd's misleiden tot het beeld van een romantische zwijmelserie. Ja, de hoofdrolspelers zien er aantrekkelijk uit. Maar net als bij het landschap van die prachtige kuststreek gaan er woelige diepten onder schuil. In de zware sociale, economische en justitiële omstandigheden van die tijd, om over de gezondheid nog maar te zwijgen, komen ook de meest donkere aspecten boven drijven. En de meest menselijke.

Fragmenten
Er wordt meesterlijk geschakeld tussen de diverse situaties. Met name in de voorlaatste aflevering van de eerste serie (er zijn er twee en de derde is in de maak) waar fragmenten van een gesprek tussen Ross en zijn investeerders, tussen Ross en Demelza en tussen Demelza en het familielid dat Ross verraden heeft niet chronologisch door elkaar heen worden getoond en op elkaar in lijken te spelen. Wat na afloop ook werkelijk het geval blijkt te zijn.
De serie is tragisch, ontroerend, vertederend en optimistisch in de getoonde wilskracht bij zoveel tegenslag. En natuurlijk ook romantisch. Haal die beleving in huis zou ik zeggen.

Raoul


Reserveer Poldark in onze catalogus