dinsdag 17 oktober 2017

Het rimpeleffect

Claudia Schoemacher
Claudia Schoemacher (1970) studeerde Communicatie en heeft als producer bij Endemol gewerkt en een eigen PR-bureau gehad. In 2007 trouwde ze met de bekende  cosmetisch arts Robert Schoemacher en samen hebben ze dochtertje Livia van 9 jaar. In 2010 debuteerde ze met haar autobiografie Kind van de onderwereld. Hierin beschrijft ze hoe ze op 8-jarige leeftijd in contact komt met haar biologische vader, een Italiaanse beroepsgokker die in criminele kringen verkeerde. Op haar 14e schoot hij iemand neer en belandde hij in de gevangenis. In 2013 volgt dan een erotische roman: Kamer 303. En vorige maand verscheen Het rimpeleffect. Een boek waar zij maar liefst 2 jaar aan gewerkt heeft, omdat het vaak te dicht  bij kwam en ze even een schrijfpauze moest nemen. Leuke titel voor een pennenvrucht van de eega van een cosmetisch arts hoor ik je denken, maar de titel heeft niets met rimpels van doen. Je zal zelf het boek moeten lezen als je wil weten waar het dan wel op slaat.

Het rimpeleffect
In dit boek draait  het allemaal om Julia. Ze is journalist en getrouwd met de beroemde advocaat Hugo Smith. Ze wonen met hun dochtertje Audrey in een miljoenenvilla en leiden, gezien door de ogen van de buitenwereld, een gelukkig en glamoureus leven. Maar de werkelijkheid is heel anders. Julia ontdekt dat haar man het niet zo nauw neemt met de huwelijkse trouw. En financieel is het ook niet bepaald 'rozengeur en maneschijn': de belastingdienst zit achter hen aan. Julia trekt dit alles niet meer en wordt steeds depressiever. En die mondt erin uit dat ze op een dag een zelfmoordpoging doet. Deze mislukt gelukkig, maar ze belandt wel in een coma. Het voorafgaande wordt allemaal in deel 1 van het boek beschreven. In deel 2 belanden we van 2015 in 1997 (het jaar waarin ze het gelukkigst was) en ligt Julia nog steeds in coma. Maar komen we meer te weten hoe ze leefde in dit jaar en waarom ze toen wel zich happy voelde. In deel 3 is ze net uit haar coma ontwaakt en lezen we wat voor behandelingen ze allemaal krijgt om uit haar depressie te raken en of er voor Julia en Hugo samen toch nog een 'happy end' in het verschiet ligt.

Claudia vlogt  en ik heb dan ook meerdere vlogs van haar bekeken. Ook zijn zij en haar man BN'ers en in die hoedanigheid regelmatig in de media te zien. Daardoor wist ik al het een en ander over hun levens. En verbaasde me dan ook niet dat Claudia bij de boekpresentatie van Het rimpeleffect vertelde dat dit boek voor 99% autobiografisch is. Claudia heeft een vlotte pen en dit boek is de moeite van het lezen meer dan waard. Temeer het over belangrijke thema's gaat, waar veel mensen misschien toch niet altijd eerlijk over durven te praten. Het enige waar ik aan moest wennen bij het lezen van dit verhaal was dat het ene hoofdstuk vanuit Julia verteld wordt en het andere dan weer vanuit Hugo. Dat was voor mij, zeker in het begin, een beetje verwarrend. Maar zoals al eerder gezegd vind ik dit zeker een boek dat heel veel mensen zouden moeten lezen.

Als je dit boek ook wil lezen kan je hem hier reserveren.

Gabrielle

woensdag 11 oktober 2017

Studiereis naar Groot-Brittannië, Chester

Op dinsdag vertrokken wij voor de volgende etappe in onze studiereis naar Chester. Daar is vorig jaar het Storyhouse geopend. Een oud/nieuw gebouw waarin theater, filmhuis en bibliotheek zijn samengevoegd, ook organisatorisch. We werden ontvangen door Graham Lister en Alex Clifton, respectievelijk projectleider en artistiek directeur. 

Storyhouse
Bij binnenkomst in de hal lopen we gelijk aan tegen een stand met een aantal vrijwilligers erbij, een tafel vol met goodiebags. Navraag leert dat er een informatiedag is voor senioren over hoe je fit oud wordt. Talloze ouderen lopen in en uit bij het Storyhouse, waar op verschillende plekken in het gebouw meer aan informatie te halen valt voor senioren. Links van de hal is het (lees)café en een grote ruimte die leidt naar de filmzaal en de theaterzalen. Een leuk en hip café en het zit dan ook vol. Je kunt er lekker lunchen en een bakje koffie doen. En ondertussen kun je al snuffelen in een deel van de collectie van de bibliotheek, want een gedeelte van de volwassen collectie.

Als wij onze koffie/thee hebben gekregen starten we met een rondleiding. Eerst de hal weer over steken, waar inmiddels een stuk of 10-15 kinderwagens geparkeerd staan. Het voorleesuurtje in de kinderbibliotheek is van start gegaan. Een klein voorleestheatertje, met gordijn af te schermen en een sterrenhemel.. het zit vol met kindertjes. En als het voorleesuurtje is afgelopen de beste beloning volgens mij voor een jeugdbibliothecaris, een kindje dat zich bij zijn moeder beklaagt dat hij nog niet naar huis wil, want het is te leuk in de bieb! En van één keer voorlezen per week zijn er nu al vier keer voorleesuurtjes. 

We lopen verder door het gebouw, langs de stiltezaal, langs de filmzaal waar een voorstelling van Casablanca op het punt staat te gaan beginnen voor (groot)ouders met (klein)kinderen. Wat blijkt? Idee van de (groot)ouders om eens iets anders te programmeren dan kinderfilms. Een activiteitenruimte waar bewegingsles op je stoel voor ouderen wordt gegeven. Een ruimte met boeken waarin je ook één keer per week je gehoor kunt laten testen. En een grote theaterzaal met 800 stoelen die met een extra vloer er in ingekrompen kan worden tot 500 stoelen. Verschillende plekken waar je je even terug kunt trekken en rustig kunt zitten. Plekken waar reuring is. Echt een gebouw dat leeft en goed gebruikt wordt.
Graham Lister en Alex Clifton

We krijgen vervolgens een uitleg van Alex Clifton, de artistiek directeur...  een zeer bevlogen man. Dit is zijn verhaal: Wat ons als mens onderscheid van dieren is empathie, hoop opdoen, verhalen delen, door te vertellen. Dat verbindt. Verhalen in plaats van verhalen die opstoken tot scheiding van geesten. Het Storyhouse wil dat brengen, verhalen die verbinden.

Het gebouw is multidisciplinair, de verschillende functies zijn door elkaar heen geplaatst. De bibliotheek is opgegaan met collectie en activiteiten in het Storyhouse. De leidraad van het gebouw is vanuit een democratische principe de wereld beter maken. Participatie van iedereen voor iedereen.
Het gebouw is van de samenleving, facilitaire zaken worden geregeld door betaald personeel. Activiteiten door samenwerkingspartners en vrijwilligers. Er zijn 12 verschillende welzijnsorganisaties die voorrang hebben voor het gebruik van de ruimtes. Als zij het niet willen dan mogen anderen tegen een lage huur gebruik maken van de ruimte. Het is dus echt een cultureel/maatschappelijk gebouw voor en door de bewoners van Chester.

Verschillende groepen worden bediend met verschillende programma's. Voor kinderen van 0-5/6 een programma waarin ze leren hoe ze creatief moeten zijn. Bijzonder aansprekend vind ik het Young leaders program, leeftijd 17-21. Jongeren krijgen scholing om verschillende programma's te maken, bv zelf een film maken, een theaterstuk maken, het mag avant-garde zijn. Creatief en innovatief, zelf activiteiten organiseren van begin tot eind. Dus ook overleg met techniek, catering, hosting om het programma rond te krijgen. Het levert ook stagiaires op, en een eerste doorstromer die een vaste baan krijgt. Het lijkt wel wat op het programma Jonge Makers van UNIT1. Ik zie r wel mogelijkheden om bijvoorbeeld in De Mare en Heerhugowaard om een jeugdgroep te vragen om dingen op te zetten en ze (redelijk) de vrije hand te geven. 

In het Storyhouse hebben ze er voor gekozen om weinig in IT-hardware en technologie geïnvesteerd omdat ze te snel verouderd vinden. Alles wat je neer zet, met de opening spiksplinternieuw is na ca. zes weken al weer verouderd. Het Storyhouse hebben ze zich meer gericht op verhalen vertellen en communities bouwen. Er is wel een heel goede breedbandverbinding in het gebouw, dus IT kan ingevlogen worden. Maar het is geen vast onderdeel van het gebouw.
Sarah van de bibliotheek

Een andere filosofie van het Storyhouse is het gebruik maken van netwerkpartner en personen om in contact te komen met doelgroepen. Die geven ze zelf toegang tot het gebouw en bieden ze mogelijkheden om programma's te ontwikkelen. Bij het Storyhouse geloven ze heel erg in opzij stappen om te zorgen dat mensen het gebouw gaan gebruiken en zich zelf gaan ontwikkelen, zonder dat je het belerend brengt en bedoelt. Volgens mij lukt ze dat heel erg goed. Het swingt in het gebouw, er gaat heel veel energie uit van de mensen die er werken. Ze willen de maatschappij een beetje beter maken, mensen zien groeien en stralen.... daar ga je als bezoeker ook een beetje van mee glimmen van plezier..... Mooi

dinsdag 10 oktober 2017

Gruwelijk Eng!

Het is Kinderboekenweek!
Wat een geweldig thema heeft de Kinderboekenweek dit jaar: griezelen. De spannende, griezelige en enge verhalen staan dit jaar centraal. De hoofdpersonen zijn dan meestal vampieren, heksen, griezels en zombies.Gegarandeerd voor een spannend verhaal en daar zijn de meeste kinderen dol op. 

De gouden griffel en penseel
Tijdens Het Knikkende Knieën Kinderboekenbal heeft Koos Meinderts de gouden griffel gewonnen met het boek: Naar het Noorden. Het gaat over een 11 jarige jongen in oorlogstijd. Tijdens de winter van 1944 gaat hij samen met zijn zusje per schip naar Friesland, omdat er waar hij vandaan komt honger was. In Friesland werden op veel verschillende adressen kinderen ondergebracht tijdens die oorlogswinter. Het wordt verteld vanuit de ik-persoon en het is een intrigerend verhaal. Het boek is hier te reserveren in de catalogus,
De penseeljury heeft het boek Tangramkat van illustrator Martijn van der Linden bekroond met de gouden penseel.

In de bibliotheek
We hadden in de verschillende vestigingen een gruwelijk enge opening. Kinderen konden spinnenkoekjes maken en natuurlijk opeten, schminken tot engerd en monsterboekenleggers knutselen die je dan vervolgens in het spannende boek kan gebruiken. Het was allemaal heel gezellig! Ook zijn er voorstellingen geweest in de verschillende vestigingen. Morgen speelt Belletje Sterk alweer de laatste voorstelling in de bibliotheek, iedereen die een kaartje heeft boft want hij is op dit moment uitverkocht.
Kijk anders even op de agenda van de jeugd wat er te doen is klik hier voor de agenda.
Ik wens iedereen nog een griezelige, gezellige Kinderboekenweek!
Edith

maandag 9 oktober 2017

Studiereis naar Groot-Brittannie, Manchester

Begin deze week ging ik met een groep collega's die in veel gevallen een introducee uit een andere sector hadden meegenomen. Bijvoorbeeld iemand uit het welzijnsveld, centrum voor de kunsten, MEE, digitaal strateeg. Een veelzijdig gezelschap dus met de insteek om van en met elkaar te leren.
We startten onze reis in Manchester bij het kantoor van Mecanoo, architecten van onder andere Birmingham Library. Patrick Arends vertelt ons over het proces om te komen tot een ontwerp voor een nieuwe bibliotheek. 

Hij vertelt dat ieder type bibliotheek heeft een ander gebruikersprofiel heeft.  Bij ontwerpen van een bibliotheek kijkt Mecanoo eerst naar de historie van de stad. Hoe zit de stad in elkaar, welke gebruikers zijn er van de bibliotheek. Waar was de stad vroeger groot in, en waar zijn ze nu groots in. Dat maakt het DNA van de stad. Op basis daarvan maken ze een ontwerp. Dat past denk ik heel goed bij de manier waarop veel Engelse bibliotheken werken, ze hebben vaak ook een vorm van een bewaar- of archieffunctie. Dat is in Nederland niet of nauwelijks het geval.

Verder vertelt hij dat routing door het gebouw belangrijk is. Niet alleen een IKEA route, dat je alles moet doorlopen. Je moet gebruikers ook short cuts en olifantenpaadjes bieden. Bezoekers raken geirriteerd als ze iedere keer meters moeten omlopen om de door hen gezochte materialen te bereiken. Tegelijkertijd moet je bezoekers verleiden om meer plekken in het gebouw te verkennen. Dat kan ook via digitale middelen. In Birmingham krijg je via een zoekscherm suggesties en worden verrassingen gepresenteerd,  

We stelden de architect de kritische vraag of hij vond dat het gebouw de potentie die het heeft waar maakt met de dienstverlening. Ik ben zelf niet in Birmingham geweest, maar een aantal collega's wel. Die zeggen allemaal dat het gebouw prachtig is, maar dat het bibliotheekwerk ouderwets en traditioneel is. Dat werd wel door de architect onderschreven. 

Na de lunch bezoeken we Manchester public libraries, de centrale bibliotheek. Onze gastheer is Neil MacInnes, die directeur. Hij geeft een presentatie over het beleid van de bibliotheek, en leidt ons daarna rond in de bibliotheek. Het motto van de bibliotheek is: "The possiblities are endless". Hij vertelt trots dat de bibliotheek wordt genoemd in de top 10 van redenen waarom Manchester een culturele hotspot is. Dat is wel een mooie opsteker natuurlijk als iemand anders dat over je zegt.


Manchester groeit en het bibliotheeknetwerk groeit mee. In Manchester worden nog steeds nieuwe bibliotheken gebouwd. Dat is knap als je dat lukt als directeur om je stad te overtuigen van het belang van nieuwe vestigingen in nieuwe stadsdelen. 

Bij de herinrichting van de centrale bibliotheek en voor alle vestigingen hebben ze gekozen voor een nieuwe strategie: de bibliotheek is een open space, flexibel. Er zijn geen aparte ruimtes voor speciale doelgroepen. De gebouwen moeten glazen puien hebben, zodat je kunt zien wie er binnen zit, en je mensen die 'op je lijken' gebruik ziet maken van de bibliotheek. Mooi is dat. Ik kreeg vorige week een compliment van iemand uit Alkmaar die zei dat de vestiging aan het Canadaplein sinds de herinrichting zo uitnodigend was geworden. Je zag er altijd mensen zitten, dat het er zo gezellig uit zag, en dat je als het ware als een mot naar het licht getrokken als bezoeker naar binnen werd gelokt. Dus dat stuk visie kan ik alleen maar onderschrijven, als bibliotheek moet je er uitnodigend uit zien en zijn.

De onderwerpen waar bibliotheek Manchester zich op richt zijn leren, lezen, gezondheid, informatie, een digitaal en cultureel aanbod. Dit proberen ze naast in het aanbod van hun collectie ook terug te laten komen in activiteiten. Dit doen ze niet alleen, maar ook vooral met samenwerkingspartners. In de centrale bibliotheek zie je daar iets minder van terug, hoewel ze daar ook bijvoorbeeld een populaire vlogger uitzendingen laten verzorgen, en de bibliotheek een week lang hebben laten runnen door een rockband. Toch is de centrale bibliotheek vooral een zogenaamde reference library, bedoelt voor studeren... veel minder voor lenen. De leenbibliotheek leek toch een iets ondergeschikt kindje.. de jeugdafdeling niet echt heel erg uitdagend. Daar had Neil wel een verklaring voor. Gezinnen met kinderen tot 5 jaar woonden nog wel in het centrum, daarna vertrekt het merendeel naar de buitenwijken waar ze in hun filialen veel activiteiten voor kinderen van alle leeftijden organiseren. Overigens maakte het in de centrale bibliotheek niet uit dat het vooral een naslagbibliotheek is, het is gezellig druk in de bibliotheek. 

Het verhaal van Neil MacInnes is indrukwekkend. Hij weet heel goed voor het voetlicht te brengen wat de toegevoegde waarde van de bibliotheek is voor de burgers van de stad. En ook wat de bibliotheek financieel bijdraagt door bv ruimten te verhuren aan het stadsbudget (NB in veel gevallen zijn bibliotheken in Groot-Brittannië onderdeel van de gemeentelijke organisatie, zonder dat ze ambtenaar zijn). 


Na het verhaal van Neil en de rondleiding hebben we nog een presentatie gekregen van Marco Derksen, digitaal strateeg. Hij gaf een uitleg hoe verschillende organisaties van 1.0 via 2.0 naar 3.0 dienstverlening gaan. En hoe bibliotheken daar nog een flinke slag in moeten slaan. Dat we als bibliotheken echt snelheid moeten gaan maken om niet buitenspel te worden gezet. Dan gaat het niet alleen om onze dienstverlening, zoals bv de slechte toegankelijkheid van de digitale bibliotheek, maar ook het gebruik maken van de data die we tot onze beschikking hebben, betere data krijgen door meer aan onze gebruikers te  vragen en daar onze dienstverlening op aan te passen.

Lessons learned van die dag: een goede lobby, je cijfers op orde hebben, een groot draagvlak hebben in de stad, een wijd verspreid netwerk waarin je varieert per vestiging in je dienstverlening afhankelijk van de doelgroepen, geen stand-alone vestigingen meer (behalve de centrale), blijven investeren in vernieuwing, je medewerkers meenemen, je toegevoegde waarde goed inzichtelijk maken.

En toen was ons hoofd wel ongeveer vol voor een eerste dag. Tijd voor eten en een glas van het één of ander.

dinsdag 3 oktober 2017

Handboek voor de wereldreiziger

Laatst kreeg ik van een collega de vraag of juni een goede tijd is om naar Thailand te reizen. Dit omdat ze weet dat ik daar bijna ieder jaar naar toe ga omdat mijn schoonfamilie er woont. Nu is dit met uitzondering van het zuid-oosten niet het geval want dan is het heel heet en nat met een hoge luchtvochtigheid. Onze wintermaanden zijn de beste periode voor het grootste deel van Thailand. Ze stelde me vervolgens nog wat vragen over een aantal aangrenzende landen. Dat bracht me op het idee om haar te attenderen op het Handboek voor de wereldreiziger van Frans Timmerhuis. Dat is namelijk een superhandig naslagwerkje als je van plan bent een verre reis te gaan maken (buiten Europa) voor lange of korte tijd. Het geeft antwoord op bovenstaande vraag en is een bron van nog veel en veel meer praktische informatie.

Het is een handzaam boekje in pocketformaat dat niet al te veel plaats in je rugzak zal innemen en het staat boordevol met praktische tips. Het begint allemaal met een goede voorbereiding. Meestal heb je al aardig in je hoofd waar je allemaal naar toe wilt maar wat zal het allemaal ongeveer gaan kosten. Door dure landen te vermijden zul je veel langer kunnen reizen met een klein budget. En als je niet teveel waarde hecht aan luxe en comfort kun je nog langer wegblijven. Timmerhuis geeft tips wat je kunt doen met je baan (opzeggen of niet), of met een woning (de voor- en nadelen van verhuren). Ook is er aandacht voor wat je in je bagage kunt stoppen (bijvoorbeeld een e-reader, want ook dit handboek, dat al sinds 1994 verkrijgbaar is, gaat met zijn tijd mee)en hoe je het met verzekeringen kunt regelen.



Als je éénmaal op reis bent is er volop informatie over vervoer, onderdak, douaneformaliteiten, visa, gezondheid en eventueel werken op reis (als je je financiën weer even moet spekken)te vinden. Ook is er een hoofdstuk over veiligheid waarin onder andere staat beschreven wat je kunt doen als je oog in oog met een slang komt te staan, wat je moet doen als je door een schorpioen wordt gebeten of hoe je spinnen en teken het beste uit de weg kunt gaan. Kortom, je kunt het zo gek niet verzinnen of het staat erin...

Verder is het boek ingedeeld in werelddelen. Per werelddeel krijg je handige informatie over vervoer en accommodatie.Je krijgt niet echt specifieke landeninformatie maar je krijgt wel een mooi algemeen beeld van veel landen.
In de bijlagen vind je het al eerder besproken overzicht met beste bezoektijd per land en een lijst met visumbepalingen per land (je moet dan wel over een Nederlands paspoort beschikken).

Al met al, een ideaal basisreisboek voor iedereen die enkele weken tot jaren op reis gaat buiten West-Europa of er alleen maar over wil dromen. Ondanks de opkomst van internet en social media is het Handboek een heel praktisch boek waarin alles mooi op een rijtje staat.

Je kunt dit superhandige boekje hier in onze catalogus reserveren

Chris

dinsdag 26 september 2017

Samen wandelen: gastblog van Charlotte

Gemengde groep
Het was alweer de derde wandeling die Bibliotheek Kennemerwaard organiseerde voor iedereen, maar speciaal voor mensen die moeite hebben met de Nederlandse taal.
Op donderdagochtend 7 september vertrokken twee groepen, beiden begeleid door een gids van IVN, vanuit de bibliotheek aan de Gasthuisstraat voor een wandeling van anderhalf uur.
Het weer was prima. Er was veel belangstelling voor de wandeling, onder andere van taalkoppels: mensen uit het AZC met vrijwilligers van het Alkmaar Freedom House en ook van mensen die gewoon van wandelen houden.

Opzet wandeling
De opzet was een wandeling met informatie over Alkmaar én de natuur in en rond de stad. De ene gids vertelde veel over de natuur, bijvoorbeeld over de oer-Hollandse eik, waarin veel beestjes leven en de twee oudste bomen in de Alkmaarderhout. Maar ook over de harddraverij en de Cadettenschool.



De andere gids vertelde vooral enthousiast en grappig over de natuur, waar ook van genoten is. Beide gidsen zijn natuurliefhebbers in hart en nieren...



Reacties
Na en tijdens de wandeling waren er veel positieve reacties. Ik heb deelnemers zien genieten, ook twee mensen die nog bijna geen woord Nederlands spraken. Ontmoeting is ook een doel van deze activiteit en dat heb ik zien gebeuren.
Sommige deelnemers vonden het taalgebruik te moeilijk. Een andere opmerking was dat de geschiedenis van Alkmaar te weinig aan bod kwam.
Alle reacties neem ik mee bij het organiseren van een eventuele volgende wandeling.

Samen napraten
Na afloop werd er nog samen koffie en thee gedronken bij Café Con Libros in de bibliotheek. Zo konden deelnemers die tijdens de wandeling kennis met elkaar maakten nog even napraten. Bij sommige groepjes was het zó gezellig dat het leek of ze de hele middag zouden blijven zitten!



Meer weten over de activiteiten van het IVN? Neem een kijkje op hun website.
Meer informatie over het Alkmaar Freedom House is uiteraard op hun website te vinden.

Charlotte

vrijdag 22 september 2017

Flits van herkenning



Logo
Als kind had ik veel meer met Batman dan met Superman. Maar wat me bij Superman intrigeerde was het logo op zijn borst. Ik zag daar mystieke onduidbare blauwe symbolen in tegen een rode achtergrond. Pas in het voortgezet onderwijs werd ik erop gewezen dat de achtergrond als blauw was bedoeld, waardoor er een grote rode S verbeeld stond. De S van Superman. Ik vond dat te stom voor woorden. In de televisieserie Supergirl, waar ik net het eerste seizoen van heb bekeken, laat zij weten dat het embleem niet voor een S staat, maar voor haar familiewapen vanaf de planeet Krypton. Yes, dacht ik als volwassene, zie je wel. De serie kon in feite niet meer stuk.

Phantom Zone
Kara Danvers is de nicht van Superman, ooit bij de ondergang van Krypton naar de Aarde gestuurd om haar kleine neefje te beschermen. Maar haar ruimtevoertuig raakte uit koers via de tijdloze Phantom Zone. Waardoor Superman al volwassen is als zij onze planeet bereikt en zij geen taak meer heeft. Ze leidt een onopvallend leventje tot ze gedwongen wordt haar krachten te gebruiken als haar menselijke pleegzus in levensgevaar is. Vervolgens vat zij het helpen van de mensheid als haar nieuwe levenstaak op.

Crossover
De serie doet mij sterk denken aan de nieuwe reeks van The Flash. Volwassenen kunnen er veel plezier aan beleven, maar de doelgroep ligt duidelijk bij opgroeiende kinderen. De helden zijn daar op afgestemd met hun sympathieke worstelingen rond het dagelijks bestaan en hoe zij boven zichzelf leren uitstijgen (niet als woordgrap bedoeld). In het eerste seizoen van Supergirl is er al een crossover met The Flash. The Flash ontstond in de serie Arrow die sinds mijn bespreking van het eerste seizoen alleen maar beter is geworden. Maar Arrow is echt voor volwassenen bedoeld qua problematiek, verbeelding van geweld en in mindere mate erotiek/seksualiteit.

Superkrachten
Supergirl en The Flash doen mij qua opzet denken aan series als De man van zes miljoen en met name De bionische vrouw toen ik opgroeide. Heerlijke charmante series met hoofdpersonen waar je je gemakkelijk in kunt verplaatsen, dagelijkse beslommeringen, directe humor en eenvoudige levenslessen/ervaringen. Het doet me goed dat dergelijke series (met in de tijd meegegroeide special effects) nog steeds gemaakt worden. Voor kinderen doet het er niet toe dat de interne logica rond de superkrachten het te pas en te onpas laat afweten. Dat was al zo in de jaren zeventig en geldt nog steeds. Zo denkt Supergirl er regelmatig niet aan dat ze ook supersnel opzij kan stappen als ze door een enorme kracht wordt bedreigd. Of gewoon even een wapen of detoneermechanisme flistend uit iemands hand kan grissen. Voor The Flash geldt hetzelfde. Daar mag meer aandacht voor zijn, maar het gaat er niet om. Het gaat om de menselijke maat binnen enorme krachten (en daarmee macht). En wat dat betekent. Dat blijft uiterst relevant. En verder sleept het verhaal je wel mee.


Raoul

Reserveer Supergirl in onze catalogus
Reserveer The Flash in onze catalogus

dinsdag 19 september 2017

Het geheim van de notaris

Schrijver en journalist Johan Nebbeling heeft voor deze recent uitgekomen bundel korte verhalen verschillende notarissen geïnterviewd over allerlei zaken die ze zijn tegengekomen tijdens de uitoefening van hun beroep. Hij heeft zich twee jaar lang verdiept in het leven van de notaris. Het zijn meeslepende verhalen die ongeveer anderhalve bladzijde in beslag nemen. Sommige verhalen zijn ontroerend, andere schokkend. Maar hoe onwaarschijnlijk ook, ze zijn allemaal waargebeurd.

Achter gesloten deuren
Het geheim van de notaris geeft een kijkje achter de schermen van de notaris en laat zien welke emoties achter de verhalen schuilen. Wat speelt zich allemaal af achter de gesloten deuren? Als notaris ben je niet alleen maar die man (of vrouw) in oerdegelijk driedelig grijs met een stoffig imago in een chique kantoor. Elke dag krijg je weer te maken met menselijke emoties binnen de muren. Daar is veel tact, inzicht, ervaring en begrip voor nodig. De notaris is behalve een vertrouwenspersoon met geheimhoudingsplicht ook een soort therapeut.

Imago
De afgelopen jaren zijn veel notarissen in opspraak gekomen door onfrisse praktijken en dubieuze affaires, het imago van de notaris is behoorlijk gedaald. Er bestaan veel vooroordelen over de notaris in het algemeen, maar als je deze verhalen leest kun je alleen maar tot de conclusie komen dat het beroep van notaris een echte roeping moet zijn met veel liefde voor het vak.

Ware aard
Als het om geld en goederen gaat laten sommige mensen hun masker snel vallen en tonen ze hun ware aard, hun echte bedoelingen. Veel verhalen getuigen van een huichelachtige geslepenheid, een doortraptheid die je niet voor mogelijk houdt. Schokkend en verbijsterend, wie doet nu zoiets? Hele families kunnen verscheurd worden door bijvoorbeeld een erfenis of een echtscheiding. Gelukkig zijn er toch nog mensen die veel voor elkaar over hebben en zich opofferen, heel vaak voor hun kinderen.

Stoomstrijkijzer
Met stijgende verbazing heb ik het verhaal gelezen over de twee zussen waarvan de moeder is gestorven. Volgens de overlijdensakte is dat om 12.10 uur gebeurd en de jongste dochter wordt pas om 19.00 uur gebeld met de mededeling dat haar moeder is overleden. Ze doet ook de ontdekking dat haar oudere zus alle bijzondere stukken van de erfenis in haar bezit heeft. Haar moeder had alles genoteerd in een schriftje en de voorwerpen voorzien van een sticker. Een testament was niet nodig volgens haar. Het schriftje is spoorloos verdwenen en de stickers zijn met een strijkbout verwijderd. Overduidelijk, want er kleeft nog wat aan de strijkbout.

De jongste zus gaat op onderzoek en komt er achter dat haar zwager een boedelbak heeft gehuurd op de middag na het overlijden. Stel je dat eens voor, op de bank het nog warme lichaam van de moeder en twee mensen die onder haar dode ogen bezig zijn met het wegslepen van de spullen! Snode plannen, hoe geraffineerd en geslepen!
Uiteindelijk is de jongste dochter schadeloos gesteld door haar zus, maar de familieband is voorgoed en onherstelbaar beschadigd.

Onbaatzuchtige liefde
Gelukkig zijn er ook onroerende verhalen. Deze staaltjes van liefde en barmhartigheid kun je bijvoorbeeld lezen in de verhalen Halfbroer en Speeltuin en nog veel meer. Niet alleen maar verhalen over ouders die uit wraakzucht hun kinderen onterven of echtparen die elkaar bedriegen. Zelfs overheidsinstanties kunnen ons een streek leveren, lees dit in het verhaal Het doorgezaagde huis.

Tot slot
Zelf heb ik dit jaar ook al een paar keer met de notaris kennis gemaakt en dat houdt je bij de les. Het doet me er aan herinneren dat er nog wat persoonlijke zaken vastgelegd moeten worden. Een onachtzaamheid kan vérstrekkende gevolgen hebben. En het moest zo zijn, in korte tijd kwam dit boek ook nog eens op mijn pad en besloot ik dat ik hier een stukje aan wilde wijden. Ik kon niet meer stoppen met lezen, jammer dat het boek uit is.

Marga de Jong

Dit verhelderende boek lezen! Klik hier!










vrijdag 15 september 2017

1, 2, 3 keer Victoria


Biografie
Over koningin Victoria van Groot-Brittannië zijn al talloze boeken verschenen. Zij was dan ook een zeer opmerkelijke vrouw die een belangrijke rol speelde in de wereld van de 19e eeuw. De meest recente biografie is dit meesterlijke boek van Julia Baird, Victoria Koningin. Het is een prachtig, uitgebreid en zeer leesbaar werk geworden. Haar hele leven, van 1819 tot 1901, wordt uiteengezet. Victoria's omgang met de diverse ministers, andere vorsten, echtgenoot, kinderen en overige familieleden wordt tot in de details beschreven. Haar persoon komt echt tot leven en ik heb dan ook zeer genoten van dit boek.

Grote veranderingen
Aan de hand van haar regeerperiode (1837-1901) wordt tegelijkertijd veel verteld over de grote veranderingen die plaatsvonden. De Industriële Revolutie, waarin Engeland een voortrekkersrol vervulde, had veel invloed op de samenleving. De slavernij werd afgeschaft (30 jaar eerder dan in Nederland!) en de 'gewone' mensen kregen heel langzamerhand iets meer te vertellen over hun eigen leven. Er was weliswaar nog veel armoede aan het begin van de 20e eeuw maar toch was de samenleving bijna onherkenbaar veranderd.


Jonge koningin
Victoria werd min of meer door toeval koningin. Haar vader stierf al op vrij jonge leeftijd en zijn broers bleven allemaal kinderloos. Zij was nog maar net meerderjarig toen ze op de troon kwam. De ministers hadden er niet veel vertrouwen in en vanzelfsprekend voelde zij zichzelf in het begin ook onzeker. Uiteindelijk werd ze een zeer machtige vrouw die over een reusachtig wereldrijk zou regeren.

Moeder en echtgenote
Een belangrijk onderdeel van haar leven vormden haar echtgenoot en kinderen. Haar man, prins Albert, was een Duitser. Veel Britten moesten in eerste instantie niets van hem hebben. Hij werd hoe langer hoe meer geaccepteerd en werd voor Victoria een echte steun en toeverlaat. Samen kregen ze een zeer groot gezin. De koningin was ontroostbaar toen haar man in 1861 stierf en trok zich daarna voor lange tijd uit het openbare leven terug. Veel van haar kinderen zouden trouwen met leden van Europese vorstenhuizen. Een van haar kleindochters was de laatste tsarina van Rusland en Victoria's oudste dochter was de moeder van Keizer Wilhelm. Na de dood van Victoria kwam haar zoon Edward VII op de troon. Het was het einde van een zeer bewogen tijdperk.

Wil je deze prachtige biografie reserveren? Klik dan hier.


Tv-serie
Het eerste deel van de televisieserie Victoria beschrijft het begin van haar regeerperiode tot aan haar huwelijk met prins Albert. Het is een mooi, meeslepend kostuumdrama voor de echte liefhebbers. De liefdevolle begeleiding door Lord Melbourne, de minister-president, speelt een belangrijke rol. Het vinden van een geschikte huwelijkskandidaat was nog een hele toer, zeker als je veel tegenwerking krijgt en zo'n 'goede partij' bent. En wat te denken van die verschrikkelijke, op macht beluste John Conray, bij wie Victoria's moeder zo onder de plak zit? Kortom, genoeg intriges, gekonkel en romantiek. Een verhaal over een jonge vrouw die zich de kaas niet van het brood laat eten. Ze gaat praktisch vanaf het begin op haar strepen staan, en hoe!

                                                                               
Als je deze tv-serie wilt reserveren, kun je hier klikken.

Roman
Daisy Goodwin, die verantwoordelijk was voor het script van de tv-serie, schreef tegelijkertijd deze roman, bestemd voor wie het verhaal nog eens op z'n gemak wil nalezen. Het boek en de serie zijn gebaseerd op historische feiten, dagboeken en brieven.  




Als je hier klikt kun je de roman reserveren.

Louise

dinsdag 12 september 2017

Metallica is back

1981, mijn geboortejaar en tevens het jaar dat Metallica werd opgericht. Al 36 jaar zijn zij één van de grootste metalbands ter wereld. Na een aantal relatief rustigere jaren ging de machine vorig jaar weer volop draaien met de komst van een nieuw dubbelalbum en een tour. Vorige week stonden ze dan ook in de Ziggo Dome en kon ik mijn leeftijdsgenoot aanschouwen tijdens een wervelend concert. Die mannen weten na al die jaren nog steeds een passievolle show neer te zetten!

Hardwired
De dubbelaar Hardwired...to Self-Destruct zit momenteel vast in mijn cd speler. Wat een heerlijke plaat en de beste in 20 jaar wat mij betreft. Het openingsnummer beukt er meteen lekker in met felle aanslagen op de snaredrum. Het is een lekker stevig album geworden die steeds beter wordt naarmate je het vaker luistert. Iedere cd bestaat uit 6 nummers waarvan vooral het eerste deel echt steengoed is met Moth into Flame als uitschieter. Bij het luisteren van het tweede deel gaat het iets eentoniger worden, maar dat neemt niet weg dat mijn favoriete nummer Confusion op dit deel staat en het met Spit Out the Bone een lekker harde afsluiter heeft.



Through the Never
Voordat ik naar het concert ging heb ik de ambitieuze film Through the Never uit 2013 gekeken. Dit is een conertregistratie gecombineerd met een gefilmd verhaal die als 3D film bedoeld is. Nu heb ik hem gewoon in 2D gezien, maar dan is het al een heel spektakel. Het podium die speciaal voor deze film is gemaakt heeft heel wat trucs en gimmicks voor je in petto en dat in combinatie met de lasershow is een lust voor het oog. Het verhaal waarin roadie Dane de Haan een gestrande truck met belangrijke inhoud moet opsporen heeft qua verhaal niet veel om het lijf, maar geeft wel prachtige sfeerbeelden ter ondersteuning van de liedjes tijdens het concert. De gespeelde nummers zijn een heerlijke best-of compilatie met klassiekers zoals Creeping Death, Master of Puppets en Enter Sandman. Maar het belangrijkste van een muziekfilm is toch het geluid en die is me toch een partij vet. Wat een productie!



Remastered
Nu Metallica met deze revival bezig is, werden vorig jaar 2 albums geremastered uitgebracht. Het gaat hier om debuutplaat Kill 'em All en de opvolger Ride the Lightning. Dit zijn echt de albums waar je de jeugdige gretigheid in terug hoort. Op Kill 'em All kun je fan favourites Hit the Lights, Whiplash en Seek & Destroy vinden, maar mijn favoriet is het lekkere rechttoe rechtaan nummer Motorbreath. Op Ride the Lightning is de productie al een stuk verbeterd en is er meer afwisseling te horen. Hier staan eigenlijk alleen maar topnummers op zoals For Whom the Bell Tolls en het eerste rustigere nummer Fade to Black. Met smart wacht ik op de remaster van mijn favoriete album (samen met The Black Album) Master of Puppets die in november uitkomt.


Luister zelf naar Hardwired...to Self-DestructKill 'em All en Ride the Lightning.
Ga voor de totaalervaring met Through the Never.


Joey

vrijdag 8 september 2017

Neem een duik in de bizarre geschiedenis van de slavernij in Noord-Amerika

Het negerboek van Lawrence Hill
Het verhaal begint in Afrika waar de 11-jarige Aminata gevangen wordt genomen door zwarte slavenvangers. Ze wordt verkocht en met een slavenschip, die je nog beter een horrorschip kunt noemen, naar Noord-Amerika gebracht. Als slavin krijgt ze het hard te verduren en zelfs haar kinderen worden haar afgenomen. Ondanks alles weet ze zicht goed staande te houden en te ontsnappen en uiteindelijk terug te keren naar Afrika. De titel is afkomstig van een boek wat echt heeft bestaan ,"Book of Negroes" , hierin werden alle slaven genoteerd die konden aantonen dat ze voor de Britten hadden gewerkt en die mochten dan mee op een schip naar de vrijheid van Nova Scotia. 


Witte vleugels, zwarte vleugels van Sue Monk Kidd
Pas geleden hebben we dit prachtige boek met de leesclub gelezen en kreeg een hoge waardering. De 11-jarige Sarah krijgt het 10-jarige slavenmeisje Hetty als verjaardagscadeau. Nu klinkt dat bizar, toen was dat heel normaal, Sarah heeft geprobeerd haar cadeau weer terug te geven aan haar ouders maar zonder succes. Zowel Sarah als Hetty zullen zich inspannen in de strijd tegen de slavernij, ieder op hun eigen manier. Ook Sarah's jongere zus Angelina heeft grote rol in deze strijd. Je krijgt een goed tijdsbeeld en veel van deze roman is waar gebeurd. 







De ondergrondse spoorweg van Colson Whitehead
Dit is het meest recente boek van de drie en heeft dit jaar vele weken in de CPNB top 60 gestaan. De 18-jarige slavin Cora werkt op een plantage en heeft een zeer wrede eigenaar en zet alle op alles om te ontsnappen. De ondergrondse spoorweg is de naam voor de ontsnappingsroute voor de slaven uit het zuiden naar het noorden en wordt in dit boek zeer letterlijk geïnterpreteerd. 



Deze prachtige maar hartverscheurende romans zijn op waargebeurde feiten gebaseerd en het blijft voor mij ongelooflijk dat slavernij zo lang stand heeft kunnen houden. 

Klik hier om De ondergrondse spoorweg te reserveren

dinsdag 5 september 2017

Good cop, bad cop

Smeris
Drie jaar geleden verscheen voor het eerst op televisie de politieserie Smeris. De vooraankondiging hiervan beloofde al veel goeds. Een van de acteurs, die hierin een hoofdrol speelt, is Jeroen van Koningsbrugge. Deze is onder andere bekend van het duo Jurk! maar ook van het tv-programma 'Ik hou van Holland', waarin hij al vele seizoenen lang teamcaptain is. Maar hij is nog van meer markten thuis. Naast acteur, cabaretier en presentator is hij zanger. Vorig jaar verscheen zijn debuutalbum 'Songs of Life'. Dit album is gemaakt toen hij in Amerika een sabbatical hield en er diverse bekende muziekvrienden (zoals Waylon, Nick Schilder en Thomas Acda) bij hem langs kwamen, met wie hij samen nieuwe liedjes maakte. Dit album is ook de moeite van het beluisteren meer dan waard. Ik heb hem onderhand grijs gedraaid....:-)

Ik ben al tijden fan van Jeroen. Behalve dat hij knap is heeft hij natuurlijk een groot gevoel voor humor. Kortom: hij heeft gewoon charisma. Smeris was dus een serie, die ik zeker moest gaan zien.  Het nadeel van het zien van tv-series op de buis is dat je één aflevering bekijkt en dan weer een week moet wachten, voor de volgende uitgezonden wordt. Vaak is het dan zo spannend en wil je het liefst meteen verder. Ik leen dan ook liever een heel seizoen in de bieb en jas dat er vaak in een weekend door. In Smeris kruipt Jeroen in de huid van rechercheur Theo Kamp en Dennis van de Ven in die van rechercheur Willem Niessen. Het eerste seizoen speelt zich voor het grootste deel af in Tilburg. Theo lapt in zijn onderzoek naar een topcrimineel weer eens alle regeltjes aan zijn laars en wordt dan ook overgeplaatste naar het hennepteam, waar hij onder toezicht van Willem komt te staan. Dwars als hij is blijft hij toch doorgaan met het gestarte onderzoek naar de topcrimineel. Willem kan niet anders dan zijn politiepartner hiermee helpen. Dat betekent wel dat hij vanaf dat moment in allerlei zeer spannende situaties belandt.


Smeris is echt een topserie: goede acteurs, bevat de nodige gortdroge humor, rauw, hard en bloedspannend. Onlangs zag ik seizoen 3 op dvd en het eindigde met een spannende cliffhanger.
Mijn geduld wordt echter even op de proef gesteld, want pas begin 2018 verschijnt het vierde seizoen op de buis.


Hier kun je seizoen 1 van Smeris reserveren. Maar natuurlijk hebben we ook seizoen 2 en 3 in onze collectie.

Gabrielle

vrijdag 1 september 2017

Bladeren voor inspiratie: De vegarevolutie

Vakantie
Heerlijk vakantie en ja natuurlijk veel te kort! Dit jaar thuis gebleven en lekker gefietst door de duinen, naar het prachtige strand geweest en rustig aan gedaan. Toch was er opeens een moment dat we heel erg geschrokken waren en het allemaal in een ander daglicht zette, namelijk: er zit fipronil in eieren!
Een gif dat gevaarlijk is en wat bleek, het was eigenlijk vanaf november al bekend. We hebben een jong kind en geven dat zo nu en dan een biologisch ei. Maar dat maakt niet uit voor dit gif, kan er evengoed inzitten omdat het gebruikt wordt in de stallen, tegen bloedluis, dus niet in het voer. Voor ons was het dus de druppel, geen vlees meer op het menu en ik ben veganist geworden. We aten al niet veel vlees maar nu zijn we eigenlijk klaar met de bio industrie.

Veganisme
Geen dierlijke producten meer, geen melk, ei of vlees. Best lastig om opeens je menu om te gooien. Ik at toch best vaak een broodje geitenkaas, kaas over de pasta en hoe moet je dan pannenkoeken bakken? Voor het laatste heb ik nog geen oplossing maar het lukt me nu ruim een maand om steeds een veganistische maaltijd op tafel te zetten. Nog niemand heeft geklaagd dus tot nog toe oké. Maar toch voor de variatie wil ik me verder verdiepen in de mogelijkheden.
De oplossing: boeken reserveren over veganisme. Bijvoorbeeld het onderstaande boek:


De Vegarevolutie waarom?
Omdat veeziekten, voedselschandalen en overbevolking veel mensen aanzetten hun eetgewoonten kritisch te bekijken, neemt het aantal vegetariërs en veganisten snel toe. Tegen veganisten, die absoluut geen dierlijke producten gebruiken en dus zuiver plantaardig eten, wordt nog vreemd aangekeken. Maar veganisme is een revolutie voor je gezondheid, voor de dieren en voor het milieu. Daarom schreef de gedreven jonge diëtiste Lisa Steltenpool (1992) een boek waarin achtergronden, dierenleed, gezondheidsaspecten, 'vervangingsmiddelen', diervrije kleding, milieubelangen en duurzaamheid uitvoerig, genuanceerd en met enige humor worden beschreven. De tweede helft van het boek geeft originele recepten voor ontbijt, lunch, diner, desserts & gebak, snacks & tussendoortjes, en drankjes & smoothies.  Een heel toegankelijk boek voor iedereen die meer wil weten over veganisme of daar – voorgoed of parttime – toe wil overgaan..
Ik hoop dat er meer volgen!

Wil je meedoen met deze revolutie die ons allemaal en vooral jezelf ten goede komt?
Reserveer  hier het boek
Edith

dinsdag 29 augustus 2017

Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld

Als vader van een tweejarige dochter viel mijn oog op het boek Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld van Fredrik Backman. In dit boek probeert Backman de wereld uit te leggen aan zijn tweejarige zoon. Hij doet dit op grappige wijze en met een flinke dosis zelfspot. Fredrik Backman doet er naar eigen zeggen alles aan om een goede ouder te zijn. "Niemand heeft meer gegoogled dan ik" schrijft hij op de achterflap.

De teksten in het boek doen aan als een column of blog. Sommige hoofdstukken bevatten slechts enkele zinnen en sommige beslaan enkele bladzijden. Het nog geen 200 bladzijden tellende boek leest dan ook als een trein. Sommige hoofdstukken zijn behoorlijk grappig en veroorzaakten een glimlach op mijn gezicht. Herkenbare dingen zoals bijvoorbeeld het geworstel om een autostoeltje weer in de auto te krijgen. Of het midden in de nacht verwisselen van een luier als je zelf nog half slaapt. Ook grappig vond ik de survivaltocht door de Ikea als het gezin zich tegen de richting van de pijlen in door de winkel begeeft. En ook het op een "mannelijke" manier poetsen van de badkamer was beslist grappig. Of anders het hoofdstuk waarin hij zij zoon uitlegt waarom het belangrijk is een band te hebben. Maar echt hilarisch vond ik het boek niet. Wat echt grappige boeken betreft staat Ben je ervaren van William Sutcliffe bij mij nog altijd op de eerste plaats.

Ik vond het opvallend hoe liefdevol Fredrik Backman over zijn vrouw schrijft (ondanks al haar tekortkomingen in zijn ogen). Ondanks alle grappen en grollen blijkt wel uit het boek hoeveel Fredrik Backman van zijn gezin houdt. In die zin is het ook een liefdevol boek dat zeker voor een paar ontspannen uurtjes kan zorgen.



Fredrik Backman debuteerde in 2012 met Een man die Ove heet. Dat boek is eerder op dit blog besproken door mijn collega Gabrielle Gonsalves. Het is een enorme bestseller geworden en is inmiddels ook verfilmd. Dit boek staat nog op mijn lijstje van te lezen titels. En ik denk dat ik nu in de juiste volgorde ben begonnen. Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld is grappig en de schrijver bewijst met dit boek dat hij leuk kan schrijven. Het boek smaakt naar meer van deze schrijver. En als ik de recensies lees en mag geloven is Een man die Ove heet het boek dat ik dan zeker moet lezen.

Normaal gesproken mag je het einde van een boek niet verklappen, maar het eindigt met deze zinnen:
“Wanneer ik vervelend ben. Wanneer ik gênant ben. Wanneer ik oneerlijk ben. Dan wil ik dat je denkt aan de dag waarop je het vertikte om me te vertellen waar je mijn autosleutels verstopt had. En dat je je goed realiseert dat jij was begonnen.”

Nieuwsgierig geworden? Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld is hier te reserveren in onze catalogus.

Chris

vrijdag 25 augustus 2017

Train : a girl a bottle a boat

Train is een rockband uit San Francisco, Californië.
In 1997 trad de groep op in het voorprogramma van groepen als Blues Traveler, Barenaked Ladies en Counting Crows. In 1998 verscheen hun naar zichzelf vernoemde debuutalbum, dat poprock bevatte. Van het debuutalbum werden in thuisland Amerika één miljoen exemplaren verkocht.
De doorbraak van de band kwam met het tweede album Drops of Jupiter uit 2001. Vooral de gelijknamige single wordt wereldwijd een grote hit. Het leek erop dat de band een eendagsvlieg zou blijven. Na Drops of Jupiter scoorden ze geen hit meer, tot in 2010. Met de single Hey, Soul Sister scoorde de band zelfs een nummer 1-hit in Nederland. Sindsdien gaat het weer goed met de band en in 2012 scoren ze met de single Drive By, de eerste single van het album California 37, weer een top 10 hit. In 2013 volgden de hits Bruises en Mermaid.


De band is vaak beschimpt. De Amerikanen schrijven altijd liedjes die je meteen kunt meezingen en waarvan je denkt dat je ze al gehoord hebt. ‘Waar is de eigen smoel?’, schreef Muziekweb al in 2001.
Toen maakte de band nog rock in de geest van Counting Crows. Het nieuwe album a girl a bottle a boat van Train wordt op 27 januari uitgebracht.
Op dit nieuwe album horen we vooral dance-ritmes en verwijzingen naar disco en r&b. Heel iets anders dus, maar Train komt er goed mee weg. De band scoorde in hun loopbaan een paar gigantische hits, maar dat hadden er meer kunnen zijn.


Met dit 10e studioalbum laat de band wederom zien nog steeds muziek te kunnen maken die mensen inspireert. “Elk album waar ik aan heb meegewerkt kent in het ontwikkelingsproces pieken en dalen. Iedere keer weer het leven van mensen beïnvloeden met je muziek is een haast onmogelijke taak. Maar als het dan toch weer lukt zijn alle bloed, zweet en tranen het meer dan waard”, zegt zanger Pat Monahan, "A Girl A Bottle A Boat is tot nu toe misschien wel het leukste album geweest om aan te werken”. Het album staat vol met feel-good liedjes die speels en met veel plezier gebracht worden en dat is te horen!

Je kunt dit album via onze website reserveren.

Anita

dinsdag 22 augustus 2017

De digitale bieb

Wist je dat...
Er meerdere apps zijn die jouw biebleven heel makkelijk maken?
Ik bespreek er drie in dit blogje. De Wise app en Bibliotheek app omdat er de afgelopen weken één en ander veranderd is voor gebruikers van Apple apparaten!
Voor gebruikers van Android apparaten is er niets veranderd. Maar dat neemt niet weg dat je dit blog dan kan overslaan ;)

Whatsapp
Via 06 26637472 kun je contact opnemen met de klantenservice via Whatsapp. Let op: je kunt niet bellen naar dit nummer!
App mijn collega's met vragen over je abonnement, de collectie, om lid te worden of informatie over onze activiteiten te krijgen. De klantenservice is via dit nummer bereikbaar van maandag t/m vrijdag van 9:00 tot 17:00 uur.

Bibliotheek Wise

Met deze app kun je jouw eigen gegevens inzien, materialen reserveren en verlengen.
Omdat Apple overging naar iOS11 ontstonden er problemen met de Wise app die op dat moment in gebruik was. Sinds deze week is in de App Store de vernieuwde Wise app (versie 1.0.9) beschikbaar. Er wordt een automatische update voor deze app uitgevoerd als je dat zo hebt ingesteld op je Apple apparaat. Heb je dat niet ingesteld, dan kun je de app zelf updaten.
Nieuw in de Wise app is dat je een nieuw wachtwoord kunt aanmaken bij vergeten wachtwoord.

De Bibliotheek app

Bij de landelijke dienst Online Bibliotheek kun je van alles vinden over de digitale diensten van de Openbare Bibliotheken in Nederland.
Waarvan één van de leukste de e-book app is! Er zijn inmiddels 15.000 titels beschikbaar, zowel fictie als non-fictie. Als je lid bent van de bieb, maak je in een paar minuten een account aan om e-books te lezen. Ben je nog geen lid, dan is dit natuurlijk een goede reden om alsnog lid te worden.
Ook deze app is aangepast om naar behoren te functioneren met iOS11. Let op: versie 4.0.3 werkte niet goed, maar nu is versie 4.0.4 van de Bibliotheek app beschikbaar!

Spreekuren Mediawijsheid
Wil je hulp bij de updates of het installeren van deze apps? Wil je samen met een medewerker van de bibliotheek uitvinden hoe deze apps werken?
Kom dan naar één van onze Spreekuren Mediawijsheid! Meteen na de zomervakantie zitten we weer in bijna alle vestigingen voor je klaar om je te helpen met je vragen. De informatie over deze spreekuren is te vinden op de website van de bibliotheek. Je kunt hier terecht met alle digitale vragen!

Sanneke

dinsdag 15 augustus 2017

De mannen van dokter Anne

De mannen van Dokter Anne, een Nederlandse ziekenhuisserie met Noortje Herlaar als middelpunt. Noortje is bekend van vele musicals en series waaronder Moeder, ik wil bij de revue.
De serie kwam voorbij en ik dacht, alweer de zoveelste ziekenhuisserie! Zelf geef ik meer de voorkeur aan spannende series en thrillers.
Toch besloot ik hem te reserveren en bij de eerste aflevering was ik al verkocht, de serie was verfrissend en verrassend. Romantisch en dolkomisch tegelijk met hier en daar een vleugje drama. En niet onbelangrijk een sterke cast.
Het is eigenlijk een vrouwenserie en waarschijnlijk horen we niet bij de doelgroep, maar samen met mijn echtgenoot heb ik hier menig lollig uurtje mee beleefd. Mannen kunnen de serie blijkbaar ook wel waarderen. We hebben er hartelijk om kunnen lachen. Je moet het ook af en toe niet zo serieus nemen.

Kink in de kabel
Anne Hazenberg (Noortje Herlaar) staat op het punt in het huwelijk te treden als ze haar verloofde betrapt met een ander. Haar wereld staat op zijn kop en met haar bruidsjurk in de hand keert Anne terug naar haar ouderlijk huis. Ze gaat in het ziekenhuis van haar vader aan de slag. Anne wil zich helemaal op haar carrière richten en zich specialiseren tot chirurg, maar het duurt niet lang als de liefde om de hoek komt kijken.

Liefdesperikelen
Maar liefst twee mannen dingen naar de hand van Anne. Mark Meijer (Benja Bruijning) en Sam Zwart (Matteo van der Grijn). Beiden zijn ook arts, werken in hetzelfde ziekenhuis waar Anne werkt en zijn totaal verschillende personages.
De afdeling waar ze gaat werken wordt geleid door Mark, die ze nog kent van vroeger als klasgenoot op de basisschool. Als jong meisje was ze verliefd op hem, maar destijds zag hij haar niet staan.
Anne en de kwetsbare gynaecoloog Sam komen elkaar tegen nadat zij haar verloofde heeft verlaten en vanaf de eerste ontmoeting voelen ze zich tot elkaar aangetrokken.

Chaos
Op haar werk is Anne zeer professioneel, maar haar liefdesleven wordt al snel een chaos. Het doet me een beetje denken aan Bridget Jones, die ook in allerlei situaties verzeild raakt en bij wie ook veel mis gaat.
Het huwelijk van de ouders van Anne, Frans (gespeeld door Wilbert Gieske, GTST) en Sylvia Hazenberg (Joke Tjalsma), lijkt op het eerste oog perfect. Maar daar worden ook de eerste barstjes zichtbaar en dat levert hilarische momenten op.

Medische termen en handelingen
De opnames van de serie vonden plaats in een voormalig ziekenhuis in Gouda. Om zich de medische termen en handelingen een beetje eigen te maken bezochten de hoofdrolspelers twee chirurgen van een Amsterdams ziekenhuis. De acteurs werden uitvoerig bijgepraat en ze bekeken filmpjes van operaties. Uiteindelijk moest het wel een beetje realistisch overkomen.
Nu maar wachten op de tweede serie!

Marga de Jong

Deze verrassende serie reserveren! Klik hier!

vrijdag 11 augustus 2017

Dames die hun (zang)stem laten horen


Een koor wordt opgeheven
De dominee van het dorpje Chilbury in Kent besluit op een dag het dorpskoor op te heffen. Het is maart 1940, de Tweede Wereldoorlog is uitgebroken en als gevolg daarvan gaan alle mannelijke koorleden in dienst. De dominee vindt het dus vanzelfsprekend dat het koor moet stoppen. De meeste dames leggen zich, veelal met tegenzin, bij dit besluit neer. Totdat Primrose Trent in het dorp komt wonen. Zij is de muzieklerares van de universiteit van de nabijgelegen stad Litchfield. Ze weet de vrouwen over te halen om het niet op te geven en juist in deze barre en onzekere tijden te blijven zingen met elkaar. Het dameskoor van Chilbury is geboren.

Brieven en dagboeken
Aan de hand van brieven en dagboeken van een aantal meisjes en vrouwen komen we steeds meer te weten over de bewoners van het dorp. Kitty Winthrop bijvoorbeeld houdt trouw haar dagboek bij. Ze is 13 jaar, heeft veel muzikaal talent en een prachtige zangstem. Met haar familie heeft ze het helaas niet zo goed getroffen. Venetia, haar zus, is 18 jaar. Zij is erg mooi en brengt veel jongens het hoofd op hol. Ze vindt dat allemaal heel vermakelijk totdat zijzelf hopeloos verliefd wordt op een kunstenaar. Uit haar brieven aan haar vriendin blijkt langzamerhand dat er iets eigenaardigs met hem aan de hand is.


Goed en kwaad
Ook mevrouw Tilling houdt een dagboek bij. Zij is een bescheiden alleenstaande vrouw, verpleegster van beroep. Ze staat altijd voor iedereen klaar en is zeer geliefd. Over haar enig kind, David, maakt ze zich erge zorgen. Ze is een van de vele moeders die met lede ogen moeten toezien hoe hun zonen in het leger gaan dienen om hun land te verdedigen. En dan krijgt ze zelfs nog een wildvreemde kolonel in haar huis ingekwartierd. Ook dat nog! De brieven van Miss Edwina Paltry laten een heel wat minder fraaie kant van de menselijke soort zien. Zij gaat over lijken om haar doel te bereiken, namelijk zichzelf bevoordelen en verrijken. Gewetenloos en zonder scrupules gaat ze haar gang en ze lijkt er nog mee weg te komen ook.


De bommen
De oorlog komt steeds dichterbij. Er komen berichten binnen van gesneuvelde mannen en als er op een kwade dag echt bommen vallen op Chilbury en Litchfield blijkt hoe belangrijk de dorpsgemeenschap is. De band onderling wordt zeer hecht, ondanks het verdriet en de narigheid. Er blijken zelfs in deze omstandigheden nog lichtpuntjes te zijn en bovendien is er altijd nog Het dameskoor van Chilbury, nu belangrijker dan ooit.


De grootmoeder van de schrijfster
Jennifer Ryan, de schrijfster, luisterde graag naar de verhalen van haar grootmoeder. Zij vertelde vaak over hoe de vrouwen in de oorlog elkaar tot steun waren. Het waren grappige verhalen maar vanzelfsprekend kwamen ook de zorgen en het verdriet aan bod. Hierdoor geïnspireerd en door onderzoek te doen naar talloze dagboeken die gewone burgers in die tijd bijhielden schreef zij dit prachtige, ontroerende en humoristische boek. Ik heb het met erg veel plezier gelezen.


Louise

 Als je dit mooie boek wilt reserveren, klik dan hier

dinsdag 8 augustus 2017

Do You know where you are?!

Toen Axl Rose deze kreet slaakte tijdens het concert afgelopen 12 juli in het Goffertpark, ging het pas echt los. Dit is immers de aankondiging van Welcome to the jungle, een van de vele klassiekers die het oeuvre van Guns N' Roses rijk is. En wat een fantastische uitvoering speelden ze zoals eigenlijk de hele setlist raak was tijdens het ruim 3 uur durende optreden dat ze weggaven.

Een droom die uitkomt
Mijn liefde voor muziek begon met de klanken van Paradise City. Samen met mijn beste vriend drukten we constant op repeat om het nummer nogmaals te horen. De rocker in mij was geboren. Dit jaar is het 30 jaar terug dat het album Appetite for Destruction uitkwam. Guns N' Roses liet de muziekwereld op zijn grondvesten trillen met deze rauwe energieke plaat. Een concert van de band die op Veronica werd uitgezonden heeft mijn vader destijds voor me opgenomen. Wat er live gebeurde was nog mooier dan wat je op plaat hoorde. Die mannen wisten hoe je een stadion inpakte. De energie van Axl, de fantastische solo's van Slash en het snerpende basgeluid van Duff omlijst door een geweldige podiumpresence. Toen was ik te jong om naar een echt concert van ze te gaan, maar wat wilde ik graag. Helaas ging de band halverwege de jaren 90 uit elkaar en dacht ik ze nooit meer samen live te kunnen zien. Totdat vorig jaar bekend werd dat Slash, Axl en Duff de draad weer gingen oppakken met een tour door Noord Amerika. Toen vervolgens bekend werd dat het een wereldtournee werd, sprong ik een gat in de lucht. Ik had tranen in mijn ogen toen ik de kaartjes had bemachtigd. Het concert was een droom die uitkwam.


Use Your illusion
De eerste CD die ik ooit kocht was Use Your Illusion 1. Deze werd samen met Use Your Illusion 2 in 1991 uitgebracht en zijn gezamenlijk wat mij betreft een meesterwerk. Er zijn songs die nog steeds het rauwe hebben van de debuutplaat, zoals opener Right Next Door to Hell en eerste single You Could Be Mine, maar ook prachtige lange gevoelige rockbalads zoals hit November Rain en mijn persoonlijke favoriet Estranged. Het toevoegen van pianist Dizzy Reed was hoorbaar in vele andere nummers zoals 14 Years en Bad Obsession. Ook bevatte iedere plaat een cover van een groot muzikant waarmee ze ook weer gigantische hits scoorden: Live and Let Die van Paul Mc Cartney en Knockin' on Heavens Door van Bob Dylan. Het palet van Guns N' Roses werd met deze twee albums flink uitgebreid zonder de eigenheid van de band te verliezen. Als laatste wil ik nog een in mijn ogen episch nummer opnoemen, maar grote kans dat je het nog niet kent: Coma. Ga dat luisteren!


Wil je deze 2 klassiekers nog eens terugluisteren?
Use Your Illusion 1
Use Your Illusion 2

Of heb je zelf de illusie gitaar te spelen als Slash?
Bladmuziek Greatest Hits Guns N' Roses


Joey

vrijdag 4 augustus 2017

De kleine moskee op de prairie

Een maand of twee geleden lag De kleine moskee op de prairie bij mij in de brievenbus (Maandelijks krijg ik een boek opgestuurd die ik dan voor Welkboek lees en recenseer) De kaft sprak me direct aan en ik had dit boek uit voor ik het wist. Zarqa Nawaz gaf me een verfrissende en humoristische blik in haar leven van een praktiserende moslima.

Op jonge leeftijd is Zarqa met haar ouders vanuit Pakistan naar Canada geëmigreerd en loopt tegen veel culturele verschillen aan. In haar "brood"trommel zitten hele andere dingen dan brood maar als ze dan haar moeder vraagt om ook brood mee te geven wil dat niet echt helpen om bij de groep te horen. Ook het aantrekken van een jurk helpt niet, vooral niet als je van je moeder er toch een broek onderaan moet doen. Haar studie, de zoektocht naar een echtgenoot en vooral de pelgrimstocht naar Mekka ( Hadj) beschrijft ze op een grappige en soms ook intieme manier.

Behalve schrijfster en journaliste heeft Zarqa een gelijknamige komedieserie geproduceerd waar niet alle moslims zo blij mee waren. Dat ging zelfs zo ver dat ze in eerste instantie niet meer welkom was in de moskee.

Een stukje tekst uit het boek:
Als god in zeven dagen een heel heelal kon scheppen, bergen kon neerzetten en oceanen kon vullen met prachtige wezens, kon hij toch ook een manier bedenken om me een jurk zonder broek te laten dragen. Maar nee hoor, in zijn eindeloze luister was God tot de oplossing gekomen dat mijn moeder met me mee naar school ging. Ze was het toonbeeld van oncoolheid en ik had haar onopzettelijk vrijgelaten. Ik nam aan dat ik werd gestraft voor al mijn geklaag.

Zarqa komt bij mij over als een impulsieve, chaotische flapuit wat komische taferelen oplevert, soms een beetje over de top. Ze kijkt kritisch naar haar eigen geloof en neemt niet alles zonder slag of stoot aan. Makkelijk en vlot leesbaar waarbij ik interessante dingen heb opgestoken over de Islam en de bedevaart naar Mekka.
Kortom, een aanrader dus!

Reserveer hier De kleine moskee op de prairie in onze catalogus

Ingeborg

woensdag 2 augustus 2017

De handen in de lucht

Dat ik heel erg trots ben op onze mensen dat wisten jullie natuurlijk al wel... Dat veel van de scholen en instellingen waarmee wij samenwerken blij met onze mensen zijn ook vast wel.... dat veel van onze bezoekers blij zijn met onze medewerkers ligt dan ook in de lijn van de verwachting ;-) 

Ik kan het niet laten om met jullie een terugkoppeling te delen die ik een tijdje geleden kreeg van de onze medewerkers die bij 2 voortgezet onderwijs scholen langs waren gegaan om de dienstverlening van het afgelopen jaar te evalueren.
Dit was wat ze te horen kregen: Bij de school voor VMBO/HAVO/VWO  grote complimenten voor zowel Leonie als Joris van de rector, die een les had bijgewoond). De terugkoppeling van de docenten is ook goed.
De inzet van de Mediacoach zit nog niet in het systeem van de school voor wat betreft de inzet bij acute situaties. Wel is men heel blij met het verrichte werk en wil dit komend jaar graag doorzetten.
Binnen het project dat de bibliotheek op de school uitvoert rondom veilig gebruik van social media ("Veilig Puberen") is hiervoor geen ruimte: volgens afspraak kan een school er maximaal 2 jaar gebruik van maken en is dan een andere school aan de beurt. De rector wil toch doorgaan en heel graag met Leonie! Ze is bereid daarvoor te betalen. En dat is een groot compliment!!


Op de school voor speciaal onderwijs is men heel tevreden over de lessen sociale media die Joris heeft gegeven. Het is niet iedereen gegeven met deze doelgroep om te gaan en Joris pakte dat heel goed op.
Leonie vertelt over haar lessen sociale media en seksualiteit en haar inzet als Mediacoach. Eén van de docenten geeft zelf lessen seksuele voorlichting en is erg geïnteresseerd en enthousiast over de aanpak van Leonie. Ze ziet hierin een prachtige aanvulling op haar eigen lessen.
De vraag van ons is of de school komend schooljaar gebruik wil maken van de inzet van Leonie als Mediacoach binnen het project Veilig Puberen. Dat levert het hilarische tafereel op van 2 juichende docenten met de armen in de lucht J Heel graag dus! Als ze, Joris en Leonie naar buiten lopen horen ze achter zich nog steeds gejuich J Zij hadden een topmiddag!

En ik dus ook toen ik deze terugkoppeling kreeg :-) 

Erna