50 Dingen die ik blijf doen (en andere verhalen)

Saskia Noort is 50, weer single en de kinderen zijn inmiddels het huis uit. Op naar een gelukkige tweede helft zeggen haar vrienden. Ze heeft een bundel verhalen geschreven over vrouwen die de vijftig zijn gepasseerd. In 50 Dingen die ik blijf doen (en andere verhalen) beschrijft ze op openhartige, geestige, soms cynische en onverbloemde wijze hoe je plotseling tot een andere wereld behoort. Hoe het is om te daten op latere leeftijd, wat je allemaal moet en wat kennelijk allemaal niet meer kan als je aan de verkeerde kant van de vijftig bent beland.

Mijlpaal
Als je het geluk mag meemaken breekt op een dag je vijftigste verjaardag aan en veel mensen, ook mannen, zijn benauwd voor deze mijlpaal. Soms kom je ze nog wel eens tegen en zie je ze in een tuin staan, een Abraham pop of Sara pop, alhoewel dit steeds meer een uitgestorven fenomeen gaat worden.
Er zijn natuurlijk nadelen in de tweede helft van het leven, de vanzelfsprekendheid dat je lijf het altijd doet is weg. Je krijgt uiteindelijk steeds meer te maken met verlies. Verlies van mensen in je omgeving, maar ook verlies van gezondheid. Steeds meer kwaaltjes gaan de kop opsteken en niet onbelangrijk, met verlies van vaardigheden.
Alles wat te maken heeft met oud zijn en ouder worden wordt vaak belachelijk gemaakt. Dit kan ook een soort afweer zijn, we beseffen immers donders goed dat we er allemaal niet aan ontkomen, het ouder worden. Ook is er het besef dat je hoogstwaarschijnlijk minder tijd hebt na de vijftig dan dat je er vóór hebt genoten.

Psychologische tijd
Vijftig wordt ook wel het nieuwe dertig genoemd en we zijn gezonder en actiever dan ooit. Je zit lekkerder in je vel, je bent minder ijdel en je kunt op deze leeftijd goed voor jezelf opkomen en wat vaker nee zeggen. Je maakt je eigen keuzes en niet iedereen hoeft je meer aardig te vinden. Het is niet meer nodig om iedereen te vriend te houden, uiteindelijk wordt je doodmoe van het toneelspelen.

Laat je verrassen en geniet
Ouder worden biedt nog veel meer voordelen. Zo is er meer tijd voor leuke en onverwachte dingen. Lekker de natuur in en tegen de avond plak je er gewoon een etentje in een willekeurig restaurant aan vast. Wat er op je pad komt, je hoeft immers geen rekening meer te houden met het thuisfront.

50 is maar een getal
Je trekt je eigen plan en wordt daarbij minder snel geraakt door opmerkingen van anderen. Er zijn plotseling allemaal regels en wie bepaalt dat! Lange haren moeten opgestoken of afgeknipt. Geen korte rokken meer, de roklengte moet aangepast. Niet te bloot, geen mouwloze truitjes en beslist geen bikini meer boven de vijftig.
Het is maar een mening en je weet heel goed wat belangrijk is. Je kunt jezelf beter afvragen of iets nog bij je past en of je je nog prettig voelt in bepaalde kleding. Dat geeft een gevoel van vrijheid en dat is oké.

Van Tinder naar Relatieplanet en nog veel meer perikelen
De verhalen in de bundel van Saskia Noort gaan onder andere over hoe het is om te daten op latere leeftijd. Teleurstellend en vermoeiend volgens Saskia. Gesprekjes moet voeren terwijl je eigenlijk vooraf al weet dat het niets gaat worden. Het idee alleen al dat je ´s morgens weer opgeprikt aan de ontbijttafel moet zitten. Zelf heb ik er geen ervaring mee, maar het lijkt me inderdaad knap vermoeiend.

Tot slot
Als jong meisje dacht ik altijd dat je leven toch echt wel voorbij was als je de vijftig was gepasseerd. Niets is minder waar en het voelt als een nieuwe begin. Het leven is kort en je kunt er maar beter van genieten!

Marga de Jong

Dit boek reserveren! Klik hier!

Korte stukjes in een dikke pil

Muziek
Daniël Lohues is muzikant en werd vooral bekend door de band Skik. Hij is een erg goede gitarist en heeft menig succesvol optreden gehad, bijvoorbeeld door de voorprogramma's te verzorgen bij wereldsterren als The Rolling Stones en Van Morrison. Ook achter de schermen is hij een muzikaal talent. Hij heeft liedjes geschreven voor ondere anderen Jenny Arean, Paul de Leeuw en Guus Meeuwis. Tevens is hij producer en heeft hij samengewerkt met Herman Finkers, Henny Vrienten en Herman van Veen.

Schrijven
Wat niet iedereen weet is dat hij ook mooi kan schrijven. Elke vrijdag (vandaar de titel Zes jaar vrijdagmiddag) maakt hij een column voor het Dagblad van het Noorden. Dit stukje verschijnt zaterdags in de krant. Hij laat dan zien wat hem persoonlijk bezighoudt of wat hem overkomen is. Over het algemeen is hij positief maar soms ook kritisch of zelfs boos.

Erica
Het kan gaan over zijn familie, vrienden of muziek. Ook de dagelijkse dingen waar hij gelukkig van wordt komen aan bod. Zoals de heldere sterrenhemel of de wisselende seizoenen die je juist op het platteland zo goed kunt beleven. Drenthe en het dorp Erica, waar hij zo verknocht aan is, komen vaak langs in de verhalen. Na boeiende reizen gemaakt te hebben, bijvoorbeeld dwars door de Verenigde Staten, is het altijd weer fijn om thuis te komen. Het mooie landschap, de rust en de hem zo vertrouwde taal: hij is er erg trots op en wil dat graag aan iedereen laten weten. Dus als mensen uit de Randstad zich neerbuigend over 'die boeren' uitlaten laat hij dat beslist niet over zijn kant gaan en wordt hij behoorlijk nijdig.

Pil
't Is wel een dik boek, Zes jaar vrijdagmiddag. Ruim 500 bladzijden. Maar wie nu een diepe zucht slaakt en denkt: 'Daar begin ik niet aan, te langdradig, te saai, te moeilijk' vergist zich. Je legt het boek gewoon weer even weg na een paar stukjes. Tenminste, als dat je lukt. Ik had er grote moeite mee want toen ik er een paar had gelezen wilde ik doorlezen. Tja en dan denk je al gauw: 'Nog eentje dan, nou vooruit, nog een, en nog een....Kortom, het duurde niet lang of het boek was uit. Zou dit nu binge-reading zijn?

Voor het reserveren van dit boek kun je hier klikken.

Louise

Hindergroen

Martine Bijl

Martine Bijl

De naam Martine Bijl zal bij velen toch wel een belletje doen rinkelen, denk ik zo. Ze is geboren in 1948 en werd in 1965 ontdekt als zangeres door Willem Duys. Ze zat toen nog op het gymnasium. In datzelfde jaar maakte ze haar televisie-debuut in Cabaretkroniek. Martine is van vele markten thuis. Naast zingen heeft ze ook een vaardige pen, want ze heeft diverse boektitels op haar naam staan. Zo verscheen in 1974 Sprookjes van de Efteling, waar ze samen met Anton Pieck aan werkte. Een jaar later volgde een boek met bewerkingen van de sprookjes van Hans Christian Andersen. Meerdere sprookjesboeken zouden daarop volgen. Ken je  haar niet van het voorgaande dan vast van de Hak-reclames. In 2013 stopte ze daar mee na ruim 27 jaar dit gedaan te hebben in ruim 40 spotjes.



En de ouderen onder ons weten vast ook nog wel dat ze panellid was in 'Wie van de drie' naast o.a. Albert Mol. En anders vast nog wel van de televisieserie 'Het zonnetje in huis', waar ze 10 seizoenen lang in speelde naast  vader en zoon Kraaijkamp. De laatste jaren houdt ze zich voornamelijk bezig met het vertalen (ze heeft het liever zelf over hertalen) van musicals en presenteren van ' Heel Holland Bakt'. Aan dat laatste kwam onverwacht een voorlopig einde toen ze september vorig jaar getroffen werd  door een hersenbloeding. Jarenlang schreef ze columns voor het maandblad Zin. Een deel daarvan is terug te vinden in Hindergroen, maar ze heeft ook nieuwe geschreven voor dit boek.

Hindergroen
De naam zegt het al een beetje: hindergroen is een ander woord voor onkruid. Hier weet de schrijfster alles van af, omdat ze in Maarssen aan de Vecht in een heel groot huis woont (samen met echtgenoot Berend Boudewijn) en een gigantische tuin heeft, die ze zelf met heel veel plezier onderhoudt, zoals in het boek valt te lezen. Naast columns over haar tuin schrijft ze bijvoorbeeld  over haar ouders, kleren kopen (lees: dit zo lang mogelijk uitstellen en haar kleren eeuwig bewaren) en haar voorliefde voor het televisieprogramma 'Ik vertrek'. Met dit boek zal ze vast niet in aanmerking komen voor de Nobelprijs voor de Literatuur.  Maar wie fan is van de mens Martine Bijl heeft hier een heel leuk boek aan. Zelf heb ik het in een ruk uitgelezen met soms een glimlach op mijn gezicht, maar ik heb  ook hardop zitten lachen...


Wil je dit boek ook gaan lezen? Reserveer hem dan hier in onze cataogus.

Gabrielle

De troost van een warm visje

Afgelopen juni hadden we een huis gehuurd in de Lot, een prachtige streek in Frankrijk. Toen we eenmaal waren gesetteld deed ik een geweldige ontdekking. Tot mijn grote verrassing was er een kleine bibliotheek in het huis aanwezig met boeken, films en muziek. Heerlijk om tussen de films en boeken te snuffelen, mijn echtgenoot ontfermde zich over de muziek. Ik ontdekte een boekje van Sylvia Witteman met gebundelde columns, "De troost van een warm visje". Even in gebladerd en het leek me wel wat. Zelf had ik een hele collectie boeken mee op vakantie, dus besloot ik om deze titel thuis te reserveren.

Columns
De troost van een warm visje is een verzameling van ruim honderd columns die eerder in de Volkskrant verschenen. De columns zijn beschrijvingen van ervaringen, kleine gebeurtenissen, situaties en momenten uit het dagelijkse leven van de auteur en haar gezin. Ze heeft een partner en drie kinderen.

Grappig boek, wat een herkenning! Leuk voor op vakantie en heerlijk voor het slapen gaan, even afkicken van de dagelijkse drukte. De verhaaltjes nemen hooguit anderhalve à twee bladzijden in beslag. Je kunt er verscheidene per keer lezen en dan leg je het boek weer even weg. Makkelijk te combineren dus met een ander boek.

Hilarisch
De kijk van Sylvia Witteman op het gedrag van mensen is vermakelijk en geeft stof tot nadenken. Leuk boekje voor als je het eigenlijk te druk hebt voor een boek met een compleet verhaal. Af en toe begin ik te schaterlachen tijdens één van de bespiegelingen van Sylvia, waarbij mijn echtgenoot mij bevreemde blikken toewerpt.

Neem bijvoorbeeld de column over foto's van vroeger. Als ik zelf oude foto's uit de zestiger en zeventiger jaren bekijk levert dat toch wel hilarische momenten op. Heb ik dat echt gedragen, die broeken met die veel te wijde pijpen van onderen, de plateauzolen tot in de hemel, de ultrakorte mini rokjes? Dat ziet er toch niet uit! Diverse vriendjes met lang haar en/of baarden en grote snorren passeren de revue. Jeetje, ben ik dat echt in die bikini!

Hersenspinsels
Wat een herkenning ook weer, de column over koffers. Dat is één van mijn grootste angsten, dat mijn koffer niet aankomt op de plaats van bestemming als je op reis gaat met het vliegtuig. Dan haal ik opgelucht adem als ik onze koffers ontdek tussen alle andere koffers die uitgebraakt worden op de lopende band. Iedereen worstelt zo met zijn eigen spoken en muizenissen. Dat maakt het boek dus zo herkenbaar en van deze tijd.

Sylvia schrijft zo heerlijk luchtig over haar kleine avontuurtjes, haar frustraties, momenten binnen haar gezin en allerlei andere momenten die zich onverwachts voordoen.
Een vermakelijke verzameling columns, lekker voor tussendoor. Over kleine gebeurtenissen in het dagelijkse leven.

Wil je dit boek reserveren! Klik dan hier!

Marga de Jong

Is úw man al af??

Als je zo'n pakkende titel leest, word je vanzelf nieuwschierig. Tenminste, ik wel. Nadat ik er eerst over na heb gedacht, de voors en tegens tegen elkaar heb weggestreept, kon ik maar 1ding doen: het boek lezen.

Columns

De boeken van Esther Verhoef kennende, is deze bundel een heel ander genre. Het zijn columns over het gezinsleven, schrijven en andere passies en uitgegeven in Margriet, Red, Nouveau, Ziggo en Marie-Claire.

Korte verhalen over het dagelijks leven in Frankrijk en Nederland. Herkenbaar en "onaf". Ideaal te lezen met dit weer in de tuin. Heerlijk!

Esther Verhoef

Esther Verhoef is bij het publiek vooral bekend geworden als schrijfster van thrillers, (Alles te verliezen, Close-up, Déjà vu, Rendez vous ) maar was daarvoor al een uitstekend schrijfster en fotografe. Tussen 1994 en 2006 schreef ze namelijk bijna 60 informatieve boeken over huisdieren, waarvan er wereldwijd zo'n 8 miljoen van werden verkocht. Ook is zij bekend onder de naam Escober, een pseudoniem die zij deelt met haar man Berry Verhoef. Samen schrijven zij succesvolle psychologische actiethrillers ( onder druk, chaos, ongenade, onrust, overkill ). Ze hebben drie kinderen en wonen afwisselend in Frankrijk en in Nederland.

Tegenlicht

Mocht de bundel uit zijn en is men toe aan meer diepgang? Ook daar is Esther Verhoef uitstekend in geslaagd met het boek Tegenlicht. Deze psychologische roman bestaat uit twee verhaallijnen die in het tweede deel samenkomen. Het is een aangrijpend verhaal, ontroerend en tegelijkertijd thrillerachtig. Het zal nawerken in je eigen gedachten.

Al met al is Esther Verhoef een schrijfster die zo prachtig alle stijlen kan verwoorden, dat het zeker de moeite waard zal zijn kennis te maken met haar inspirerende zinnen, sferen en scènes. En natuurlijk kan dat in de bibliotheek!


Reserveer hier de boeken van Esther Verhoef in de catalogus van de bibliotheek
Reserveer hier de boeken van Escober in de catalogus van de bibliotheek.

Irene

Bizarre praktijken

Mickelle Haest heeft weer een boek geschreven dat je in verbazing achterlaat.

Bizarre verhalen worden verteld door vrouwelijke wijkagentes in Amsterdam. Wat zij in 1 dag meemaken, maakt een ander in zijn hele leven niet mee. En dan er nog iets aan doen…

Verbazing

Ik heb met diverse emoties de interviews gelezen; verbazing, ongeloof, verontwaardiging, alles komt voorbij. Maar vooral de hulpeloosheid, de machteloosheid om in gevallen waarvan je weet dat het fout gaat, niets te kunnen doen, bleef bij mij hangen. Je zou toch zo de mouwen opstropen, de straat opgaan en de problemen oplossen.

Kunnen doen

Maar wat kun je doen? Dat is wat de vrouwelijke buurtregisseurs zich ook afvragen en wat in veel interviews doorklinkt. Soms willen de mensen zèlf niet geholpen worden, is de angst te groot om voor zichzelf op te komen of zien ze (al dan niet bewust) het probleem niet. Het zijn grote maar ook kleine problemen die elke dag opnieuw voorbij komen.

Verschillen

Huiselijk geweld, verschillende culturen, burenruzies. In deze tijd, waar mensen nog nauwelijks weten wie hun buren zijn, is het moeilijk rekening met elkaar te houden. Toch proberen de hoofdpersonen van dit boek dat aan de mensen duidelijk te maken. Vriendelijk blijven terwijl je wordt uitgescholden. Praten met elkaar. Elke dag opnieuw proberen ze in hun wijk de leefbaarheid te bevorderen. Elke dag opnieuw….

Mickelle Haest
Dit is inmiddels het derde boek van Mickelle Haest. Eerder schreef zij: 112 daar red je levens mee over belevenissen uit de meldkamer en
de prakrijk van Plasman, verhalen uit het advocatenkantoor.
Ook publiceerde ze samen met Greetje de Graaff het boek Droomhuis voor een weekend.
Ze is journaliste en schrijft columns voor onder andere NRC Handelsblad en Het Parool.

Irene

Reserveer nu de boeken van Mickelle Haest in de catalogus van de bibliotheek.