Het rimpeleffect

Claudia Schoemacher

Claudia Schoemacher (1970) studeerde Communicatie en heeft als producer bij Endemol gewerkt en een eigen PR-bureau gehad. In 2007 trouwde ze met de bekende  cosmetisch arts Robert Schoemacher en samen hebben ze dochtertje Livia van 9 jaar. In 2010 debuteerde ze met haar autobiografie Kind van de onderwereld. Hierin beschrijft ze hoe ze op 8-jarige leeftijd in contact komt met haar biologische vader, een Italiaanse beroepsgokker die in criminele kringen verkeerde. Op haar 14e schoot hij iemand neer en belandde hij in de gevangenis. In 2013 volgt dan een erotische roman: Kamer 303. En vorige maand verscheen Het rimpeleffect. Een boek waar zij maar liefst 2 jaar aan gewerkt heeft, omdat het vaak te dicht  bij kwam en ze even een schrijfpauze moest nemen. Leuke titel voor een pennenvrucht van de eega van een cosmetisch arts hoor ik je denken, maar de titel heeft niets met rimpels van doen. Je zal zelf het boek moeten lezen als je wil weten waar het dan wel op slaat.

Het rimpeleffect

In dit boek draait  het allemaal om Julia. Ze is journalist en getrouwd met de beroemde advocaat Hugo Smith. Ze wonen met hun dochtertje Audrey in een miljoenenvilla en leiden, gezien door de ogen van de buitenwereld, een gelukkig en glamoureus leven. Maar de werkelijkheid is heel anders. Julia ontdekt dat haar man het niet zo nauw neemt met de huwelijkse trouw. En financieel is het ook niet bepaald 'rozengeur en maneschijn': de belastingdienst zit achter hen aan. Julia trekt dit alles niet meer en wordt steeds depressiever. En die mondt erin uit dat ze op een dag een zelfmoordpoging doet. Deze mislukt gelukkig, maar ze belandt wel in een coma. Het voorafgaande wordt allemaal in deel 1 van het boek beschreven. In deel 2 belanden we van 2015 in 1997 (het jaar waarin ze het gelukkigst was) en ligt Julia nog steeds in coma. Maar komen we meer te weten hoe ze leefde in dit jaar en waarom ze toen wel zich happy voelde. In deel 3 is ze net uit haar coma ontwaakt en lezen we wat voor behandelingen ze allemaal krijgt om uit haar depressie te raken en of er voor Julia en Hugo samen toch nog een 'happy end' in het verschiet ligt.

Claudia vlogt  en ik heb dan ook meerdere vlogs van haar bekeken. Ook zijn zij en haar man BN'ers en in die hoedanigheid regelmatig in de media te zien. Daardoor wist ik al het een en ander over hun levens. En verbaasde me dan ook niet dat Claudia bij de boekpresentatie van Het rimpeleffect vertelde dat dit boek voor 99% autobiografisch is. Claudia heeft een vlotte pen en dit boek is de moeite van het lezen meer dan waard. Temeer het over belangrijke thema's gaat, waar veel mensen misschien toch niet altijd eerlijk over durven te praten. Het enige waar ik aan moest wennen bij het lezen van dit verhaal was dat het ene hoofdstuk vanuit Julia verteld wordt en het andere dan weer vanuit Hugo. Dat was voor mij, zeker in het begin, een beetje verwarrend. Maar zoals al eerder gezegd vind ik dit zeker een boek dat heel veel mensen zouden moeten lezen.

Als je dit boek ook wil lezen kan je hem hier reserveren.

Gabrielle

De stalkster

Bij het opruimen in de bieb viel mijn blik onlangs op het nieuwe boek De stalkster. De auteursnaam zal veel lezers waarschijnlijk niets zeggen. Ik wist toevallig dat Mirjam Rotenstreich de echtgenote is van de bekende schrijver A.F.Th. van der Heijden. Dit doet hij al bijna 40 jaar en hij heeft dan ook al heel veel boeken op zijn naam staan. De bekendste daarvan is denk ik wel Tonio. Dit verhaalt over het leven en de laatste dagen van hun enige kind Tonio, die in 2010 verongelukte. Van het boek, dat in 2011 verscheen, is nu een film gemaakt die momenteel in de bioscopen te zien is. Een van de hoofdrolspelers is Pierre Bokma. Mirjam debuteerde in 2002 met Salieristraat no. 100 en ruim 10 jaar later werd dat gevolgd door Verloren mensen. En nu verscheen dus onlangs De stalkster. 

Alles draait in dit verhaal om Elsemijn, die op het punt staat haar 5-jarig samenzijn met Binck te gaan vieren. Ware het dat hij maar niet thuiskomt en ze hem ook niet telefonisch te pakken kan krijgen.
De schrik slaat haar om het hart. Dan gaat de deurbel en staan er 2 politie-agenten voor de deur met een vreselijke mededeling: Binck heeft een auto-ongeluk gehad en ligt op de intensive-care. Aangekomen in het ziekenhuis blijkt dat hij hersendood is en hij overlijdt niet veel later. Hij had een donorcodicil en diverse van zijn organen worden dan ook getransplanteerd. Elsemijn kan niet leven met het verlies van haar Binck en smeedt een plan, dat ze met de hulp van een detective gaat uitvoeren. En beetje bij beetje blijkt dan ook dat Binck, die als undercoveragent werkte, er een dubbelleven op nahield.

De schrijfster heeft een vlotte schrijfstijl, die heel makkelijk weg leest. En aangezien het ook de nodige spanningselementen (die ik hier niet ga verklappen hoor..) heeft en zelfs een vleugje humor heb ik het in een weekend uitgelezen. En ik moet zeggen: het viel me zeker niet tegen.

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Je kunt hem hier reserveren.

Gabrielle

Toen ik je zag

Toen ik je zag
Ik ben geen echte GTST-fan, maar heb het het in al die jaren wel meermalen gezien. En wist dus ook heel goed dat de schrijfster van Toen ik je zag, Isa Hoes daarin de rol van de extraverte Mirjam vertolkte. Vooral haar haarcreaties maakten diepe indruk op mij. En ook de hoofdpersoon van Toen ik je zag, Antonie Kamerling, werd daarmee als Peter Kelder nationaal bekend. Vanaf het begin hadden ze een klik, maar ze zaten toen allebei nog in een relatie. Twee jaar later zijn die allebei over en gaan ze voor elkaar. Op 6 oktober 2010 maakte Antonie zelf een eind aan zijn leven en werd bekend dat hij jarenlang aan depressies leed.

Boek
Drie jaar later vond  Isa Hoes de tijd rijp om te vertellen hoe haar leven met Antonie was. En natuurlijk komen dan ook hun hoogtepunten voorbij, zoals bijvoorbeeld hun bruiloft (die ze alleen deden met zijn tweetjes) in het mooie Italië en de geboorte van hun twee kinderen, Merlijn en Vlinder. Maar er waren ook vele dieptepunten. Ze beschrijft hoe Antonie jarenlang aan zware depressies leed en dat hij dan vaak tot weinig meer in staat was dan op de bank hangen of slapen. Ook vluchtte hij vaak letterlijk van het gezin weg. Omdat hij zelf ook wel het gevoel had dat het niet helemaal goed met hem ging zocht hij zijn heil in alternatieve methodes als floating, rebirthing en reiki. Maar deze brachten geen verlichting in zijn geestelijk welbevinden. Isa denkt meermalen om het bijltje erbij neer te gooien, omdat zij het niet langer trekt. Naast haar carriere moet ze voor twee kinderen en een depressieve man zorgen. En dat wordt haar regelmatig te veel. Gelukkig heeft ze veel mensen (familie en vrienden) in haar directie omgeving waar ze goed mee kan praten en met wie ze leuke dingen kan doen om haar accu weer op te laden. En steeds beseft ze zich dat ze gewoon zielsveel van hem houdt. En blijft ze hoop houden dat Antonie zelf hulp zal zoeken bij reguliere instanties, als de nood echt aan de man komt. Helaas gebeurt dit niet. Antonie was niet alleen acteur, maar ook een begenadigd pianist en zanger. In 1997 speelde hij Hero in de  film All stars en belandde hij met de door hem gezongen titelsong Toen ik je zag zeventien weken in de Top-40, waarvan vijf weken op nummer 1.



Toen ik je zag is een bijzonder boek in mijn ogen over een man, die veel talenten had maar erg onzeker was daarover. Iedereen die in zijn omgeving iemand heeft, die aan depressies lijdt, zal er veel in herkennen. Maar  het is vooral een openhartig  verhaal over twee mensen, die zielsveel van elkaar hielden.


Reserveer hier het boek in onze catalogus. Of het luisterboek, dat door Isa Hoes zelf wordt voorgelezen.


Gabrielle

Wat de boer niet kent....

Ik ben al heel lang fan van de thrillers van Esther Verhoef. Zodra er een nieuwe uit is vlieg ik naar de winkel of laat me hem cadeau doen (dat laatste gebeurt helaas veel te weinig...). Ze heeft al heel wat thrillers op haar naam staan (en een enorme hoeveelheid informatieve boeken over dieren), maar aan een roman had ze zich nog nooit gewaagd. Dit jaar kwam daar verandering in en verscheen Tegenlicht op de markt. Dit is een psychologische roman en dat genre heeft me nooit zo kunnen boeien. Bijkomende factor is dat het boek maar liefst 560 bladzijden telt en dat dat me ook vaak afschrikt.
Er zijn zoveel mooie boeken en dan lees ik liever twee boeken van bijvoorbeeld 300 pagina's. Maar als rechtgeaarde Verhoef-fan ontkwam ik er niet aan om ook dit boek te lezen. Ook natuurlijk wel om te kijken of ze dit genre ook beheerst. Het boek bevat autobiografische elementen. Wetende dat Esther heel veel dierenboeken heeft gemaakt is het niet raar dat de hoofdpersoon uit Tegenlicht dierenfotograaf is. Een vakgebied waar ze natuurlijk goed van op de hoogte is.
Ook blijkt  Esther, net als de hoofdpersoon, heel veel gepest te zijn.

Het verhaal
De hoofdpersoon is Vera, een jonge vrouw van 38 jaar. Ze heeft een relatie met Lucien en verdient haar brood met het fotograferen van dieren. Ze wonen in een mooi huis en op het eerste oog lijken ze alles goed voor elkaar te hebben. Maar schijn bedriegt. Sinds twee jaar is ze behoorlijk ongelukkig en daardoor is ze gevlucht in een relatie met een andere man. Maar echt gelukkiger wordt ze daar niet van.
Afwisselend speelt het ene hoofdstuk in het nu en het volgende in haar jeugd. Daaruit komt dan langzaam maar zeker naar voren waardoor ze zich zo ongelukkig voelt. Vera is opgegroeid met een autoritaire vader en een geesteszieke moeder, die meestal in een psychiatrisch inrichting verbleef. En daarnaast werd ze op school vreselijk gepest. Nu als volwassene heeft ze dus nog danig te kampen met een beschadigd zelfbeeld. In de vele bladzijdes daarna krijgt ze aardig wat te verstuwen, maar ook beleeft ze een hele leuke periode in haar leven. En denkt ze eindelijk het ware geluk gevonden te hebben. Maar dat mag helaas niet lang duren.

Voor herhaling vatbaar?
Zoals ik al zei ben ik een beetje sceptisch aan dit boek begonnen. Maar Esther heeft (in ieder geval mij) niet teleurgesteld met deze roman. Ze heeft een vlotte schrijfstijl. Na zoveel succesvolle thrillers is dat natuurlijk niet zo vreemd. Dit boek ontbeert  de spanning van een thriller. Maar gaat vooral over heel herkenbare zaken zoals bijvoorbeeld pestgedrag en depressiviteit. Het weergeven van allerlei emoties gaat haar goed af.
Wat mij betreft een heel geslaagd romandebuut van Esther Verhoef. En mijn zege heeft ze dan ook om in de toekomst nog meer psychologische romans te schrijven.
                 
                                                   

Nieuwsgierig geworden? Reserveer hier de titel in onze catalogus.


Gabrielle