dinsdag 23 oktober 2012

Kappen nou met voetballiefde!



Sportjournalist en columnist Hugo Borst heeft al heel wat eigen meningen gelanceerd in de voetballerij. Door mensen geëerd en verguisd, probeert hij te doen wat in zijn ogen goed is.

Sportcriticus

Begonnen als journalist bij Voetbal International en Panorama werd Borst vanaf 2004 hoofdredacteur van het voetbaltijdschrift Hard Gras. Bij diverse progamma's heeft hij als vaste tafelgast gefungeerd, o.a. Studio Voetbal en De wereld draait door. Ook zijn er al diverse boeken verschenen van zijn hand, o.a. schieten op Volkert van der G , over vaders en zonen en alle ballen op Heintje. En nu dan het boek Kappen.

Columns

In deze bundel zijn de beste columns van de afgelopen 16 jaar gebundeld. Hugo Borst heeft persoonlijk op elke column een paar regels commentaar onder de column gezet. Een eigen mening op zijn mening, als je begrijpt van ik bedoel. Kritisch als hij is bekritiseerd hij zichzelf net zo goed als alle anderen. Beginnend met columns uit 1995, eindigend met die uit voorjaar 2011.

Even rust

Zelfs de grootste verzetstrijder heeft weleens rust nodig. Begin 2011 stopte Borst met zijn televisie werkzaamheden en is hij niet meer werkzaam voor het Algemeen Dagblad. Hij wilt zich alleen nog toeleggen op schrijven. En dat kunnen wij als lezers nooit erg vinden!

Reserveer hier kappen en andere materialen van Hugo Borst in de catalogus van de bibliotheek

Irene

vrijdag 19 oktober 2012

Wat de boer niet kent....

Ik ben al heel lang fan van de thrillers van Esther Verhoef. Zodra er een nieuwe uit is vlieg ik naar de winkel of laat me hem cadeau doen (dat laatste gebeurt helaas veel te weinig...). Ze heeft al heel wat thrillers op haar naam staan (en een enorme hoeveelheid informatieve boeken over dieren), maar aan een roman had ze zich nog nooit gewaagd. Dit jaar kwam daar verandering in en verscheen Tegenlicht op de markt. Dit is een psychologische roman en dat genre heeft me nooit zo kunnen boeien. Bijkomende factor is dat het boek maar liefst 560 bladzijden telt en dat dat me ook vaak afschrikt.
Er zijn zoveel mooie boeken en dan lees ik liever twee boeken van bijvoorbeeld 300 pagina's. Maar als rechtgeaarde Verhoef-fan ontkwam ik er niet aan om ook dit boek te lezen. Ook natuurlijk wel om te kijken of ze dit genre ook beheerst. Het boek bevat autobiografische elementen. Wetende dat Esther heel veel dierenboeken heeft gemaakt is het niet raar dat de hoofdpersoon uit Tegenlicht dierenfotograaf is. Een vakgebied waar ze natuurlijk goed van op de hoogte is.
Ook blijkt  Esther, net als de hoofdpersoon, heel veel gepest te zijn.

Het verhaal
De hoofdpersoon is Vera, een jonge vrouw van 38 jaar. Ze heeft een relatie met Lucien en verdient haar brood met het fotograferen van dieren. Ze wonen in een mooi huis en op het eerste oog lijken ze alles goed voor elkaar te hebben. Maar schijn bedriegt. Sinds twee jaar is ze behoorlijk ongelukkig en daardoor is ze gevlucht in een relatie met een andere man. Maar echt gelukkiger wordt ze daar niet van.
Afwisselend speelt het ene hoofdstuk in het nu en het volgende in haar jeugd. Daaruit komt dan langzaam maar zeker naar voren waardoor ze zich zo ongelukkig voelt. Vera is opgegroeid met een autoritaire vader en een geesteszieke moeder, die meestal in een psychiatrisch inrichting verbleef. En daarnaast werd ze op school vreselijk gepest. Nu als volwassene heeft ze dus nog danig te kampen met een beschadigd zelfbeeld. In de vele bladzijdes daarna krijgt ze aardig wat te verstuwen, maar ook beleeft ze een hele leuke periode in haar leven. En denkt ze eindelijk het ware geluk gevonden te hebben. Maar dat mag helaas niet lang duren.

Voor herhaling vatbaar?
Zoals ik al zei ben ik een beetje sceptisch aan dit boek begonnen. Maar Esther heeft (in ieder geval mij) niet teleurgesteld met deze roman. Ze heeft een vlotte schrijfstijl. Na zoveel succesvolle thrillers is dat natuurlijk niet zo vreemd. Dit boek ontbeert  de spanning van een thriller. Maar gaat vooral over heel herkenbare zaken zoals bijvoorbeeld pestgedrag en depressiviteit. Het weergeven van allerlei emoties gaat haar goed af.
Wat mij betreft een heel geslaagd romandebuut van Esther Verhoef. En mijn zege heeft ze dan ook om in de toekomst nog meer psychologische romans te schrijven.
                 
                                                   

Nieuwsgierig geworden? Reserveer hier de titel in onze catalogus.


Gabrielle

Nieuwe bloemenkransen


Aloha
Eerlijk gezegd ben ik gewoon ingepakt door het omslag. Dat overkomt ons allemaal en daar speelt de bieb handig op in. Het team van Hawaii Five-0 dat uit het water oprijst, bestaat onder andere uit personages neergezet door Daniel Dae Kim en Grace Park - acteurs uit twee van de beste televisieseries die ik ken: Lost en Battlestar Galactica. Ondanks dat ik de klassieke Hawaii Five-O serie niet kende, maakten de spelers me nieuwsgierig naar deze reboot. De schitterende omgeving van Hawaii is natuurlijk een fraaie bonus.

Reboot
Als je een oude serie met succes in een nieuw jasje wilt steken, kun je maar beter een klungelige serie als uitgangspunt nemen (Battlestar Galactica) of een serie waarvan de effecten gedateerd zijn (Doctor Who). Een serie die goed in elkaar zat, enorm gewaardeerd werd (12 seizoenen!) en sterk verbonden was met het tijdsbeeld en met een specifieke acteur (Jack Lord) vormt een flinke uitdaging. Hawaii Five-0 doet het met verve. Maar je moet wel afstand kunnen nemen van het origineel. Zo is officier Kono Kalakaua nu een vrouw en opereert het team onder supervisie van de gouverneur in feite boven de wet. De karakters zijn heel anders ingevuld, maar er wordt wel regelmatig humoristisch terugverwezen naar de oude serie ("book 'em, Danno"). Wat blijft, is het doel van het team en de wonderschone toeristische plaatjes.

Balans
De pilot begint met teveel zwaar drama dat schril afsteekt tegen de luchtige humor en vlotte actie (de pilot van Castle ging er ook wat de mist mee in). Laat je niet afschrikken - al gauw ontstaat er een betere balans. De ernst en komedie komt dan vooral uit de ontwikkelingen die de hoofdpersonen doormaken. Lees er overigens niet teveel in. Dit is vooral vermaak, maar wel prima vermaak met af en toe iets spiritueels via de gebruiken van het eiland (de surfceremonie op zee als hoogtepunt). Aan het eind van het eerste seizoen ontstaan er verschillende heftige cliffhangers, waarbij nieuwe gezichtspunten ontstaan.

1968
Ik vertelde mijn vader over mijn ervaring met de reboot. Hij bleek destijds de originele serie met evenveel plezier gekeken te hebben. Nieuwsgierig geworden kon ik het eerste seizoen uit 1968 bemachtigen dat inderdaad (nog steeds) verrassend goed bleek. Weinig actie, maar prima verhaalopbouw, sfeer en zelfs fantastische geluidseffecten. De karakteristieke openingstune gaat langer door, maar de moderne orkestrale bewerking geeft meer kippenvel. Je gaat er in welk tijdperk ook echt even voor zitten.

Raoul

Reserveer het eerste seizoen van Hawaii Five-0 in onze catalogus

vrijdag 12 oktober 2012

Are you experienced?

Jazeker, de titel van het debuutalbum van Jimi Hendrix en zijn band The Jimi Hendrix Experience. Een briljante plaat, uitgekomen in 1967, met een aantal van zijn grootste hits erop. Met virtuoos gitaarwerk waar ik zeker een liefhebber van ben.

"Are you experienced?" is echter ook de titel van een boek, geschreven door William Sutcliffe. Ook briljant, tenminste als je van humor houdt.
In de bibliotheek heb je af en toe wel eens vraag naar humoristische boeken. En dit boek van Sutcliffe is dan één van de eerste titels waar ik aan denk. Ik heb het boek meerdere keren herlezen en vind het nog steeds erg grappig.

Ik ben zelf een enthousiast reizger en ben een aantal keren voor een langere periode met de rugzak op stap geweest. Sutcliffe beschrijft in dit boek op hilarische wijze het wereldje van de rugzaktoeristen. Voor de backpackers onder ons het feest der herkenning.

Het boek gaat over Dave, een jonge Engelsman, die voor zijn studie aan de universiteit met de vriendin (Liz) van zijn beste vriend voor een paar maanden naar India gaat.
Liz gaat naar India voor de spirituele ervaring. Dave gaat mee omdat hij Liz in bed wil krijgen.
In het snikhete India bekoeld hun relatie echter al snel.
Met "Het Boek" (The Lonely Planet) op zak trekken ze van plaats naar plaats waar ze in de ogen van Dave allerlei maffe en alwetende medereizigers treffen, die zich soms nog meer Indiër voelen dan de Indiërs zelf.
Voor veel rugzaktoeristen zijn hun dagelijkse belevenissen een "great experience" maar de cynische Dave denkt daar vaak anders over. Als Liz steeds meer opgaat in de Indiase cultuur, meditatie en een romance aanknoopt met haar yogaleraar is de maat voor Dave vol en scheiden hun wegen.

Verplichte kost als je zelf gaat "backpacken". Maar ook voor iedereen die gewoon een vreselijk grappig boek wil lezen. "Are you experienced?" is in het Nederlands vertaald als "Ben je ervaren" en is een absolute aanrader. En... ook leuk voor je Engelse literatuurlijst.

Reserveer Are you experienced? in onze catalogus

dinsdag 9 oktober 2012

8 oktober: Van Alkmaar de Victorie

Gisteren was het weer een prachtige feestdag in Alkmaar. De Victorie wordt elk jaar uitbundig gevierd met ontbijt voor schoolkinderen op het Canadaplein, brandweerdemonstraties, zuurkool eten op het plein, vuurwerk en natuurlijk de grote middagoptocht.

Zing/speel mee!
Alkmaar heeft zelfs een eigen volkslied. Om het volgend jaar uit volle borst mee te zingen of spelen kunt u nu alvast oefenen. Het origineel is in het Regionaal Archief Alkmaar en staat ook op internet.

Geschiedenis
Het Alkmaars Stedenlied wordt met name gezongen op of rond 8 oktober. Hoewel het lied bestaat uit drie coupletten worden meestal alleen de eerste twee coupletten gezongen. De liedtekst is van de hand van dr. J. J. de Gelder, in 1856 benoemd tot rector van het stadsgymnasium en een van de initiatiefnemers van de oprichting van de 8 October Vereeniging "Alkmaar Ontzet". Kijk ook een op de site van de 8 October Vereeniging "Alkmaar Ontzet".

Caroline

vrijdag 5 oktober 2012

Knoopjeskabinet

Edmund de Waal. Het knoopjeskabinet; een familiegeschiedenis en een kunstverzameling in oorlogstijd.
(vertaling van The hare with the amber eyes)



Fictie
De  werkelijkheid overtreft altijd weer de fantasie. Dat geldt zeker voor dit boek van de Engelse keramist Edmund de Waal. De Waal erft van zijn oudoom Iggie (baron Leo Ignace de Ephrussi) een verzameling Japanse netsukes (gordelknopen). Hij besluit een onderzoek te doen naar de herkomst van deze knopen in zijn familie.Wat er dan aan verhalen naar boven komt na vijf jaren archiefonderzoek in plekken over de hele wereld grenst aan het ongelooflijke.

Graankoningen
Als koningen van het graan van de joodse familie Ephrussi in Odessa, trekken  zonen van de oprichter van de handelsfirma Ephrussi naar Parijs en Wenen en ontwikkelen zich van graagimporteurs tot adellijke bankiers. Ze speculeren op de beurs, worden schatrijk en leven in grote weelde.(Charles Ephrussi is Swann in het boek van Marcel Proust en figureert ook in de boeken van Edmond en Jules de Goncourt). Charles ontwikkelt zich tot amateurkunsthistoricus, doet mee aan het japonisme wat in Parijs welig tiert en koop 264 netsukes.

Jodenhaat
Edmund dankt zijn Nederlandse achternaam aan Henk de Waal, met wie Edmunds geemancipeerde Joodse grootmoeder, Elisabeth Ephrussi, trouwde en later vluchtte naar Londen. Het schokkende van het boek zit in de peridode die hij beschrijft voor WO2 in Wenen. Elisabeth en haar familie krijgen te maken met openlijke jodenhaat, verliezen uiteindelijk al hun bezittingen, behalve de collectie netsukes die door een kleedster in een schort worden meegenomen en die Elisabeth aantreft op de bovenste verdieping van het kaopt geschoten paleis.

Aanraken
Zelf noemt de Waal zijn boek "A history of touch". De literatuur daarover is heel schaars volgens hem en daarom noodzakelijk. Ook de emotionele lading van een voorwerp en hoe die te bewaren is een essentieel thema. Door de gewelddadige losmaking van de Ephrussi'suit hun geschiedenis, krijgt juist zo'n verzameling van ivoren knopen heel veel betekenis. Een inspirerend boek!

donderdag 4 oktober 2012

Meedenken over bezuinigingen in Bergen

Woensdagavond hadden we in de bibliotheek van Egmond een werkconferentie rondom de toekomst van de bibliotheek. Samen met de gemeente hadden we wijkverenigingen, scholen en de  WMO-raad uitgenodigd. Om samen met hen oplossingsrichtingen te bedenken voor de bezuiniging die de gemeente Bergen vanaf 2014 op de bibliotheek doorvoert.

Biebkidz in Bibliotheek Egmond

Eerst was er een korte presentatie van de wethouder en de ambtenaar over de visie van de gemeente op het bibliotheekwerk, en op de oplossingsrichtingen. De gemeente Bergen vindt dat de basis op orde moet zijn. Dat de bibliotheek er is voor kennis en informatie, en voor leesvaardigheid en informatievaardigheid bij burgers. En de gemeente vindt dat er kritisch gekeken moet worden naar het aantal vestigingen van de bibliotheek. In de gemeente Bergen zijn er nu drie vestigingen, op ca. 31.000 inwoners. Daarna een presentatie van Frank Huysmans van de UvA (bibliotheekprofessor) over de veranderende wereld en de veranderingen in de bibliotheek. Een goed verhaal met duidelijk sprekende statistieken over het gebruik van internet, het lidmaatschap van de bibliotheek, bezoekersaantallen.

Daarna een presentatie van de bibliotheek, over welke visie wij hebben op het bibliotheekwerk. Hoe onze begroting in elkaar zit, welke oplossingen wij mogelijk achten. Veel van de mensen in de zaal riepen dat er wel heel erg veel geld naar onze backoffice gaat. Dat roept ongeveer altijd wel iemand uit zo'n groep die onze begroting ziet. Het begrip backoffice leg ik dan uit, is bij ons een verzamelbegrip. Daaronder valt het management, innovatie en ontwikkeling én de hele sector Bedrijfsvoering met daarin financien, p&o, marketing, ICT, gebouwenbeheer, pr en communicatie. Daardoor lijken onze backoffice kosten hoog, maar het gaat dus om overhead en indirecte kosten. En daar betalen alle gemeenten aan mee, juist omdat ze de keuze voor Kennemerwaard hebben gemaakt om een stevige basis te hebben voor hun bibliotheek in ontwikkeling en bedrijfsvoering. Maar dat terzijde ;-)

Vervolgens hebben we in groepjes gediscussieerd over drie stellingen ten aanzien van informatievaardigheden, sociale cohesie en leesvaardigheden en welke rol de bibliotheek daar al dan niet in zou moeten spelen. Het bleek dat met name op het gebied van informatievaardigheden en leesvaardigheden het breed gedragen is dat de bibliotheek daar een rol in moet spelen. Alleen niet in haar eentje, veel in samenwerking met andere partijen. En dat als je echt impact wilt hebben als bibliotheek je structureel moet inzetten met je samenwerkingspartners op het bestrijden van taalachterstanden en het bevorderen van mediawijsheid. Dat je dat niet oplost met één of twee keer per jaar een bezoek aan de bibliotheek met een klas. Dat het in de lespakketten moet worden opgenomen, in het curriculum.

De conclusie van de avond was dat de functie van de bibliotheek heel erg belangrijk is, en dat men zich afvraagt of dat met een eigen vestiging moet. Dat er creatief moet worden gekeken of de bibliotheek misschien niet beter in een zorgcentrum, buurthuis of brede school kan worden gehuisvest.

Ik vind de winst van de avond dat alle partijen vinden dat de bibliotheek moet blijven. Dat men verbaasd is over hoeveel de bibliotheek doet.  Dat men blij is dat de bibliotheek en gemeente hen raadplegen. Dat ze verrast zijn over het aantal samenwerkingspartners dat de bibliotheek heeft. Dat men vindt dat er scherpere keuzes moeten worden gemaakt. Dat men vindt dat de bibliotheek toekomst heeft.

We zijn één stap op weg naar een oplossing voor de bezuiniging. Er zullen er nog wel meer volgen alvorens we het doel bereiken: gezond bibliotheekwerk ook na 2014 in de gemeente Bergen.

Heeft u ideeën om de bezuinigingen van € 150.000,-- op de bibliotheek in Bergen op te lossen? Laat het ons weten.

Erna Winters