Roeien naar de Volewijck

Roeien naar de Volewijck

Roeien naar de Volewijck is de debuutroman voor volwassenen van Suzanne Wouda. Eerder schreef ze al wel drie historische jeugdboeken, die goed ontvangen werden. Verschoppelingen kreeg een Vlag en Wimpel van de Griffeljury en Zwart Water werd genomineerd voor de Thea Beckman-prijs. Laat dat nou de lievelingsschrijfster van Suzanne zijn. Het meest bekende boek van Thea Beckman Kruistocht in Spijkerbroek heeft ze meer dan tien keer gelezen.  In mijn blog van 22 maart besprak ik Nachtblauw van Simone van der Vlugt. Beide boeken en nog een aantal meer maken uit van een serie historische romans van uitgeverij Ambo/Anthos. Ben je dus ook een liefhebber van historische romans, dan kan je voorlopig vooruit...:-)


Waar gaat dit verhaal over?
Hoofdpersonen zijn Flora en Mare, twee meisjes die elkaar op 10-jarige leeftijd in 1679 ontmoeten in het burgerweeshuis van Amsterdam. Al snel zijn ze onafscheidelijk, ondanks dat hun achtergronden heel verschillend zijn. De ouders van Flora waren rijk en die van Mare arm. In 1687 wordt Flora opgehaald uit het burgerweeshuis om bij haar tante en oom in Haarlem te gaan wonen. Mare blijft achter in het weeshuis, maar wordt later daar weggestuurd. Ze komt in een speelhuis terecht waar ze de kost verdient als prostituee. Intussen is Flora getrouwd met een rijke man. Flora en Mare verliezen elkaar uit het oog. In 1697 ontvangt Mare een brief van Flora met het verzoek op zoek te gaan naar haar zoon Thomas, die spoorloos verdwenen is. In die brief geeft ze ook aan dat als Mare de brief ontvangt zij al overleden zal zijn. Mare twijfelt geen moment en reist spoorslags af naar Haarlem om de zoon van haar vroegere hartsvriendinnetje te gaan zoeken.

Burgerweeshuis in Amsterdam

De schrijfster heeft een vaardige pen en het boek is dan ook vlot geschreven. Het ene hoofdstuk vanuit  het perspectief van Flora en het volgende dan weer vanuit het perspectief van Mare. Ook de jaartallen veranderen. Zo start het boek in 1697 als Mare Flora's brief ontvangt. Maar het tweede hoofdstuk speelt zich dan weer af in 1677. Dat dwingt je als lezer om wel bij de les te blijven. Voor iedereen die van geschiedenis en een mooi verhaal houdt is dit boek zeker een aanrader!


Wil je dit boek ook gaan lezen, reserveer hem dan hier in onze catalogus.


Gabrielle

Kom hier dat ik u kus, Griet Op de Beek

Als een boek zo veel wordt aangevraagd, dan moet het wel een goed boek zijn! En inderdaad is dat waar, als het tenminste net je smaakt is.

Om het boek aan te vragen kwamen de klanten met veel variatie op de titel, het is voor ons net niet logisch dat veel lievere Vlaamse taalgebruik. Het woord "kus" werd onthouden en ook iets van "kom". Meestal leek het op "Kom, dan kus ik je". Zelden wisten klanten de titel precies. De uitzonderingen hebben briefjes mee. Een soort boodschappenbriefje, maar dan voor boeken. Dat zie ik best veel.

Oude mensen.
Toen ik het boek ging lezen had ik werkelijk geen enkel idee waar het over zou gaan. De omslag laat twee oude mensen zien, in feestkleding en ballonnen, hun gezichten staan er heel anders bij. De man baalt en de vrouw kijkt zo van "neem snel de foto, dan kan ik weer weg". Ik dacht het gaat over oude mensen.
Maar nee het begint  vanuit het perspectief van een jong meisje, ze heeft het niet leuk en ik had bijna zoiets van "aah ik heb geen zin in zo'n drama verhaal!" Echter ik ging door en ik vond het een prachtig boek!
Uiteindelijk aan het eind van het verhaal zijn er mensen die oud zijn, een leven achter de rug hebben en daarvoor hun best hebben gedaan. Dat het niet zo leuk was achteraf, was niet de bedoeling maar de oude mensen hebben het leven echt "ondergaan". Waarom het leven dan niet zo leuk was, is misschien wel het tijdbeeld, het moest allemaal keurig en kloppen. lastig lijkt mij dat.
Het klinkt allemaal niet zo mooi maar toch, ik heb genoten van dit boek, ik heb me laten meeslepen en vond het jammer dat het boek uit was. Soms heb je dat, dat je gaat nadenken over hoe het afloopt, na het einde van het boek.
Ook laten meeslepen door dit prachtige verhaal van Griet Op de Beek? klik dan Hier.
Ik zou het doen!
Edith

Galveston, een donkere en broeierige thriller

In juni is de Detective en Thrillergids van Vrij Nederland weer verschenen. Dit jaar waren er slechts 7 boeken die het hoogst haalbare aantal sterren (5 stuks) kregen.
En van die 7 is Galveston van Nic Pizzolatto uit de bus gekomen als thriller van het jaar. Mijn verwachtingen waren dus hoog gespannen toen ik begon met lezen. De dikte van het boek viel erg mee, slechts 268 pagina's. Het boek is in 2010 al verschenen maar in 2015 pas in het Nederlands vertaald. Mijn verwachtingen zijn ruimschoots uitgekomen. Het boek leest als een trein, je wilt gewoon weten hoe het verder gaat met Roy Cady, de hoofdpersoon. Na twee avonden was het boek dan ook uit. Galvestons heeft een donkere en broeierige sfeer. Het speelt zich af in het diepe zuiden van de Verenigde Staten. Het is er warm, stoffig en de mensen die Cady tijdens zijn vlucht ontmoet leven in armoedige omstandigheden. De sfeer van het boek is rauw en en somber en je voelt dat het niet goed gaat aflopen. En die sfeer is heel goed beschreven door Pizzolatto. Ondanks dat Roy Cady niet echt het prototype is van een good guy voel je toch sympathie voor hem en gun je hem een goede afloop.


Samenvatting
Roy Cady is een gangsterhulp, die voor allerlei duistere zaakjes wordt ingezet. Bijvoorbeeld als iemand niet op tijd betaalt of moet worden afgeschrikt, wordt Cady ingeschakeld. Big country Cady is daarvoor de juiste man. Op de eerste bladzijde van het boek krijgt hij te horen dat hij heeft nog maar kort te leven heeft. Hij denkt binnenkort dood te gaan aan longkanker. Hij heeft niet geduld gehad om de diagnose van de arts aan te horen en eventuele behandelmogelijkheden. Die zelfde avond nog moet hij met een maat een klusje doen voor zijn gangsterbaas Stan Ptitko, die pas geleden ook nog eens zijn vriendin heeft ingepikt. Ptitko beveelt hem geen wapens mee te nemen naar deze klus. Cady heeft hier zo al zijn twijfels over en de klus blijkt inderdaad een hinderlaag te zijn. Cady heeft toch wapens meegenomen en weet daardoor te ontkomen. Hij slaat op de vlucht en neemt Rocky, een jonge hoer, die ook op het verkeerde moment op de verkeerde plek was mee. Samen vluchten ze naar Texas. Onderweg pikken ze het zusje van Rocky op , de driejarige Tiffany. Daarna rijden ze door naar Galveston, waar ze hun intrek nemen in hotel Emerals Shores. Een hotel vol kleurrijke gasten. Daarmee begint het avontuur pas echt...

Nic Pizzolatto is geboren in 1975 in New Orleans. Hij debuteerde in 2010 met Galveston maar is vooral bekend als schrijver en bedenker van de HBO tv-serie True Detective.
Een verfilming van Galveston zit in de pijplijn.

Nieuwsgierig geworden? Reserveer Galveston hier in onze catalogus.

Chris

Wandelen in de Oudorperhout

Op donderdag 8 september wandelden we, in het kader van De Week van de Alfabetisering, met 18 mensen door de Oudorperhout.

Het was erg leuk. De gidsen van Stichting Oudorperhout wisten veel te vertellen. Ze probeerden het simpel te houden, zodat het voor iedereen te begrijpen was. Voor sommigen was het al fijn als ze het een beetje konden begrijpen en was het nodig om af en toe iets te vertalen.

Wist je dat er twee kastelen hebben gestaan in dit gebied?

Wist je dat je de fundamenten ervan nog kunt zien?

Wist je dat je momenteel niet veel vogels in het gebied ziet, omdat die nu aan het ruien zijn?

Wist je dat de grutto een bedreigde vogelsoort is?

Wist je dat er 12 grutto paren in de Oudorperhout te vinden zijn?

Wist je dat de Munnikenweg de oudste straat van Alkmaar is?

Wist je dat de molens die in het gebied staan vroeger nodig waren om de grond droog te houden? 

Deelnemers legden contact met elkaar. Het was gezellig. Over het bezoek aan een van de molens (met koffie drinken in het zonnetje) was iedereen erg enthousiast. We mochten van de molenaar (zonder schoenen) zijn huis van binnen bekijken. Dat was erg gastvrij!

Een activiteit die om herhaling vraagt! We fantaseerden al over het voorjaar...

Anderson/Stolt: Invention of Knowlege

Voormalig Yes zanger Jon Anderson, inmiddels 71 jaar, is weer flink in actie. Zijn nieuwe album 'Invention of Knowledge' is uitgebracht in juni van dit jaar
De zweedse muzikant Roine Stolt (The Flower Kings, Transatlantic) werd de nieuwe muzikale partner van Anderson. Anderson, een jaar of 8 geleden door de band aan de kant gezet toen hij ernstig ziek was, is met deze plaat terug.
Op Invention Of Knowledge van Anderson/Stolt komt meer dan eens de magie van de oude platen van Yes naar boven. De zanger is de zeventig inmiddels gepasseerd maar klinkt nog lang niet oud en versleten.


Yes brengt veel mooie herinneringen naar boven, ik kocht in mijn jeugd al hun platen. Dat heette toen Symfonische Rock, (rockmuziek die gekenmerkt wordt door lang uitgesponnen nummers vol tempo- en themawisselingen, waarin niet zelden elementen van de klassieke muziek zijn verwerkt.) Nu hebben we het over Progresieve rock. ProgRock (Progressieve rock kent in vergelijking met andere populaire muziek complexere teksten en langere nummers.)
Wat mij betreft zo’n beetje hetzelfde, en daarbij… moet alles in een hokje geduwd worden?

Dat is natuurlijk vooral de verdienste van Jon Anderson, die met zijn uit duizenden herkenbare stem voor een belangrijk deel het geluid van Yes bepaalde. Uit het netwerk van Stolt werden topmuzikanten geregeld en het resultaat is een album dat klinkt als een klok.

Het album bevat 4 lange tracks waarvan er 3 zijn onderverdeeld.

Echt hapklaar is deze plaat niet Bij de eerste keer luisteren komt het een beetje complex over maar later merk je dat de melodieën vrij snel mee te neuriën zijn. Je moet als het ware alle laagjes even ontdekken.  Toch blijft het een kwestie van “You love it or you hate it”  Maar beluisteren is de enige manier om er achter te komen hoe goed dit klinkt

Reserveren ? Klik hier hier

Anita de Jong

Absurdisme

Meursault
Ik was nog jong toen ik alle boeken van Albert Camus las; De vreemdeling, de val, De mens in opstand. Ik was gevoelig voor zijn filosofie van het absurde van het leven (de wetenschap dat we dood gaan en de onverschilligheid die daar het gevolg van is). De Fransman Meursault, de hoofdpersoon in De vreemdeling (1942), doodt op een Algerijns strand een voor hem onbekende Arabier, zomaar, omdat zijn moeder net is overleden, omdat de zon brandt, omdat zijn vriend ruzie had met een Arabier.

Moussa
Vijfenzeventig jaar later verschijnt van Kamel Daoud het boek Moussa of de dood van een Arabier als antwoord op het boek van Camus. Dit boek is een monoloog van Haroen, de broer van de man die door Meursault werd vermoord. Het boek heeft vele lagen door het spel dat de schrijver speelt. Met het boek van Camus, met zijn toehoorder waar hij zijn verhaal aan vertelt, maar vooral met de geschiedenis van Algerije met zijn Franse overheersing (tot 1967). Daar heb ik me als lezer op gericht omdat dat de meest concrete richtlijn is. De vernedering van de Algerijnen door de Franse kolonisten.

Abou Jahjah
Nadat ik het boek uit had ging ik Zomergasten kijken. De eerste gast was Abou Jahjah. Zijn keuzefilm was de The battle of Algiers, waarin de FNL (Front Nationale de Liberation) het opneemt tegen de bezetters. Uiteindelijk worden alle rebellen opgepakt, maar de vernedering is te groot geweest, het volk komt in opstand en krijgt uiteindelijk zijn onafhankelijkheid. Een fenomenale film die duidelijk maakt dat je een revolutie kunt ontketenen als de onderdrukking maar groot genoeg is. De film was laat, ik moest hem uitkijken en ging pas om half 2 naar bed met de beelden van die felle Ali, die als laatste wordt opgepakt en de strijd gestreden lijkt.

Daoud's antwoord op Camus kun je reserveren in onze catalogus.

Agnes

Van vakantiegevoelens naar Femke Halsema

Met de zomerzon nog in mijn hoofd neem ik plaats achter mijn computer. Terwijl ik ontspannen achterover zak, loopt mijn mailbox vol. 50 mails. 70 mails. 100, 130... de vakantiegevoelens verdwijnen linea recta naar een andere planeet. 130 mailtjes en die wachten allemaal op antwoord. Ik stroop mijn spreekwoordelijke mouwen op en zucht eens diep. Daar gaan we.

Naar mate de mailtjes worden doorgespit, maakt de spontane burn out plaats voor opwinding. Oja! Dat was ik aan het doen voor ik in de vergetelheid van de grote vakantie belandde. Gut, dat project is al bijna. En hoera... dat gaat door!

Met een rotgang werk ik me door deadlines voor het Europees Filmfestival, nieuwe aanvragen voor het seniorenproject Dag en Dauw (waarmee we naar Alkmaar Zuid gaan), Kunst tot de Nacht op 9 september en de geweldige campagne Nederland Leest in de maand november. Femke Halsema heeft toegezegd, zij komt op 7 november naar Heerhugowaard. En ook het provinciale slotdebat van deze landelijke themamaand ligt op het bordje van de programmeurs van Bibliotheek Kennemerwaard. Samen met Theater de Vest en de Stadsambassade halen we theatermaker Lucas de Man naar Alkmaar en ga nog maar even door.

Mijn collega's hebben ook niet stil gezeten, zie ik in onze digitale agenda. Het programma voor het najaar zit bomvol mooie, nuttige, grappige en gezellige evenementen. Voor jong en oud. In vrijwel alle vestigingen is wel wat te doen, want de bibliotheek is niet alleen voor het lenen van boeken. Dat is nog steeds het beeld en wij doen keihard ons best dat beeld te veranderen. Dat ik daar dan 130 mailtjes voor nodig heb, zo direct na mijn vakantie, dat neem ik dan maar voor lief. Het nieuwe seizoen is begonnen! En ik heb er zin in!