Your Name – Alles wat je niet verwacht van een 'tekenfilm'

Een animatie film waarbij je tot tranen geroerd wordt. We zijn het in Nederland misschien niet zo gewend, maar in Japan is dat niet ongewoon. Op aanraden van een collega keek ik laatst de Japanse film Your Name (君の名は oftewel Kimi No Na Wa), en daar had ik geen spijt van. 

Het Verhaal
Mitsuha is een Japans meisje dat samen met haar jongere zusje bij haar oma woont. Ze gaat naar de middelbare school, heeft een mobiel, en zou niets liever willen dan 's avonds uitgaan - als er nou maar een café was om naartoe te gaan. Voorlopig zit ze gevangen in een traditioneel corset waardoor ze op school niet populair is. Haar oma is namelijk een miko (priesteres) van een schrijn en na het overlijden van haar moeder is het aan Mitsuha en haar jongere zusje om de schrijn en de tradities in leven te houden. Haar vader heeft zijn gezin de rug toegekeerd om burgemeester van hun dorp te kunnen worden en een politieke carrière te kunnen nastreven. Mitsuha voelt zich ongelukkig en droomt ervan om het saaie plattelandsleven om te kunnen wisselen voor het leven in de grote stad Tokio.

Tot ze op een dag erachter komt dat haar dromen wellicht werkelijkheid zijn. Ze blijkt tijdens haar slaap van leven te wisselen met de knappe jongen Taki, een student in het drukke Tokio. En dan begint alle verwarring pas.

Terwijl Mitsuha geniet van het uitgaansleven in Tokio en haar best doet om Taki te koppelen aan de knappe Miki, probeert Taki Mitsuha zelfverzekerder en populairder te maken. Ze communiceren via briefjes en houden een dagboek bij in elkaars mobiele telefoon zodat ze weten wat ze in het lichaam van de ander hebben uitgespookt. Totdat Taki wakker wordt en al zijn berichtjes van Mitsuha verdwijnen. En dan vergeet hij zelfs haar naam.

Animatie en Emotie
Your Name is een fantasie verhaal dat zich in de moderne tijd afspeelt (2016). Het is daarnaast een mix van komedie, romantiek en avontuur, waarin de karakters een ontwikkeling ondergaan die de film ook in het genre van de coming of age films en young adult plaatst.
De prachtige animaties, sfeervolle muziek en de rijke plot maken dat de film uitblinkt in zijn genres. De sfeer en tekenstijl doen denken aan de films van Studio Ghibli, en de film zelf zit net zo vol emotie. De komische tekenstijl maakt voortdurend ruimte voor een realistische weergave van stad en platteland en we zien zoveel gewone, herkenbare dagelijkse activiteiten dat het moeilijk is om niet met de karakters mee te leven.

Japanse Award Winnende Anime

Deze film uit 2016 haalde meer dan 355 miljoen binnen en ging daarmee voorbij aan de tot dan toe meest populaire anime Spirited Away van Hayao Miyazaki, Studio Ghibli. Met prachtige animaties, een mix van modern en nostalgie, en een ingenieuze verhaallijn is het niet gek dat de film meer dan dertig nominaties en meer dan 16 prijzen in de wacht wist te slepen. Your Name was in 2016 de best bezochte bioscoopfilm in Japan en had bijna dubbel zoveel bezoekers als Star Wars: The Force Awakens.

Wie van Studio Ghibli houdt, van fantasie, vriendschappen, films die je raken of gewoon een prachtige animatie wil zien: dit is de film voor jou. En goed nieuws: je kan Your Name bij ons in de collectie vinden.

- Amber

Bob

Eigenwijs
Dat veel mensen genoegen beleven aan het gezelschap van een huisdier weet iedereen. Vooral honden staan bekend om hun kameraadschap en trouw aan het baasje. Katten zijn vaak wat afstandelijker en laten zich niet commanderen. Als ze ergens geen zin in hebben doen ze het eenvoudigweg niet. Als een kat op schoot ligt is het verleidelijk om te denken dat zij dat doet omdat ze veel van je houdt. Tuurlijk, zou kunnen, het is een fijne gedachte. Maar het zou ook kunnen zijn dat mevrouw het toevallig net op dat moment koud heeft. Tja, wéten doe je het niet. Je kunt niet zien wat er in die koppies omgaat (vermoedelijk minder dan wij denken, een beetje voor je uitsuffen is volgens mij een grote hobby van veel katten).


Narigheid op straat
Dat Bob de straatkat een uitzonderlijk dier is staat wél vast. De avonturen van deze rossige kater en zijn baasje James Bowen zijn al beschreven in de boeken Bob de straatkat, De wereld volgens Bob en Het kerstfeest van Bob. En nu is er dus ook de film over de bijzondere vriendschap tussen deze twee: A street cat named Bob. Het verhaal gaat over James die min of meer op straat leeft. Hij heeft een moeilijk leven waarin drugs een grote rol spelen. Al jarenlang probeert hij zijn zaakjes op orde te krijgen maar dat is nog een hele klus. Geen geld, geen behoorlijk dak boven zijn hoofd en ronddraaien in steeds hetzelfde kringetje van dealers en andere gebruikers, het lijkt een hopeloze zaak. Met zijn gitaar probeert hij nog wat op straat te verdienen maar dat is bepaald geen vetpot.

Bob
Op een dag maakt hij kennis met een rode kater. Het is een lief beest en James geeft hem wat te eten en een slaapplaats. Voor één nacht. Ja, ja, je voelt al waar dat op uit gaat draaien. Bob, zoals hij inmiddels genoemd wordt, peinst er niet over om weg te gaan. Integendeel, hij verovert James' hart en zij worden dikke vrienden. Natuurlijk ga ik hier niet het hele verhaal uit de doeken doen, dat zou jammer zijn. Wel wil ik bekennen dat ik af en toe echt ontroerd werd door de film. Het is zeer zeker geen zoetsappig sprookje. Het harde straatleven in de grote stad wordt indringend in beeld gebracht. Mensen die, om wat voor reden dan ook, een moeilijk bestaan op straat hebben vind je overal, ook in welvarende landen.


Waargebeurd
Dit waargebeurde verhaal vertelt daarover maar laat ook zien dat vriendschap, al is het 'maar' van een slimme, aanhankelijke kat, ontzettend veel waard kan zijn.


Louise


  Klik hier om deze mooie film te reserveren

Roeien naar de Volewijck

Roeien naar de Volewijck

Roeien naar de Volewijck is de debuutroman voor volwassenen van Suzanne Wouda. Eerder schreef ze al wel drie historische jeugdboeken, die goed ontvangen werden. Verschoppelingen kreeg een Vlag en Wimpel van de Griffeljury en Zwart Water werd genomineerd voor de Thea Beckman-prijs. Laat dat nou de lievelingsschrijfster van Suzanne zijn. Het meest bekende boek van Thea Beckman Kruistocht in Spijkerbroek heeft ze meer dan tien keer gelezen.  In mijn blog van 22 maart besprak ik Nachtblauw van Simone van der Vlugt. Beide boeken en nog een aantal meer maken uit van een serie historische romans van uitgeverij Ambo/Anthos. Ben je dus ook een liefhebber van historische romans, dan kan je voorlopig vooruit...:-)


Waar gaat dit verhaal over?
Hoofdpersonen zijn Flora en Mare, twee meisjes die elkaar op 10-jarige leeftijd in 1679 ontmoeten in het burgerweeshuis van Amsterdam. Al snel zijn ze onafscheidelijk, ondanks dat hun achtergronden heel verschillend zijn. De ouders van Flora waren rijk en die van Mare arm. In 1687 wordt Flora opgehaald uit het burgerweeshuis om bij haar tante en oom in Haarlem te gaan wonen. Mare blijft achter in het weeshuis, maar wordt later daar weggestuurd. Ze komt in een speelhuis terecht waar ze de kost verdient als prostituee. Intussen is Flora getrouwd met een rijke man. Flora en Mare verliezen elkaar uit het oog. In 1697 ontvangt Mare een brief van Flora met het verzoek op zoek te gaan naar haar zoon Thomas, die spoorloos verdwenen is. In die brief geeft ze ook aan dat als Mare de brief ontvangt zij al overleden zal zijn. Mare twijfelt geen moment en reist spoorslags af naar Haarlem om de zoon van haar vroegere hartsvriendinnetje te gaan zoeken.

Burgerweeshuis in Amsterdam

De schrijfster heeft een vaardige pen en het boek is dan ook vlot geschreven. Het ene hoofdstuk vanuit  het perspectief van Flora en het volgende dan weer vanuit het perspectief van Mare. Ook de jaartallen veranderen. Zo start het boek in 1697 als Mare Flora's brief ontvangt. Maar het tweede hoofdstuk speelt zich dan weer af in 1677. Dat dwingt je als lezer om wel bij de les te blijven. Voor iedereen die van geschiedenis en een mooi verhaal houdt is dit boek zeker een aanrader!


Wil je dit boek ook gaan lezen, reserveer hem dan hier in onze catalogus.


Gabrielle

Echte vrienden??!!

'Het mooie en onvoorspelbare kan dankzij Facebook gebeuren. Misschien is dat ook de reden waarom de meeste gebruikers op een gegeven moment de verleiding niet kunnen weerstaan om mensen toe te voegen die ze niet kennen. Controle? Dat is voor de saaie mens. Wie altijd controle over zichzelf wil uitoefenen, verliest een essentie van het leven uit het oog: het toeval, het onverwachte. Je wilt het spontane toch niet uit je leven bannen? Of jezelf de mogelijkheid tot liefde en vriendschap ontzeggen?
Ik was, kortom, Facebookfan. Razend enthousiast over de mogelijkheid van contact met allerlei mensen over de hele wereld en nieuwsgierig naar de toekomst van het medium.'
Dit schrijft Stine Jensen (filosofe en publiciste) in haar essay 'Echte Vrienden', geschreven ter gelegenheid van de 'Maand van de Filosofie'. Weliswaar zo'n twee jaar geleden, maar aan actualiteit heeft het niets ingeboet, integendeel.

Na een half jaar facebooken gaat er toch iets knagen bij het zien van al die gelukkig lachende mensen op allerlei foto's die op haar pagina verschijnen. Niet alleen dat: er vindt een verschuiving plaats tussen privé en publiek.
Het privédomein bestaat niet meer, constateert zij, of beter gezegd: het is overal!
Op onnavolgbare wijze verklaart Jensen wat zij verstaat onder 'Intiem Kapitaal', oftewel alles wat betrekking heeft op waardevolle persoonlijke informatie.
Waarom zijn de sociale media zo populair? Hoe komt het dat mensen aan iedereen willen laten zien wat hun persoonlijke status is, of ze wel of niet een relatie hebben, wat ze die dag hebben gedaan? Is het een vorm van zelfbevestiging?
Door Facebook hebben vriendschap en zelfs intimiteit een andere betekenis gekregen, zo stelt zij.

Een boekje (119 pagina's) waard om te lezen en dat tot nadenken aanzet over de 2.0-wereld, al is het alleen maar om daar bewust(er) mee om te gaan.
Met Oscar Wilde sluit dit essay af: 'Illusion is the first of all pleasures'.





Echte vrienden van Stine Jensen kun je lenen in de bibliotheek.







Jeannette

Ventoux

Ventoux
Ventoux is geschreven door Bert Wagendorp, maar was oorspronkelijk bedoeld als filmscript. Die film gaat er nog komen, want de opnamen staan gepland voor 2014. Hoofdrollen zijn onder andere weggelegd voor Wilfried de Jong en Gijs Scholten van Aschat. Bert Wagendorp is journalist en columnist en heeft ook al eerder wat boeken geschreven, voornamelijk boeken over sport. Het boek verscheen in mei van dit jaar en werd diezelfde maand meteen als 'Boek van de Maand' in De Wereld Draait Door  uitgeroepen. Niet raar dat het na de eerste week van verschijnen dan ook al was doorgedrongen tot de bestsellerlijsten. De titel refereert naar Mont Ventoux, een berg van bijna 2000 meter hoogte, gelegen in de Provence  in Zuid-Frankrijk. De Tour de France viert dit jaar zijn honderdste editie. En van die honderd keer eindigde er acht keer een rit op de legendarische top van de Mont Ventoux.

In een notendop
Dertig jaar geleden zijn zes vrienden, een zeer gemêleerd gezelschap, naar Frankrijk gereden.Met als doel dat een aantal van hen de Mont Ventoux wilden bedwingen. In eerste instantie lijkt alles goed te gaan en een aantal van hen bereikt (met de daarbij behorende 'bloed, zweet en tranen') de top van de berg.  Maar dan slaat het noodlot toe en gaat het gruwelijk mis in de afdaling. Wat er misgaat vertel ik niet. Nu dertig jaar later komen de vrienden weer met elkaar in contact, omdat ze van Laura (de enige vrouw in de vriendengroep) een uitnodiging hebben gekregen om naar Frankrijk af te reizen voor een soort reünie. Het wielrenbloed begint bij sommigen van hen meteen weer behoorlijk te stromen en ze besluiten om het dan maar ook weer een sportief randje te geven, door weer de Mont Ventoux te gaan beklimmen. Maar of je twintig bent of Abraham al hebt gezien, dat is natuurlijk wel een wereld van verschil als je zo'n 'tour de force' wil doen.  Boven aangekomen op de top komt Laura met een verrassing. Deze verrassing was tevens de reden waarom ze dertig jaar geleden zo hals-over-kop Nederland  had verlaten en niets meer van zich had laten horen. Ik zag deze verrassing totaal  niet aan komen en dat gold ook voor de mannelijke vrienden van Laura.

Ventoux laat zich makkelijk lezen en bevat de nodige humor. Maar om nou te zeggen dat ik zijn bestsellerstatus terecht vind, nee dat zeker niet.  In de pers wordt het boek afgeschilderd als ''jongetjesliteratuur''. Dus ik behoor zeker niet tot de doelgroep...:-), maar dat laat niet onverlet dat ik een boek kan beoordelen. De NRC gaf het vier sterren, ik houd het bij drie sterren. Maar ik denk dat menig auteur blij zou zijn met zo'n oordeel....

Toch nieuwsgierig geworden? Reserveer het boek hier.


Gabrielle

Grip

Grip

Al een tijdje lag er een boek  bij mijn  moeder thuis 'klaar' voor mij om ook te lezen. Nou ben ik dol op lezen, maar dan vooral op thrillers en waargebeurde verhalen. En een boek moet sowieso iets hebben voor ik het ter hand wil nemen. Dat 'iets' kan zijn: aantrekkelijke voorkant, leuke titel of de naamsbekendheid van de auteur.

Grip van Stephan Enter voldeed echter (in mijn ogen)  aan geen van die eisen. Niet zo vreemd dus dat ik het boek maanden heb laten liggen, omdat er steeds leukere boeken waren die gelezen  wilden worden door mij..:-). Maar toen ik vorig jaar hoorde dat het de F. Bordewijkprijs had toegekend gekregen, vond ik het toch echt de hoogste  tijd worden dat ik dit boek een kans zou geven.

In het kort
"Vriendschap is een illusie, vriendschap is een droom. Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom''.

De Lofoten

Deze tekst zal velen waarschijnlijk bekend voorkomen, want deze regels zijn afkomstig uit een lied van het Goede Doel en konden veel mensen in de jaren tachtig van begin tot eind meebrullen. De tekst slaat ook op één van de thema's die in Grip voorkomen.
Zo'n 20 jaar geleden hebben Vincent, Paul, Martin en Lotte een klimmerstocht op de Lofoten (eilandengroep voor de kust van Noorwegen) met elkaar gemaakt. Nu hebben ze afgesproken een reünie te hebben.
De reünie start in Brussel als Vincent en Paul elkaar daar op het station ontmoeten, om zo samen verder te reizen met de trein naar Lott en Martin. Gedurende deze treinreis kom je al veel over de vier hoofdpersonages te weten en dan vooral over hun gedachten.

Mijn oordeel
Grip is geen boek dat ik zelf uitgekozen zou hebben, maar eenmaal gestart kon het me toch boeien. Het bijzondere van dit boek is dat het uit drie delen en een epiloog bestaat. Elk deel wordt vanuit een ander personage beschreven. Je leert zo gaandeweg hoe zij ieder voor zich die tocht van 20 jaar geleden hebben ervaren, hun verschillende karaktereigenschappen maar ook hoe ze grip proberen te krijgen op de gebeurtenissen, die plaats vonden op de Lofoten.
Stephan Enter is een meester in het formuleren van prachtige volzinnen (behoorlijk lange zinnen, dus je moet wel je hoofd erbij houden....) en het neerzetten van sterke personages. Wat ik ook speciaal aan Grip vond is het dat het eindigt met twee cliff-hangers.
Als je een spannend boek wil lezen zou ik je het niet aanraden. Wil je je eens op literatuur storten (ter afwisseling) dan is dit zeker een aanrader.

Heb je dit boek toevallig zelf ook al gelezen dan vind ik het leuk om jouw mening erover hieronder te lezen.
Kan je mij een boek aanraden voor mijn volgende blog, ik hoor het graag...

Reserveer hier de titel in onze catalogus.


Gabrielle

De Winter

Eén van mijn favoriete Nederlandse schrijvers is Leon de Winter. Laatst had ik een boek van hem in handen dat ik een hele tijd geleden gelezen heb, "De ruimte van Sokolov". Het boek is voor het eerst verschenen in 1992, maar in de bibliotheek gelukkig nog steeds te lenen. Net als andere romans van Leon de Winter laat dit boek zich lezen als een spannende thriller. Ik heb het destijds in één adem uitgelezen.

Het boek gaat over de aan lager wal geraakte Russische wetenschapper Sasja Sokolov die is geëmigreerd naar Israël. Hij veegt daar straten in Tel Aviv om zijn drankverslaving te kunnen betalen. Op een dag ziet hij een moord gebeuren. Als de moordenaar op hem af komt blijkt die tot Sokolovs stomme verbazing op zijn jeugdvriend Lev te lijken. Hij komt erachter dat zijn vroegere vriend Lev inderdaad de moordenaar is. Hij geeft deze niet aan omdat Lev Sasja uit de goot helpt en hem verzoekt een moord te plegen. Sokolov wordt geconfronteerd met dilemma's die het uiterste vragen van hem en zijn vriendschap voor Lev.

Dit boek staat garant voor een paar uurtjes leesplezier. Als je nog nooit iets van Leon de Winter gelezen hebt is "De ruimte van Sokolov" een goed boek om kennis te maken met zijn werk. De boeken van Leon de Winter mogen ook voor de lijst gelezen worden.


Vorig jaar is zijn laatste roman verschenen "VSV, of Daden van onbaatzuchtigheid". In dit boek plegen geradicaliseerde Marokkaanse jongeren een aanslag in Amsterdam. Dit brengt heel Nederland in rep en roer.

Reserveer De ruimte van Sokolov hier in onze catalogus

Fatale val

Zoals al in een eerder blog van mijn hand vermeld, ben ik een groot fan van thrillers. Maar daarnaast lees ik ook veel waargebeurde verhalen. Het zijn vaak niet de meest 'leuke' verhalen, omdat ze meestal over dramatische gebeurtenissen gaan.
Dit keer behelst mijn blog dus ook zo'n dramatische gebeurtenis.

Debuut

Daphne Timmers

Fatale val is het debuut van Daphne Timmers. Ze raakt tijdens haar werk als journaliste bij de televisie innig bevriend met Daphne Tweebeeke. En ze delen als hartsvriendinnen al snel 'lief en leed'. Na een periode van heel hard werken bij de NOS besluiten ze een paar maanden samen naar het Midden-Oosten te gaan om volledig te ontspannen. In Jordanië bezoeken ze de oude stad Petra en maken een tocht naar de 'High Place of Sacrifice' (een rots vanwaar je een prachtig uitzicht hebt). Boven aangekomen genieten ze daar dan ook van en voelen ze zich beiden intens gelukkig.

Ongeluk
Dan beginnen ze de klim naar beneden. De schrijfster kiest voor de veilige weg, maar de andere Daphne gaat voor het lastige pad. En dat nog wel op slippers ('s morgens had Daphne haar nog sterk aangeraden steviger schoeisel aan te trekken...). Als de schrijfster op het 'meeting-point' is aangekomen hoort ze een ijselijke gil. Haar vriendin is uitgegleden en op een lager plateau gevallen. Met 'bloed, zweet en tranen' lukt het de hulpverleners om haar daar weg te halen. Wat dan volgt is een helse rit in een krakkemikkige ambulance. Als ze dan eindelijk in een ziekenhuis zijn beland, overlijdt Daphne Tweebeeke al snel aan haar zeer ernstige inwendige verwondingen.

Verwerkingsproces
De schrijfster vertelt daarna welke fases ze allemaal door moet, voordat ze dit inmense verlies een plek kan geven. Vluchten in alcohol, meditatie, een medium bezoeken. Ze probeert echt van alles. Aan het eind van het boek heeft ze het na jaren eindelijk een plek gegeven en heeft ze haar rust gevonden. Dan is ze pas ook in staat om dit boek te schrijven.
Maar ook dan is al het leed nog niet geleden. De ouders van Daphne Tweebeeke wilden niet dat dit boek uitgegeven zou worden, omdat het veel privé-informatie over hun overleden dochter bevat.
De eerste uitgever durfde het dan ook niet aan, maar gelukkig de tweede uitgever wel.
Daarnaast zijn ze er ook van overtuigd dat hun dochter waarschijnlijk niet zou zijn overleden als er een traumahelikopter ingezet was en hun dochter dus eerder geholpen zou zijn door artsen. Maar deze mag niet vliegen bij de historische stad Petra.

Voor liefhebbers van waargebeurde verhalen vind ik dit echt een aanrader.
Het is goed en gedetailleerd geschreven, maar beschrijft vooral hoe liefdevol een intense vriendschap kan zijn. Daarnaast hoe een zoektocht naar aanvaarding van een verlies kan verlopen.....

Reserveer Fatale val in onze catalogus

Gabrielle

Lezen en steeds weer meer lezen

Een paar jaar geleden las ik het boek De jongen in de gestreepte pyama van John Boyne. Kortgeleden las ik zijn nieuwe boek: De witte veer, over dilemma's van gewetensbezwaarden en vriendschap.

Waar het over gaat
September 1919. De twintigjarige Tristan Sadler neemt een trein van Londen naar Norwich om een pakketje brieven te overhandigen aan Marian Bancroft. Tristan vocht tijdens de Eerste Wereldoorlog aan de zijde van Marians broer Will. De brieven zijn echter niet de ware reden van Tristans bezoek: hij draagt een groot geheim met zich mee. Terwijl ze samen wandelen door de straten van een stad die nog steeds moet bekomen van de schok van de oorlog, hoopt Tristan zijn hart te luchten bij Marian en haalt hij herinneringen op aan de oorlog. In 1917 legde Will midden op het slagveld zijn wapens neer en verklaarde dat hij gewetensbezwaarde was geworden, waarna hij ter plekke werd veroordeeld als verrader. De bijzondere vriendschap tussen de twee bracht Tristan korte momenten van groot geluk, maar ook een pijn die dieper en heftiger was dan de fysieke lijdensweg van de loopgravenoorlog...

Meer boeken
Geraakt door deze ontroerende roman heb ik meteen andere titels van Boyne mee naar huis genomen. Lang leve de bibliotheek dus!
Het winterpaleis is weer een juweeltje, over Georgy en Zoya die ons meenemen op een spannende, emotionele reis naar Sint Petersburg in het begin van de twintigste eeuw, naar het Winterpaleis van de tsaar en zijn vrouw. Op de een of andere manier ontroeren de boeken van Boyne: de liefdevolle manier waarop hij over grote thema's uit het leven (liefde, verlies, emoties) schrijft fascineren. Hierna ga ik De scheepsjongen, Dief van de tijd en Noah Barleywater gaat er van door lezen. Ik verheug me erop!
Want:
Als ik lees
Dan ben ik ja en nee
ben ik met de hele wereld samen
helemaal alleen.
(Fragment uit een gedicht van Koos Meinderts

Maria

Reserveer de boeken van John Boyne in onze catalogus