Wie heeft er wél een boek bij zich?

Bij bibliotheek Kennemerwaard hebben we een groep enthousiaste collega's die groepen van het voortgezet onderwijs in de bibliotheek ontvangen en die naar scholen toe gaan. We verzorgen lessen over mediawijsheid en burgerschap en maken de leerlingen wegwijs in de grote hoeveelheid informatie die in de bibliotheek te vinden is.
Dat is heel leuk om te doen, maar soms ook wel een uitdaging. We zijn immers geen leerkrachten. Om onze vaardigheden in het lesgeven aan te scherpen hebben we met z'n allen de korte cursus Lekker voor de groep gedaan. Een leuke cursus met vooral veel praktische tips en trucs.

Eén van de collega's raadde ons aan het boek Wie heeft er wél een boek bij zich? van Johan Goossens eens te lezen. Dit boek geeft vooral een humoristische inkijk in het leven van een leerkracht op een ROC, zonder lollig te zijn. Het boek is een bundeling van eerder verschenen columns in Het Parool.

Johan Goossens is in de eerste plaats cabaretier. Als hij leraar Nederlands wordt op een ROC in Amsterdam, proberen zijn nieuwe
collega's hem moed in te praten voor de eerste les: Je moet het nooit persoonlijk opnemen! zeggen ze. Je moet Hakim meteen apart zetten! En ga nooit met Sharyselle in discussie, want dan ben je verloren. En als er iets is, drukken ze hem op het hart, dan bel je gewoon de beveiliging...

Het is geen gemakkelijke school, een ROC in Amsterdam. Goossens geeft les op niveau 2. Zijn ervaringen op school leveren hem veel stof op voor zijn cabaretprogramma. De eerste dag voelt hij angst. De klas is chaotisch en nauwelijks stil te krijgen. Dan vraagt één van de leerlingen hem plots of hij soms homo is. Als het ja hem uit de mond floept is het opeens doodstil in de klas.

De leerlingen maken het hun docenten zo moeilijk mogelijk. Ze overladen hen met leugens. Eén meisje deinst er zelfs niet voor terug om borstkanker voor te wenden. Als de hele klas een vrolijke kaart voor haar aan het schrijven is op de dag van haar operatie hoort Goossens later van een leerling dat ze die dag gewoon in de coffeeshop zat. Toch zijn ze blij als hij ze aan het eind van het jaar op een ijsje trakteert, onder de indruk dat hij dat uit eigen zak betaalt. Indrukwekkend is ook het stukje over de rapportvergadering. Jongens worden gepest, meisjes worden uitgehuwelijkt. De vaak bizarre gezinsverhoudingen zijn meer onderwerp van discussie dan de cijfers.

Wie heeft er wél een boek bij zich? is een leuk boekje. Leuk om te lezen als je les wilt geven op een ROC, als je kinderen hebt die op een ROC zitten of als je gewoon interesse hebt in het onderwijs.

Nieuwsgierig geworden?
Wie heeft er wél een boek bij zich? is hier te reserveren in onze catalogus.

Chris

Praten over kunst in de ouderkamer

Ouderkamers
Ouderkamers: plekken op school waar ouders elkaar kunnen ontmoeten en meer. In Alkmaar ben ik er namens de bibliotheek al vaak te gast geweest.

Met zware kunstboeken op de fiets
Deze keer gaan we, op verzoek van de ouders, praten over kunst. Mooie (en zware) kunstboeken mee op de fiets. We lezen samen het verhaal "Het blauwe meisje" uit het Het grote Rijksmuseum voorleesboek. We praten over wat kunst eigenlijk is. Kun je dat wel zeggen? Iemand wordt er een beetje boos van: "Als ik dat zie, denk ik: dat kan ik ook! Waarom ben ik dan geen kunstenaar?" We missen meer kunst uit andere culturen en beloven er voor de volgende keer naar op zoek te gaan, of bijvoorbeeld een kunstvoorwerp mee te nemen.



Huiselijkheid en veiligheid
We bekijken kunstboeken. Iedere deelnemer kiest een schilderij dat hem/haar aanspreekt en vertelt er iets over. Een stille deelneemster overwint haar schroom en verrast met een mooie uitspraak: "De sfeer van dit schilderij is huiselijkheid en veiligheid. Daar draait het in het leven om".

Fantasie en detail
Ik heb twee schilderijen gekozen die we samen gaan bekijken. Wat zie je? Wat roept het bij je op? Ik ben verrast hoe lang de groep geboeid blijft door een schilderij en hoeveel woorden er op het grote vel papier terecht komen. Veel fantasie, maar ook veel oog voor detail. Uiteindelijk proberen we van alle woorden een verhaaltje te maken. Dan barst de fantasie helemaal los.

Je wordt er slim van!
Leuk om dit samen met de ouders te doen. Verschillende ouders komen met het idee om samen een keer naar een museum gaan. Sommigen bedenken dat ze er toch eens een keer met de kinderen heen kunnen gaan.
Kunst blijkt een leuk thema voor alle deelnemers. Als je moeite hebt met de Nederlandse taal, oefen je zo ook nog eens woordenschat en praten. En het kan zelfs meer met je doen. Een deelnemer zei het zo: "Ik vind het mooi en nuttig om naar de schilderijen te kijken en erover te praten. Nuttig, omdat je hersenen erbij moeten werken. Je wordt er slim van!

Het Grote Rijksmuseum Voorleesboek kun je uiteraard reserveren.

Charlotte

Popronde 2015

Popronde is een landelijk reizend festival dat elk najaar in de periode van september tot en met november plaatsvindt in een groot aantal steden door het hele land. Dit is gratis toegankelijk.

In 2015 strijkt Popronde neer in 38 steden: van Leeuwarden tot Middelburg, van Venlo tot Alkmaar en van Deventer tot Den Haag, elk jaar doen er meer steden mee en wordt de selectie van bands die meedoen ook groter.


Eén weekend in het jaar is het centrum van een stad het festivalterrein en is de stad  de etalage voor een nieuwe generatie popmuzikanten. In elke stad treden op één avond circa 35 opkomende Nederlandse bands en artiesten op bij een twintigtal podia. De deelnemende podia zijn cafés, galeries, theatertjes, bibliotheken, platenzaken, kerken en clubs in het centrum van een stad.

De Popronde is voor (nog) onbekende bands de mogelijkheid zich te presenteren buiten de eigen regio en intensieve tour-en speelervaring op te doen. De programmering is niet gebonden aan een muziekstijl en geeft een overzicht van wat op live muziekgebied - buiten de mainstream om - in Nederland gebeurt. Van metal tot hiphop, van singer-songwriters tot drum 'n bass, van rock tot blues, bijna elk genre is vertegenwoordigd.

Kweekvijver
Het publiek kan gewapend met een programmaboekje van act naar act 'zappen'. De bands die spelen zijn afkomstig uit heel Nederland en krijgen middels de Popronde de mogelijkheid zich te presenteren voor publiek, pers en programmeurs van plaatselijke podia en festivals.
Het is voor beginnende bands - hoe goed ook - vaak moeilijk om buiten hun eigen regio optredens te regelen en publiek te trekken. Hier biedt de Popronde kansen  
Popronde is een kweekvijver en het festival is een opstap naar zalen en festivals buiten de eigen regio, naar een groter publiek en naar een mooie carrière in de muziek business.

CD lenen of reserveren van eerdere deelnemers? klik op de link
Voorbeelden van deelnemers uit het verleden die het ver hebben geschopt: Racoon, De Staat,  Dotan, Chef' Special, Go Back to the Zoo, Blaudzun, Mister & Mississippi, Roosbeef, Kensington en Lucky Fonz III .

Laagdrempelige locaties
Het festival vindt plaats in een circuit van laagdrempelige locaties die onderling verschillen qua grootte en sfeer. Daardoor kan men s'middags en s'avonds, gratis, veel bands checken. Daarbij ligt het accent niet op "namen of trekkers", maar op een divers, veelzijdig en kwalitatief goed programma. Op deze wijze wordt het voor publiek aantrekkelijk nieuwe bands te ontdekken in eigen stad bij podia - die normaliter niet of nauwelijks programmeren - op onderlinge loopafstand en in sfeervolle setting.

Jaarlijks worden ca. 135 bands uit de ca. 1300 aanmeldingen geselecteerd. Door een brede groep professionals die werkzaam zijn in de muziekindustrie. Zie hier Selectiecommissie. De Popronde is een showcasefestival en bevat zeker geen wedstrijdelement!

De Popronde
Strijkt op vrijdag 1 november neer in Hoorn en 13 november in Alkmaar! 
Gaat dat zien!!

Ferrantefever

De geniale vriendin

Jaren 50
Het zal wel te maken hebben met mijn eigen jeugd in de jaren 50 en 60 dat ik meteen in de ban kwam van De geniale vriendin van Elena Ferrante. Mijn jeugd was minder gewelddadig maar er broeide wel van alles tussen de verschillende geloofsovertuigingen. Bij Ferrante is vreemd genoeg het geloof minder aanwezig (ik denk dat het vanzelfsprekend was dat IEDEREEN katholiek was), maar er speelt op de achtergrond dan al het geweld van de Napolitaanse maffia, de stad waar alle boeken zich afspelen (het is een vierluik, waarvan nu pas twee delen zijn vertaald).

Vrouwenemancipatie
Het centrale thema in de boeken (ik heb de afgelopen maand ook De verlaten dochter en Dagen van verlating gelezen) is het zoeken naar identiteit van een jonge (en later wat oudere) vrouw. In De geniale vriendin je ontworstelen uit een armoedig milieu door naar het Gymnasium te gaan, in de andere boeken de hunkering naar vrijheid tijdens het gevangen zijn als echtgenote en moeder.

Vriendschap
Maar eigenlijk gaat het boek op een dieper niveau over een vriendschap die een heel leven zal duren ondanks dat de levens van de twee hoofdpersonen zo'n totaal verschillende wending zullen nemen. Lila, de vriendin is eigenlijk de intelligentste van de twee, maar Elena gaat uiteindelijk naar het Gymnasium terwijl Lila bij de schoenmakerij van haar vader terecht komt en met de kruidenier trouwt als ze pas zestien is. Die vriendschap wordt met een intensiteit beschreven die vrij zeldzaam is. Elk detail van al die jaren wordt zodanig beschreven dat je er bijna bij bent. Na het lezen wil je deze mensen tegenkomen, met ze praten. Je wilt vragen aan Lila hoe zij de dingen heeft ervaren. Maar alles zal steeds vanuit het perspectief van Elena vertelt worden. Ik kan niet wachten op het volgende deel, De nieuwe achternaam, dat volgens de recensies begint waar het eerste deel eindigt.

Zo veel ellende...

De vreselijke berichten vliegen je om de oren. Een klein jongetje in de branding, tientallen vluchtelingen in gammele bootjes, hele gezinnen die bij de grens van diverse landen in de verdrukking raken. Het is moeilijk daar je ogen voor te sluiten. Op social media, televisie en in de kranten word je continu geconfronteerd met de ellende van de wereld. Die ellende komt steeds dichterbij. Vandaag werd bekend dat Alkmaar 600 vluchtelingen gaat huisvesten. In Heerhugowaard zijn ook al vele asielzoekers gearriveerd. Als programmeur van een bibliotheek vraag je je dan af wat je moet doen. De neiging om direct op de actualiteit in te springen en je hart te laten spreken is groot.

Na de eerste emotionele impulsen blijven we bij de bieb echter bij onze kracht. Natuurlijk kunnen we meeliften op de hype en slaapzakken bij elkaar zoeken, kinderspeelgoed verzamelen of vrijwilligers werven. Er zijn echter heel veel organisaties die daar veel beter in zijn. Die zijn uitgerust voor dit soort activiteiten. Wij kunnen informatie verstrekken. Daarin zijn wij goed. Zorgen dat mensen vanuit verschillende punten en invalshoeken kennis op doen over de actualiteit. Voors én tegens. Dé manier om bewustzijn te genereren en iedereen zich zijn eigen mening te laten vormen. Maar wel met de juiste informatie. En dus zijn we bezig met de voorbereidingen van avonden vol achtergronden.

Ik mag u, heet van de naald, vertellen dat we Mo Samuel gestrikt hebben. Deze Midden-Oostenexpert is vaak te zien bij De Wereld Draait Door en komt op 17 november naar Bibliotheek Kennemerwaard. Dat is nog zulk vers nieuws, dat de kaartverkoop nog niet eens gestart is. Waarom we Mo uitnodigen? Om te vertellen hoe het nu zit met die vluchtelingen. Waar komen ze nu vandaan en waarom gaan ze daar eigenlijk weg. Wat zoeken ze hier nu echt? En waardoor worden ze verdreven. Geen fabels, alleen feiten. Maar wel op een toegankelijke en menselijke manier gebracht. En dat doen we vaker binnen onze serie 'Brandhaarden en Wereldnieuws'. Op 12 november komt journaliste Manon Stravens namelijk alles vertellen over Boko Haram. Want met al die vluchtelingen uit Syrië, zou je bijna vergeten dat er nog veel meer gaande is in de wereld.

Aanraders voor en door u

Aanraders
Nieuw vanaf nu in de bibliotheeklocaties Alkmaar Centrum en Heerhugowaard: Aanraders voor en door u!

Heb je een prachtig boek gelezen, een mooie film gezien of bijzondere muziek beluisterd uit onze collectie?
Wil je dit graag delen met andere bezoekers, vul dan een Aanrader boekenlegger in en vertel kort waarom het materiaal de moeite waard is om te lezen. De Aanraders kun je halen bij de servicebalies.

Mijn aanraders
Ik begin maar meteen met vier van mijn favorieten:
Gewist van Marco Kunst: een lekker leesbaar science fiction boek van de Nederlandse schrijver Marco Kunst die voor dit boek het Charlotte Köhler Stipendium kreeg.
Een planeet in je hoofd van Sally Gardner: deze dystopie dingt mee naar de Jonge Jury 2016 en heb ik uitgebreid besproken in dit blog
Orange is the new black, de Netflix-hitserie over Piper Kerman die 10 jaar na een begane drugsmisdaad alsnog de gevangenis in moet, de serie en het boek heb ik beiden eerder besproken.
De Zweedse tv-serie Real humans, waarvan ik met smart op seizoen 3 wacht. De centrale vraag is of de hubots (humanoïde robots) zelfbeschikkingsrecht hebben en zelfbewust zijn.

Gewist van Marco Kunst kun je reserveren

Lees Een planeet in je hoofd van Sally Gardner!

De tv-serie Orange is the new black en het boek van Piper Kerman zijn de moeite van het kijken en lezen waard.

Wat maakt een mens tot mens? Die vraag wordt besproken in Real humans.

Sanneke

Hoe begin je een dierentuin?

Charme
Zoals uit mijn blogberichten mag blijken heb ik geen probleem met actie- en avonturenreeksen. Deze tijd vraagt daarbij om flitsend, snel, compact en voortdurend van accent verschuivend materiaal. Maar soms heb ik behoefte aan een rustiger tempo. Kan ik ervan genieten als het met name om sfeer en karakters gaat, waarbij eenvoud de boventoon voert en het verhaal alle tijd krijgt om zich te ontwikkelen. En waarbij niet alles meteen zwaar dramatisch hoeft te zijn.Vaak grijp ik dan terug op oudere series. Maar ook vandaag de dag zijn er nog zeker series met een dergelijke charme. Our Zoo is er een sprekend voorbeeld van.

Waar gebeurd
George Mottershead is een soldaat die na de eerste wereldoorlog met een trauma kampt. Vrijheid is voor hem het hoogste goed. Van mensen en van dieren. Daarom biedt hij onderdak aan afgedankte dieren, wat in zijn bescheiden woning al gauw uit de hand loopt. In de jaren van de depressie slaagt hij er echter in om voor relatief weinig geld een landhuis met veel grond op de kop te tikken. Daar wil hij een dierentuin zonder kooien en afrastering bouwen. Zijn nieuwe dorpsgenoten zien het met lede ogen aan. En zijn eigen familie is ook niet meteen overtuigd.
Het verhaal is gebaseerd op de daadwerkelijke totstandkoming van Chester Zoo in Upton by Chester in Cheshire. Dat is inmiddels een van de grootste dierentuinen van het Verenigd Koninkrijk. En herbergt meer dan honderdvijftig diersoorten die bekend staan als bedreigd. Laat de serie je verleiden om er eens te kijken. En je te verbazen waartoe zo'n bescheiden opzet vanuit één familie met beperkte middelen, maar veel inzet en een sterke visie toe kan leiden.

Sfeer
De dertiger jaren zijn prachtig in alle finesses neergezet. In tinten van bruin grijs en goudgeel. Gewoonten en gebruiken krijgen ruim de aandacht. Het gaat eenvoudigweg om het dagelijks leven in zijn zorgelijkheid, maar ook in zijn humor en zonnige invalshoeken. Prachtig gespeeld en ontroerend zonder dat daar overdreven op wordt gestuurd. Net als de dorpelingen zul je niet aan een blije glimlach ontkomen als net ingekocht penguins vanuit een gestrande vrachtwagen door het dorp naar de dierentuin moeten worden gewandeld. Genietend van al die kleine vreugden.

Mooi afgerond
Our Zoo bestaat uit zes afleveringen en daarmee één seizoen. Daar werd door velen teleurgesteld op gereageerd. We willen altijd meer, meer. Maar soms is een verhaal prachtig in één seizoen rond verteld. Het zou dan juist jammer zijn om het verder uit te melken. Our Zoo vertelt in één seizoen alles wat het in essentie te zeggen heeft. Op een bewonderenswaardige ingetogen manier. Gaat dit kleinood zien.



Reserveer Our Zoo in onze catalogus