De magie is terug

Vloek
Er was eens ... een bijzondere sprookjesserie op televisie. Die je nu op dvd in de bieb kunt lenen om zonder onderbrekingen (nog eens) te ondergaan. Once Upon a Time zit inmiddels in het vierde seizoen in Amerika (waarvan de eerste twee op dvd zijn verschenen). Net als hoofdrolspeelster Emma Swan kun je je mee laten trekken in wonderbare werelden.
Zij wordt letterlijk meegesleept door haar tienjarige zoontje die zij bij zijn geboorte heeft afgestaan. Hij weet haar te vinden en naar zijn woonplaats Storybrooke te brengen waar de tijd letterlijk heeft stilgestaan. Henry gelooft dat alle verhalen in zijn sprookjesboek echt zijn. En dat de inwoners gevangen zitten in de gewone wereld door een vloek van zijn adoptiemoeder. Emma zou de enige zijn die de vloek kan verbreken. Is dit een overspannen verbeelding? Als Emma in Storybrooke aankomt, begint de plaatselijke torenklok spontaan weer te lopen ...

Wonderwerelden
Once Upon a Time komt uit de koker van Edward Kitsis en Adam Horowitz die ook als schrijvers bij Lost betrokken waren. Dat kun je merken, want er zijn veel subtiele verwijzingen naar die serie. Denk aan Oceanic Airlines en Apollo-repen en kijk eens wat voor whiskey er geschonken wordt. Er zijn ook verschillende spelers uit Lost hier terecht gekomen.
Vijzel als het even kan met name je sprookjeskennis op, want dan beleef je veel meer plezier aan de vele verhaallijnen.Via The Enchanted Forest, waar we in flashbacks belanden, worden sprookjesfiguren en vertellingen van over de hele wereld aan elkaar geknoopt. Naast The Enchanted Forest beland je bovendien in de werelden Neverland, Wonderland, Netherworld en Land Without Color. De beelden zijn letterlijk betoverend en daar kun je je ontspannen aan overgeven. Maar als je het verhaal goed wilt volgen is er wat investering nodig. Je spint dan wel gauw goud.

Amusement en moraal
Sprookjes entertainen ons, maar spiegelen ook indirect hoe we ons in het dagelijks leven (kunnen) gedragen. Once Upon a Time versterkt dit door een laag alledaagse werkelijkheid aan te brengen en de personages tussen realiteit en fantasie heen en weer te laten schieten. Waarbij hun uitingen in de verschillende werelden elkaar beïnvloeden. Ontroerend, eng, spannend, grappig en dramatisch. Willen we niet allemaal bij tijd en wijle meer magie in ons leven? Laat je de weg wijzen. Of liever gezegd de (kronkelige) wegen.
In Amerika is er al een spin-off serie verschenen: Once Upon a Time in Wonderland. Je kunt je niet genoeg laten betoveren.


Raoul

Reserveer Once Upon a Time in onze catalogus

Amsterdam - Delphi

Amsterdam - Delphi

Mensen die mij goed kennen weten dat ik geen reislustig type ben. Integendeel zelfs. Ik vind  op vakantie gaan in ons mooie kikkerlandje vaak al heel leuk en ver genoeg. Neemt niet weg dat ik heel erg kan genieten van de reisavonturen in verre landen van anderen. Toen een klant me attent maakte op Amsterdam - Delphi en dat ze zo genoten had van dit boek was mijn keuze snel gemaakt. Het boek is geschreven door Rosita Steenbeek, die ooit de 'muze' van de beroemde regisseur  Fellini was. Daarnaast heeft ze veel romans op haar naam staan. De meeste daarvan spelen zich af in Rome. Dat is niet vreemd aangezien dat de plek is waar ze het grootste deel van het jaar woont. Haar debuut maakte ze in 1994 met De laatste vrouw, dat meteen in vele talen vertaald werd. En daarna volgden nog vele andere titels.

Rosita Steenbeek

Rosita heeft in haar leven al de nodige ellende meegemaakt. En dat begon al toen ze op 13-jarige leeftijd een hersenbloeding kreeg. In 2002 kreeg ze samen met haar moeder en een achterneef een ernstig auto-ongeluk. Haar moeder en zij raakten daarbij zwaargewond, maar de achterneef vond hierbij de dood. Over dit vreselijke ongeluk en vooral de verwerking ervan schreef ze in Intensive Care. Toch is ze van nature een positief ingesteld mens, die alles uit het leven wil halen wat erin zit.

Wat te doen dus als je vriend je meermalen vraagt om samen met hem een lange fietstocht te ondernemen? Omdat ze zelden of nooit fietst zegt ze telkens nee. Totdat ze op een dag besluit dit avontuur aan te gaan, zij het op haar voorwaarden: op een fiets in haar lievelingskleur hardroze. En zij bepaalt het eindpunt: het orakel in Delphi (ligt in Griekenland). Als alle broodnodige voorbereidingen zijn getroffen kan de 3000 kilometer lange tocht beginnen. Rosita weet kostelijk en beeldend te vertellen.

En als lezer zie je hun belevenissen gedurende de 42 dagen durende tocht zo voor je geestesoog verschijnen. En is dit laatste niet het geval dan heb je nog de vele kleurenfoto's, die gemaakt zijn door haar vriend die fotograaf van beroep is, om je daarbij te helpen. Ik heb genoten van dit boek en heb veel bijgeleerd over diverse Europese landen.

Ook nieuwsgierig geworden naar de fietsbelevenissen van Rosita? Reserveer het boek dan hier in onze catalogus.

Gabrielle

Before The Dawn

Feel it
In 1978, ik was vijf, was daar ineens Kate Bush. Muziek uit mijn jeugd waar ik nog steeds diep van onder de indruk ben.
Twitter ontplofte in maart jl. toen bekend werd dat ze weer ging optreden, voor het eerst sinds 1979. En ik ontplofte toen het me lukte om twee kaartjes te bemachtigen voor het tweede optreden op woensdag 27 augustus. Hoe omschrijf ik het gevoel, de achtbaan van emoties van die avond? Ik doe een poging met referentie naar 50 Words for Snow, de laatste cd van Kate Bush.

50 Words for Kate
Spectaculair. Mindblowing. Kippenvel. Unbelievable. Theater. Popconcert. Tranen. Blackbird. Sensationeel. Verbluffend. Indrukwekkend. Awe-inspiring. Groots. Mind-boggling. The Ninth Wave. Sky of Honey. Note-perfect. Sensationeel. Spellbinding. Krachtig. Geniaal. Stunning. Uplifting. Audacious. Extraordinary. Mind-bending. Ongelooflijk. Eigenzinnig. Verbluffend. Gedurfd. Bedlam. Baffling. Jaw-dropping.
En het absurde besef dat dáár, op dat podium, Kate Bush staat. En dat ik erbij ben.

Luisteren hoe Kate Bush nu klinkt? We hebben zowel de eerste als laatste cd's in collectie.

Sanneke

Laat je raken

Autisme
Het lijkt een flauwe woordspeling, maar het gebeurt echt niet vaak dat een tv-serie me zo raakt als Touch. Een serie anders dan welke reeks ook. Martin Bohm is een vader die alleen voor zijn zoon Jake zorgt nadat zijn vrouw bij de gebeurtenissen van 9/11 om het leven is gekomen. Jake lijkt autistisch omdat hij niet spreekt en niet aangeraakt wil worden. Het liefst is hij op zichzelf bezig met ingewikkelde mathematische structuren op papier of van diverse materialen gebouwd. Martin komt er achter dat Jake op die manier met hem probeert te communiceren. Maar ook dat Jake iets bijzonders van hem wil.
Tegelijkertijd moet hij de kinderbescherming ervan zien te overtuigen dat hij in staat is om  voor Jake te blijven zorgen.

Verbindingen
Touch gaat uit van een oude overtuiging dat de levens van mensen in netwerken over de hele wereld aan elkaar gelinkt zijn, ook al zijn ze niet van elkaars bestaan op de hoogte. Wat de één doet, heeft invloed op alle andere (onbewuste) deelnemers aan een bepaald netwerk. Jake kan die netwerken zien en voelt wanneer er iets dramatisch uit balans lijkt te raken. Dat doet hem fysiek pijn. Hij geeft telkens  nummers aan zijn vader door die als rode draad naar de gevoelige plekken leiden. Martin moet er dan achter komen wat hij kan doen om het evenwicht te herstellen.

Hoop
Dat laatste heeft de overhand en dit is dan ook een heerlijk positieve serie. Die bepaald niet de ellende in de wereld onderschat, maar uit gaat van het goede in de mensen, gelooft in wat wij kunnen en aangeeft hoe we ondersteund worden (zonder er religie bij te betrekken). Er zijn harmonische patronen die ons ter beschikking staan en het is ontroerend mooi om te ontdekken wat die kunnen zijn en hoe sommigen daar mee om gaan. Voor zowel wetenschap als religie ligt dit moeilijk. De kinderpsycholoog die Jake onderzoekt, krijgt bijvoorbeeld meteen een demonstratie van Jake's vermogens als hij ongevraagd het telefoonnummer weergeeft  van haar moeder waar ze al lang geen contact meer mee heeft. Toch bestaat haar eerste proef uit plaatjes van dieren waar hij een geluid bij moet zoeken. Om vast te stellen of hij wel connecties kan maken.

Aandacht
Tim Kring is de bedenker van deze reeks (net als van de show Heroes die ik eerder in dit blog besprak). Hoopvol en op een niet sentimentele wijze emotioneel is dit niet een serie om zomaar even uit de kast te trekken. De connecties in elke aflevering vormen lagen in lagen en vragen dan ook volledige aandacht. Vele 'toevallige' passanten krijgen een vast terugkerende rol en alle details zijn van belang. Kijken naar Touch vraagt heel wat van je, maar je krijgt er veel meer voor terug. Durf het aan. Dit mag je werkelijk niet missen.


Raoul

Reserveer Touch in onze catalogus

Tsjik

Fragment

´Hoe kom je nou bij saaie lul?´ vroeg Tsjik en ik vroeg hem of hij eigenlijk wist waarom ik überhaupt met hem naar Walachije was gegaan. Namelijk omdat ik een saaie lul was, zelfs zo erg dat ik niet eens uitgenodigd werd voor een feest waarvoor iedereen uitgenodigd werd, en omdat ik op z´n minst eenmaal in m´n leven géén saaie lul wilde zijn, en Tsjik verklaarde dat ik niet goed snik was en dat hij zich sinds hij mij kende nog geen seconde had verveeld. Dat het integendeel zo ongeveer de spannendste en geweldigste week van ons leven was geweest, en toen praatten we over de spannendste en geweldigste week van ons leven en het was echt bijna niet te verdragen dat die nu voorbij zou zijn.

Het boek.

Je bent veertien. Je zit in de tweede van het gymnasium. Je vindt jezelf een loser, een lafaard, een saaie lul. Bovendien ben je smoorverliefd op Tatjana, het mooiste meisje van de klas en natuurlijk ziet ze jou niet staan.

Maik Klingenberg, zoon van een failliete makelaar en een alcoholistische moeder is één van de hoofdpersonen in dit hilarische, te gekke boek.

Zoals gezegd, Maik vindt zichzelf absoluut niet interessant.

Dan, halverwege het schooljaar, komt Tsjik, de tweede hoofdpersoon, bij hem in de klas, een 15-jarige Russische immigrant en niet bepaald het toonbeeld van integratie. Hij is asociaal, arm en stinkt naar drank.

De zomervakantie begint: Maiks moeder gaat naar een afkickkliniek en zijn  vader gaat twee weken op zakenreis met zijn blonde 'assistente'.

Maik voorziet een lange, saaie zomervakantie, hangend bij het zwembad van de ouderlijke villa  en hij is ook niet uitgenodigd voor het verjaardagsfeest van Tatjana. Tja, wat moet zij ook met zo'n loser.

En dan verschijnt Tsjik bij het zwembad in een lichtblauwe 'geleende', gammele Lada.

Tsjik haalt Maik over om met hem naar Walachije te gaan. Op goed geluk beginnen de twee tieners een reis dwars door het oosten van Duitsland.

Ze komen op de meest onmogelijke plekken terecht, ontmoeten bizarre personen en verongelukken tweemaal.

Na het tweede ongeluk eindigt de reis en moeten ze uiteindelijk voor de rechter verschijnen.

De twee jongens zijn echter geen eenzame tieners meer; ze zijn vrienden geworden die het voor elkaar opnemen. 

De auteur, Wolfgang Herrndorf, weet zich meesterlijk in de leefwereld én in de taal van de jongeren te verplaatsen.

Ga mee op avontuur met Maik en Tsjik in hun Lada en laat je verrassen; een heerlijk boek.

Tsjik is te reserveren in de catalogus van de bibliotheek.

Jeannette

Het gouden poppenhuis

Toen ik voor de eerste keer het boek het huis aan de gouden bocht zag, viel ik direct voor de kaft, de voorkant van het boek. Je kijkt door het raam naar buiten waar je dure statige herenhuizen aantreft. Het symboliseert een rijk leven waarin de mensen die daar wonen tevreden kunnen zijn. Maar als de ramen worden gesloten, blijkt dat het lang niet altijd geluk is wat men aantreft.


Huwelijk

Als Petronella Oortman aankomt bij het huis in de bocht van de Herengracht staat haar echtgenoot, de rijke VOC koopman Johannes Brandt haar niet op te wachten. Sterker nog, hij blijkt niet thuis te zijn, zodat ze wordt ontvangen door haar schoonzus, Maren. Er begint voor Nella een heel nieuw leven in een wereld die zij niet kent. De verhoudingen tussen de diverse gezinsleden, tussen man en vrouw, tussen broer en zus is zodanig gecompliceerd, dat je als lezer soms met kromme tenen aan het lezen bent. En dat is knap, heel knap geschreven.

Je gelooft in Nella, wordt samen volwassen in een zeer korte tijd, rent met haar mee door de straten en ontvangt samen een pakje. Want om haar tevreden te stellen, krijgt ze van haar man Johannes een poppenhuis. En niet zomaar een poppenhuis, nee, het is een replica van het huis aan de gouden bocht. Ze mag zelf het huis inrichten, meubeltjes laten maken en Nella stort zich vol overgave op deze vrijetijdsbesteding. Elke keer dat ze de meubelmaker een bericht heeft gestuurd komt de vreugde en later de angst die de pakketjes met zich meebrengen. Zo worden de levens van de bewoners beheerst door het poppenhuis.

Schrijfster

De schrijfster van het boek, Jessie Burton (1982)  heeft met dit materiaal een verhaal geschreven dat zo meeslepend is, dat je je in de gouden eeuw waant. De karakters worden buitengewoon goed neergezet, je groeit mee met de naïeve Nella, de verbitterde Maren, de gediscrimineerde Otto en het dienstmeisje Cornelia. Je ervaart de groei, de wanhoop, de wil om te overleven.

Dit is het debuut van deze jonge schrijfster, die zich heel goed heeft ingelezen en research heeft gedaan. Daarom is het huis aan de gouden bocht zo'n juweel. Het is wachten op de verfilming. Voorlopig zal het eerst in meer dan 30 landen als boek verschijnen. En we kunnen zeker meer verwachten. Als het van dit niveau blijft, (en daar kunnen we zeker van uit gaan) kunnen we alleen maar hopen dat ze heel veel zal gaan schrijven!

Reserveer hier het boek Het huis aan de gouden bocht in de catalogus van de bibliotheek

Wil je meer weten over het poppenhuis van Petronella Oortman?

Reserveer hier het boek waarin je alles te weten komt over het poppenhuis van Petronella Oortman

Irene

De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pegrimsjaren

De kleurige kaft
Soms lees ik een boek vanwege de kaft. Ook de kaft van dit laatste boek van de Japanner Haruki Murukami intrigeerde me en na meerdere positieve reacties op dit boek, De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren, ben ik het gaan lezen. Als je de eerst keer naar de kaft kijkt zie je niets anders dan kleurige strepen die met elkaar het profiel van een man achterlaten. Nu ik het boek uit heb zeggen mij die strepen veel meer! Het zijn de kleuren van de personages in het boek. Tsukuru is naar zijn idee kleurloos en zijn profiel komt in het midden van deze strepen aan de voor- en achterkant tevoorschijn.

Het verdriet
Tsukuru is in zijn jeugd lid van een hele hechte vriendengroep maar als hij een jaar of 20 is wordt hij door de andere vier zonder dat ze een rede hiervoor geven uit de groep gezet. Dit vindt hij zo erg dat hij bijna dood gaat van verdriet. Nu is hij 36 en heeft nog steeds te kampen met deze herinneringen. Zijn nieuwe vriendin merkt dit en stelt hem voor hier iets aan te doen. Dan begint hij met een zoektocht naar antwoorden...




Le mal du pays
Nu ik dit blog en op Google wat recensies nalees heb ik ook de muziek, die als een rode draad door dit boek heen loopt, gevonden. Het is een melodie die Tsukuru uit zijn jeugd kent omdat één van de vriendinnen uit de vriendinnengroep dit kon spelen. Het is de een stuk van Frans Liszt genaamd De pelgrimsjaren en dan vooral het deel Le mal du pays. Dan kom je direct weer bij de titel die dus een dubbele inhoud heeft. Mooi!

Vragen en nog meer vragen...
Het boek zit vol raadsels maar worden helaas niet allemaal opgelost. Er blijft nog genoeg voor de verbeelding over. Naar mijn idee een super leesclub boek!

Reserveer hier De Kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren

Ingeborg