Dansen in de hemel

Debuut

Dansen in de hemel is de debuutroman van Michael Pilarczyk. Hij is bekend geworden door radio en televisie, onder andere  als  VJ bij The Music Factory en presentator bij RTL 4. Het boek is voor een groot deel fictie, maar de schrijver vermeldt achterin dat  sommige fragmenten deels zijn gebaseerd op waargebeurde situaties. Als lezer wil je dan natuurlijk weten welke fragmenten dat zijn. Hoewel iedereen wel zo'n vermoeden zal hebben welke dat zouden kunnen zijn, wetende in wat voor wereld (vol met drank, drugs en verleidelijke vrouwen) hij zich jarenlang  heeft bevonden. Hoofdpersoon is Mishka Kamadev, een romanticus met een te groot verlangen naar passie, roem en rijkdom. Aan de ene kant leidt hij een zeer succesvol leven als beroemde DJ. Aan de andere kant heeft hij thuis de zorg voor zijn vrouw Lisa, die aan Cystic Fibrosis lijdt. Een ziekte die zeer progressief kan voorlopen. Mishka begint al snel afleiding te zoeken in drank, drugs en begint een verhouding met Isabelle. Op fincancieel vlak verloopt zijn leven net zo grillig. Als DJ heeft hij zeer veel geld verdiend, maar op de beurs verliest hij zijn fortuin. Ondanks alle narigheid blijft hij door knokken op alle terreinen. En keert het tij zich.
Maar  het boek kent niet echt een 'happy end'.

Dansen in de hemel is vlot geschreven en leest als een trein. En doet sterk denken aan Komt een vrouw bij de  dokter van Kluun. Het boek spreekt vast veel mensen aan door de herkenbare thema's.
Je  gaat jezelf afvragen wat jij zou doen als je in de schoenen  van Mishka had gestaan.
Nieuwsgierig geworden door bovenstaande? Hieronder kan je een boektrailer bekijken, waarin een aantal BN'ers een fragment voorlezen.




Michael Pilarczyk heeft drie jaar gedaan over het schrijven van dit boek. Maar omdat hij het schrijven voornamelijk deed tijdens zijn zeilreizen  rond de wereld is dit misschien nog
geeneens zo lang. Zijn jarenlange werk is zeker niet voor niets geweest,  omdat het boek een groot succes is.
Al  in de eerste week na verschijnen stond het op nummer 28 van de Bestseller Top 60.
Michael is tegenwoordig vooral actief als spreker en coach.

Als je dit boek wil lezen kan je hem hier reserveren in onze catalogus.


Gabrielle

a Room with a view

Met ongeveer de helft van al mijn collega's zijn we naar EYE geweest. Het EYE Film Instituut Nederland is een centrum in Amsterdam gewijd aan de cinematografie. Het gebouw staat aan de noordoever van het IJ tegenover het Centraal Station.
Wat een prachtig en indrukwekkend gebouw is dat! Zowel van buiten als van binnen blijf je geboeid door de architectuur, de inrichting en het perspectief dat gecreëerd wordt. De architecten Roman Delugan en Elke Delugan-Meissl hebben het ontworpen. Wat mij vooral opviel zijn de schuine lijnen en taps toelopende ruimtes waarmee een geweldig perspectief ontstaat. De architecten hebben onderzoek gedaan naar de beweeg routes van mensen. Wanneer je bijvoorbeeld in een vierkante ruimte loopt dan blijk je een veel kortere route te lopen dan een anders vormgegeven ruimte. Denk maar aan een stuiterbal, hoe meer variatie hoe onverwachter de stuiterroute. Lijkt me een leuk experiment om daadwerkelijk uit te voeren in EYE, maar dan loopt de verlichting, die er trouwens echt mag wezen, wel enige schade op.
Na een aantal trappen zigzag routes kwamen we in een ruimte die a Room with a view genoemd wordt. Enerzijds omdat er een glazen wand is waardoor je vanaf boven het gebouw in kijkt. Anderzijds omdat er een raam is naar buiten met een uitzicht op de stad en het IJ.
a Room with a view, het is een film.
Ik heb in onze catalogus opgezocht of wij het hebben. Wij hebben de film maar ook het boek. Bij de beschrijving staat het volgende: "Een jonge Engelse besluit na een ontmoeting in Italië zich te onttrekken aan de conventies van haar milieu en haar eigen leven te leiden". En dat is ook wat dit prachtige gebouw doet, onttrekken aan conventies en een eigen leven leiden. Of het boek nu net zo prachtig is als het gebouw kan ik helaas niet zeggen, misschien ga ik het lezen.

Edith

Lezen

Het brilletje van Tsjechov  van Michel Krielaars


Onze boekenclub had zin in Rusland na alle berichtgeving naar aanleiding van de crisis in de Oekraine. Geen beter boek dan dat van Krielaars die er al een paar decennia komt er er veel gereisd heeft. In dit boek trekt hij vergelijkingen tussen het huidige Rusland en het Rusland van Tsjechov en je zou bijna gaan geloven dat er al die tijd niet is verandert.

Harde werker

Beschaving en welzijn kan alleen ontstaan door hard werken en dat heeft Tsjechov zijn hele leven gedaan. Hij kocht het landgoed Melichovo en bouwde in het dorp scholen en brandtorens en verbeterde hij de gezondheidszorg. Maar na vijf jaar vechten gaf hij het project op. De Russen houden niet van verandering en dat is eigenlijk nog steeds zo. De verandering van 1917 left nog in het collective geheugen als een tijd van een land in brand en brute moordenaars. Alleen een krachtige leider kan dat tegenhouden. De mensen zijn er voor de staat, de staat is er niet voor de mensen. Daarom is Poetin zo populair.

Drinken

Ook Krielaars constateert net als Tsjechov dat hoe verder je naar het Oosten reist hoe liberaler de samenleving wordt. De band met het centraal gezag is veel losser, er is minder discriminatie en er is meer verantwoordelijkheidsgevoel. Maar de Chinezen doen er tegenwoordig het werk omdat de Russen te dronken zijn om hun handen uit de mouwen te steken. Dat beeld wat ook door Jelle Brandt Corstius wordt geschetst klopt helemaal. Wat kunnen die Russen drinken. Willen ze beneveld worden om de ellende te ontvluchten, de corruptie, de arrogantie van de macht of kan zo'n systeem onstaan omdat de Russen altijd drinken?

Bijzonder

De opbouw van het boek van Krielaars is bijzonder, het springen van de 19e eeuw naar de 20e en 21e

eeuw en dan laten zien er in wezen niets is verandert. Je leest erin en en je verbaast je.

De magie is terug

Vloek
Er was eens ... een bijzondere sprookjesserie op televisie. Die je nu op dvd in de bieb kunt lenen om zonder onderbrekingen (nog eens) te ondergaan. Once Upon a Time zit inmiddels in het vierde seizoen in Amerika (waarvan de eerste twee op dvd zijn verschenen). Net als hoofdrolspeelster Emma Swan kun je je mee laten trekken in wonderbare werelden.
Zij wordt letterlijk meegesleept door haar tienjarige zoontje die zij bij zijn geboorte heeft afgestaan. Hij weet haar te vinden en naar zijn woonplaats Storybrooke te brengen waar de tijd letterlijk heeft stilgestaan. Henry gelooft dat alle verhalen in zijn sprookjesboek echt zijn. En dat de inwoners gevangen zitten in de gewone wereld door een vloek van zijn adoptiemoeder. Emma zou de enige zijn die de vloek kan verbreken. Is dit een overspannen verbeelding? Als Emma in Storybrooke aankomt, begint de plaatselijke torenklok spontaan weer te lopen ...

Wonderwerelden
Once Upon a Time komt uit de koker van Edward Kitsis en Adam Horowitz die ook als schrijvers bij Lost betrokken waren. Dat kun je merken, want er zijn veel subtiele verwijzingen naar die serie. Denk aan Oceanic Airlines en Apollo-repen en kijk eens wat voor whiskey er geschonken wordt. Er zijn ook verschillende spelers uit Lost hier terecht gekomen.
Vijzel als het even kan met name je sprookjeskennis op, want dan beleef je veel meer plezier aan de vele verhaallijnen.Via The Enchanted Forest, waar we in flashbacks belanden, worden sprookjesfiguren en vertellingen van over de hele wereld aan elkaar geknoopt. Naast The Enchanted Forest beland je bovendien in de werelden Neverland, Wonderland, Netherworld en Land Without Color. De beelden zijn letterlijk betoverend en daar kun je je ontspannen aan overgeven. Maar als je het verhaal goed wilt volgen is er wat investering nodig. Je spint dan wel gauw goud.

Amusement en moraal
Sprookjes entertainen ons, maar spiegelen ook indirect hoe we ons in het dagelijks leven (kunnen) gedragen. Once Upon a Time versterkt dit door een laag alledaagse werkelijkheid aan te brengen en de personages tussen realiteit en fantasie heen en weer te laten schieten. Waarbij hun uitingen in de verschillende werelden elkaar beïnvloeden. Ontroerend, eng, spannend, grappig en dramatisch. Willen we niet allemaal bij tijd en wijle meer magie in ons leven? Laat je de weg wijzen. Of liever gezegd de (kronkelige) wegen.
In Amerika is er al een spin-off serie verschenen: Once Upon a Time in Wonderland. Je kunt je niet genoeg laten betoveren.


Raoul

Reserveer Once Upon a Time in onze catalogus

Amsterdam - Delphi

Amsterdam - Delphi

Mensen die mij goed kennen weten dat ik geen reislustig type ben. Integendeel zelfs. Ik vind  op vakantie gaan in ons mooie kikkerlandje vaak al heel leuk en ver genoeg. Neemt niet weg dat ik heel erg kan genieten van de reisavonturen in verre landen van anderen. Toen een klant me attent maakte op Amsterdam - Delphi en dat ze zo genoten had van dit boek was mijn keuze snel gemaakt. Het boek is geschreven door Rosita Steenbeek, die ooit de 'muze' van de beroemde regisseur  Fellini was. Daarnaast heeft ze veel romans op haar naam staan. De meeste daarvan spelen zich af in Rome. Dat is niet vreemd aangezien dat de plek is waar ze het grootste deel van het jaar woont. Haar debuut maakte ze in 1994 met De laatste vrouw, dat meteen in vele talen vertaald werd. En daarna volgden nog vele andere titels.

Rosita Steenbeek

Rosita heeft in haar leven al de nodige ellende meegemaakt. En dat begon al toen ze op 13-jarige leeftijd een hersenbloeding kreeg. In 2002 kreeg ze samen met haar moeder en een achterneef een ernstig auto-ongeluk. Haar moeder en zij raakten daarbij zwaargewond, maar de achterneef vond hierbij de dood. Over dit vreselijke ongeluk en vooral de verwerking ervan schreef ze in Intensive Care. Toch is ze van nature een positief ingesteld mens, die alles uit het leven wil halen wat erin zit.

Wat te doen dus als je vriend je meermalen vraagt om samen met hem een lange fietstocht te ondernemen? Omdat ze zelden of nooit fietst zegt ze telkens nee. Totdat ze op een dag besluit dit avontuur aan te gaan, zij het op haar voorwaarden: op een fiets in haar lievelingskleur hardroze. En zij bepaalt het eindpunt: het orakel in Delphi (ligt in Griekenland). Als alle broodnodige voorbereidingen zijn getroffen kan de 3000 kilometer lange tocht beginnen. Rosita weet kostelijk en beeldend te vertellen.

En als lezer zie je hun belevenissen gedurende de 42 dagen durende tocht zo voor je geestesoog verschijnen. En is dit laatste niet het geval dan heb je nog de vele kleurenfoto's, die gemaakt zijn door haar vriend die fotograaf van beroep is, om je daarbij te helpen. Ik heb genoten van dit boek en heb veel bijgeleerd over diverse Europese landen.

Ook nieuwsgierig geworden naar de fietsbelevenissen van Rosita? Reserveer het boek dan hier in onze catalogus.

Gabrielle

Before The Dawn

Feel it
In 1978, ik was vijf, was daar ineens Kate Bush. Muziek uit mijn jeugd waar ik nog steeds diep van onder de indruk ben.
Twitter ontplofte in maart jl. toen bekend werd dat ze weer ging optreden, voor het eerst sinds 1979. En ik ontplofte toen het me lukte om twee kaartjes te bemachtigen voor het tweede optreden op woensdag 27 augustus. Hoe omschrijf ik het gevoel, de achtbaan van emoties van die avond? Ik doe een poging met referentie naar 50 Words for Snow, de laatste cd van Kate Bush.

50 Words for Kate
Spectaculair. Mindblowing. Kippenvel. Unbelievable. Theater. Popconcert. Tranen. Blackbird. Sensationeel. Verbluffend. Indrukwekkend. Awe-inspiring. Groots. Mind-boggling. The Ninth Wave. Sky of Honey. Note-perfect. Sensationeel. Spellbinding. Krachtig. Geniaal. Stunning. Uplifting. Audacious. Extraordinary. Mind-bending. Ongelooflijk. Eigenzinnig. Verbluffend. Gedurfd. Bedlam. Baffling. Jaw-dropping.
En het absurde besef dat dáár, op dat podium, Kate Bush staat. En dat ik erbij ben.

Luisteren hoe Kate Bush nu klinkt? We hebben zowel de eerste als laatste cd's in collectie.

Sanneke

Laat je raken

Autisme
Het lijkt een flauwe woordspeling, maar het gebeurt echt niet vaak dat een tv-serie me zo raakt als Touch. Een serie anders dan welke reeks ook. Martin Bohm is een vader die alleen voor zijn zoon Jake zorgt nadat zijn vrouw bij de gebeurtenissen van 9/11 om het leven is gekomen. Jake lijkt autistisch omdat hij niet spreekt en niet aangeraakt wil worden. Het liefst is hij op zichzelf bezig met ingewikkelde mathematische structuren op papier of van diverse materialen gebouwd. Martin komt er achter dat Jake op die manier met hem probeert te communiceren. Maar ook dat Jake iets bijzonders van hem wil.
Tegelijkertijd moet hij de kinderbescherming ervan zien te overtuigen dat hij in staat is om  voor Jake te blijven zorgen.

Verbindingen
Touch gaat uit van een oude overtuiging dat de levens van mensen in netwerken over de hele wereld aan elkaar gelinkt zijn, ook al zijn ze niet van elkaars bestaan op de hoogte. Wat de één doet, heeft invloed op alle andere (onbewuste) deelnemers aan een bepaald netwerk. Jake kan die netwerken zien en voelt wanneer er iets dramatisch uit balans lijkt te raken. Dat doet hem fysiek pijn. Hij geeft telkens  nummers aan zijn vader door die als rode draad naar de gevoelige plekken leiden. Martin moet er dan achter komen wat hij kan doen om het evenwicht te herstellen.

Hoop
Dat laatste heeft de overhand en dit is dan ook een heerlijk positieve serie. Die bepaald niet de ellende in de wereld onderschat, maar uit gaat van het goede in de mensen, gelooft in wat wij kunnen en aangeeft hoe we ondersteund worden (zonder er religie bij te betrekken). Er zijn harmonische patronen die ons ter beschikking staan en het is ontroerend mooi om te ontdekken wat die kunnen zijn en hoe sommigen daar mee om gaan. Voor zowel wetenschap als religie ligt dit moeilijk. De kinderpsycholoog die Jake onderzoekt, krijgt bijvoorbeeld meteen een demonstratie van Jake's vermogens als hij ongevraagd het telefoonnummer weergeeft  van haar moeder waar ze al lang geen contact meer mee heeft. Toch bestaat haar eerste proef uit plaatjes van dieren waar hij een geluid bij moet zoeken. Om vast te stellen of hij wel connecties kan maken.

Aandacht
Tim Kring is de bedenker van deze reeks (net als van de show Heroes die ik eerder in dit blog besprak). Hoopvol en op een niet sentimentele wijze emotioneel is dit niet een serie om zomaar even uit de kast te trekken. De connecties in elke aflevering vormen lagen in lagen en vragen dan ook volledige aandacht. Vele 'toevallige' passanten krijgen een vast terugkerende rol en alle details zijn van belang. Kijken naar Touch vraagt heel wat van je, maar je krijgt er veel meer voor terug. Durf het aan. Dit mag je werkelijk niet missen.


Raoul

Reserveer Touch in onze catalogus