vrijdag 15 augustus 2014

Leef!

Iedere keer dat het mijn beurt is voor het schrijven van het blog is het weer een hele kunst om een 'goed' boek hiervoor uit te kiezen. Soms komt er vanzelf iets op je pad en soms is het een hele zoektocht. Dit keer kwam het gelukkig een keer vanzelf...:-). Een boek dat al een aantal maanden de nodige aandacht in de pers heeft gekregen: Leef! geschreven door Laura Maaskant.

Leef!
Leef! vertelt het verhaal van de schrijfster zelf, als ze in 2009 op 15-jarige leeftijd voor het eerst te horen krijg dat ze kanker heeft. En dan ook nog een zeldzame vorm. Ze krijgt een zwaar en lang behandeltraject en lijkt genezen. Laura  weet ondanks alles haar VWO-diploma te behalen en start met haar nieuwe toekomst.

Die toekomst zal plaatsvinden in Amsterdam, de stad waar ze zo dol op is. Ze gaat kunstgeschiedenis studeren en verhuist naar een studentenkamer. Maar dan slaat al snel het noodlot weer toe. Op een dag staan haar ouders bij haar voor de deur met heel slecht nieuws. De kanker is weer teruggekeerd en ditmaal in haar longen. Een gesprek met haar behandelend arts brengt haar twee opties: een levensverlengende zware behandeling of zich niet meer laten behandelen. Omdat Laura weet hoe zwaar zo'n behandeling is en hoe ziek ze ervan wordt besluit ze voor de laatste optie te gaan. En echt in het nu te gaan leven. Een bucket list heeft ze niet. Maar ze gaat zo veel mogelijk tijd doorbrengen met de mensen waarvan ze houdt en gewoon genieten van de alledaagse dingen. Al eerder heeft ze de Mont Ventoux beklommen met een ligfiets. Nu wil ze dat nog een keer doen samen met haar broers. Haar broers dit keer lopend en zij met de auto. Ook gaat ze op zoek naar begrafeniskleding en maakt ze een filmpje, dat op haar begrafenis getoond zal worden. Maar ze blijft een ongekende levensblijheid  houden. Een paar maanden geleden heeft ze een eigen stichting in het leven geroepen: Golden Life Foundation. Met het geld dat ze verdient met haar boek (dat terecht al heel snel in de Top-60 van best verkochte boeken belandde) wil ze jonge mensen tussen de 18 en 35 jaar de kans geven hun inspirerende ideeën bewaarheid te laten worden.

Leef! is een boek dat heel veel mensen zal aanspreken. Eén op de drie mensen krijgt met een of andere vorm van kanker te maken in zijn leven. Iedereen heeft dus wel iemand (en soms wel meer mensen) verloren aan deze vreselijke ziekte. Maar Leef! is zo bijzonder, omdat de schrijfster zo jong is en al duidelijk zulke belangrijke levenslessen geleerd heeft. Daar kunnen veel mensen (en ikzelf ook) een voorbeeld aan nemen.
Als je wil weten hoe het nu met Laura gaat, ga dan naar haar eigen website: www.lauramaaskant.nl.
Daarop verschijnt onder andere regelmatig een blog.

Reserveer hier het boek in onze catalogus.


Gabrielle




vrijdag 8 augustus 2014

Maleisisch familiedrama

Laatst liep ik bij de drogist in mijn woonplaats naar binnen (want ook daar zijn boeken te vinden) en zag ik De Rijstmoeder van Rani Manicka liggen voor een klein prijsje. Jaren geleden heb ik dit boek gelezen en ik vond het absoluut fantastisch. Het boek is in 2002 voor het eerst verschenen in Nederland en bij Bibliotheek Kennmemerwaard zijn gelukkig nog steeds een paar exemplaren aanwezig. Ondanks dat ik dit boek heel lang geleden gelezen heb, blijven dit soort pareltjes je lang bij. Het was toen het debuut van de schrijfster en het boek werd toen heel enthousiast ontvangen. Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik een grote voorliefde heb voor het deel van de wereld waar het boek zich afspeelt, Zuid-Oost Azië. Maar toch, mocht je het boek nog niet gelezen hebben dan kan ik je van harte aanraden om dat alsnog te doen.

Het boek begint in 1930 op Ceylon waar de veertienjarige Lakshmi wordt uitgehuwelijkt aan de zevenendertigjarige Ayah uit Maleisië. De familie van Lakshmi denkt dat Ayah een rijk man is maar zodra Lakshmi in Maleisië aankomt blijkt daar niets van waar te zijn. Ayah heeft het mooie gouden horloge en de bediende die hij bij zich had geleend. Hij blijkt in een oud huisje te wonen waar alleen een hemelbed en een oude houten bank in staat. Op haar negentiende heeft Lakshmi al zes kinderen en staat zij aan het hoofd van een groot gezin. Zij probeert er het beste van te maken, maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit en wordt Maleisië bezet door wrede Japanse soldaten. Vervolgens slaat het noodlot toe.

Het boek is heerlijk vlot geschreven. Gedurende het hele boek volg je de belevenissen van de opeenvolgende generaties van Lakshmi’s familie. Het boek is een mooie mix van familieproblematiek, romantiek en vooral dramatiek.

Reserveer De Rijstmoeder hier in onze catalogus en geniet van het verhaal

Chris

dinsdag 5 augustus 2014

Lezen

Juan Gabriel Vasquez

Het geluid van vallende dingen

Wat een prachtige titel voor een morel gecompliceerd boek over de impact van het drugsgeweld in Colombia in de jaren tachtig en negentig. De samenleving werd morel, economische en politiek ondermijnd door de kartels van Cali en Medellin, met de in 1993 gedode Pablo Escobar als bekendste figuur.

Onschuldig


Literatuurdocent Antonio Yammara raakt betrokken bij een schietpartij waarbij zijn oudere biljartmaatje Laverde om het leven komt. Omdat hij getraumatiseerd raakt bij dat incident probeert hij te achterhalen wie er achter de aanslag zat. De piloot Laverde raakte betrokken bij de drugstransporten als hij zijn vrouw, de Amerikaanse vrijwilligster Elaine, en kind niet goed kan onderhouden. Het begint onschuldig met goederentransporten, maar met cocaine is veel meer te verdienen.

Amerikaanse Peace Corps

Al snel wordt duidelijk dat de cannabisteelt in Colombia is opgezet door vrijwilligers van het Amerikaanse Prace Corps waar ook Elaine deel van uitmaakt. Zo zouden de boeren eindelijk aan hun armoedeval kunnen ontsnappen, zo maakt een van haar medevrijwilligers duidelijk. En als je dan ook nog bedenkt dat Kennedy het Peace Corps ooit opzette ter verbroedering van de volken krijgt dit boek wel een hele wrange lading. Maar door de opzet van het boek, de zoektocht door Antonio naar het verleden van Laverde, leest het boek bijna als een thriller.


donderdag 24 juli 2014

machine, mens en moord



JJ
Als ik hoor dat JJ Abrams achter een televisieserie zit, krijg ik meteen kippenvel. Dat is de man achter Lost (beste televisieserie ooit) en Fringe (op één na beste televisieserie ooit). Als hij dan de handen ineen slaat met Jonathan Nolan (schrijver achter de nieuwe Batman trilogie) voor de reeks Person of Interest, schuif ik de eerste van vijf dvd's in mijn speler en ga er eens echt voor zitten. En of dat de moeite waard is! Het ongelooflijke niveau van bovenstaande series haalt het weliswaar niet, maar dit is verdraaid goede televisie.

9/11
Na 9/11 zoekt de Amerikaanse overheid manieren om terreuracties te voorkomen. Harold Finch vindt 'de machine' uit - een geavanceerd zelfstandig werkend monitorapparaat met toegang tot elke mobiel, e-mail, beveiligingscamera, databank alsmede alle sociale media in deze wereld. De metaalgeworden paranoia. De machine haalt uit die constante stroom gegevens elementen die een serieuze dreiging vormen voor de staat. Met doorslaand succes. Aangezien de machine echter alles surveilleert, registreert hij ook dreiging voor individuele mensen. Daar is de overheid niet in geïnteresseerd. Maar het begint aan Harold te knagen. Zoveel moorden die voorkomen hadden kunnen worden. Hij gaat een partnerschap aan met de gedesillusioneerde en aan lager wal geraakte ex CIA agent John Reese. Samen zoeken ze bij elk persoonsnummer waar de machine mee komt uit om wie het gaat, wat voor rol diegene speelt en waar de dreiging vandaan komt. Om dan zelf binnen 24 uur in te grijpen. Reese neemt de actie voor zijn rekening.

Wat als?
Ik moest bij het gegeven meteen denken aan de fascinerende reeks Tru Calling die het helaas niet langer dan twee seizoenen heeft uitgehouden. Waarin een lijkschouwer de gave heeft om bij een onnatuurlijke dood naar de ochtend vóór die gebeurtenis te reizen om te proberen wat er plaats heeft gevonden te voorkomen. Maar Person of Interest houdt het realistisch al spelen er vergelijkbare kwesties. Wat als degene die vermoord dreigt te worden daar alle aanleiding toe heeft gegeven. Wat als het zelf een misdadiger is? In één aflevering wordt een maffiabaas van de dood gered. Wat de vraag oproept of de eerstvolgende nummers die verschijnen daar niet juist door veroorzaakt zijn.

Moreel kompas
Bij Person of Interest hoort dat er allemaal bij. De hoofdpersonen werken vanuit de beste intenties, maar daarmee is het bepaald niet allemaal goed te noemen. Ze redden vele levens, maar doen dat bijvoorbeeld wel via een machine die volledig illegaal de privacy van iedereen schendt. Ze dwingen een corrupte politie-agent voor hen te werken. Maar als die agent anders tegen het leven aan gaat kijken, krijgt hij daartoe niet de ruimte, want dat komt de zaak niet ten goede. Bovendien worstelen beiden met hun eigen problemen en obsessies. Waar gelukkig ook de nodige humor bij komt kijken.

Cliffhanger
De doorgaande lijn (CIA agenten die Reese op het spoor zijn, een hacker die achter de geheimen van de machine aan zit, het ontstaan van de machine en het verleden van de hoofdpersonen) levert een spanningsboog en verrassingspakket op zonder het cliffhanger-van-de week effect. En de emoties zijn er ontroerend goed en subtiel in verwerkt. Het helpt daarbij enorm dat acteurs van het kaliber Michael Emerson en Jim Caviezel voor de hoofdrollen zijn aangetrokken.
Aan het eind van het eerste seizoen zit overigens wel een cliffhanger van formaat. Harold is ontvoerd door de hacker en John weet niet hoe de machine werkt (of waar die zich bevindt). Ten einde raad richt hij zich in een openbare ruimte tot het apparaat. Dat nu eenmaal overal ogen en oren heeft. Kan daar ook iets uitkomen zonder Harold? Is de machine echt een machine of meer? John vraagt de machine om iets voor Harold te betekenen. Dan begint in een openbare telefooncel naast hem de telefoon over te gaan ... Ik zei het al - kippenvel.

Raoul

Reserveer Person of Interest in onze catalogus

het talent van Deventer

Een echt talent van Nederlandse bodem: Almar Otten
Almar Otten (1964) heeft eens in een interview gezegd: geschiedenis is de sleutel tot het begrijpen van het heden. Hij vind veel dingen interessant en verwerkt geschiedenis in zijn thrillers. Spannend, Dan Brown-waardig schrijft hij verhalen die gebaseerd zijn op feiten en nooit opgehelderde geruchten, afspelend in de plaats Deventer.


Almar Otten heeft een serie geschreven over de zeven Deventer moordzaken, maar ik wil het nu graag hebben over de vier andere boeken die hij heeft geschreven:

De afstammeling, waarin kennis wordt gemaakt met de hoofdpersonen Lineke Tesinga, een historica werkend bij het Deventer Stadsarchief en de Athenaeumbibliotheek en haar beste vriendin Laura, ook woonachtig in Deventer en werkzaam bij de Saxion Hogeschool. De vriend van Lineke, Berend is verongelukt samen met zijn vader bij een auto ongeluk, maar hij heeft vlak voor zijn dood in haar kelder iets ingemetseld.

In Blauw goud gaat het over een schitterend getijdenboek met een kostbaar blauw pigment. Iemand wilt kosten wat het kost dit boek in handen krijgen en het geheim van het blauw in bezit krijgen.


Met Jeugdzonde, de derde Lineke Tesinga thriller, beschrijft Almar Otten een geweldig verhaal over een gevaarlijk godslasterlijk manuscript, "het verboden boek", geschreven door een onbekende in haar middelbare schooltijd. Het wordt pas echt oppassen geblazen als blijkt dat de vrouwelijke hoofdpersoon in het boek Lineke zelf blijkt te zijn.


Het voorlopig laatste boek van Almar Otten is  Het ronde huis, waarin ook rechercheur Jozef Laros en Ellen van Dorth, bekend uit de serie de zeven Deventer moordzaken, een rol spelen. Het ronde huis, een mysterieus jachtverblijf heeft talloze bekende Nederlanders ontvangen, waaronder o.a. prins Hendrik, de echtgenoot van Wilhelmina. Rondom het ronde huis blijkt meer te zijn gebeurd dan jagen alleen.


Ik heb alle vier de boeken in een ruk uitgelezen. Heerlijk in de zomervakantie deze spannende historische thrillers, lekker in de tuin lezen. Ik kan niet wachten tot het volgende boek uitkomt!!


Irene

vrijdag 18 juli 2014

Hoe ik nu leef.


Regelmatig lees ik zgn. 'Jongerenboeken'. Naast de bekende en superspannende, maar heftige serie 'de Hongerspelen', de 3 delen van Funke: 'Web, Nacht en Hart van inkt'  en natuurlijk de niet te versmaden Harry Potterserie, pak ik regelmatig zomaar een boek uit de jongerenkast.
En hoewel ik regelmatig misgrijp omdat schrijfstijl, taalgebruik of simpelweg het verhaal mij niet bevallen, was het nu raak.

Hoe ik nu leef.

Dit is beslist geen nieuwe roman. Het boek stamt uit 2004 (Ned. 2005) en was het debuut van de Amerikaanse schrijfster Meg Rosoff.
 
De 15-jarige getraumatiseerde (anorexia) Elisabeth (Daisy) woont in Amerika en wordt door haar vader naar familie van haar overleden moeder in Engeland gestuurd. Zij wordt liefdevol opgevangen door de zus van haar moeder, tante Penn, en door neven Osbert (16), Isaac en Edmond (14) en nichtje Piper (9).
Haar tante Penn gaat voor werkzaamheden naar Noorwegen en de kinderen moeten een paar dagen voor zichzelf zorgen, wat ze overigens toejuichen.
Het is lente en het Engelse platteland staat helemaal in bloei. Daisy weet niet wat haar overkomt na de 'betonjungle' in New York en geniet volop van haar nieuwe leven. In Edmond vindt zij haar grote liefde.
Dan breekt de Derde Wereldoorlog uit....
In het begin merken de kinderen niets van deze toestand, behalve dat tante Penn niet terug kan uit Noorwegen, omdat alle vliegvelden gesloten zijn en zij volledig op zichzelf zijn aangewezen . Bovendien wonen zij ver weg van de grote steden waar bombardementen schering en inslag zijn, met vele slachtoffers.
Langzaam maar zeker echter komt de oorlog dichterbij, met alle gevolgen van dien.

Bijzonder

 Wat maakt deze roman zo bijzonder? Er zijn vele boeken verschenen die gaan over oorlogen, families en liefdes. Allemaal even spannend, dramatisch of tijdloos.
Daisy, hoofdpersoon, vertelt het verhaal.
Het bijzondere zit 'm in de schrijfstijl. Behalve een punt aan het eind van een zin, is het grootste deel van het verhaal praktisch zonder leestekens geschreven. Soms staan delen van een zin in hoofdletters om iets te benadrukken; dat is alles.
Hierdoor wordt een bijzondere, bijna bizarre sfeer gecreëerd; alsof het meisje naast je zit en in één adem haar verhaal vertelt: en ze praat, en ze praat....en jij luistert!
Ik heb het in één adem uitgelezen.
Prachtig!


Jeannette


dinsdag 8 juli 2014

Is vriendschap toch een illusie?

De dinsdagvrouwen
Een vriendin maakte me onlangs attent op De dinsdagvrouwen, van de hand van Monika Peetz. Zij vond het een heel leuk boek en raadde me het aan. En aangezien vrienden je soms goede adviezen kunnen geven leek het me verstandig om hier dus gevolg aan te geven...:-). Toevallig kwam ik het niet lang daarna tegen bij het opruimen van boeken en besloot dat de tijd daar was om mijn eigen oordeel erover te vellen. Bij het lezen van de achterflap deed het me meteen denken aan Zadelpijn en ander damesleed van Liza van Sambeek. Dit boek gaat over zeven eigenzinnige vrouwen van rond de 50, die op fietsvakantie in Frankrijk gaan. Omdat hun belevenissen en dagelijkse sores voor heel veel vrouwen herkenbaar waren, was dit boek in Nederland een heel groot succes. Er is zelfs een film en toneelstuk van gemaakt.

De dinsdagvrouwen gaat over vijf vrouwen van rond de 40, die elke eerste dinsdag van de maand met elkaar afspreken in een restaurant, waar ze dan ook bij iedereen bekend staan als de dinsdagvrouwen. Judith heeft onlangs haar man verloren en wil zijn laatste tocht (de Sint Jacobsroute van Narbonne Plage naar Lourdes) afmaken. De andere vriendinnen staan niet bepaald te juichen bij dit idee van haar, maar tonen ze zich solidair (daar heb je vriendinnen voor...) en besluiten met haar mee te gaan. Dat deze pelgrimstocht niet helemaal 'zonder slag of stoot' zal verlopen mag op voorhand duidelijk zijn. De vriendinnen houden van gezellig met elkaar eten en wijntjes drinken, maar wandelen is niet bepaald hun favoriete hobby. De pelgrimstocht biedt ruimte voor veel lange gesprekken en dan blijkt dat ze nog lang niet alles van elkaar weten. En als er dan ook nog een geheim boven tafel komt is het de vraag of hun vriendschap voor alles gaat.

Dit is zo'n boek dat je in één  ruk wilt uitlezen en naar meer smaakt. Omdat je aan dit boek een goed gevoel overhoudt en het als een trein leest. Gelukkig word ik op mijn wenken bediend (is ook wel eens leuk) want er is al een tweede deel: Zeven dagen zonder. In dit deel gaan de vriendinnen een weekje ontslakken. En vorig jaar rolde het derde deel van de persen. In De dinsdagvrouwen te hooi en te gras schieten de vriendinnen Kiki te hulp, die een Bed & Breakfast is gestart.

Nog leuke vakantielectuur nodig? Reserveer hem hier.








Gabrielle