Da Vinci Fantasy

Fantasiewereld
Ik ben Da Vinci's Demons gaan kijken, omdat ik Leonardo Da Vinci een intrigerend kunstenaar en wetenschapper vind (en omdat de schrijver, David S. Goyer, degene is die aan de geweldige Batman trilogie van Christopher Nolan heeft meegepend). Dat blijkt een verkeerd uitgangspunt. Deze serie heeft met de daadwerkelijke historie erg weinig te maken. Ook niet met de historische figuur van Da Vinci. Wie geschiedkundige juistheid van belang vindt, moet dit aan zich voorbij laten gaan. Dat geldt ook voor de topografie. De manier waarop de hoofdpersonen in de tweede serie naar en door Peru trekken slaat bijvoorbeeld nergens op (wonderlijk genoeg wordt dan wel weer de echte Quechua-taal gebruikt). Dit is een volledige fantasiewereld met enkele historische ankerpunten. Als zodanig levert het wel boeiend entertainment.

Inventief
En ja, de meeste ingrediënten herken je uit andere series, maar het is wel op een interessante eigen wijze bij elkaar gesprokkeld. Ondanks bovenstaande kritieken, die velen online delen, krijgt de reeks een hoge beoordeling op de Internet Movie Database. Het is dan ook allemaal spannend, erotisch en mysterieus. En de dynamiek tussen Da Vinci (Tom Riley) en diens Nemesis (Girolama Riario/Blake Ritson) ontspint zich met name door de unieke interpretatie van de laatste tot een bijzonder kat en muis spel. De inventieve uitvindingen zijn prima verbeeld en in het verhaal verweven.Wat mij wel tegenstaat, net als bij het vijfde seizoen van Game of Thrones, zijn enkele onnodig uitgesponnen martelscenes in de tweede reeks. De serie is niet diepgaand genoeg om daar betekenis aan te geven en dus gaat dit in de richting van een wat mij betreft fout soort 'entertainment'. Maar doorgaans wordt de balans tussen lichtvoetigheid en zwaardere accenten goed bewaard.

Missing link
De tweede reeks is overigens veel beter dan de eerste. Helaas is de derde en laatste reeks niet in een Nederlandse versie uitgebracht en dus ook niet in de bibliotheek te leen. Kunnen we niks aan doen. Is dit niet te missen? Nee, het is zeker geen meesterwerk, maar als mystiek avontuur en ontdekkingsreis zonder meer goed te pruimen.

Reserveer Da Vinci's Demons in onze catalogus

Raoul

Feestdagen en de moord op Jacob Marley

Dickens in de buurt
Op Driekoningen mag dit bericht nog net, denk ik. Tijdens de kerstperiode had ik namelijk de tv-serie Dickensian in huis gehaald. En daarmee de sneeuw en extra sfeer. Het gaat om een reeks van één seizoen die zich afspeelt in Victoriaans London rond de feestdagen. Waar kenmerkende figuren uit verschillende klassiekers van Dickens bij elkaar in de buurt blijken te wonen en een aantal zelfs voornamelijk in dezelfde straat verblijft. En waar de moord op Jacob Marley, de man die door iedereen gehaat werd, opgelost moet worden. Dat leek me een origineel uitgangspunt en erg geschikt om 's avonds met de familie voor te gaan zitten. Dat is het in principe ook, ware het niet dat  ...

Feest
Als je de waardering op IMDB nakijkt, zijn de reacties op deze reeks doorgaans positief, maar slaan de negatieve reacties meteen extreem door naar de min. Beide opvattingen zijn goed te verdedigen. De sfeer van Victoriaans Londen is prachtig neergezet. Van de decors tot aan de kostuums en de wijze van verfilmen is het allemaal tot in de puntjes verzorgd. Echt een feest om naar te kijken. Als een mix van karikaturale en wekelijkheidsgetrouwe portretteringen je op zich niet afschrikt, valt daar ook goed van te genieten. Het door elkaar rijgen van figuren en verhaallijnen uit werken als The Pickwick Papers, The Old Curiosity Shop, Bleak House, Oliver Twist, Great Expectations en natuurlijk A Christmas Carol is een tof idee. Als je weinig Dickens hebt gelezen, kun je het verhaal nog steeds prima volgen. Maar wie dat wel heeft gedaan, krijgt een kleurrijk extra palet onder ogen.

Warmte
Er is echter één groot probleem. En dat is het gebrek aan warmte. De meeste figuren zijn verworden tot uitbuiters, voordeelzoekers en egoïsten, met maar weinig aandacht voor lichtpuntjes, hoop en vertederende humor. Dat is tegenwoordig helaas vaak de tendens. Mijn collega Joey besprak onlangs een aantal recente superheldenfilms en ook daarin voert ellende steeds meer de boventoon (Batman vs Superman was een dieptepunt). Maar ook in series als Game of Thrones is nauwelijks een gelukkige gebeurtenis of prettig personage te vinden (bij seizoen 5 haakte ik af toen vernedering, verkrachting en het offeren van kinderen volledig de toon kwamen zetten). In Victoriaans London waren de duistere kanten van de maatschappij en schier uitzichtloze situaties ongetwijfeld reëel. Dickens ging die ook bepaald niet uit de weg, maar hield altijd oog voor het warm menselijke. Dat kenmerkt hem en mag wat mij betreft in bewerkingen van zijn materiaal niet verloren gaan.

Laat je verleiden
De serie is wel een fijn uitgangspunt om de bibliotheek eens af te struinen naar de betrokken boeken van en over Dickens, andere verfilmingen, achtergronden van het Victoriaanse tijdperk en werken over de geschiedenis van Londen. Om maar wat voorbeelden te noemen. Laat je verleiden om op steeds nieuwe knooppunten van straten en steegjes te belanden.

Raoul


Reserveer Dickensian in onze catalogus

Godenschemering

Niet zeuren
Vikings is, zoals de titel al doet vermoeden, een historisch drama. Zodra kijkers dit weten, worden ze ineens allemaal halve geschiedkundigen. En rollen al gauw over elkaar heen om te laten zien hoe goed zij weten wat er niet klopt. En hoe dom dat is. Ik moet er altijd een beetje om lachen, want zelfs professionele historici weten niet precies hoe het er in die tijden toeging. Dus maken de schrijvers en regisseurs inschattingen en passen soms een en ander aan ter wille van een boeiende vertelling. Daar zijn de bedenkers van Vikings ook open in. Omdat het complexe materie is laten ze ook wel eens een steekje vallen. Big deal. Als het daarbij blijft, moeten we niet zeuren. Bij Vikings moesten de meeste pseudowetenschappers tot hun teleurstelling overigens toegeven dat er niet veel op af te dingen is. Maar altijd wel wat. Ieder zijn hobby.

Filmtaal
Taal is een extra gevoelig punt onder puristen. Zij menen dat als een serie zich oorspronkelijk in Noorwegen afspeelt, er ook Noors moet worden gesproken. En in Engeland Engels. Daarbij vergeten ze dat in die historische periode modern Engels voor de Engelsen net zo vreemd zou hebben geklonken als een andere taal. Vikings speelt daar op in door in de eerste afleveringen Oud Noors en Oud Engels te laten horen om vervolgens modern Engels als filmtaal te hanteren. Dan weet je wat je in je achterhoofd kunt houden.

Overlevering
Vikings baseert zich op de overlevering van de legendarische Ragnar Lothbrok. De man die vermoedde dat er niet alleen ten Oosten van Noorwegen land te vinden was, maar ook ten Westen. Land waar meer buit te halen viel voor dit volk van plunderaars. Als het hem lukt om Engeland en later Frankrijk te bereiken en rijk beladen terug te keren, stijgt hij in aanzien en wordt een leider van het volk.

Mythologie
Ik heb niet zoveel met geschiedkunde, maar des te meer met mythologie. De Scandinavische mythologie krijgt met zijn rijkdom aan verhalen in film en bij tv-series helaas weinig aandacht. Terwijl die vertellingen zo dicht bij ons liggen (sterke overeenkomst met de Germaanse mythologie). Veel dichter dan bijvoorbeeld de Griekse mythologie, waar wij wonderlijk genoeg meer van weten. Vikings maakt hier veel van goed. De goden waren verbonden met het land en werden weerspiegeld in de spectaculaire omgeving. De serie weet die omgeving in al haar ruwheid, schoonheid en overweldigende kracht fantastisch weer te geven. Alleen voor de fotografie mag je dit al niet missen.

Code van eer
Die aanpak komt nog meer tot zijn recht omdat de rest eenvoudig is gehouden. Je vindt hier geen ingewikkelde familieverbanden als bij Game of Thrones of intriges achter intriges als bij Spartacus. Het gaat niet om verrassing, maar om beleving. Duidelijk en direct. Je rolt ook niet van gevecht in gevecht, maar neemt deel aan het dagelijks leven. Je leeft je in en krijgt respect voor de levenshouding van de Vikingen. Met hun eigen code van eer. En dat is nogal wat in het onverbloemde licht van hun activiteiten als rovers en moordenaars.
Je volgt daarbij in het spoor van Athelstan - de Engelse monnik die als gevangene van Ragnar de wereld van de Vikingen leert te ontdekken en waarderen. Ragnar zelf wordt neergezet als iemand die op een speelse manier zeker is van zichzelf in directe strijd. Maar daarbuiten zijn twijfels kent. Hij lijkt alles krachtig te beleven en er tegelijkertijd op afstand van te staan. Zoals de Noorse goden. Aan zijn zijde staat Lagertha, de schildvrouwe, in een van de meest indrukwekkende vrouwenrollen die ik in tv-series ken.

Extra's
Mis ook de extra's op de dvd niet. Alleen al het vervaardigen van Ragnar's boot is de moeite waard. De passie van de makers komt in uitvergrotende trap naar voren als je ervaart dat de filmbemanning ook daadwerkelijk geleerd heeft om met die boot te zeilen. Zoveel toewijding verdient een aandachtig publiek.


Raoul


Reserveer Vikings in onze catalogus

Een troon van zwaarden

Hoed je voor de winter
Nieuwjaarsdag begon ik aan de serie Game of Thrones. De eerste beelden toverden een schitterend besneeuwd oerbos tevoorschijn. Lekker, die fantastische sfeer van het winterseizoen. Tot de White Walkers toesloegen. Ik zat er meteen huiverend in. Zeven families vechten in deze serie om de heerschappij over het mythische land Westeros. Maar de grotendeels genegeerde mystieke dreiging uit het Noorden - voorbij de immense verdedigingsmuur - kon wel eens alles te boven gaan. Het sleept je mee en ik had in een paar dagen tijd alles gezien.

Tolkien or not Tolkien
Not! Deze fantasy-reeks wordt wel vergeleken met de Tolkienverfilmingen, waarvan nu The Hobbit, an Unexpected Journey in de bioscopen draait. Los van de bijzondere aandacht voor setting, decor, aankleding, karakters, effecten en een nieuw ontwikkelde taal is de fantasy echter volstrekt anders uitgewerkt. Dat element is namelijk in Game of Thrones heel subtiel aanwezig. Dit eerste seizoen zou zich buiten de vuurtransformatie en de geboorte van draakjes in de afsluitende aflevering, in feite gewoon in de middeleeuwen af hebben kunnen spelen. Ik heb de boeken van George R.R. Martin waarop de reeks gebaseerd is niet gelezen, maar ik hoop wel dat de mystieke kanten in volgende seizoenen iets meer 'body' krijgen. Prachtig als het allemaal vormgegeven is, doet de suggestie meer beloven dan politieke intriges en gevechten. Als dat waargemaakt wordt, is dit een schitterend inleidend seizoen.

HBO
Game of Thrones is een televisieserie van HBO. Dat betekent dat naaktheid, seksualiteit en expliciet geweld openlijker getoond kunnen worden dan wij meestal gewend zijn. Bij deze serie is dat erg functioneel toegepast en niet zo extreem als bijvoorbeeld het geweld in de serie Spartacus. Het laat zich wat dat betreft meer vergelijken met de al even boeiende reeks Rome.
De troon van zwaarden is een fraaie verbeelding. Als heerser heb je zwaarden in je rug - omdat je je gesteund weet of juist omdat je verraden kunt worden. Hoe dan ook, het zit niet bepaald comfortabel. Als kijker heb je het een stuk prettiger.


Raoul

Reserveer Game of Thrones in onze catalogus