Het kwaad in ons

Geen thriller...
In een eerder blog kondigde ik een vakantie naar Cambodja, Laos en Vietnam aan. Inmiddels ben ik alle indrukken aan het verwerken. Eén van de zaken die me altijd bij zal blijven is het contrast tussen de goedlachse, vrolijke, melige bevolking van Cambodja en Laos en de periodes in de geschiedenis van deze landen waarin het Kwaad zegevierde.

...maar waargebeurd
Phnom Penh is de meest relaxte hoofdstad van Azië die ik bezocht heb: het Koninklijk Paleis, het Nationaal Museum en een mooie boulevard waar je 's avonds vermaakt wordt met een markt en openlucht aerobics. Maar waar je ook geconfronteerd wordt met het Kwaad: de Tuol Sleng/S21 gevangenis en de Killing Fields. De eenvoudige maar sprekende foto's van de gevangenen in deze voormalige school en de lieflijke boomgaard waar ze afgeslacht werden. Waar je in een rustige mooie omgeving rondloopt terwijl je bijna struikelt over de kledingstukken en botten. Tussen de 1,5 en 2,5 miljoen Cambodjanen zijn in nog geen drie jaar vermoord. Door hun eigen landgenoten.
Terwijl we drie dagen genieten van het imposante Angkor Wat, Angkor Thom en andere tempelcomplexen van de Khmer, weten we dat hier heel veel mijnen hebben gelegen. En dat de Rode Khmer de naam 'Khmer' bepaald geen eer hebben gedaan.





Machteloos
De mystiek van de Vlakte der Kruiken bij Phonsavan, waar de gids vertelde dat Laotianen alles eten (wijzend op een handvol spinnen), behalve het processierupsje waar hij op slapstick-achtige wijze voor wegrent. Waar je echt niet van de paden af mag lopen, omdat er nog clusterbommen liggen.
Laos heeft de twijfelachtige eer het meest gebombardeerde land ter wereld te zijn. In de periode 1962 - 1973 hebben de Amerikanen in het geheim elke 8 minuten een bom op de provincie Xhieng Khuang gegooid. Slechts 10% van het land is inmiddels schoongemaakt en we zijn al 40 jaar verder...Terwijl we in de voormalige provinciehoofdstad Xhieng Khuang het laatst overgebleven Boeddhabeeld en de laatst overgebleven stoepa bekijken zien we rook van onderaan de heuvel naar ons toe waaien. Een zwarte getuigenis van het zoveelste slachtoffer: om hun land te kunnen bewerken moet het vrijgemaakt worden van bommen maar daar hebben de mensen geen geld voor. Dit slachtoffer van een niet eerder ontplofte clusterbom zal de rest van zijn leven blind zijn. In dit tempo is Laos over een eeuw pas schoon. En zijn er nog eens duizenden slachtoffers gevallen naar aanleiding van een vergeten oorlog.

Kwaad
Ik word hier een beetje moedeloos van, en dus kwaad. Er is slechts één niet-gouvernementele organisatie, MAG, die hier iets aan doet. De USA, die hier verantwoordelijk voor zijn, ruimen de rommel niet op.
Terwijl we eten bij Craters Bar in Phonsavan (what's in a name) en omringd zijn door onschadelijk gemaakte bommen, kijken we uit op het bezoekerscentrum van de MAG en het slachtoffercentrum. Maar ik heb even genoeg Kwaad gezien, ik sla een keer over. Ik weet dat er Kwaad zit in mensen, maar ik begrijp het niet. Misschien wil ik het helemaal niet begrijpen en kan ik zo het Kwaad op afstand houden.

Sanneke

Reserveer boeken over de Rode Khmer in onze catalogus
Reserveer boeken over Laos in onze catalogus

Keuzes maken deel 2

Hoewel de medewerkers vooral een positief beeld hadden bij alles wat we wel gingen doen vind ik besluiten om iets niet meer te doen erg veel voldoening geven. Lekker als je een besluit hebt genomen om ergens afscheid van te nemen.

Maar goed, nu komen we dus op het rijtje waarvan onze medewerkers vinden dat we daar als bibliotheek Kennemerwaard op in moeten gaan zetten voor de toekomst.

Wat gaan we wel doen:

• E-Books uitlenen

Dat gaan we doen. We sluiten aan bij het aanbod van bibliotheek.nl. Dat aanbod is nu nog niet erg uitgebreid, maar het groeit voorzichtig en gestaag. Helaas hebben we het zelf niet in de hand, op dit moment ligt het vooral bij de uitgevers, of zij de rechten vrij willen geven aan bibliotheken om e-books uit te kunnen lenen.

• 3 keer per week transport in plaats van 2 keer per week

Het gaat hierbij vooral om gelijkheid bij de verschillende vestigingen. Het managementteam wil ook heel graag een eigen vervoersdienst, zodat elke vestiging op de dag dat die open is ook aangevraagde materialen afgeleverd kunnen worden.

• Meer voorraad van populaire titels en sneller afschrijven

Van bijna al onze vestigingen hebben we een collectiescan gemaakt. Daarin wordt ook rekening gehouden met snellere doorstroom van titels. Dit vergt (helaas) ook een investering en niet voor alle vestigingen zijn er voldoende financiën beschikbaar om dat te realiseren.

• Ruimere openingstijden, open op zondag en een boekenbrievenbus op alle vestigingen

Als we dat willen realiseren zullen we ook met elkaar naar andere manieren van openstelling moeten kijken. Met de huidige formatie kunnen we niet meer open, en meer geld zit er niet in. Dat betekent dat we goed moeten kijken naar de mogelijkheden om bijvoorbeeld naar zelfbedieningsuren te kijken, waarop er maar één personeelslid is om toezicht te houden. De klant zal zich zelf moeten redden. De zondag staat ook hoog op het wensenlijstje voor Alkmaar Centrum en wellicht voor Bergen omdat daar alle winkels elke zondag open zijn. De boekenbrievenbus voor iedere vestiging staat ook op de wensenlijst van het managementteam. Het kan helaas niet even makkelijk op iedere vestiging en het brengt ook kosten met zich mee.

• Aparte ruimtes voor zzp'ers en goede studiepklekken in de magneetvestigingen

Zeker in het maken van plannen voor Alkmaar Centrum worden deze ideeën meegenomen. Het is ook een grote wens van het managementteam om hier op in te zetten.

• Geld verdienen door meer commercieel te denken, verbeteren van onze horecavoorziening, sponsoring.

Daar zijn we voortdurend mee bezig, om te kijken of we op een aantal fronten onze 'business case' beter kunnen maken. In Alkmaar Centrum gaan we een horecavoorziening realiseren. We zijn met onze fondsenwerver steeds op zoek naar sponsoren. Het vinden van fondsen lukt al goed, maar het vinden van sponsoren is langdurig werk, het vergt tijd en aandacht en vasthoudendheid.

• De bibliotheek neerzetten als een vraagbaak, een fysieke zoekmachine.

Dit betekent eigenlijk dat we vinden dat wij beter zijn dan Google. Dat is nogal een handschoen om op te pakken. En ik vind het leuk en mooi dat onze medewerkers zo'n uitspraak aandurven. En wellicht kunnen we het zo goed doen, dat we er bijvoorbeeld de ZZP'ers ondersteuning kunnen bieden en er dan ook geld voor kunnen vragen. Cursus zoeken op internet, voor gevorderden.

• Investeren in de uitstraling van de vestigingen, verder gaan met retail en zo mensen binnen weten te houden.

Dat zullen we zeker blijven doen. Zorgen, met de beschikbare middelen dat onze vestigingen er spic en span uit blijven zien. Ik vind het fijn om te horen dat de retail in ieder geval in de sessie van vanochtend zo breed werd omarmd. Zorgen dat de prachtige schatten die wij te bieden hebben beter worden ontdekt en meegenomen.

• Specialisaties meer verspreiden over de vestigingen

We proberen zo goed mogelijk om de kennis die we hebben op de verschillende vestingen ook te delen met de andere vestigingen. Dus kennis en ervaringen delen, ideeën verspreiden kan nog beter, maar het begin is er zeker.

• Doorontwikkelen van 7 dingen, alle personeelsleden 23 dingen laten doen, de blogs van medewerkers en directeur ook op intranet zetten, personeel blijven opleiden

7 Dingen is een groot succes. We zijn ons nu aan het beraden hoe we er verder mee kunnen. We willen het heel graag standaard gaan aanbieden, maar het ontbreekt ons op dit moment aan formatie. Dus daar zullen we een keuze in moeten maken. Voor die medewerkers die nog geen 23 dingen hebben gedaan, denk ik dat ze het zelf moeten aankaarten bij hun leidinggevende en vice versa. Het is ontzettend belangrijk om je als medewerker bij te scholen op het gebied van sociale media. Zonder dat kun je op de langere termijn niet goed meer werken in de bibliotheek. Om de blog van de medewerkers en van mijzelf ook op intranet te zetten vind ik niet zo'n goed idee. De klacht was dat een aantal medewerkers de blogs niet lezen. Ik vrees dat ook met het plaatsen van de teksten op intranet dat niet zal gaan gebeuren. Als medewerker zou je jezelf moeten aanwennen om minstens één keer per week ook op onze website te kijken wat er allemaal te doen is. En dan kun je ook even een blog van een collega meenemen.
Ook het opleiden van personeel blijft een stevig aandachtspunt. Het managementteam wil graag het punten systeem van bibliotheek Almere overnemen. Daarbij wordt met iedere medewerker afgesproken hoeveel studiepunten hij moet halen in een jaar. Dat is niet vrijblijvend, wij vragen van iedere medewerker dat hij bij de functie passend, ieder jaar aan bijscholing doet.

• Culturele en informatieve programmering aanpassen op de vestigingen, open blijven staan voor activiteiten die niet meteen geld opleveren (de Ochtenden in Egmond), en meer naar buiten gaan.

Afstemmen van je programmering op de vestigingen gebeurt nu al. Het kan misschien nog iets scherper, maar onze domeinspecialisten hebben een goede kijk op wat er lokaal speelt. Zij hebben goede banden met lokale verenigingen en kunnen in gezamenlijkheid een afgestemde programmering opzetten. De opzet van "De Ochtenden" in Egmond gaan we bekijken of het daarvan ook mogelijk is om dat in andere vestigingen over te nemen.  Meer naar buiten gaan, jaaaaaa! Zeker. En daar versta ik ook onder dat je achter je balie vandaan komt, door de ruimte loopt en met klanten in gesprek gaat. Dus dit neem ik van harte over!

Dit was de lijst van alles wat we wel gaan doen. Die lijst stemt me positief en maakt me blij. Er is in twee jaar veel besef gekomen dat we moeten veranderen.
Ik ben benieuwd waar de medewerkers in Castricum, Alkmaar en Heerhugowaard mee gaan komen.

Erna

Zen-detective

Het kwaad in jezelf
Juni betekent de Maand van het Spannende Boek. Het thema van dit jaar 'Het kwaad in jezelf - waar ligt jouw grens?' wil ik graag meenemen naar mijn bespreking van televisieseries op dit Mediablog. De detective-reeks Life leent zich daar bij uitstek voor. De grenzen van hoofdpersoon Charly Crews worden er namelijk ongelooflijk in op de proef gesteld. Erg interessant om je af te vragen hoe jij uit een dergelijke situatie jezelf weer bij elkaar zou rapen. Als je dat al zou lukken. En of je weer een redelijk mens zou kunnen worden.

Zen en on-zen 
Detective Crews heeft er in de pilot 12 jaar gevangenisstraf op zitten. Als voormalig politieman die voor moord levenslang kreeg, is hij gedurende die tijd beestachtig behandeld. Maar hij blijkt onschuldig te zijn en krijgt bij vrijlating een financiële genoegdoening die hem een rijk man maakt. Het lijkt logisch om je op zo'n moment van de wereld terug te trekken, maar Crews duikt er juist midden in door weer bij zijn voormalige afdeling aan de slag te gaan. Tussen collega's die hem destijds ook persoonlijk hebben veroordeeld. Terwijl hij op onorthodoxe wijze met partner Dani Reese (die een drugsverleden heeft) misdrijven oplost, probeert hij er ook achter te komen wie de moord waar hij van beschuldigd werd daadwerkelijk heeft gepleegd. Daarbij past hij al fruit etend de zen-filosofie toe waar hij zich tijdens zijn opsluiting tussen afranselingen door in heeft verdiept. Is dit een gelouterd iemand die zo goed kan ontspannen en relativeren dat het geen probleem is om zijn oude baan op te pakken? Of schuilt er een diepe behoefte aan wraak onder zijn luchtige houding? Weet hij het antwoord eigenlijk zelf wel? In twee seizoenen krijg je helderheid.

Geduld is een zaak
Hoewel het gegeven me intrigeerde, moest ik er even inkomen. Er deed zich een sterke vergelijking voor met de aanpak van The Mentalist, een serie die ik eerder op dit blog besprak. Dat pakte niet in het voordeel van Life uit. Ik vond The Mentalist inventiever, scherper en op een meer natuurlijke manier gevat. Neem er echter even de tijd voor. Na de 3e episode vindt Life een geheel eigen ritme en is een vergelijking in feite niet meer aan de orde. Op eigen voeten sleept de serie je vervolgens onverbiddelijk mee, terwijl Charly Crews er achter komt waar zijn grens, die hij al op bewonderenswaardige wijze heeft weten op te rekken, echt ligt.

Reserveer de dvd in onze catalogus

Raoul

Keuzes maken

Deze week zijn we begonnen met ons 'reizend circus'. Samen met één van de managementteamleden ga ik in gesprek met de medewerkers van de verschillende vestigingen. Als eerste waren we in bibliotheek Bergen, met eigen gebakken cake om het één en ander feestelijk te omlijsten. Eerst hebben we een korte terugblik gegeven op de afgelopen twee jaar, wat hebben we allemaal bereikt. En die lijst is behoorlijk indrukwekkend! We hebben echte stevige stappen gemaakt.

Vervolgens hebben we de collega's gevraagd om met elkaar in gesprek te gaan, volgens een worldcafé manier. Erg leuk en inspirerend om te doen. Vanochtend, en ook de drie volgende ochtenden , vroegen we wat we in de toekomst niet meer gaan doen, én wat we vooral wel gaan doen. Hieronder de opmerkingen waar de medewerkers zich voor of tegen uitspraken. En grappig was dat sommige onderwerpen aan beide kanten van het spectrum stonden (NIET/WEL).

Ik dacht het niet: Boomerang Card

Wat we niet meer gaan doen:

• We gaan geen gratis reserveringen meer aan onze klanten aanbieden, en andere zeiden: we gaan geen betaalde reserveringen aan onze klanten aanbieden.

Dat vraagt om een stevige discussie van pro's en contra's. Het managementteam zal daar binnenkort een 'ei' over leggen.

• We gaan niet wachten op e-books.

Dat hoeft gelukkig ook niet meer. Leden van Bibliotheek Kennemerwaard kunnen via de site van bibliotheek.nl/ebooks via streaming e-books lenen en lezen. Het aanbod is nu nog klein, maar er wordt op landelijk niveau hard gewerkt aan het regelen van rechten.

• We gaan IBL aanvragen kostendekkend maken. € 5,-- is niet genoeg.

Ook hier zullen we een stevige discussie over moeten voeren. In de meeste gevallen is het zo dat als je iets bestelt in een winkel dat niet op voorraad is, je geen kosten hoeft te betalen voor het feit dat het naar jouw vestiging is gebracht. Wel is het zo dat als je iets bij BOL.com of Amazon oid bestelt je administratie- of vervoerskosten betaald. De vraag is dus of we het niet anders moeten gaan noemen, en aan onze klanten duidelijk moeten maken waar die reserveringskosten uit bestaan. Dat zijn namelijk arbeidsuren voor het zoeken, vervoeren en klaarzetten van de materialen.

• We gaan geen vestigingen sluiten, én anderen zeiden: we gaan niet koste wat kost vestigingen open houden.

Als management vinden we dat we zoveel mogelijk in moeten zetten op behoud van vestigingen. Op het moment dat je een vestiging sluit verlies je groot draagvlak in de maatschappij. Wel moet je goed kijken naar hoe je zaken over eind houdt, of je openstelling niet op een andere manier kunt regelen. En verder is het natuurlijk ook vaak een keuze van de politiek.

• We gaan geen gratis lezingen meer aanbieden

Hierbij vind ik dat je goed moet kijken naar je doelgroep en naar je doelstellingen. Als je iets aanbiedt in de onderste poot van onze behoefte piramide moet je er goed over nadenken of je daar geld voor wilt en kunt vragen. Wanneer het om een literaire lezing gaat dan kan dan prima een bedrag voor worden gevraagd.

• We gaan de dienstverlening aan scholen niet kostendekkend maken. Deze doelgroep is zo belangrijk, dat mag niks kosten.

Ik vind dat je goed moet kijken wat je aanbiedt aan scholen en tegen welke prijs. We zullen een bepaalde basisdienstverlening moeten afspreken met de scholen. Waar hebben ze behoefte aan, en een doorlopende lees- en leerlijn aanbieden. Daar moet een soort basisbedrag voor worden betaald. Daarnaast moet het mogelijk zijn om aan scholen maatwerk te leveren. Dat kost dan ook meer.

• We gaan de korting op de Alkmaarpas niet meer op elk abonnement hetzelfde houden.

Dat vind ik een heel goed idee. Nu geven we op ieder abonnement € 10,-- korting op vertoon van een Alkmaar Pas. Dat zouden we heel goed kunnen differentieren, of een percentage hanteren. Dus 10% korting op elke pas, maar hoe duurder de pas, hoe hoger het kortingsbedrag.

• We gaan niet meer afwachten. Niet als het gaat om klanten, niet als het gaat om subsidie.

Ik geloof dat we dat ook niet meer echt zijn. We stappen pro-actief op onze klanten af, al kan het natuurlijk altijd beter ;-) Richting gemeenten denken we mee, ontwikkelen we toekomstvisies voor bibliotheekwerk in verschillende gemeenten. We wachten niet af tot er ons iets gevraagd wordt, wij stappen zelf in initiatieven en grijpen kansen als die er liggen. Mooie voorbeelden daar van zijn onder andere het Natuur- en Milieueducatie centrum in Heerhugowaard, het Groen Informatie Platform in Castricum, Lezen in de Keuken in Overdie en zo kan ik nog wel even doorgaan.

• We gaan niet bezuinigen op uitstraling.

Dat is mij uit het hart gegrepen! Iets wat er shabby uit ziet, wordt ook zo behandeld. Dus we gaan voor een strakke 'look', en ook qua medewerkers willen we dat iedereen voldoende geschoold en betrokken is om de uitstraling die we als bibliotheek willen hebben te onderstrepen.

• We gaan oude boeken niet standaard te koop aan bieden

Dit vind ik nou echt een onderwerp waarvan ik vind dat elk vestigingsteam dat zelf kan regelen. Wil je standaard een kast met afgeschreven materialen hebben staan is dat ok, wil je dat niet, en wil je bv twee keer per jaar een grote boekverkoop organiseren is dat ook prima. Spreek het met elkaar af, en regel het!

• We gaan niet vasthouden aan oude tradities

He wat lekker. Het beste voor het laatst bewaard. Zeker gaan we inzetten op vernieuwing, op innovatie. Op kijken wat er gaat werken in de toekomst. Wel stiekem ook een beetje kijken of je kind niet met badwater weggooit. Maar laten we vooral gaan doen, en de oude traditie om alles eerst helemaal in procedures vast te leggen maar in zeer beperkte mate toe gaan passen.

Zo dat was een groot aantal zaken die we niet meer gaan doen, met mijn commentaar er bij. Er volgt nog een blog met zaken die we wel gaan doen.

Erna

Toekomstvisie voor de branche, een poging

Gisteren werd in de ledenvergadering van de VOB de branchestrategie aangenomen. Met één tegenstemmer. Ik dus. Ik heb een hartstochtelijk pleidooi gehouden voor passie en bevlogenheid. Ik heb gevraagd om een stuk te schrijven waarbij ik het clubgevoel krijg. Want de VOB is een vereniging. En met z'n allen moeten we voor de cup met de grote oren willen gaan. We zouden iets moeten opschrijven waarvan we met z'n allen zeggen: YES! hier gaan we voor. Dit zijn wij, dit is wie wij willen zijn.
Er staat niets 'fouts' in de branchestrategie, maar het inspireert mij niet en ik heb niet het gevoel dat ik uitgedaagd word om een grootse en meeslepende droom na te jagen. Ik voel me niet aangesproken op mijn idealisme.

Nu schijnt tijdens de ochtendbijeenkomst de belofte te zijn gedaan, die ook 's middags door de voorzitter werd herhaald, dat er een nieuwe wervende tekst zal komen. Met die belofte ben ik blij, en toch heb ik tegen gestemd. Want wat ik verder ook vind van de branchestrategie, ik mis de droom. Er is geen ideaal beschreven waar we met z'n allen naar toe willen werken. En dat vind ik een gemiste kans. Ik wil een stuk waarvoor ik op de barricaden wil klimmen, waarvoor ik met vlag en vaandel als een Marianne naar het Malieveld of naar het lokale stadhuis wil trekken, gevolgd door een stoet medebibliothecarissen.

Marianne, Delacroix

Nu moet ik in alle eerlijkheid bekennen dat het schrijven van een inspirerend stuk niet meevalt. Ik heb er voor onze bibliotheek een poging toe gedaan. Die tekst heb ik gepoogd om te zetten naar een visie voor de branche. En hij kan beter, scherper, inspirerender, gepassioneerder. Dus wie helpt de branche verder en de tekstschrijvers die aan het werk moeten gaan om van de oorspronkelijke tekst iets aansprekends te maken.

Visie op de branche, een aanzet, een idee, een droom
De vereniging openbare bibliotheken is in 2016 een niet weg te denken vereniging op het landelijk speelveld. Landelijk zorgt de VOB dat bij vraagstukken rondom de kenniseconomie en burgerschap de bibliotheek als belangrijke partner in de bevordering van kennis en kunde voor en door burgers erkend en bevorderd wordt. De VOB ondersteunt daarmee de lokale en provinciale bibliotheken en hun gezamenlijke netwerk.

Over vier jaar is het onderscheid tussen digitaal en fysiek lenen komen te vervallen. De verschijningsvorm van informatie wordt niet meer als relevant beschouwd. De bibliotheek heeft het recht om informatie uit te lenen en beschikbaar te stellen ten behoeve van een leven lang leren, onafhankelijke besluitvorming en culturele ontwikkeling. Dat recht wordt door alle spelers in het informatie erkend. Het gaat om informatie die  in schrift, beeld en geluid is gevat en in de hoofden van mensen. De bibliotheek is het platform, het kennisknooppunt waar al deze kennis samenkomt en opnieuw wordt gedeeld en vermeerderd. De bibliotheek maakt de samenleving slimmer, betrokken, vriendelijker, kritischer, vrolijker.

Provinciaal zijn de serviceorganisaties met elkaar gefuseerd of opgegaan in netwerkorganisaties. Door met elkaar de komende vier jaar vergaand samen te werken en versterking van provinciale krachten is aan het eind van de beleidsperiode een natuurlijke samensmelting van serviceorganisaties ontstaan. Deze nieuwe organisaties zijn onderdeel van het netwerk van lokale bibliotheken. Zij kennen de behoefte van de lokale bibliotheken en spelen een cruciale rol in de innovaties en uitrol van vernieuwingen. Zij stimuleren en enthousiasmeren lokale bibliotheekdirecteuren en medewerkers om in netwerkverband de burger en klanten van de bibliotheek met aansprekende dienstverlening aan zich te binden. De provinciale serviceorganisaties leveren aan lokale bibliotheken diensten ten behoeve van dienstverlening aan bedrijven.

Lokaal zijn de bibliotheken in elke gemeente vertegenwoordigd. Die gemeenten die de afgelopen jaren besloten hebben om vestigingen te sluiten, hebben door het aansprekende en prikkelende bibliotheekwerk in nabij gelegen gemeenten de bibliotheekorganisatie gevraagd om nieuwe dienstverlening op te zetten waarmee de lokale economie, burgers en onderwijs ondersteund worden in hun behoefte zich zelf te ontwikkelen. De missie van de bibliotheek, zoals door de branche vastgesteld, wordt in alle gewesten gekend, gehoord en onderschreven. Lokaal zijn bibliotheken verschillend in hun verschijningsvorm, en sluiten daarmee altijd aan bij de lokale behoefte van burgers en van klanten. De bibliotheek is een inspirerende organisatie die klanten en burgers uitdaagt om het beste uit zichzelf te halen en dat ook te delen met anderen.

Lokale ondernemingen gebruiken de bibliotheek meer en meer als trainingsinstituut voor hun medewerkers. De bibliotheek heeft de kennis en kunde medewerkers van ondernemingen te scholen in het zoeken en beoordelen van informatie én om ze te scholen in het gebruik van sociale media of hun opvolgers. De bibliotheek is een lichtend voorbeeld door midden in de samenleving te staan en bedrijven willen zich graag associëren met de lokale bibliotheek. De bibliotheek benadert instellingen en bedrijven en wordt zelf benaderd. De lokale bibliotheek wordt hierin ondersteund door en werkt samen met het provinciale netwerk en de provinciale serviceorganisaties.

Wij als branche, als collega’s (directeuren) creëren met elkaar een cultuur waarin we van en met elkaar willen leren. We willen elkaar inspireren, prikkelen en passioneren en we willen elkaar door het geven van feedback verbeteren. Als branche hebben wij een lerend vermogen en leren we van reflectie. Wij zijn bereid om naar ons zelf te kijken, en we zijn bereid om elkaar te helpen.

Wat zijn jouw ideeën over jouw bibliotheek? Wat verwacht jij van ons? Laat het ons weten!

Erna

Zo hard als zijde...

Verrassing

Wat een verrassing om te ontdekken dat Sherlock Holmes helemaal niet dood is. Hij leeft! En hoe... Nog steeds gaat hij op pad om de gerechtigheid te doen zegevieren. "Kom op Watson", placht hij te zeggen met een schittering in zijn ogen, "het spel is weer begonnen."

Trouwe Watson
Het boek begint met de uitleg van Watson, de trouwe metgezel van Sherlock Holmes. Nadat Holmes overleden is, Watson oud en alleen, rest hem niets meer dan te wachten op de dood. Om toch de tijd te laten voorbij gaan, wilt hij nog één verhaal vertellen. Hij schrijft het op met de bedoeling het pas over 100 jaar te laten publiceren, omdat het, op dat moment te gruwelijk en schandalig is om het openbaar te maken. Dat is direct de verklaring waarom wij op dit moment nog mogen en kunnen genieten van een Sherlock Holmes verhaal.

Inhoud
Het is november 1890 als een man aanbelt bij 221b Baker Street. Hij vraagt de hulp van Sherlock Holmes omdat hij wordt achtervolgd door een man, een lid van de plattepettenbende, afkomstig uit Amerika. De zaak intrigeert Holmes en hij gaat zich mengen in de zaak. Hij schakelt de "hulptroepen van Baker Street" in, een zestal jonge straatschoffies, maar als een van hen op gruwelijke wijze vermoord wordt, geeft Holmes zichzelf daar de schuld van. Het wordt grimmiger en het is helemaal niet meer te bevatten als Homes wordt gearressteerd. Er is iets heel lugubers aan de hand en het antwoord is te vinden in het Huis van Zijde...

Anthony Horowitz
De schrijver Anthony Horowitz ( 5 april 1956) is voornamelijk bekend door zijn kinderboeken, de Alex Rider serie. Ook heeft hij Hercule Poirot verhalen voor de televisie bewerkt en scenario's geschreven voor televisie series als Foyle's War en Midsomer Murders.
Anthony is speciaal gevraagd door de nabestaanden van sir Arthur Conan Doyle om een nieuw Sherlock Holmes verhaal te schrijven en hij is daar uitermate perfect in geslaagd. Het is ontzettend goed geschreven en het ademt de sfeer van weleer uit, Horowitz is trouw gebleven aan sir Arthur Conan Doyle die zeker trots op dit boek kan, mag en zal zijn!!


Irene

Reserveer het Huis van Zijde in de catalogus van de bibliotheek

Droom of werkelijkheid?

Over dromen en meer...
In de vorige blog van mijn hand viel al te lezen dat het lezen van thrillers voor mij absoluut geen straf is. Integendeel, het thriller-genre is voor mij het genre bij uitstek om lekker uit de hedendaagse (vaak harde) wereld weg te kunnen vluchten.
Niet dat de wereld in thrillers er veel beter uitziet: het kan er vaak hard aan toegaan en op een dode meer of minder wordt niet gekeken...
Omdat deze maand het 'De Maand van het Spannende Boek' is, is er natuurlijk niet aan te ontkomen dat in dit blog een spannend boek de hoofdrol speelt.
En wel Oversteken van Judith Visser.

Waar gaat dit boek over?
Tender ontwaakt op een ochtend en ontdekt dat haar vriend Matt niet meer leeft.
Later blijkt dat hij in zijn slaap is overleden aan een hersenbloeding. Ze kan niet accepteren wat er is gebeurd en sluit zicht voor alles en iedereen volledig af.
Het enige dat ze wil is weer contact krijgen met haar overleden vriend. Om dat te bereiken wil ze alleen nog maar slapen en over hem dromen. Via lucide dromen
hoopt ze dit te kunnen bereiken.

Zelf had ik nog nooit van lucide dromen (ik weet zeker dat ik niet de enige ben) gehoord. In een lucide droom weet je dat je droomt. Het wordt ook wel bewust dromen genoemd en omdat je weet dat je droomt kun je keuzes maken binnen je droom.

Tender maakt in haar dromen contact met haar overleden vriend en gaat helemaal in deze droomwereld op. Langzamerhand maakt ze weer contact met de echte wereld.
Het eind van het boek heeft een heel verrassend slot. Wat verklap ik natuurlijk niet.

Zelf ben ik helemaal geen zweverig type, maar ik ging compleet op in de lucide droomwereld van Tender. Vaak dacht ik: droomt ze dit nou of is dit de werkelijkheid?
Dit zorgde er natuurlijk ook voor dat ik steeds bij de les bleef.
Judith Visser heeft er weer een fan bij. Een andere pennenvrucht van haar ligt alweer op mijn nachtkastje. Misschien kom ik met dat boek ook in een heerlijke droomwereld terecht, al is het maar voor even. Want de 'meeste dromen zijn nog steeds meestal helaas bedrog'.



Judith Visser
Ze is geboren in Rotterdam in 1978 en behaalde het diploma Voedingsleer. En maakte daarna plannen om haar eigen praktijk daarin te starten.

Deze plannen verdwijnen echter rap in de prullenmand als in 2006 haar eerste pennenvrucht Tegengif verschijnt.
Daarna ziet jaarlijks een boek van haar het levenslicht.
Omdat haar boeken ook erg populair blijken te zijn bij jongere lezers, verschijnen er binnenkort speciale jeugdedities van Stuk en Trip.
Meermalen valt ze met haar boeken in de prijzen. Zo kreeg Oversteken in 2010 de award 'Beste vrouwenthriller van 2009'.
In september start ze met het geven van een avondcursus 'Thriller schrijven' bij de SKVR Schrijversschool in Rotterdam.
Kunnen we allemaal echte 'Judith Vissertjes' worden. Of is dat een utopie?
Ach, dromen daarover mag altijd!

Gabrielle

Reserveer Oversteken in onze catalogus