Laatst liep ik bij de drogist in mijn woonplaats naar binnen (want ook daar zijn boeken te vinden) en zag ik De Rijstmoeder van Rani Manicka liggen voor een klein prijsje. Jaren geleden heb ik dit boek gelezen en ik vond het absoluut fantastisch. Het boek is in 2002 voor het eerst verschenen in Nederland en bij Bibliotheek Kennmemerwaard zijn gelukkig nog steeds een paar exemplaren aanwezig. Ondanks dat ik dit boek heel lang geleden gelezen heb, blijven dit soort pareltjes je lang bij. Het was toen het debuut van de schrijfster en het boek werd toen heel enthousiast ontvangen. Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik een grote voorliefde heb voor het deel van de wereld waar het boek zich afspeelt, Zuid-Oost Azië. Maar toch, mocht je het boek nog niet gelezen hebben dan kan ik je van harte aanraden om dat alsnog te doen.
Het boek begint in 1930 op Ceylon waar de veertienjarige Lakshmi wordt uitgehuwelijkt aan de zevenendertigjarige Ayah uit Maleisië. De familie van Lakshmi denkt dat Ayah een rijk man is maar zodra Lakshmi in Maleisië aankomt blijkt daar niets van waar te zijn. Ayah heeft het mooie gouden horloge en de bediende die hij bij zich had geleend. Hij blijkt in een oud huisje te wonen waar alleen een hemelbed en een oude houten bank in staat. Op haar negentiende heeft Lakshmi al zes kinderen en staat zij aan het hoofd van een groot gezin. Zij probeert er het beste van te maken, maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit en wordt Maleisië bezet door wrede Japanse soldaten. Vervolgens slaat het noodlot toe.
Het boek is heerlijk vlot geschreven. Gedurende het hele boek volg je de belevenissen van de opeenvolgende generaties van Lakshmi’s familie. Het boek is een mooie mix van familieproblematiek, romantiek en vooral dramatiek.
Reserveer De Rijstmoeder hier in onze catalogus en geniet van het verhaal
Chris
vrijdag 8 augustus 2014
dinsdag 5 augustus 2014
Lezen
Juan Gabriel Vasquez
Het geluid van vallende dingen
Wat een prachtige titel voor een morel gecompliceerd boek over de impact van het drugsgeweld in Colombia in de jaren tachtig en negentig. De samenleving werd morel, economische en politiek ondermijnd door de kartels van Cali en Medellin, met de in 1993 gedode Pablo Escobar als bekendste figuur.
Onschuldig
Literatuurdocent Antonio Yammara raakt betrokken bij een schietpartij waarbij zijn oudere biljartmaatje Laverde om het leven komt. Omdat hij getraumatiseerd raakt bij dat incident probeert hij te achterhalen wie er achter de aanslag zat. De piloot Laverde raakte betrokken bij de drugstransporten als hij zijn vrouw, de Amerikaanse vrijwilligster Elaine, en kind niet goed kan onderhouden. Het begint onschuldig met goederentransporten, maar met cocaine is veel meer te verdienen.
Amerikaanse Peace Corps
Al snel wordt duidelijk dat de cannabisteelt in Colombia is opgezet door vrijwilligers van het Amerikaanse Prace Corps waar ook Elaine deel van uitmaakt. Zo zouden de boeren eindelijk aan hun armoedeval kunnen ontsnappen, zo maakt een van haar medevrijwilligers duidelijk. En als je dan ook nog bedenkt dat Kennedy het Peace Corps ooit opzette ter verbroedering van de volken krijgt dit boek wel een hele wrange lading. Maar door de opzet van het boek, de zoektocht door Antonio naar het verleden van Laverde, leest het boek bijna als een thriller.
Het geluid van vallende dingen
Wat een prachtige titel voor een morel gecompliceerd boek over de impact van het drugsgeweld in Colombia in de jaren tachtig en negentig. De samenleving werd morel, economische en politiek ondermijnd door de kartels van Cali en Medellin, met de in 1993 gedode Pablo Escobar als bekendste figuur.
Onschuldig
Literatuurdocent Antonio Yammara raakt betrokken bij een schietpartij waarbij zijn oudere biljartmaatje Laverde om het leven komt. Omdat hij getraumatiseerd raakt bij dat incident probeert hij te achterhalen wie er achter de aanslag zat. De piloot Laverde raakte betrokken bij de drugstransporten als hij zijn vrouw, de Amerikaanse vrijwilligster Elaine, en kind niet goed kan onderhouden. Het begint onschuldig met goederentransporten, maar met cocaine is veel meer te verdienen.
Amerikaanse Peace Corps
Al snel wordt duidelijk dat de cannabisteelt in Colombia is opgezet door vrijwilligers van het Amerikaanse Prace Corps waar ook Elaine deel van uitmaakt. Zo zouden de boeren eindelijk aan hun armoedeval kunnen ontsnappen, zo maakt een van haar medevrijwilligers duidelijk. En als je dan ook nog bedenkt dat Kennedy het Peace Corps ooit opzette ter verbroedering van de volken krijgt dit boek wel een hele wrange lading. Maar door de opzet van het boek, de zoektocht door Antonio naar het verleden van Laverde, leest het boek bijna als een thriller.
donderdag 24 juli 2014
machine, mens en moord
JJ
Als ik hoor dat JJ Abrams achter een televisieserie zit, krijg ik meteen kippenvel. Dat is de man achter Lost (beste televisieserie ooit) en Fringe (op één na beste televisieserie ooit). Als hij dan de handen ineen slaat met Jonathan Nolan (schrijver achter de nieuwe Batman trilogie) voor de reeks Person of Interest, schuif ik de eerste van vijf dvd's in mijn speler en ga er eens echt voor zitten. En of dat de moeite waard is! Het ongelooflijke niveau van bovenstaande series haalt het weliswaar niet, maar dit is verdraaid goede televisie.
9/11
Na 9/11 zoekt de Amerikaanse overheid manieren om terreuracties te voorkomen. Harold Finch vindt 'de machine' uit - een geavanceerd zelfstandig werkend monitorapparaat met toegang tot elke mobiel, e-mail, beveiligingscamera, databank alsmede alle sociale media in deze wereld. De metaalgeworden paranoia. De machine haalt uit die constante stroom gegevens elementen die een serieuze dreiging vormen voor de staat. Met doorslaand succes. Aangezien de machine echter alles surveilleert, registreert hij ook dreiging voor individuele mensen. Daar is de overheid niet in geïnteresseerd. Maar het begint aan Harold te knagen. Zoveel moorden die voorkomen hadden kunnen worden. Hij gaat een partnerschap aan met de gedesillusioneerde en aan lager wal geraakte ex CIA agent John Reese. Samen zoeken ze bij elk persoonsnummer waar de machine mee komt uit om wie het gaat, wat voor rol diegene speelt en waar de dreiging vandaan komt. Om dan zelf binnen 24 uur in te grijpen. Reese neemt de actie voor zijn rekening.
Wat als?
Ik moest bij het gegeven meteen denken aan de fascinerende reeks Tru Calling die het helaas niet langer dan twee seizoenen heeft uitgehouden. Waarin een lijkschouwer de gave heeft om bij een onnatuurlijke dood naar de ochtend vóór die gebeurtenis te reizen om te proberen wat er plaats heeft gevonden te voorkomen. Maar Person of Interest houdt het realistisch al spelen er vergelijkbare kwesties. Wat als degene die vermoord dreigt te worden daar alle aanleiding toe heeft gegeven. Wat als het zelf een misdadiger is? In één aflevering wordt een maffiabaas van de dood gered. Wat de vraag oproept of de eerstvolgende nummers die verschijnen daar niet juist door veroorzaakt zijn.
Moreel kompas
Bij Person of Interest hoort dat er allemaal bij. De hoofdpersonen werken vanuit de beste intenties, maar daarmee is het bepaald niet allemaal goed te noemen. Ze redden vele levens, maar doen dat bijvoorbeeld wel via een machine die volledig illegaal de privacy van iedereen schendt. Ze dwingen een corrupte politie-agent voor hen te werken. Maar als die agent anders tegen het leven aan gaat kijken, krijgt hij daartoe niet de ruimte, want dat komt de zaak niet ten goede. Bovendien worstelen beiden met hun eigen problemen en obsessies. Waar gelukkig ook de nodige humor bij komt kijken.
Cliffhanger
De doorgaande lijn (CIA agenten die Reese op het spoor zijn, een hacker die achter de geheimen van de machine aan zit, het ontstaan van de machine en het verleden van de hoofdpersonen) levert een spanningsboog en verrassingspakket op zonder het cliffhanger-van-de week effect. En de emoties zijn er ontroerend goed en subtiel in verwerkt. Het helpt daarbij enorm dat acteurs van het kaliber Michael Emerson en Jim Caviezel voor de hoofdrollen zijn aangetrokken.
Aan het eind van het eerste seizoen zit overigens wel een cliffhanger van formaat. Harold is ontvoerd door de hacker en John weet niet hoe de machine werkt (of waar die zich bevindt). Ten einde raad richt hij zich in een openbare ruimte tot het apparaat. Dat nu eenmaal overal ogen en oren heeft. Kan daar ook iets uitkomen zonder Harold? Is de machine echt een machine of meer? John vraagt de machine om iets voor Harold te betekenen. Dan begint in een openbare telefooncel naast hem de telefoon over te gaan ... Ik zei het al - kippenvel.
Raoul
Reserveer Person of Interest in onze catalogus
Labels:
Jim Caviezel,
JJ Abrams,
Jonathan Nolan,
kijken,
machine,
Michael Emerson,
moord,
Person of Interst,
Tru Calling
het talent van Deventer
Een echt talent van Nederlandse bodem: Almar Otten
Almar Otten heeft een serie geschreven over de zeven Deventer moordzaken, maar ik wil het nu graag hebben over de vier andere boeken die hij heeft geschreven:
Met Jeugdzonde, de derde Lineke Tesinga thriller, beschrijft Almar Otten een geweldig verhaal over een gevaarlijk godslasterlijk manuscript, "het verboden boek", geschreven door een onbekende in haar middelbare schooltijd. Het wordt pas echt oppassen geblazen als blijkt dat de vrouwelijke hoofdpersoon in het boek Lineke zelf blijkt te zijn.
Ik heb alle vier de boeken in een ruk uitgelezen. Heerlijk in de zomervakantie deze spannende historische thrillers, lekker in de tuin lezen. Ik kan niet wachten tot het volgende boek uitkomt!!
Irene
vrijdag 18 juli 2014
Hoe ik nu leef.
Regelmatig lees ik zgn. 'Jongerenboeken'. Naast de bekende
en superspannende, maar heftige serie 'de Hongerspelen', de 3 delen van Funke:
'Web, Nacht en Hart van inkt' en
natuurlijk de niet te versmaden Harry Potterserie, pak ik regelmatig zomaar een
boek uit de jongerenkast.
En hoewel ik regelmatig misgrijp omdat schrijfstijl,
taalgebruik of simpelweg het verhaal mij niet bevallen, was het nu raak.
Hoe ik nu leef.
Dit is beslist geen nieuwe roman. Het boek stamt uit 2004
(Ned. 2005) en was het debuut van de Amerikaanse schrijfster Meg Rosoff.
De 15-jarige getraumatiseerde (anorexia) Elisabeth (Daisy)
woont in Amerika en wordt door haar vader naar familie van haar overleden
moeder in Engeland gestuurd. Zij wordt liefdevol opgevangen door de zus van
haar moeder, tante Penn, en door neven Osbert (16), Isaac en Edmond (14) en
nichtje Piper (9).
Haar tante Penn gaat voor werkzaamheden naar Noorwegen en
de kinderen moeten een paar dagen voor zichzelf zorgen, wat ze overigens
toejuichen.
Het is lente en het Engelse platteland staat helemaal in
bloei. Daisy weet niet wat haar overkomt na de 'betonjungle' in New York en
geniet volop van haar nieuwe leven. In Edmond vindt zij haar grote liefde.
Dan breekt de Derde Wereldoorlog uit....
In het begin merken de kinderen niets van deze toestand,
behalve dat tante Penn niet terug kan uit Noorwegen, omdat alle vliegvelden gesloten zijn en zij volledig op
zichzelf zijn aangewezen . Bovendien wonen zij ver weg van de grote steden waar bombardementen schering en inslag zijn, met vele slachtoffers.
Langzaam maar zeker echter komt de oorlog dichterbij, met
alle gevolgen van dien.
Bijzonder
Daisy, hoofdpersoon, vertelt het verhaal.
Het bijzondere zit 'm in de schrijfstijl. Behalve een punt
aan het eind van een zin, is het grootste deel van het verhaal praktisch zonder
leestekens geschreven. Soms staan delen van een zin in hoofdletters om iets te benadrukken; dat is alles.
Hierdoor wordt een bijzondere, bijna bizarre sfeer gecreëerd; alsof het
meisje naast je zit en in één
adem haar verhaal vertelt: en ze praat, en ze praat....en jij luistert!
Ik heb het in één
adem uitgelezen.
Prachtig!
Jeannette
dinsdag 8 juli 2014
Is vriendschap toch een illusie?
De dinsdagvrouwen
Een vriendin maakte me onlangs attent op De dinsdagvrouwen, van de hand van Monika Peetz. Zij vond het een heel leuk boek en raadde me het aan. En aangezien vrienden je soms goede adviezen kunnen geven leek het me verstandig om hier dus gevolg aan te geven...:-). Toevallig kwam ik het niet lang daarna tegen bij het opruimen van boeken en besloot dat de tijd daar was om mijn eigen oordeel erover te vellen. Bij het lezen van de achterflap deed het me meteen denken aan Zadelpijn en ander damesleed van Liza van Sambeek. Dit boek gaat over zeven eigenzinnige vrouwen van rond de 50, die op fietsvakantie in Frankrijk gaan. Omdat hun belevenissen en dagelijkse sores voor heel veel vrouwen herkenbaar waren, was dit boek in Nederland een heel groot succes. Er is zelfs een film en toneelstuk van gemaakt.
De dinsdagvrouwen gaat over vijf vrouwen van rond de 40, die elke eerste dinsdag van de maand met elkaar afspreken in een restaurant, waar ze dan ook bij iedereen bekend staan als de dinsdagvrouwen. Judith heeft onlangs haar man verloren en wil zijn laatste tocht (de Sint Jacobsroute van Narbonne Plage naar Lourdes) afmaken. De andere vriendinnen staan niet bepaald te juichen bij dit idee van haar, maar tonen ze zich solidair (daar heb je vriendinnen voor...) en besluiten met haar mee te gaan. Dat deze pelgrimstocht niet helemaal 'zonder slag of stoot' zal verlopen mag op voorhand duidelijk zijn. De vriendinnen houden van gezellig met elkaar eten en wijntjes drinken, maar wandelen is niet bepaald hun favoriete hobby. De pelgrimstocht biedt ruimte voor veel lange gesprekken en dan blijkt dat ze nog lang niet alles van elkaar weten. En als er dan ook nog een geheim boven tafel komt is het de vraag of hun vriendschap voor alles gaat.
Dit is zo'n boek dat je in één ruk wilt uitlezen en naar meer smaakt. Omdat je aan dit boek een goed gevoel overhoudt en het als een trein leest. Gelukkig word ik op mijn wenken bediend (is ook wel eens leuk) want er is al een tweede deel: Zeven dagen zonder. In dit deel gaan de vriendinnen een weekje ontslakken. En vorig jaar rolde het derde deel van de persen. In De dinsdagvrouwen te hooi en te gras schieten de vriendinnen Kiki te hulp, die een Bed & Breakfast is gestart.
Nog leuke vakantielectuur nodig? Reserveer hem hier.

Gabrielle
Een vriendin maakte me onlangs attent op De dinsdagvrouwen, van de hand van Monika Peetz. Zij vond het een heel leuk boek en raadde me het aan. En aangezien vrienden je soms goede adviezen kunnen geven leek het me verstandig om hier dus gevolg aan te geven...:-). Toevallig kwam ik het niet lang daarna tegen bij het opruimen van boeken en besloot dat de tijd daar was om mijn eigen oordeel erover te vellen. Bij het lezen van de achterflap deed het me meteen denken aan Zadelpijn en ander damesleed van Liza van Sambeek. Dit boek gaat over zeven eigenzinnige vrouwen van rond de 50, die op fietsvakantie in Frankrijk gaan. Omdat hun belevenissen en dagelijkse sores voor heel veel vrouwen herkenbaar waren, was dit boek in Nederland een heel groot succes. Er is zelfs een film en toneelstuk van gemaakt.
De dinsdagvrouwen gaat over vijf vrouwen van rond de 40, die elke eerste dinsdag van de maand met elkaar afspreken in een restaurant, waar ze dan ook bij iedereen bekend staan als de dinsdagvrouwen. Judith heeft onlangs haar man verloren en wil zijn laatste tocht (de Sint Jacobsroute van Narbonne Plage naar Lourdes) afmaken. De andere vriendinnen staan niet bepaald te juichen bij dit idee van haar, maar tonen ze zich solidair (daar heb je vriendinnen voor...) en besluiten met haar mee te gaan. Dat deze pelgrimstocht niet helemaal 'zonder slag of stoot' zal verlopen mag op voorhand duidelijk zijn. De vriendinnen houden van gezellig met elkaar eten en wijntjes drinken, maar wandelen is niet bepaald hun favoriete hobby. De pelgrimstocht biedt ruimte voor veel lange gesprekken en dan blijkt dat ze nog lang niet alles van elkaar weten. En als er dan ook nog een geheim boven tafel komt is het de vraag of hun vriendschap voor alles gaat.
Dit is zo'n boek dat je in één ruk wilt uitlezen en naar meer smaakt. Omdat je aan dit boek een goed gevoel overhoudt en het als een trein leest. Gelukkig word ik op mijn wenken bediend (is ook wel eens leuk) want er is al een tweede deel: Zeven dagen zonder. In dit deel gaan de vriendinnen een weekje ontslakken. En vorig jaar rolde het derde deel van de persen. In De dinsdagvrouwen te hooi en te gras schieten de vriendinnen Kiki te hulp, die een Bed & Breakfast is gestart.
Nog leuke vakantielectuur nodig? Reserveer hem hier.

Gabrielle
Labels:
bestseller,
De dinsdagvrouwen,
Frankrijk,
lezen,
Lourdes,
Monika Peetz,
pelgrimstocht,
vrienschap
vrijdag 4 juli 2014
VakantieBieb-app voor de tablet
Per 1 juli is de VakantieBieb-app weer beschikbaar. Ik was erg benieuwd welke
boeken er deze keer op kwamen te staan en ben blij verrast dat er zulke leuke en vrij recente titels bij zittten!
Het Rosie Project van Graeme Simsion bijvoorbeeld. Een heel erg grappig boek over een autistische man die op zoek is naar een vrouw. Hij doet dat d.m.v. een datingsite waarop hij een lijst met voorwaarden plaatst waaraan zijn toekomstig vrouw aan moet voldoen. Ik moest soms echt hardop lachen!
Of Toen ik je zag: Isa Hoes vertelt hoe het was om te leven met haar echtgenoot, Antonie Kamerling, die leed aan depressiviteit en op 6 oktober 2010 zijn leven beëindigt. Dit boek is veel gevraagd in de bieb en staat al 33 weken op de Bestseller lijst.
Er zitten ook spannende boeken bij van o.a. Saskia Noort, Nicci French, Deon Meijer , Arnaldur Indridason en Suzanne Vermeer.
Deze keer staan er ook een paar tijdschriften op en ook gewilde jeugdboeken ! Zelfs een paar reisgidsen ....
Over een paar dagen ga ik kamperen in Zuid-Frankrijk en mijn tablet gaat dus lekker mee! Overdag lees ik boeken van papier en s'avonds op de tablet want dan heb ik gelijk goed licht! Helemaal happy!
Meer lezen over de VakantieBieb-app? Klik dan hier.
Iedereen een hele fijne zomer gewenst!
Ingeborg
Abonneren op:
Posts (Atom)





