De experimenten

De experimenten
Marion Pauw is een heel bekende auteur, die veel boeken (vooral thrillers) geschreven heeft. Zo schreef ze o.a. Zondaarskind, Hemelen en Daglicht. In 2005 debuteerde ze met Villa Serena. Haar grote doorbraak kwam in 2009 met Daglicht, waarmee ze de Gouden Strop won. Het boek werd zelfs uitgebracht in 6 landen, waaronder USA, Duitsland en Italië. In 2013 werd het boek verfilmd met Angela Schijf in de hoofdrol. Ze haalt voor haar boeken vaak inspiratie uit haar eigen leven. Zo is dat ook met Daglicht het geval. De hoofdpersoon heeft autisme en haar zoon heeft dat ook. In 2015 kondigde ze plotseling aan te stoppen met schrijven.  Gelukkig voor veel mensen is dat toch  niet het geval. Ze schreef samen met vriendin Susan Smit 'Hotel Hartzeer' en nu dus De experimenten.


Alma is de stiefmoeder van Charlie. Zo'n 50 jaar hebben ze geen contact met elkaar gehad, omdat Charlie hele slechte herinneringen  aan haar jeugdjaren met haar heeft. Alma is nu echter ziek en Charlie  moet een weekend voor haar gaan zorgen, omdat er niemand anders beschikbaar is. Met lood in haar schoenen  vertrekt  ze naar het landgoed, waar Alma nu woont. Beetje bij beetje komt Charlie er dan achter waardoor Alma geworden is wie ze is. Deze vertelt haar namelijk dat weekend wat voor vreselijke dingen ze in de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz heeft moeten meemaken: o.a. vaak niets te eten, mensen zien doodgaan en vreselijke experimenten met haar lichaam in Kamp 10 moeten ondergaan. Gelukkig is zij een van de weinigen die het kamp wel weet te overleven. In dit weekend komen ze iets nader tot elkaar. Maar Charlie is ook dolblij als het erop zit en ze weer lekker terug naar haar eigen huis kan gaan.
Dit verhaal is deels gebaseerd op een waargebeurd verhaal. In 2017 kwam Marion namelijk in contact met een Nederlands-Amerikaanse vrouw, die haar vroeg of ze het verhaal van haar oma zou willen optekenen. Dit verhaal was zo heftig, dat Marion in eerste instantie naar het toilet vluchtte om daar tot zinnen te komen. Al vrij snel daarna besloot ze dat ze dit verhaal heel graag wou vertellen. Het boek is geschreven vanuit verschillende 'ogen'. In de tegenwoordige tijd is dat door de ogen van Charlie, maar in de hoofdstukken over vroeger door die van Alma. Ik vond het een prachtig, maar ook aangrijpend boek. Eén van de boeken, die eigenlijk iedereen zou moeten lezen. Hopelijk blijft Marion nog lang  doorgaan met het schrijven van dit soort belangrijke verhalen.

Wil je dit boek ook lezen, dan kan je hem hier reserveren.

Gabrielle

Dorst

Elisabeth komt haar dochter Coco toevallig tegen op de Overtoom in Amsterdam. Moeder en dochter hebben geen goede relatie en ontmoeten elkaar nooit zonder afspraak.
Elisabeth grijpt de gelegenheid aan om haar dochter te vertellen dat ze ongeneeslijk ziek is en binnen afzienbare tijd zal sterven. De ontmoeting verloopt bijzonder ongemakkelijk en ze spreken af dat ze elkaar zullen bellen. De 23 jarige Coco heeft een relatie met de veel oudere gescheiden vijftiger Hans. Ze vertelt hem over de ontmoeting met haar moeder en hij reageert met verontwaardiging. Hoe kan ze een dergelijk schokkende boodschap zo tussen neus en lippen door vertellen. Coco licht tijdens een etentje ook haar vader Wilbert en stiefmoeder Miriam in. Coco besluit tijdens dit etentje dat ze bij haar moeder wil intrekken om tot het einde voor haar te zorgen.
Elisabeth stemt hier mee in maar wil eigenlijk veel liever in haar ééntje sterven. Coco verwaarloosd ondertussen haar studie Russisch en haar relatie met Hans loopt ook niet lekker. Ze bespreekt met haar moeder dingen die in haar jeugd zijn gebeurd. Ze wil bijvoorbeeld weten waarom haar moeder haar als tweejarige opsloot op haar kamer.
Naarmate het slechter gaat met Elisabeth verliest Coco zich steeds meer in drank en vluchtige seksuele contacten.



Ik heb Dorst met plezier gelezen hoewel het een tragisch boek is. Elisabeth en Coco zijn allebei bijzondere karakters die moeizaam met elkaar communiceren en elk hun eigen problemen hebben. In de korte tijd dat Coco tijdens haar jeugd bij haar moeder woonde zorgde die niet goed voor haar. En nu Coco bij haar moeder is ingetrokken zorgt zij ook niet bijster goed voor haar moeder. Ze praat ook niet met haar moeder over het naderende einde. Zodra het een beetje moeilijk wordt vlucht ze het huis uit om zichzelf te troosten met eten en drinken en op zoek te gaan naar mannen (een niet te stillen dorst). De dialogen is het boek zijn erg goed en maken ook dat het boek leest als een trein. Elisabeth praat makkelijker met haar kapper en baas dan met haar familie. Dat is vooral veiliger.

Dorst is een indringende roman met bijzondere personages. Een aanrader om te lezen en het boek mag ook op de literatuurlijst.

Dorst is in 2013 genomineerd voor de Libris literatuurprijs en het boek is nu weer actueel omdat het is verfilmd en nu in de bioscoop te zien is. De hoofdrollen worden vertolkt door Simone Kleinsma (Elisabeth) en Elise van 't Laar (Coco). De film is geregisseerd door Saskia Diesing, die al eerder met (scenario-)schrijfster Esther Gerritsen aan een film (Nena) werkte.

Nieuwsgierig geworden? Je kunt Dorst hier in onze catalogus te reserveren.

Via www.onlinebibliotheek.nl is Dorst ook als e-book te lenen.

Chris