Robert van Hout, een succesvol plastisch chirurg en zijn vrouw Céleste Vermeire, een Belgisch fotomodel, hebben een gezellige avond met vrienden doorgebracht in restaurant Villa Bloemenhof. Het manuscript van Roberts eerste boek, een thriller, is door de uitgever geaccepteerd en om dit te vieren vloeit de alcohol rijkelijk tijdens het dineren.
Robert heeft teveel gedronken en Céleste is dus de Bob. Ze rijdt met de Minerva, een oldtimer uit 1930, door de stromende regen naar huis. De glanzende, donkerrode Minerva heeft Robert geërfd van zijn grootmoeder en deze auto wordt altijd bij bijzondere gelegenheden gebruikt.
Fataal ongeluk
Céleste is niet gewend om de Minerva te besturen en in een scherpe bocht op een slecht verlicht weggetje in het Brabantse Sint Anthonis rijdt ze een man aan die zijn hondje, Paddy, uitlaat. Ze stappen uit om poolshoogte te nemen, zien dat de man geen teken van leven meer geeft en besluiten dan om door te rijden. Op aandringen van Céleste nemen ze de hond, een langharige teckel, mee. De hond wordt vertroeteld en ze noemen hem Taxje.
Als de man, Alfred Verschoor, te lang weg blijft van de wandeling gaat zijn vrouw Emma op zoek en vindt hem in de berm. Van het hondje is geen spoor te bekennen.
De politie doet onderzoek, dit levert niets op en de dader wordt niet gevonden.
Paddy
Emma's leven staat op zijn kop en ze mist ook het hondje, Paddy, enorm. Een halfjaar later gaat ze met haar buurvrouw Mariët naar een presentatie van Roberts boek en ze koopt een door Robert gesigneerd boek. Er volgt een scène, als de hond van Céleste plotseling Emma ziet en haar herkent. Hij komt jankend van blijdschap op haar af. Emma vertelt het voorval aan haar broer en samen met zijn vriend gaat hij op onderzoek uit.
De Minerva Moord
Een bijzondere, onderhoudende thriller in 129 pagina's beschreven door Agathe Wurth. De schrijfster heeft een prettige schrijfstijl. Ze belicht in het verhaal twee kanten van een dodelijk ongeluk.
Wat betekent dit voor de nabestaanden? Voor Emma, die radeloos is, nu als weduwe door het leven gaat en haar hondje mist. Kun je als dader hier zo maar mee wegkomen? Robert, een gevierd plastisch chirurg en zijn beeldschone vrouw. Zij denken hun leven gewoon maar voort te kunnen zetten, alsof er niets gebeurd is.
Ze wanen zich onaantastbaar en de leugens stapelen zich op.
Agathe Wurth
Deze schrijfster is niet zo bekend bij het grote publiek. Ze verstaat de kunst om met relatief weinig woorden veel te vertellen. Bovendien heeft ze oog voor het observeren van mensen en beschrijft heel vaardig hoe de levens van gewone mensen plotseling een andere wending krijgen als ze in ongewone situaties belanden.
De Minerva Moord is haar vierde thriller en ze heeft al aangekondigd dat dit haar laatste thriller zal zijn. Tot mijn grote teleurstelling, want ik ben dol op deze schrijfster. Een lichtpuntje, ze blijft zich wel toeleggen op korte verhalen.
Ook van dit boek heb ik weer enorm genoten en de ontknoping is heel verrassend.
Dit boek reserveren! Klik hier!
Posts tonen met het label drama. Alle posts tonen
Posts tonen met het label drama. Alle posts tonen
vrijdag 20 mei 2016
vrijdag 7 februari 2014
Barbara
Op goed geluk
Ik neem regelmatig een film mee uit de bieb en doe dat meestal op goed geluk. Zo zag ik gisteravond de prachtige film uit 2012: Barbara . Ik had deze film uitgekozen omdat er op de voorkant hoge sterrenwaarderingen stonden van diverse kranten. Deze sterren zijn naar mijn idee dik verdiend! Een film waar je voor gaat zitten en die je van begin tot eind in haar greep houdt.
Vertrouw niemand
De hoofdpersoon Barbara ( Nina Hoss) is arts en wordt verplaatst naar een ziekenhuisje in de provincie in de voormalige DDR. Ze wordt door de Stasi voortdurend in de gaten gehouden omdat ze haar niet vertrouwen. Ze is inderdaad van plan om te vluchten en hier druk mee bezig. Tegen haar collega's doet ze kortaf en ze vertrouwt niemand. Ondanks dat ze zo snel mogelijk wil vluchten krijgt ze toch een speciale band met een mannelijke collega en met één van haar patiënten.
Tijdens de hele film voel je de spanning oplopen met natuurlijk een prachtig einde maar dat verklap ik niet!
Pet je af voor de acteurs en regisseur Christian Petzold !
De mooiste kleur die niet bestaat.
De film deed me ook een beetje denken aan het boek wat ik kort geleden gelezen heb met de prachtige titel: De mooiste kleur die niet bestaat, het debuut van Maartje Laterveer . Ook een echte aanrader! Gaat ook over ontsnappen uit de DDR en niemand kunnen vertrouwen. Zowel de film als het boek spelen in de jaren tachtig, eigenlijk helemaal nog niet zo lang geleden. ( niet waargebeurd maar het zou zomaar gebeurd kunnen zijn). In die tijd woonde ik zelf niet ver van de grens tussen Oost en West. Je kunt het je niet voorstellen dat er een paar kilometer verderop zoveel mensen rondlopen met maar één wens: vluchten!
Ingeborg
Reserveer "Barbara" hier in onze catalogus
Reserveer "De mooiste kleur die niet bestaat" hier in onze catalogus
Ik neem regelmatig een film mee uit de bieb en doe dat meestal op goed geluk. Zo zag ik gisteravond de prachtige film uit 2012: Barbara . Ik had deze film uitgekozen omdat er op de voorkant hoge sterrenwaarderingen stonden van diverse kranten. Deze sterren zijn naar mijn idee dik verdiend! Een film waar je voor gaat zitten en die je van begin tot eind in haar greep houdt.
Vertrouw niemand
De hoofdpersoon Barbara ( Nina Hoss) is arts en wordt verplaatst naar een ziekenhuisje in de provincie in de voormalige DDR. Ze wordt door de Stasi voortdurend in de gaten gehouden omdat ze haar niet vertrouwen. Ze is inderdaad van plan om te vluchten en hier druk mee bezig. Tegen haar collega's doet ze kortaf en ze vertrouwt niemand. Ondanks dat ze zo snel mogelijk wil vluchten krijgt ze toch een speciale band met een mannelijke collega en met één van haar patiënten.
Tijdens de hele film voel je de spanning oplopen met natuurlijk een prachtig einde maar dat verklap ik niet!
Pet je af voor de acteurs en regisseur Christian Petzold !De mooiste kleur die niet bestaat.
De film deed me ook een beetje denken aan het boek wat ik kort geleden gelezen heb met de prachtige titel: De mooiste kleur die niet bestaat, het debuut van Maartje Laterveer . Ook een echte aanrader! Gaat ook over ontsnappen uit de DDR en niemand kunnen vertrouwen. Zowel de film als het boek spelen in de jaren tachtig, eigenlijk helemaal nog niet zo lang geleden. ( niet waargebeurd maar het zou zomaar gebeurd kunnen zijn). In die tijd woonde ik zelf niet ver van de grens tussen Oost en West. Je kunt het je niet voorstellen dat er een paar kilometer verderop zoveel mensen rondlopen met maar één wens: vluchten!
Ingeborg
Reserveer "Barbara" hier in onze catalogus
Reserveer "De mooiste kleur die niet bestaat" hier in onze catalogus
Labels:
Barbara,
DDR,
De mooiste kleur die niet bestaat,
drama,
kijken,
lezen,
Maartje Laterveer,
Oost-Duitsland
dinsdag 14 januari 2014
Bloed, zweet & drama
Waarschuwing!
Als je niet kunt tegen expliciet geweld, onverbloemde naaktheid en behoorlijk expliciete sex, moet je deze serie aan je voorbij laten gaan. Echt, de ledematen vliegen nogal eens letterlijk in het rond. Spartacus komt van HBO en daar kan veel meer dan wij van televisiereeksen gewend zijn. Onder al die hevige uitspattingen schuilt echter een sterk verhaal waar qua intriges Shakespeare zich in zijn tijd bepaald niet voor zou hebben geschaamd. Het is drama van het niveau van Downton Abbey (waar ik graag naar kijk), maar dan 'on speed'. Met fantastisch camerawerk, waarbij er eindelijk ook eens iets is gedaan met de voorbeelden in sfeer en symboliek van de natuurlijke elementen die Aziatische filmmakers ons met schijnbaar gemak regelmatig voorschotelen.
Strijdtoneel
Spartacus bestaat uit vier seizoenen (de dvd van het vierde seizoen moet hier nog uitkomen) en door tragische omstandigheden uit drie eenheden. Hoofdrolspeler Andy Whitfield werd na zijn indrukwekkende vertolking van de klassieke held in het eerste seizoen (Blood and Sand) ernstig ziek. In afwachting van zijn herstel werd er een prequel-reeks gefilmd met de voorgeschiedenis van het huis Battiatus, vóór de komst van Hercules (Gods of the Arena). Een gouden greep waarbij er niets aan kwaliteit werd ingeboet. Integendeel - de intriges kwamen nog beter tot hun recht. Toen de acteur overleed, rees vanzelfsprekend de vraag of de serie voortgezet kon worden.
Eerlijk gezegd zou ik het erbij gelaten hebben. Spartacus die zijn vrijheid herwint had op zich als een prima open einde kunnen fungeren. Maar de programmamakers huurden de voor mij onbekende Liam McIntyre in om de rol over te nemen en in twee seizoenen de rest van het verhaal zich te laten ontvouwen. Tot mijn niet geringe verbazing pakte dat wonderwel uit. Het helpt daarbij enigszins dat je Spartacus na zijn ontsnapping, aan het hoofd van een rebellenleger, als een ander mens kunt zien. Maar het is knap gedaan en ook buiten de beperkte ruimte van de arena en het huis van Battiatus komt de kracht van de vertelling tot zijn recht.
Een plaats in de arena
Ik heb geen moeite met het openlijk tonen van naaktheid en seksualiteit. Temeer daar dit in de Romeinse tijd ook op die manier speelde. Het geweld had voor mij bepaald minder gemogen en overschaduwt de intrigerende vertelling. Ik begrijp wel wat de filmmakers er mee willen zeggen. Overdreven afstandelijke sensatie wordt afgezet tegen echt leed dat er achter verborgen gaat. Het is alsof je zelf in de arena plaats neemt en dat is bepaald een ongemakkelijke ervaring die heel wat vragen oproept. Als in een klassieke tragedie wordt daarbij alles enorm uitvergroot en is niets en niemand in het verhaal zeker. Hou je vast aan je stoel, want je zult meermaals denken: "ze zullen toch niet ...heb ik dat echt gezien ... dat kunnen ze toch niet maken?" Weet als je aan Spartacus begint dat ze dat wel kunnen maken. En zullen doen.
Raoul
Reserveer Spartacus Blood and Sand in onze catalogus Reserveer Spartacus Gods of the Arena in onze catalogus Reserveer Spartacus Vengeance in onze catalogus
Als je niet kunt tegen expliciet geweld, onverbloemde naaktheid en behoorlijk expliciete sex, moet je deze serie aan je voorbij laten gaan. Echt, de ledematen vliegen nogal eens letterlijk in het rond. Spartacus komt van HBO en daar kan veel meer dan wij van televisiereeksen gewend zijn. Onder al die hevige uitspattingen schuilt echter een sterk verhaal waar qua intriges Shakespeare zich in zijn tijd bepaald niet voor zou hebben geschaamd. Het is drama van het niveau van Downton Abbey (waar ik graag naar kijk), maar dan 'on speed'. Met fantastisch camerawerk, waarbij er eindelijk ook eens iets is gedaan met de voorbeelden in sfeer en symboliek van de natuurlijke elementen die Aziatische filmmakers ons met schijnbaar gemak regelmatig voorschotelen.
Strijdtoneel
Spartacus bestaat uit vier seizoenen (de dvd van het vierde seizoen moet hier nog uitkomen) en door tragische omstandigheden uit drie eenheden. Hoofdrolspeler Andy Whitfield werd na zijn indrukwekkende vertolking van de klassieke held in het eerste seizoen (Blood and Sand) ernstig ziek. In afwachting van zijn herstel werd er een prequel-reeks gefilmd met de voorgeschiedenis van het huis Battiatus, vóór de komst van Hercules (Gods of the Arena). Een gouden greep waarbij er niets aan kwaliteit werd ingeboet. Integendeel - de intriges kwamen nog beter tot hun recht. Toen de acteur overleed, rees vanzelfsprekend de vraag of de serie voortgezet kon worden.
Eerlijk gezegd zou ik het erbij gelaten hebben. Spartacus die zijn vrijheid herwint had op zich als een prima open einde kunnen fungeren. Maar de programmamakers huurden de voor mij onbekende Liam McIntyre in om de rol over te nemen en in twee seizoenen de rest van het verhaal zich te laten ontvouwen. Tot mijn niet geringe verbazing pakte dat wonderwel uit. Het helpt daarbij enigszins dat je Spartacus na zijn ontsnapping, aan het hoofd van een rebellenleger, als een ander mens kunt zien. Maar het is knap gedaan en ook buiten de beperkte ruimte van de arena en het huis van Battiatus komt de kracht van de vertelling tot zijn recht.
Een plaats in de arena
Ik heb geen moeite met het openlijk tonen van naaktheid en seksualiteit. Temeer daar dit in de Romeinse tijd ook op die manier speelde. Het geweld had voor mij bepaald minder gemogen en overschaduwt de intrigerende vertelling. Ik begrijp wel wat de filmmakers er mee willen zeggen. Overdreven afstandelijke sensatie wordt afgezet tegen echt leed dat er achter verborgen gaat. Het is alsof je zelf in de arena plaats neemt en dat is bepaald een ongemakkelijke ervaring die heel wat vragen oproept. Als in een klassieke tragedie wordt daarbij alles enorm uitvergroot en is niets en niemand in het verhaal zeker. Hou je vast aan je stoel, want je zult meermaals denken: "ze zullen toch niet ...heb ik dat echt gezien ... dat kunnen ze toch niet maken?" Weet als je aan Spartacus begint dat ze dat wel kunnen maken. En zullen doen.
Raoul
Reserveer Spartacus Blood and Sand in onze catalogus Reserveer Spartacus Gods of the Arena in onze catalogus Reserveer Spartacus Vengeance in onze catalogus
Labels:
Andy Whitfield,
Blood and Sang,
Downton Abbey,
drama,
geweld,
Gods of the Arena,
kijken,
Liam McIntyre,
naaktheid,
sex,
Shakespeare,
Spartacus
vrijdag 27 december 2013
Call the midwife
Als rasechte fan van Engelse dramaseries viel mijn oog een aantal maanden geleden op de dvd Call the midwife. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het schijnt in Groot-Brittannië met meer dan acht miljoen kijkers de best bekeken dramaserie ooit te zijn. En heeft daar ook meerdere prijzen gewonnen. De serie is gebaseerd op het boek Haal de vroedvrouw! waarin de Britse schrijfster Jennifer Worth verhaalt over haar eigen ervaringen als vroedvrouw.Call the midwife
Het verhaal speelt zich af in de jaren vijftig van de vorige eeuw in de Docklands in Londen. De Docklands is een armoedige volksbuurt met veel straatbendes en alcoholisten. Met de hygiëne is het bar slecht gesteld.
Eind jaren vijftig waren daar zo'n 80 tot 100 bevallingen per week en was er dus grote behoefte aan vroedvrouwen. Jenny Lee, de hoofdpersoon, is een jonge verpleegkundige en vroedvrouw in opleiding. Die opleiding krijgt ze samen met anderen in het Nonnatushuis (een nonnenklooster). In de serie volg je de verhalen van tientallen vrouwen, die ze in de praktijk ontmoet. Sommige zijn heel aangrijpend. Zo heeft mevrouw Jenkins, die nu over straat zwerft, in het armenhuis haar kinderen een voor een verloren. Maar ook krijg je een blik in het leven in een klooster. En de speciale band, die er tussen de vroedvrouwen en de nonnen is. Het leven is voor veel mensen in die tijd heel zwaar en dat krijg je als kijker ook echt mee, maar de serie bevat ook een grote portie humor.
Vanaf het eerste deel was ik verkocht en ik kon mijn geluk dan ook niet op toen onlangs het tweede seizoen op dvd verscheen. Afgelopen juni zond omroep Max het eerste seizoen uit. Heb je die gemist en ben je toch nieuwsgierig geworden? Hieronder een trailer:
Reserveer hier seizoen 1 in onze catalogus. Of het boek.
Ik ga nu snel het tweede seizoen afkijken en daarna met smart wachten tot het derde seizoen verschijnt op dvd.
Gabrielle
Labels:
Call the midwife,
drama,
Haal de vroedvrouw,
jaren 50,
Jennifer Worth,
kijken,
lezen,
Londen,
nonnen,
waargebeurd
dinsdag 28 mei 2013
Incendies
Als een mokerslag....
Dankzij de tip van een vriendin kwam ik deze film tegen: zeer aangrijpend, verrassend, indrukwekkend en dat is echt niet overdreven.
Deze Canadese film Incendies (= verbrand) gaat over de zoektocht van de tweeling Jeanne en Simon naar hun vader waarvan ze dachten dat hij al dood was en naar hun broer waarvan ze het bestaan niet eens wisten. Hun moeder is net overleden en laat twee brieven na. Jeanne moet er één bezorgen bij hun vader en Simon bij hun broer. Er volgt er een tocht door een land in het Midden-Oosten met terugblikken naar het verleden van moeder Nawal Marwan. Deze terugblikken spelen zich af tijdens een burgeroorlog die lijkt op de burgeroorlog in Libanon.
De film begint met een scène waar jonge kinderen kaal worden geschoren in de woestijn. Deze eerste scène bracht al een bepaalde spanning met zich mee, roept vraagtekens op en heeft belangrijke informatie in zich voor de loop van het verhaal. Je word meegevoerd in de zoektocht naar de vader en broer en langzaam aan leer je de geheimen van de moeder kennen met een ontknoping die best wel even heftig bij je binnenkomt, als een mokerslag....
Feiten over de film
De film uit 2010 is gebaseerd op een succesvol toneelstuk uit 2003 van Wajdi Mouawad. Het Nederlandse theatergezelschap Ro Theater heeft met de bewerkte versie hiervan, Branden, in Nederland mee op de bühne gestaan. De film is geregisseerd door Denis Villeneuve en de hoofdrol is echt prachtig gespeeld door de actrice Lubna Azabal.
Ingeborg Roos
Reserveer Incendies in onze catalogus
Dankzij de tip van een vriendin kwam ik deze film tegen: zeer aangrijpend, verrassend, indrukwekkend en dat is echt niet overdreven.
Deze Canadese film Incendies (= verbrand) gaat over de zoektocht van de tweeling Jeanne en Simon naar hun vader waarvan ze dachten dat hij al dood was en naar hun broer waarvan ze het bestaan niet eens wisten. Hun moeder is net overleden en laat twee brieven na. Jeanne moet er één bezorgen bij hun vader en Simon bij hun broer. Er volgt er een tocht door een land in het Midden-Oosten met terugblikken naar het verleden van moeder Nawal Marwan. Deze terugblikken spelen zich af tijdens een burgeroorlog die lijkt op de burgeroorlog in Libanon.
De film begint met een scène waar jonge kinderen kaal worden geschoren in de woestijn. Deze eerste scène bracht al een bepaalde spanning met zich mee, roept vraagtekens op en heeft belangrijke informatie in zich voor de loop van het verhaal. Je word meegevoerd in de zoektocht naar de vader en broer en langzaam aan leer je de geheimen van de moeder kennen met een ontknoping die best wel even heftig bij je binnenkomt, als een mokerslag....
Feiten over de film
De film uit 2010 is gebaseerd op een succesvol toneelstuk uit 2003 van Wajdi Mouawad. Het Nederlandse theatergezelschap Ro Theater heeft met de bewerkte versie hiervan, Branden, in Nederland mee op de bühne gestaan. De film is geregisseerd door Denis Villeneuve en de hoofdrol is echt prachtig gespeeld door de actrice Lubna Azabal.
Ingeborg Roos
vrijdag 10 augustus 2012
Een bloedvlek in midwinter
Rode sneeuw in december, een titel die je raakt, verwonderd, tot nadenken aanzet. Hoezo, sneeuw is rood? Daar kan men niet gezellig een wedstrijd: "wie maakt de grote sneeuwpop" mee bedoelen. En dat wordt er ook niet.
1553
Simone van der Vlugt gaat deze keer terug naar de tijd van Willem van Oranje, de vader des vaderlands. Een tijd die helaas niet meer uitgebreid wordt behandeld tijdens geschiedenisles, maar wie dit boek onder ogen krijgt, zal verstrikt raken in de intriges die zich tijdens deze jaren afspelen. De opkomst van het lutherisme en protestantisme tegen het katholieke geloof was zodanig overheersend dat men om het minst of geringste werd opgepakt en verbrand. Niemand was zijn of haar leven zeker, hoe hoog of laag je ook stond op de maatschappelijke ladder.
Angst
Simone van der Vlugt beschrijft het leven van de katholieke Lideweij Feelinck die verliefd raakt op de lutherse arts Andries Griffioen. Dat geeft zoveel problemen dat ze moet kiezen tussen haar vader en Andries. Ze kiest voor de liefde, wordt onterfd en doodgezwegen door haar vader, ook als zij hem zo dringend nodig heeft.
Andries wordt ontboden bij Willem van Oranje en beide mannen merken dat ze, ondanks het standverschil goed met elkaar overweg kunnen. Andries wordt (hof)arts en gaat samen met Lideweij in Breda wonen. Ze krijgen drie kinderen en alles lijkt goed te gaan. Lijkt, want het blijkt een onrustige tijd. Philips stuurt Alva naar de Nederlanden om het protestantisme uit te bannen en richt de bloedraad op. Willem van Oranje vlucht naar de Dillenburg, het gezin Griffioen naar Naarden. Maar ook daar zijn ze niet veilig als ze allemaal bijeen worden gedreven....
Andere hoofdpersoon
Het verhaal wordt overgenomen door de oudste dochter van Andries en Lideweij, zonder dat het afbreuk doet aan de geschiedenis van het gezin. Isabella gaat na de verschikkingen van Naarden naar haar opa Feelinck in Leiden. Daar probeert ze alles om contact met hem te krijgen, wordt zelfs dienstmeisje in zijn huis, maar het mag niet baten. Wel krijgt ze de kans op een toekomst in Leiden. Ze zal zelfs Willem van Oranje nog een keer welkom heten in haar huis.
Geschiedenis
Ook Willem van Oranje krijgt een deel van het verhaal toegewezen. Zijn geschiedenis, wat hij denkt, besluit, probeert, wordt goed verhaalt. Toegegeven, het zal misschien niet allemaal correct zijn qua details, soms te weinig uitgediept, maar als men bedenkt dat weinig mensen meer weten dan: "euhhh, die Willem, daar wordt toch over gezongen voordat het Nederlands elftal moet spelen?????" en dan halverwege de tekst moeten opgeven, dan is dit boek een aanrader om te bedenken waarom er over hem wordt gezongen.
Een brokje nederlandse geschiedenis met een realistisch verhaal, dat is dit boek van Simone van der Vlugt. Net als Jacoba, dochter van Holland is dit een machtig materiaal.
Reserveer Rode sneeuw in december in onze catalogus
Reserveer Jacoba, dochter van Holland in onze catalogus
Irene
1553

Simone van der Vlugt gaat deze keer terug naar de tijd van Willem van Oranje, de vader des vaderlands. Een tijd die helaas niet meer uitgebreid wordt behandeld tijdens geschiedenisles, maar wie dit boek onder ogen krijgt, zal verstrikt raken in de intriges die zich tijdens deze jaren afspelen. De opkomst van het lutherisme en protestantisme tegen het katholieke geloof was zodanig overheersend dat men om het minst of geringste werd opgepakt en verbrand. Niemand was zijn of haar leven zeker, hoe hoog of laag je ook stond op de maatschappelijke ladder.
Angst
Simone van der Vlugt beschrijft het leven van de katholieke Lideweij Feelinck die verliefd raakt op de lutherse arts Andries Griffioen. Dat geeft zoveel problemen dat ze moet kiezen tussen haar vader en Andries. Ze kiest voor de liefde, wordt onterfd en doodgezwegen door haar vader, ook als zij hem zo dringend nodig heeft.
Andries wordt ontboden bij Willem van Oranje en beide mannen merken dat ze, ondanks het standverschil goed met elkaar overweg kunnen. Andries wordt (hof)arts en gaat samen met Lideweij in Breda wonen. Ze krijgen drie kinderen en alles lijkt goed te gaan. Lijkt, want het blijkt een onrustige tijd. Philips stuurt Alva naar de Nederlanden om het protestantisme uit te bannen en richt de bloedraad op. Willem van Oranje vlucht naar de Dillenburg, het gezin Griffioen naar Naarden. Maar ook daar zijn ze niet veilig als ze allemaal bijeen worden gedreven....
Andere hoofdpersoon
Geschiedenis
Ook Willem van Oranje krijgt een deel van het verhaal toegewezen. Zijn geschiedenis, wat hij denkt, besluit, probeert, wordt goed verhaalt. Toegegeven, het zal misschien niet allemaal correct zijn qua details, soms te weinig uitgediept, maar als men bedenkt dat weinig mensen meer weten dan: "euhhh, die Willem, daar wordt toch over gezongen voordat het Nederlands elftal moet spelen?????" en dan halverwege de tekst moeten opgeven, dan is dit boek een aanrader om te bedenken waarom er over hem wordt gezongen.
Een brokje nederlandse geschiedenis met een realistisch verhaal, dat is dit boek van Simone van der Vlugt. Net als Jacoba, dochter van Holland is dit een machtig materiaal.
Reserveer Rode sneeuw in december in onze catalogus
Reserveer Jacoba, dochter van Holland in onze catalogus
Irene
Labels:
drama,
lezen,
Nederlandse geschiedenis,
romantiek,
Simone van der Vlugt
Abonneren op:
Posts (Atom)


