De tijden veranderen, de starre regeltjes van de jaren vijftig over hoe we ons zouden moeten gedragen hebben we achter ons gelaten. Zijn goede manieren dan ouderwets, wel nee! Wat is er mis met beleefd zijn en goede omgangsvormen? Sociale vaardigheid en goede manieren zorgen er voor dat we op een prettige en respectvolle manier met elkaar omgaan. De basis wordt gelegd bij kinderen, daar begint het allemaal mee. Veel ouders beseffen dat ze een voorbeeld zijn voor hun kinderen. Zij spelen een belangrijke rol om hun kinderen te begeleiden in de sociale wereld.
Asociaal en hufterig gedrag is niets nieuws en is van alle tijden. Het komt voor onder alle leeftijden en onder alle lagen van de bevolking. Sommige mensen zijn zich vaak niet bewust van hun asociale gedrag. Pas als iemand ze er op wijst, dringt het tot ze door dat anderen zich wel eens aan hun gedrag zouden kunnen storen. Zonder dat we het in de gaten hebben maken we ons zelf er in een bepaalde mate ook wel eens aan schuldig.
Ergernissen
Het zal niemand ontgaan zijn, de verruwing van de samenleving heeft de afgelopen jaren een vlucht gemaakt. De toenemende agressie en verloedering maken de maatschappij er niet leefbaarder en aangenamer op.
Iedereen ergert zich wel eens aan anderen. Mensen die zeer aanwezig zijn en met luide stem staan te bellen, vervolgens door blijven bellen bij het afrekenen.
Zelf erger ik me aan mensen die bij het openen van een extra kassa meteen vooraan gaan staan. We zouden nog wat van de Britten kunnen leren, die netjes aanschuiven in de rij. Het is echt waar, de rij wordt gerespecteerd! We staan in het buitenland toch niet echt bekend als een subtiel volkje.
Wangedrag
Bumperkleven, dubbel parkeren, knipperlichten niet gebruiken, snijden, te hard rijden, dit zijn enkele voorbeelden van de grootste ergernissen in het verkeer.
Geluidsoverlast, rotzooi op straat gooien, vernielingen en elkaar niet netjes passeren.
Agressie tegen hulpverleners, NS-personeel, buschauffeurs, scheidsrechters, voorbeelden legio. Dit wangedrag is ondermijnend voor het welzijn van de samenleving.
Lichtpuntjes
Als mensen worden aangesproken op hun gedrag, word je als snel bestempeld als moraalridder. Soms krijg je de vreselijkste verwensingen naar je hoofd geslingerd. Gelukkig zijn er ook veel lichtpuntjes. Er zijn nog genoeg mensen die wel netjes de deur voor je open houden. Eventjes naar iemand zwaaien of je voor laten gaan bij de kassa, als je weinig boodschappen in het mandje hebt. Of opstaan voor ouderen en zwangere vrouwen in trein en bus. Deze kleine blijken van wellevendheid zijn een verademing.
Saamhorigheid
Op een zonnige zondagmiddag aanschuiven bij een barbecue en dan ervaren dat iedereen aandacht voor elkaar heeft, interesse toont in het verhaal van de ander. Alsof je in een warm bad gedompeld wordt, het geeft een gevoel van saamhorigheid.
Natuurlijk is beleefdheid soms een façade, maar we gaan toch allemaal liever om met mensen die prettig in de omgang zijn?
Wat heb jij leuke kinderen!
Dit boek is een bron van informatie, ontstaan door een samenwerking tussen kinderpsycholoog Marga Akkerman en etiquettecoach Magda Berman. Bedoeld voor ouders en opvoeders van kinderen in de leeftijd van 0 tot 12 jaar. Dit boek geeft handvatten voor ouders om hun kind sociale omgangsvormen te leren.
Stap voor stap wordt er doorgenomen, welke sociale manieren bij welke leeftijd horen en hoe je daar als ouder een rol in kunt spelen. Je hebt als ouder dus ook te maken met je eigen sociale gedrag. Je kennis over omgangsvormen wordt ook weer eens opgefrist. Als je bepaalde regels te strak vindt, kun je ze toepassen op een manier die je zelf als prettig ervaart. Er is natuurlijk alle ruimte voor eigen invulling.
In het boek wordt onderscheid gemaakt tussen twee leeftijdscategorieën, van baby tot basisschool (0-6 jaar) en kinderen in de basisschoolleeftijd (6-12 jaar). Er wordt ook aandacht besteed aan plagen en pesten in het gezin en plagen en pesten buitenshuis. Een verhelderend, levendig en prettig leesbaar boek!
Dit materiaal reserveren! Klik dan hier!
Posts tonen met het label criminaliteit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label criminaliteit. Alle posts tonen
vrijdag 13 november 2015
dinsdag 25 september 2012
Het leven uit een flits
Schijn bedriegt
Kijk vooral niet oppervlakkig naar de voorkant als je een dvd van de Canadese serie Flashpoint in de bieb van de plank plukt. Stoere mannen en vrouwen van een elite-eenheid zwaar bewapend tegen een stadsachtergrond? Nee, dit is niet het zoveelste machoteam dat alle criminaliteit met geweld en vlagen humor van de straten veegt. Kijk eens goed naar de gezichtsuitdrukkingen. Flashpoint is zelfs geen actieserie, maar een dramaserie. Ik werd er volkomen door verrast. Het gaat hier juist om het menselijke, zowel van de kant van de 'criminelen' als van hun 'bestrijders' en dat wordt realistisch uitgewerkt.
SRU
De Strategic Response Unit van de Canada Metropolitan Police Force wordt ingezet bij zaken die de reguliere politie boven het hoofd groeien, zoals gijzelingen, bommeldingen en acties van zwaar bewapende wetsovertreders. Elke aflevering begint met een korte flits van een uit de hand gelopen situatie. Daarna volg je zowel de (potentiële) daders en de mogelijke slachtoffers als de SRU in de vertelling van hoe het zo ver heeft kunnen komen. De SRU houdt wapens als uiterste mogelijkheid achter de hand. Maar het is hun taak om met tactische onderhandelingen, menselijk inlevingsvermogen en intuïtie te zorgen dat er niets escaleert. Er wordt dus nauwelijks geschoten of gevochten en als dat er wel een keer van komt, heeft dat voor alle betrokkenen verstrekkende gevolgen.
Consequenties
In feite heeft het team gefaald in de onderhandelingen als er echt iemand voor de bescherming van anderen neergeschoten moet worden. Dat hakt er in bij zowel de onderhandelaar als de schutter. Realiteit is nu eenmaal niet 'ik stond in mijn recht, klus geklaard'. Hoe komen deze mensen 's avonds thuis? Daar gaat de serie over. En over de uitersten waar mensen soms toe gedreven worden, wat dader en slachtoffer in een heel ander daglicht kan stellen. Neem de aflevering waarin een vader, gek gemaakt door ziekenhuisprotocol, artsen probeert te dwingen een nieuw hart waar zijn dochter al zo lang op wacht bij haar in te brengen. Daarbij gijzelt hij ook de oudere patiënt die niet aan de beurt was voor dit hart, maar de voorkeur had gekregen omdat hij toevallig dichterbij woonde. Hoewel de actie niet goed te praten is, beseft die patiënt er wel de ernst van de wanhoop door en maakt een bijzonder gebaar. Bij de uitwerking van emoties aan het eind van elke aflevering wordt vaak niet meer gesproken - de beelden volstaan. Kippenvel en een brok in de keel. Ga dit zien.
Raoul
Reserveer drie seizoenen van Flashpoint in onze catalogus
Abonneren op:
Posts (Atom)
