Turbulentie : ik overleefde een vliegtuigramp

Een klant van de bibliotheekvestiging waar ik veel werk attendeerde mij en een flink aantal andere bibliotheekbezoekers op het boek Turbulentie : ik overleefde een vliegtuigramp van Annette Herfkens. Opeens stonden er vijf exemplaren van deze titel in de reserveringskast. Omdat er überhaupt maar weinig mensen zijn die een vliegtuigcrash hebben overleefd en deze ramp in Viëtnam (één van mijn favoriete reisbestemmingen) plaats heeft gevonden was mijn nieuwsgierigheid voldoende gewekt om het boek ook te gaan lezen.

De crash
Op 14 november 1992 vloog Annette Herfkens samen met haar vriend Willem van der Pas, die door haar steeds liefdevol Pasje wordt genoemd, van Ho Chi Minh naar Nha Trang. Vlucht 474 van Viëtnam Airlines zou daar echter nooit aankomen. Het vliegtuig, een Yak-40 van Russische makelij, komt waarschijnlijk in een orkaan terecht en vliegt tegen een bergtop aan. Het vliegtuig raakt zwaar beschadigd en vliegt nog een stuk verder voor het op een volgende bergtop neerstort. Annette Herfkens ligt acht dagen naast het vliegtuig in de Vietnamese jungle met diverse botbreuken en een klaplong en houdt zichzelf in leven met regenwater. Haar vriend, Pasje, komt om bij de crash. Het feit dat Annette geen gordel draagt is waarschijnlijk haar redding. Na acht dagen wordt ze door een aantal locals gevonden en meer dood dan levend van de berg af gedragen. Haar familie had al een rouwadvertentie laten plaatsen in de krant. Dan komt echter het nieuws dat ze nog leeft...

Via de zoekmachine Delpher heb ik een artikel in het Limburgsch Dagblad van 24 november 1992 over de vliegramp gevonden:


Het verhaal
De titel van het boek dekt de lading niet helemaal. De vliegramp en het herstel van Annette daarna is eigenlijk maar een klein onderdeel van het boek. Haar hele leven komt in het boek voorbij. Stukjes uit haar onbezorgde jeugd, haar studententijd en vrij uitgebreid ook haar leven met Pasje. De manier waarop ze elkaar ontmoet hebben en hun leven na hun studententijd, beiden werkend in het buitenland en elkaar niet op een regelmatige basis kunnen zien. De bankwereld waarin zij beiden werkzaam zijn. Na haar fysieke herstel als ze weer aan het werk is krijgt ze een relatie met haar meest dierbare collega. Later trouwen ze en krijgen twee kinderen, Joosje en Maxi, die autistisch blijkt te zijn. Ook haar familie vrienden en schoonfamilie komen aan het woord in het boek. Dit vond ik persoonlijk niet altijd even interessant om te lezen, maar het geeft wel een mooi compleet beeld van wie Annette Herfkens is en een flinke inkijk in haar leven. De rode draad in het verhaal blijft wel de vliegtuigcrash.

De terugkeer
Pas na veertien jaar keert Annette Herfkens terug naar de plek des onheils, haar berg. Ze ontmoet en spreekt met betrokkenen en komt er eindelijk ook achter wie de Oranje man is. De belangrijkste les die ze in de jungle leert is ook van toepassing in haar verdere, dagelijkse leven: neem de zaken zoals ze zijn en verander alleen datgene wat je daadwerkelijk kunt veranderen. Een lezenswaardig waargebeurd verhaal, maar om de vaart er in te houden heb ik tussen de crash en het overleven in de jungle wel wat stukjes geskipped.

U kunt Turbulentie hier reserveren in onze catalogus.

Chris

I'm a survivor...

Hoe overleef je 8 dagen in de jungle zonder eten en drinken en daarbij ook nog zwaargewond?
Ik denk dat niemand een antwoord op bovenstaande vraag weet, alleen diegene die dit daadwerkelijk heeft meegemaakt. En die persoon is Annette Herfkens. In 1992 overleefde zij als enige een vliegtuigcrash in Vietnam. Steeds als er weer een vliegtuigramp  plaats had gevonden kreeg ze van journalisten de vraag hoe het is om neer te storten. En dat was voor haar de aanleiding om 22 jaar na dato haar boek Turbulentie: ik overleefde een vliegtuigramp te schrijven.

Turbulentie
Het boek start als Annette en haar verloofde 'Pasje' zich klaarmaken voor een romantische trip naar Na Tran aan de Zuid-Chinese  Zee. Om hier te komen moeten ze gebruik maken van een klein vliegtuig. En laat Annette nou net last van claustrofobie hebben. Dus eigenlijk wil ze niet instappen, maar haar verloofde weet haar toch over te halen. Voor de liefde van je leven moet je toch wel wat overhebben...
Wel doet ze haar veiligheidsgordel niet vast (en naar later blijkt is dat waarschijnlijk haar redding geweest). Na vijftig minuten stort het vliegtuig neer. Annette weet zwaargewond uit het vliegtuig te komen. Naast haar ligt een Vietnamese zakenman die een broek aan haar geeft, omdat ze haar rok is kwijtgeraakt. Vlakt daarna overlijdt hij ook en bevindt ze zich in de jungle met 30 dode mensen in haar nabijheid, waaronder haar verloofde 'Pasje'. Ze houdt zichzelf in leven door het drinken van regenwater. Eten deed ze niet in de acht dagen, die ze doorbracht in de jungle. Er lag geen voedsel bij het vliegtuigwrak en door haar zware verwondingen kon ze ook niet op zoek gaan naar voedsel. Op de zesde dag ziet ze iemand in oranje plastic gekleed naar haar kijken, maar hij reageert totaal niet op haar roepen en schreeuwen. Op de zevende dag gebeurt hetzelfde en Annette begint te denken dat ze aan het hallucineren is. Maar op de achtste dag komt hij gelukkig terug en nu niet alleen, maar met hulptroepen. Later komt haar ter ore dat de helikopter vol artsen en hulpverleners die haar hadden moeten ophalen ook zijn verongelukt. En alle inzittenden vonden  hierbij ook de dood. Dat is toch heel bizar? Maar ook dan is alle ellende voor Annette nog niet voorbij: hemel en aarde moet bewogen worden om haar te kunnen laten opnemen in een goed ziekenhuis. En ook nadat ze weer beter is is er nog de nodige turbulentie in de vorm van  dierbaren verliezen, miskramen en een scheiding. Maar ze blijft zich steeds focussen op de  mooie dingen in haar leven, zoals de onvoorwaardelijke liefde van haar autistische kind.

Tot nu toe is ze al tweemaal terug geweest naar de onheilsplek. De eerste keer omdat ze antwoorden wou krijgen op vragen die ze had over de crash. Vorig jaar ging ze samen met haar dochter, die ze wou voorstellen aan haar Vietnamese redder. Ik kan iedereen aanraden dit boek (dat niet alleen verteld wordt vanuit het perspectief van de schrijfster maar ook vanuit bijvoorbeeld die van haar ex-man) te lezen. En het zou me niet verbazen als het ooit nog verfilmd gaat worden. Want alles bij elkaar is het een heel bijzonder verhaal, dat de schrijfster ons vertelt.


Ook geinteresseerd om dit boek te lezen? Je kan hem hier reserveren in onze catalogus.

Gabrielle

Op reis met een boek in de hand

Alweer een aantal jaar geleden ben ik twee keer op reis geweest in Vietnam.
De eerste keer ging ik naar Noord-Vietnam en de tweede keer heb ik het zuiden verkend. Als voorbereiding op de reis lees ik dan graag een aantal boeken over het land waar ik naar toe ga.
En als je op reis gaat naar Vietnam kun je eigenlijk niet om het boek De stille Amerikaan van Graham Greene heen. Het boek is voor het eerst verschenen in 1955 en speelt zich af tijdens de laatste dagen van de Franse overheersing in Vietnam. De Amerikaanse inmenging is al in volle gang en waar dat 10 jaar later toe leidt weten we maar al te goed. Tijdens een bezoek aan dit land kun je eenvoudig weg niet om de Vietnamoorlog heen. The quiet American is twee keer verfilmd, eerst in 1958 en in 2002 opnieuw met Michael Caine in de hoofdrol.

Ik vind het leuk om tijdens mijn reizen een aantal plekken die in het boek voorkomen te bezoeken. Soms kom je dan op plaatsen die wat minder toeristisch zijn en dat heeft zeker z’n charme.
De stille Amerikaan speelt zich voornamelijk af in Saigon (tegenwoordig Ho Chi Minh stad) waar de hoofdpersonen wonen. Je kunt hier een Graham Greene tour doen die je langs de belangrijkste plekken uit het boek leidt, zoals de Rue Catinat (nu Dong Khoi) waar de Thomas Fowler woonde, het Continental hotel waar alle journalisten zaten, het postkantoor, de kathedraal, de Banque Indo Chine (nu National Bank of Vietnam) en de Dakow brug waar de Amerikaan Pyle werd vermoord.
De Britse journalist reist op een gegeven moment af naar het plaatsje Phat Diem in het Noorden. Hij gaat hierheen om een veldverslag te maken voor zijn krant, de London Times, in de hoop hun ervan te overtuigen dat hij als correspondent in Vietnam moet blijven. Hij komt daar in het echte strijdgewoel terecht want hier is de oorlog volop aan de gang. In het boek wordt de kathedraal van Phat Diem beschreven. Deze kathedraal is ook zeker de moeite waard om te bezoeken, het is één van de mooiste van het land en bestaat uit een combinatie van Vietnamese en westerse architectuur. Bovendien is deze kathedraal voor een groot deel van hout gemaakt.

Korte inhoud
Journalist Thomas Fowler woont in Saigon en doet voor de London Times verslag van de oorlog tussen de Fransen en de communisten. Hij heeft een affaire met de mooie Vietnamese Phuong die zijn opiumpijpen voor hem klaar maakt en het bed met hem deelt. Hij zou met haar willen trouwen maar zijn echtgenote in Engeland wil niet van hem scheiden. Fowler raakt bevriend met Alden Pyle (de stille Amerikaan) die ook een oogje heeft op Phuong. Pyle is voorstander van het creëren van een derde macht naast de Fransen en de Vietminh. Als Pyle wordt vermoord probeert de Franse Inspecteur Vigot die de moord moet oplossen erachter te komen wat de rol van Fowler hierin is.

The quiet American is ook een prima boek om voor je lijst te lezen.

Reserveer deze klassieker hier in onze catalogus.

Chris