De schoonheid, de spionne en de moordenares

Lef
Je moet maar durven. Zoals ik eerder op blognoot heb gemeld, kan ik me twee redenen voorstellen om een tv-serie opnieuw te maken (rebooten). Ofwel je hebt een geheel nieuwe invalshoek. Of de effecten kunnen via moderne technieken met hernieuwd elan naar de oohs en aahs. Dat laatste is met name het geval bij sf en fantasy.
Nikita is een tv-serie in het spoor van de gelijknamige klassieker van Luc Besson, de Amerikaanse remake Point of No Return en de goed ontvangen Canadese tv-serie La Femme Nikita. Dat is nogal een spoor. Je kunt het allemaal gelikter maken (en dat is goed gelukt), maar dat lijkt bij een thrillerreeks niet voldoende.

Reboot en vervolg
Er is gekozen voor een ingenieuze oplossing. Aan de ene kant is het een vervolg. Nikita is gevlucht voor de organisatie Division die haar voor spionne en moordenares heeft opgeleid en haar geliefde heeft omgebracht. Nu zint ze op wraak. Aan de andere kant is het een reboot. Nikita heeft zelf Alex getraind, een jonge vrouw die zij Division laat infiltreren. Via Alex volgen wij een variant op het oude traject van Nikita.
Maggie Q als Nikita geeft een oriëntaalse impuls aan het geheel. Zij begint met de koude afstandelijke houding van Anne Parillauds interpretatie uit de originele film en schuift langzaam richting de meer menselijke invulling door Bridget Fonda in de remake. Mooi afgestemd.
Het is allemaal spectaculair, prachtig verfilmd en goed gespeeld met vele interessante wendingen. Ik kijk er dan ook met plezier naar, maar voor de echte top ontleent het teveel aan Dollhouse.

Dollhouse
Dollhouse is een schandelijk ondergewaardeerde reeks van Joss Whedon die tegenwoordig furore maakt met The Avengers. De reeks was twee seizoenen te zien - met een verbijsterende originaliteit en vindingrijkheid. Erg onverstandig om aan zoiets sterks zo veel elementen, tot aan de personages toe, te ontlenen. Het stelt Nikita in de schaduw en dat was niet nodig geweest. Maar in die schaduw is er nog wel veel te genieten.

Raoul


Reserveer Nikita in onze catalogus

Twaalf actiefilms in één seizoen

Ontdekking
Je ontdekt leuke dingen in de bieb. Vertelde ik in mijn vorig blogbericht nog dat bij series als X-Files (sf/fantasy) en met name Waking the Dead (misdaad/detective) elke aflevering als een film is opgezet, blijkt zoiets ook voor het actie-genre te bestaan. Human Target is de nieuwe vondst. Actie-series spreken mij op zich niet gauw aan. Als het wel wat lijkt, leen ik een seizoen en kijk ik de pilot en een aflevering. Meestal houdt het daarbij op - laatst nog met Burn Notice. Maar uit veel zouteloos vermaak komt soms een parel naar boven drijven. Hoewel 'drijven' ... Human Target spoelt als een vloedgolf over je heen.

Puur entertainment
Komt het gezicht van de hoofdpersoon je bekend voor? Inderdaad - deze acteur speelde de geliefde van Olivia die sterft in de pilot van de fantastische serie Fringe (en na zijn dood nog verscheidene malen terugkeert in de reeks). Waar Fringe heel intens is en op meerdere lagen werkt, gaat Human Target voor onbekommerd vermaak, maar wel van hoge kwaliteit. Alles is sterk over de top zonder dat het in komedie de spanning verliest. Niks rustige opbouw - met elke openingsscene knal je er meteen in. Raadsels, intriges en puzzels worden vervolgens in volle vaart opgelost. Bovendien is er meestal nog een overkoepelend gevaar (een hacker en twee moordenaars die ontmaskerd moeten worden in een vliegtuig dat ondersteboven aan het neerstorten is; een ontwerpster van een ultramoderne trein die in het op hol geslagen model beschermd moet worden tegen een moordaanslag; een spion die op de Russische ambassade getraceerd moet worden terwijl de hoofdpersoon- Christopher Chance - al worstelt met een dodelijk gif in zijn lichaam waar een antiserum voor nodig is etc.). Dit is het beste van Bond en Bourne in een nieuwe bewerking voor televisie met ook nog eens sterke bijfiguren (Guerrero lijkt zelfs gevaarlijker dan Chance).

Stripverfilming
Jammer genoeg komt de titel niet erg geïnspireerd over, maar die is rechtstreeks ontleend aan de strip van DC Comics waar deze serie zich op baseert. Stripverfilmingen zijn hot items en op dit moment neemt Joss Whedons verfilming van The Avengers de bioscopen bij storm. Maar Human Target zet juist het masker en de vermommingen van de strip opzij voor een meer menselijke benadering. Alleen in de actie klinkt de strip echt door. Als je kijkt naar het niveau van die scènes - in de wetenschap dat ze in pakweg vijf dagen bedacht en in zeven gefilmd zijn - mag menig actie-regisseur van bioscoopfilms zich eens achter de oren krabben. Origineel, inventief en zonder veel gebruik van CGI is dit echt genieten. Na twee seizoenen (het tweede is nog niet op dvd uitgebracht) is Human Target helaas uit de lucht gehaald. Hoewel er met nog eens dertien actiefilms eigenlijk weinig reden tot klagen kan zijn.

Reserveer de dvd in onze catalogus

Raoul