Les petits meurtres: Franse Agatha Christieverhalen

Ouderwets maar nog steeds populair
Nog altijd vermaken heel veel mensen zich met de verhalen van Agatha Christie. Als je er gevoelig voor bent loop je zelfs het gevaar eraan verslaafd te raken. Heb je enkele bladzijden gelezen, dan moet het boek uit! Je moet eenvoudig weten wie 'het' gedaan heeft en waarom.


Kritiek
Natuurlijk kun je ook kritiek hebben op de boeken van Agatha Christie. Ze zijn inmiddels wel erg ouderwets. Het wemelt van de kolonels, onnozele dienstmeisjes, adellijke personen en dominees. Buitenlanders worden steevast met argusogen bekeken en er is altijd op de een of andere manier sprake van een groot standsverschil. Ook beweren sommigen dat Agatha Christie haar lezerspubliek nu en dan op een oneerlijke manier op het verkeerde been zette. En dan zijn er nog de onderzoeken die aantonen dat ze praktisch altijd dezelfde basis gebruikte voor haar verhalen. Een soort wiskundig model dus; ze hoefde in feite alleen nog de variaties aan te brengen.

3,2 miljard (!) boeken verkocht
Dat neemt allemaal niet weg dat ze nog steeds erg populair is. Over de hele wereld worden Agatha Christies boeken nog altijd veel gelezen. De UNESCO schat het totaal aantal verkochte exemplaren op zo'n 3,2 miljard. Van de boeken zijn ook een kleine 200 speelfilms en tv-series gemaakt.

Hercule Poirot en Kapitein Hastings........maar dan héél anders
Een heel leuke, verfrissende verfilming van de verhalen is de dvd Les petits meurtres d'Agatha Christie. Een en ander speelt zich af halverwege de vorige eeuw in het noorden van Frankrijk. Commissaris Swan Laurence lost misdaden op. Hij wordt, tegen wil en dank, geholpen door Alice Avril, een stoere, jonge journaliste. Nou ja, dat is een groot woord, zij krijgt geen kans voor het echte journalistenwerk maar wordt afgescheept met de problemenrubriek van de krant. Een soort Lieve Lita dus. Ze verveelt zich stierlijk achter haar bureau maar gelukkig zijn er de mysterieuze moordzaken waarmee ze zich kan bemoeien. Tot ergernis van de commissaris, dat wel.

Marlène
Een heel leuke rol is die van Marlène. Zij is de beeldschone, hoogblonde secretaresse van de commissaris. Ze is dol op mooie kleren én op haar baas. Niet zo heel snugger (sommigen zouden haar  misschien wel een klein beetje dom noemen) maar met een hart van goud. Gelukkig krijgt zij soms een goede ingeving. Mooi meegenomen als de zaak penibel dreigt te worden.
Les petits meurtres d'Agatha Christie is een erg leuke serie, het is verrassend om de verhalen eens op een heel andere manier verfilmd te zien. Je zit niet op het puntje van je stoel van de spanning maar er valt wel wat te lachen en de aankleding is werkelijk prachtig.

  
Zin om deze leuke en ontspannende dvd te reserveren? Klik dan hier

Louise

Moordende hitte

Tip
Ik kijk geen televisie, maar heb wel een scherm thuis om films en televisieseries op dvd te volgen. Lekker zonder reclame. Tips zijn dan altijd welkom en die krijg je makkelijk als je in de bibliotheek werkt, of je nu klant bent of medewerker. Een tijdje terug leende ik een reeks Midsomer Murders met de nieuwe inspecteur Barnaby gespeeld door Neil Dudgeon (niet een vooruitgang) in onze vestiging in Castricum. Een collega ter plekke merkte op dat ik absoluut de reeks Death in Paradise eens moest gaan zien en vertelde smakelijk waarom. Voor ik nog maar een schijfje in de dvd-speler had gestopt zweefden de coctails, palmen, glazuren wateroppervlakten en hagelwitte stranden me al voor ogen. Bij het daadwerkelijk kijken kon ik me helemaal in tropische sferen dompelen. Dit is heerlijk ontspannen vakkundig vermaak.

Harry de hagedis
Inmiddels zijn er vier seizoenen verschenen die in twee delen uiteenvallen wegens een bijzondere wisseling van hoofdrolspeler. In de eerste twee seizoenen volgen we inspecteur Richard Poole die uit London naar het tropische Sainte Marie wordt gestuurd om de moord op een collega op te lossen. Hij haat hitte, zand en zee en gaat onberispelijk in pak in de hitte aan de slag. Zwaar geïrriteerd door de hele situatie is hij niet een feest om mee te werken voor het lokale team. Maar ze wennen langzaam aan hem door zijn geniale aanpak. Nors en nukkig als hij blijft, ontstaan er scheurtjes in het pantser, bijvoorbeeld door de aanwezigheid van huisgenoot Harry - een hagedis.

Moord op de inspecteur
Ik ga nu iets essentieels van de overgang tussen beide hoofdrolspelers verklappen, dus sla deze alinea over als je daar geen prijs op stelt. Het is een geniale zet. Aan het begin van het derde seizoen wordt inspecteur Poole zelf vermoord. Hij heeft genoeg aanwijzingen achter gelaten om zijn eigen moord op te lossen, maar wie kan daar wijs uit? Dat moet de nieuw ingevlogen inspecteur Humphrey Goodman worden. Deze speurneus is in vrijwel alles het tegendeel van zijn voorganger. Slordig, onhandig, maar sociaal ingesteld en genietend van zijn nieuwe omgeving. Het team dat zich inmiddels aan Poole was gaan hechten, heeft geen behoefte aan de nieuwkomer. Totdat hij de moord op al even briljante wijze weet op te lossen. Hagedis Harry krijgt een nieuwe huisgenoot.

Lichtvoetig
Death in Paradise is ten eerste zo geslaagd door de lichtvoetigheid. Je weet dat je een ontspannen uurtje gaat doorbrengen met sympathieke figuren in een paradijselijke setting. Wat ik altijd erg boeiend vindt, is als de kijker genoeg aanwijzingen krijgt om zelf de misdaden op te kunnen lossen. Dat gebeurt in deze serie regelmatig (het is me overigens maar twee keer gelukt). De allereerste aflevering is er een schoolvoorbeeld van. De traditionele Agatha Christie opzet, waarbij alle verdachten bij het oplossen van de zaak aan het eind bij elkaar worden gebracht, werkt daarbij erg goed. Als detective Goodman het overneemt, snap hij eerst niet waar dit goed voor zou zijn. Hij weet immers wie de moordenaar is? Maar reeds in de tweede aflevering van zijn reeks geeft hij aan dat hij er eigenlijk wel plezier aan heeft beleefd. Dat gaat jou als kijker ook gebeuren bij deze in meerdere zin warm aanbevolen reeks.

(Overigens heeft de bedenker van en schrijver voor de serie, Robert Throgood, ook een op zichzelf staand boek geschreven met Richard Poole in de hoofdrol:  A Meditation on Murder, dat erg goed ontvangen is.)

Raoul


Reserveer Death in Paradise in onze catalogus