Met leerlingen VO naar het AZC

Het vluchtelingenprobleem is in heel Europa een hot issue. Ook in onze regio wordt er veel over gesproken en gepubliceerd, want in Alkmaar, Bergen en Heerhugowaard zijn al heel wat asielzoekers gehuisvest. Bibliotheek Kennemerwaard wil deze doelgroep graag bedienen en daartoe worden al heel wat initiatieven ontplooid. We staan echter altijd open voor nieuwe, frisse ideeën.

Op donderdag 2 juni startte een groep leerlingen van de vierde klas HAVO/VWO van Scholengemeenschap Jan Arentsz uit Alkmaar met een bijzonder project. In opdracht van de bibliotheek doen zij onderzoek naar de wensen van inwoners van het AZC Heerhugowaard als het gaat om inburgeren, leren van de taal etc. Zij zullen op 9 juni een advies presenteren met ideeën over hoe de bibliotheek hieraan nog meer kan bijdragen.

Donderdagochtend 2 juni vertelden Rita Smedinga en Suzan Vermeulen van Bibliotheek Kennemerwaard de projectgroepen meer over de bibliotheek. De aanwezigheid van AZC-inwoner en vrijwillige biebmedewerker Ayham Alwaa uit Syrië completeerde de briefing. De leerlingen luisterden ademloos naar zijn verhaal en stelden prangende vragen over zijn reis naar Europa, het leven in het AZC en wie hij zelf is. Daarna gingen ze aan het werk om zich voor te bereiden op hun onderzoek.

Een deel van de groep bezocht in dat kader het AZC in Heerhugowaard. Ayham verzorgde een rondleiding, waarbij de jongeren onder andere twee appartementen bezochten, met de vrouwengroep spraken, meer leerden over het leven in het AZC en vragen konden stellen aan andere bewoners. Dit indrukwekkende bezoek kreeg een bijzonder staartje toen enkele leerlingen dusdanig leken te klikken met een aantal Syrische jongeren, dat ze afspraken volgende week weer terug te komen. Ongeacht het resultaat van dit project, waarvan de presentaties op 9 juni plaatsvinden, is dat een prachtige uitkomst en precies waar het om gaat. Maak contact en ervaar zelf wie de ander is. Dan kan de inburgering beginnen!

Leeft Hitler nog?

Onlangs is het boek: Adolf Hitler, de vlucht naar Argentinië verschenen. Simon Dunstan en Gerrard Williams hebben gedegen onderzoek gedaan naar een eventuele ontsnapping van Adolf Hitler en Eva Braun vanuit Berlijn naar Patagonië in Argentinië. Een ontsnappingsplan dat vanaf 1943 al klaar lag, vakkundig gemaakt en uitgevoerd door Hitler's rechterhand Martin Bormann, die zelf ook ontsnapte naar Argentinië.
Verloren strijd
Het besef dat de oorlog verloren was, drong eerder tot de naasten medewerkers van Hitler door, dan bij Hitler zelf. Vanaf 1933 werd er door diverse mensen al geld, goud, edelstenen en andere goederen, waaronder kunst, naar de privé rekening van Hitler en zijn partij gesluisd. Was dat in 1933 nog 80,5 miljoen dollar + op geheime rekeningen 27 miljoen dollar, in 1945 was dat 890 miljoen dollar. Dit kwam mede omdat Duitsland veel buitenlandse banken en landen zover kon krijgen dat ze gingen investeren in de economie van het Duitse Rijk. Met het gestolen goud als onderpand begon Bormann aan de uitvoering van de meest spectaculaire verwisseling van de mensheid.

Overtocht

Nadat persoonsverwisselingen hadden plaatsgevonden, werden Hitler, Braun en de hond van Hitler, Blondi door een doolhof van gangen weggeleid naar een gereedstaand vliegtuig wat hen na een tussenstop naar Reus in Catalonië bracht. Van hier uit ging de reis verder naar Villa Winter op Fuerteventura. Dan nog 53 dagen op zee in U-boten verder naar Necochea aan de Argentijnse kust. De volgende dag vloog het gezelschap verder naar Estancia San Ramon.

Stil leven
Voor Hitler begon een stil, teruggetrokken leven op een plek die leek op Beieren in Duitsland. Er was voor hem een huis ontworpen, geïnspireerd op de Berghof. Eva Braun kon daar niet aarden, ze had heimwee naar het leven vol plezier en gezelligheid. Er waren geen feestjes meer, er kwam niemand meer op bezoek. Ze was gezet na de geboorte van haar tweede dochter eind 1945 en volgens een getuige leek ze altijd bezorgd en glimlachte ze bijna nooit. Vermoedelijk in 1954 verliet ze Hitler met haar dochters en zijn ze verhuisd naar Neuquén.
Getuigen
In het boek komen genoeg getuigenverklaringen naar voren van  mensen die aangeven Hitler na mei 1945 te hebben gezien en gesproken. Uit het hele boek blijkt dat er terdege onderzoek is gedaan, alles goed is gecontroleerd en nagelopen. Of men het wilt geloven, is aan de lezer zelf.
Persoonlijk vind ik het jammer dat er verder niets bekend is over het latere leven van Eva Braun en/of  haar kinderen. Hoe hebben die het leven ervaren? Ook over de het verdere leven en de dood van Martin Bormann en Mengele is weinig tot niets bekend. Misschien dat er nog onderzoek naar wordt gedaan en zullen daar in de loop van de tijd ook boeken over verschijnen. Dat er, helaas, nog genoeg is wat de mensheid niet weet, is duidelijk. De vraag blijft nu: willen we dat weten?
Irene


Reserveer hier het boek: Adolf Hitler; de vlucht naar Argentinië