Portugal The Man - Woodstock

Portugal. The Man is een indieband uit Wasilla, Alaska.

De band komt voort uit Anatomy of a Ghost, waar de leden Gourley en Carothers eerder in speelden. Samen met Hubbard verhuisden ze de band naar Portland, waar drummer Sechrist zich bij de groep voegde. Door gebruik te maken van sites als MySpace en PureVolume slaagde de band erin bekendheid en een platencontract te vergaren. In 2006 kwam het debuutalbum Waiter: "You Vultures!" uit.

Enerzijds klinkt Portugal The Man als bands van nu zoals MGMT, Yeasayer en Arcade Fire, en anderzijds klinken oudgedienden als Pearl Jam, The Beatles, Jimi Hendrix en Led Zeppelin in hun muziek door.

Normaal gesproken bracht de band met grote regelmaat nieuw materiaal uit, maar na ‘Evil Friends’ geweldig album uit 2013 werd het stil rond de band. Ze doken de studio in voor album ‘Gloomin + Doomin’, maar deze werd uiteindelijk in de prullenbak gegooid omdat de band er niet tevreden over was. Na het vinden van John Gourley’s (zanger van de band) vader’s originele kaartje voor het legendarische Woodstock Fesitval van 1969 kreeg de band echter nieuwe moed, en nieuwe inspiratie.
Ze doken de studio in en creëerden samen met gastmuzikanten het album dat Woodstock zou worden.

Van Woodstock kwam de single 'Feel It Still'. Het nummer heeft een funky sound en een deuntje dat geïnspireerd is door 'Please Mr. Postman' van The Marvelettes. Alhoewel de vorige cd heel anders was en erg prettig om naar te luisteren mag Woodstock er ook zijn. Op Woodstock valt alleen het tweede nummer  wat tegen, de rest is gewoon prima.

Feel it still. Rich friends en Keep on liggen gemakkelijk in het oor, Mr Lonely lijkt op rap en Tidal Wave, het nummer dat ze zongen bij DWDD, is een heerlijk melodieus en up tempo nummer. Kortom, een gevarieerd album wat zeker de moeite van het luisteren waard is.     

klik hier om Woodstock te reserveren

Anita

RONDÉ

Rondé is een Nederlandse indiepopband die ontstond uit een schoolproject op de Herman Brood Academie. Na hun selectie aan de Popronde in 2014 ging het snel. Ze werden opgepikt door 3FM, wonnen een Serious Talent Award en speelden op festivals als Concert At Sea en deBeschaving
De snelle opmars van Rondé loopt begin 2015 een kleine vertraging op als zangeres Rikki Borgelt aan haar stembanden wordt geopereerd. De zangeres had al een tijd last van haar stem en om blijvende schade te voorkomen moet ze onder het mes.

De muziek van RONDÉ ademt het zoekende levensgevoel en het nachtelijk dwalen van de moderne twintiger. Rikki: ‘Wij zijn jong. Je bent op zoek naar jezelf en naar de ander. Daarbij leef je vaak tussen hoop en wanhoop, tussen zoeken en vinden. Verlangen is er altijd, maar jezelf kwijtraken is ook weer heel confronterend.’

Vanaf de single ‘Run’ is Rondé een bekende naam geworden door o.a. de benoeming als 3FM Serious Talent, tv-optredens bij o.a. DWDD, en de vele festivals waarop ze afgelopen 2 jaar hebben opgetreden. Twee andere radiohits volgden met ‘We Are One’ en ‘Why Do You Care’.

Het is vrij hard gegaan met de band maar een debuutalbum liet een tijdje op zich wachten. Maar nu is dat album er eindelijk. Alle drie de voorgenoemde singles staan op ‘Rondé’. Aangevuld met 10 nieuwe nummers.
Kwaliteitspop, dat wil Rondé maken. Een groot publiek aanspreken met kwalitatief hoogstaande geloofwaardige muziek.
Rikki: ‘Wij worden er blij van als we mensen samen kunnen brengen. Iedereen loopt vandaag de dag maar te rennen en is met zichzelf bezig. Wij willen je voor even deel uit laten maken van een groter geheel en in vervoering brengen. Daar is onze muziek voor bedoeld.’

Rondé reserveren? Klik hier

Korte stukjes in een dikke pil

Muziek
Daniël Lohues is muzikant en werd vooral bekend door de band Skik. Hij is een erg goede gitarist en heeft menig succesvol optreden gehad, bijvoorbeeld door de voorprogramma's te verzorgen bij wereldsterren als The Rolling Stones en Van Morrison. Ook achter de schermen is hij een muzikaal talent. Hij heeft liedjes geschreven voor ondere anderen Jenny Arean, Paul de Leeuw en Guus Meeuwis. Tevens is hij producer en heeft hij samengewerkt met Herman Finkers, Henny Vrienten en Herman van Veen.

Schrijven
Wat niet iedereen weet is dat hij ook mooi kan schrijven. Elke vrijdag (vandaar de titel Zes jaar vrijdagmiddag) maakt hij een column voor het Dagblad van het Noorden. Dit stukje verschijnt zaterdags in de krant. Hij laat dan zien wat hem persoonlijk bezighoudt of wat hem overkomen is. Over het algemeen is hij positief maar soms ook kritisch of zelfs boos.

Erica
Het kan gaan over zijn familie, vrienden of muziek. Ook de dagelijkse dingen waar hij gelukkig van wordt komen aan bod. Zoals de heldere sterrenhemel of de wisselende seizoenen die je juist op het platteland zo goed kunt beleven. Drenthe en het dorp Erica, waar hij zo verknocht aan is, komen vaak langs in de verhalen. Na boeiende reizen gemaakt te hebben, bijvoorbeeld dwars door de Verenigde Staten, is het altijd weer fijn om thuis te komen. Het mooie landschap, de rust en de hem zo vertrouwde taal: hij is er erg trots op en wil dat graag aan iedereen laten weten. Dus als mensen uit de Randstad zich neerbuigend over 'die boeren' uitlaten laat hij dat beslist niet over zijn kant gaan en wordt hij behoorlijk nijdig.

Pil
't Is wel een dik boek, Zes jaar vrijdagmiddag. Ruim 500 bladzijden. Maar wie nu een diepe zucht slaakt en denkt: 'Daar begin ik niet aan, te langdradig, te saai, te moeilijk' vergist zich. Je legt het boek gewoon weer even weg na een paar stukjes. Tenminste, als dat je lukt. Ik had er grote moeite mee want toen ik er een paar had gelezen wilde ik doorlezen. Tja en dan denk je al gauw: 'Nog eentje dan, nou vooruit, nog een, en nog een....Kortom, het duurde niet lang of het boek was uit. Zou dit nu binge-reading zijn?

Voor het reserveren van dit boek kun je hier klikken.

Louise

Jack White - Acoustic Recordings 1998 - 2016

In het muziekprogramma van Jools Holland ( Later with Jools Holland op BBC 2) kwam ik Jack White (John Anthony Gillis) weer tegen.
Deze 41 jarige Amerikaanse zanger/gitarist, producer en acteur is samen met Meg White bekend geworden als zanger van zijn band “The White Stripes” In interviews zei hij altijd dat Meg zijn zus was maar in werkelijkheid was hij met haar getrouwd. Hij heeft toen ze trouwden haar achternaam aangenomen.
White werkt regelmatig samen met andere artiesten. Dolly Parton hoopt een plaat met hem op te nemen en eerder ging hij aan de slag met onder meer Loretta Lynn, Bob Dylan en Jeff Beck.White, ook zanger van the Raconteurs, nam met Beyonce een nummer op voor haar album; Lemonade.

In september van dit jaar is Jack White Acoustic Recordings: 1998-2016 uitgekomen.
Een dubbelalbum uit met akoestische liedjes die hij sinds de start van zijn carrière in 1998 opnam.
Het gaat om remixen, B-kantjes en  om bestaande, opnieuw afgemaakte nummers,
Er staan 26 liedjes op de plaat, zowel uit Whites solotijd als uit zijn periodes bij The White Stripes en The Raconteurs. Akoestische versies van de liedjes die Jack White sinds 1998 tot heden opnam.De nummers zijn chronologish geordend tot een prachige compilatie

Van de stem van White moet je houden, hij is heel herkenbaar, ik kan me ook voorstellen dat je er niet zo van gecharmeerd bent, maar hij kan fantastisch liedjes schrijven. Hij heeft de afgelopen achttien jaar prachtige,soms geestige en breekbare liedjes geschreven.
Wat White zo speciaal maakt is de totaal verschillende soorten muziek die hij maakte in zijn vorige bands en wat hij nu laat horen op deze laatste cd. Bij de white stripes was het grunch pop met alleen maar hits. De meeste nummers ken je gewoon, al weet je dat meestal niet,(introtv programma Draadstaal,)  en Seven Nation Army wordt veel gedraait in voetbalstadions.
Dit nieuwe album is een feestje om naar te luisteren. Jack White is terug bij wat hij het liefste doet.

Helaas nog niet in de bibliotheken van Kennemerwaard maar wel bij  MuziekWeb te reserveren al moet je dan wel een poosje wachten.
Het alternatief ; Direct bij MuziekWeb via Spotify of YouTube de plaat beluisteren. Een mooie service en prima te doen,
Wél in de bibliotheek aanwezig de muziekdocu  It might get Loud  : "

Een “rock documentary” zoals It Might Get Loud is compleet uniek in zijn soort. Drie gitaarvirtuozen uit drie verschillende generaties  komen bij elkaar om samen te spelen, anekdotes uit te wisselen en hun gemeenschappelijke passie te delen ; de electrische gitaar, Kijk en luister mee over de schouders van drie gitaarhelden en ontdek hoe een meubelstoffeerder uit Detroit (Jack White), een sessiemuzikant uit Londen (Jimmy Page) en een 17-jarige schooljongen uit Dublin (The Edge) de elektrische gitaar oppakten om er hun eigen unieke sound mee te ontwikkelen.

‘It Might Get Loud’, geregisseerd door Oscarwinnaar Davis Guggenheim* (The Inconvenient Truth) brengt voor het allereerst The Edge (U2), Jimmy Page (Led Zeppelin) en Jack White  samen en laat hen in hun eigen woorden hun verhaal doen: over hun inspiratie en idolen en hún weg naar succes.


Hier te reserveren

Anita

Family of the Year

Deze Amerikaanse indiepopband uit Californië maakt vanaf 2009 muziek, maar breekt enkele jaren later pas echt door met de dromerige single 'Hero', van het album Loma Vista 2012.
Dit betekent de definitieve doorbraak van de band en ze verschijnen regelmatig in grote Amerikaanse late night shows.

Ook in Nederland doet het nummer het goed je hoort het liedje veel op de radio. Het liedje is al uit 2012, maar wordt nog steeds volop gedraaid in reclames en in films.
Naast deze grote internationale hit heeft de Amerikaanse band meerdere EP’s en twee eerdere albums op hun naam staan. In 2015 is het tijd voor een derde plaat: het titelloze Family Of The Year.
Analoge en vintage opnameapparatuur geeft het vrolijke indiepop album een fijn retro-tintje. Met deze derde cd laat Family Of The Year horen dat ze duidelijk gegroeid zijn sinds hun laatste plaat Loma Vista; nummer drie heeft een steviger,voller en meer volwassen geluid dan zijn voorgangers.

Het volwassener geluid komt niet alleen voort uit de keuze voor analoge opnameapparatuur, maar ook uit de keuze om een album te maken met alleen maar nummers de veel voor de band betekenen.
Zanger Joe Keefe schreef voor Family Of The Year over het doorstaan en overleven van donkere tijden, niet alleen van zichzelf, maar ook van zijn vrienden om hem heen. Als metafoor hiervoor gebruikt hij de overgang van winter naar zomer.

Dit maakt dat dit album serieuzer en persoonlijker is dan de vorige platen, maar zonder de toegankelijkheid en lichtvoetigheid te verliezen die de band zo eigen is. Het album opent met de zomer in het liefdesliedje ‘Make You Mine’. Dit is ook de eerste single en niet zonder reden; al na de eerste keer luisteren blijft het hangen, maar hij verveelt ook na meerdere keren nog niet. Na deze ontspannen vrolijkheid krijgen de nummers snel een serieuzere ondertoon. ‘We Need Love’ en ‘May I Miss You’ gaan over zo’n donkere periode, maar ze behouden een pakkend en opbeurend refrein

Family Of The Year laat horen dat ze flink gegroeid zijn als band. Ze hebben een steviger geluid, maar hebben hun eigen karakter en stijl niet verloren. Het titelloze derde album heeft voor ieder wat wils. Het is een vriendelijke, toegankelijke en prettige plaat die het goed zal doen in woonkamers, maar ook op festivalweides.

Family of the year is hier te reserveren bij Bibliotheek Kennemerwaard.

Anita

Popronde 2015

Popronde is een landelijk reizend festival dat elk najaar in de periode van september tot en met november plaatsvindt in een groot aantal steden door het hele land. Dit is gratis toegankelijk.

In 2015 strijkt Popronde neer in 38 steden: van Leeuwarden tot Middelburg, van Venlo tot Alkmaar en van Deventer tot Den Haag, elk jaar doen er meer steden mee en wordt de selectie van bands die meedoen ook groter.


Eén weekend in het jaar is het centrum van een stad het festivalterrein en is de stad  de etalage voor een nieuwe generatie popmuzikanten. In elke stad treden op één avond circa 35 opkomende Nederlandse bands en artiesten op bij een twintigtal podia. De deelnemende podia zijn cafés, galeries, theatertjes, bibliotheken, platenzaken, kerken en clubs in het centrum van een stad.

De Popronde is voor (nog) onbekende bands de mogelijkheid zich te presenteren buiten de eigen regio en intensieve tour-en speelervaring op te doen. De programmering is niet gebonden aan een muziekstijl en geeft een overzicht van wat op live muziekgebied - buiten de mainstream om - in Nederland gebeurt. Van metal tot hiphop, van singer-songwriters tot drum 'n bass, van rock tot blues, bijna elk genre is vertegenwoordigd.

Kweekvijver
Het publiek kan gewapend met een programmaboekje van act naar act 'zappen'. De bands die spelen zijn afkomstig uit heel Nederland en krijgen middels de Popronde de mogelijkheid zich te presenteren voor publiek, pers en programmeurs van plaatselijke podia en festivals.
Het is voor beginnende bands - hoe goed ook - vaak moeilijk om buiten hun eigen regio optredens te regelen en publiek te trekken. Hier biedt de Popronde kansen  
Popronde is een kweekvijver en het festival is een opstap naar zalen en festivals buiten de eigen regio, naar een groter publiek en naar een mooie carrière in de muziek business.

CD lenen of reserveren van eerdere deelnemers? klik op de link
Voorbeelden van deelnemers uit het verleden die het ver hebben geschopt: Racoon, De Staat,  Dotan, Chef' Special, Go Back to the Zoo, Blaudzun, Mister & Mississippi, Roosbeef, Kensington en Lucky Fonz III .

Laagdrempelige locaties
Het festival vindt plaats in een circuit van laagdrempelige locaties die onderling verschillen qua grootte en sfeer. Daardoor kan men s'middags en s'avonds, gratis, veel bands checken. Daarbij ligt het accent niet op "namen of trekkers", maar op een divers, veelzijdig en kwalitatief goed programma. Op deze wijze wordt het voor publiek aantrekkelijk nieuwe bands te ontdekken in eigen stad bij podia - die normaliter niet of nauwelijks programmeren - op onderlinge loopafstand en in sfeervolle setting.

Jaarlijks worden ca. 135 bands uit de ca. 1300 aanmeldingen geselecteerd. Door een brede groep professionals die werkzaam zijn in de muziekindustrie. Zie hier Selectiecommissie. De Popronde is een showcasefestival en bevat zeker geen wedstrijdelement!

De Popronde
Strijkt op vrijdag 1 november neer in Hoorn en 13 november in Alkmaar! 
Gaat dat zien!!

Koningin van de nacht

Heel lang geleden las ik voor mijn literatuurlijst van de middelbare school het boek 'Het verrotte leven van Floortje Bloem' van de hand van Yvonne Keuls. Ik weet nog goed dat dat toen vanwege de in het boek behandelde thematiek (drugs)  behoorlijk indruk op me maakte. Later las ik nog meer boeken van haar, omdat ze gewoon heel goed (en vaak met de nodige humor) kan schrijven. Al meer dan vijftig jaar actief als schrijfster heeft ze een omvangrijk oeuvre op haar naam staan. Onlangs werd Koningin van de nacht hier aan toegevoegd.

Koningin van de nacht

Het verhaal speelt zich af in Den Haag ten tijde van  de Tweede Wereldoorlog. Hoofdpersonen zijn vader Daniël, dochter Roos, zoon Daan en tante Isabel. Deze laatste houdt het huishouden draaiende na het overlijden van moeder Rosalinde. Het is een zeer muzikaal half-joods gezin. Ondanks de verschrikkingen van de oorlog vinden ze troost en afleiding in het maken van muziek. Omdat vader Daniël getrouwd was met een niet-joodse vrouw hoopt hij zo uit de handen van de Duitsers te blijven. Hij sluit zelfs vriendschap met een Duitse officier, met wie hij geregeld quatre-mains op de piano speelt. Omdat het eten op begint te raken gaan tante Isabel en Daan op een dag naar het Westland, om daar spullen te ruilen voor voedsel. Net op deze dag vindt er in Den Haag een razzia plaats (eerder was Rotterdam al aan de beurt geweest) en hun terugkomst verloopt dus niet zo als ze gepland hadden. Het onvermijdelijke vindt plaats: vader Daniël wordt meegenomen door de Duitsers....

Dit boek is deels gebaseerd op de al in 1988 verschenen novelle Daniël Maandag. Vorig jaar kwam de schrijfster in contact met filmproducent Alain de Levita, die een film wil gaan maken van bovenstaand boek en haar vroeg het scenario te schrijven. Zo geschiedde..Omdat ze altijd al met het idee liep om Daniël Maandag uit te breiden met haar niet-gebruikte aantekeningen en er zo een roman van te maken, kwam zijn verzoek op het juiste moment. Het boek is niet helemaal autobiografisch maar bevat wel veel autobiografische elementen.

Koningin van de nacht is een prachtige en ontroerende roman geworden over een fatale vriendschap, volwassen worden, en de relatie tussen musicus en muziekinstrument. 

Yvonne Keuls is nu 82 jaar,  maar ik hoop van harte dat dit niet haar laatste boek is.

Reserveer hier het boek in onze catalogus.

Gabrielle